[alarm] Oh. Oh. Zo klinken 165.000 scheerbewegingen per minuut die je helpen om fris voor de dag te komen.
De flexibele scheerkop van de Philips S9000 Prestige volgt de contouren van je gezicht en scheert tot op nul millimeter van je huid.
Ervaar een ultiem gladde en comfortabele scheerbeurt, ook wanneer je nog niet helemaal wakker bent. Want dankzij de slimme sensoren past het scheerapparaat zich helemaal aan jou aan.
Zo kun jij nog extra genieten van je kopje koffie voor je de deur uit gaat. De Philips S9000 Prestige is het ideale scheerapparaat om jouw dag goed mee te beginnen.
Koop de Philips S9000 Prestige bij jouw favoriete winkel. [geluid] De Bright podcast brengt je elke week de nieuwste gadgets. Het is gewoon de allerbeste Apple Watch die er is. Tech nieuws.
Instagram heeft weer eens een functie van de concurrentie afgekeken. Commentaar. Ik denk van nou, dit was gewoon Volkswagen onwaardig die, die oplossing. En de beste tech tips.
Mijn favoriete boek was Helgoland van Carlo Rovelli. Luister de Bright podcast elke woensdag in je podcast-app. Wat een geweld. Het is zo lekker om naar te luisteren.
[muziek] Welkom bij Pokkie, een podcast over kunstmatige intelligentie waarin Alexander Klöpping en Wietse Hagen je bijpraten over de wondere wereld van AI. Ik ben Milou Brandt.
Microsoft en OpenAI gaan een supercomputer datacentrum bouwen. Dat mag wat kosten. $ 100 miljard gaat er tegenaan. Ja, wat kunnen we daar dan uiteindelijk meer mee? Nou, dat weten die jongens vast.
Mark Zuckerberg is wanhopig op zoek naar goed AI-personeel. Hoe wanhopig precies hij daadwerkelijk is, dat hoor je zo. En het grotere thema in deze aflevering: gaat AI ons redden van de eenzaamheid?
Of moeten we dat toch echt zelf doen? Wietse wordt verdrietig van pratende knuffelberen. Alexander heeft alles al lang geaccepteerd en ik probeerde de nieuwe empathische chatbot van Hume uit.
Voel ik me minder eenzaam daardoor? Ik weet het niet. Plus we gaan een alledaags praktisch probleem techno-fixen. Dit keer met schrijver slash dichter Joost Oom. Veel plezier! Milou, hoe was het voor jou om nieuws te,
nieuws te zoeken deze week? Nou, ik, het is voor mij wel echt, uh- Week twee. Wennen. Ja, week twee. Ik zit natuurlijk me als een malle in te lezen de hele dag.
En ja, normaal gesproken neem ik best wel de kranten door, maar in de kranten lees je helemaal niets- Ah. Tot bijna niets over AI. Het is ge-, het is er gewoon niet. Maar de grote dingen wel toch?
Als, als OpenAI een groot nieuw ding aankondigt, dan staat toch wel in de krant? Ja, dan wel. Maar v-voor al die leuke dingetjes die tussendoor gebeuren, zoals, uh, er is een nieuwe chatbot waarmee je kan praten.
Dat lees ik niet in, uh, in de krant. Nee. Wanneer, wanneer is er een katern voor AI in de krant? Duurt zo lang. Ja, had er eigenlijk, had het er al moeten zijn, vind je? Ja, vind ik wel.
We lopen achter de feiten aan met de media. Dit is toch gewoon wat we nu, dit is nu toch gewoon het toekomstbepalende ding? Er was wel een, uh, een item bij Lubach toch? Ik heb het nog niet gezien, maar hoe was dat?
Heeft iemand het gezien? Heb jij het gezien? Heb ik het gezien? Gewoon over AI? Ja, ik heb het gezien. Ja. Ja, die heeft gewoon de, gewoon alle grote vraagstukken heeft hij in korte tijd.
Maar is dat alleen maar deepfakes of ook meer? Want ik heb het idee- Ook muziek maken. Oh, oké. Heel origineel. Ja, oké.
Maar zou AI niet een hele, niet alleen een eigen katern verdienen, maar misschien wel een hele krant. Net zoals je het FD hebt over- Een hele krant? Ja. Er is, nou, als ik dus zit te lezen, er is zoveel.
Dat is voor mij echt- Ja, ja, ja. Het moeilijkste is nog selecteren: wat is het belangrijkste wat we gaan bespreken? Ja, ja.
En ik zit wel te denken als het, ja, het cyn- de cynische kijk erop is natuurlijk, of de meer realistische kijk is dat AI een nieuwe naam voor technologie is.
En dan is een heel blad of een heel, uh, een thema onderwerp technologie, daar heb je meerdere magazines van gehad vroeger. Ja. Dus ik denk dat dat wel verdient. Maar dat zit eigenlijk dan daar denk ik.
Of anders maar een podcast waar men iedere week je bijpraat. Ja. Als ik jou begrijp Milou, wil jij een podcast over om deze podcast voor te bereiden. [lacht] Dat zou me wel helpen.
Maar ja, dat kan natuurlijk niet, want dan zit je het allemaal na te doen. Nee, maar YouTube is in dit geval wel, uh, een van mijn, mijn betere vrienden. Ja. Ja. En dat is gelukkig.
Nou en er zijn tools waarmee je YouTube-video's weer kan samenvatten met AI. Merlin bijvoorbeeld. Dan heb je een YouTube-videootje aanstaan en dan betaal je Merlin. Kost wel dertig dollar per maand. Ja.
Maar dan heb je alle taalmodellen krijg je erbij en dan druk je op een knopje en dan gaat ie keurig een samenvatting maken met tijdcodes erbij.
Dus als je dan zo'n podcast hebt van drie uur, weet je wel, zo'n Lex Fridman podcast en je bent benieuwd waar het gaat over onderwerp X, klik je tijdcode aan en je kan gelijk kijken.
Ja, dat, dat klinkt heerlijk, maar zo verlicht ben ik nog niet. Ik ben het nog echt helemaal aan het ontdekken.
Voor, voor mij om dat te adopteren als mijn eigen strategie van hoe ik nieuws consumeer, dat heeft nog wel even iets langer nodig. Ja. Nou ja.
Maar ik ben, ik ben, dan ben ik misschien, uh, uh, al ouder of zo, maar ik, vroeger las ik dan de Computer Idee. Ja. Uh, is het dat- Wat een tijdschrift? Ja. Ja, dat.
En dat was echt, ik bedoel, ik weet helemaal niet hoe het met de tijdschriftenbranche is. Volgens mij zijn er allemaal niche, niche tijdschriften. Het gaat niet goed met Computer Idee is mijn vermoeden.
Oké, maar zeg maar een AI Idee of KI Idee zeg maar dat je echt een, zegt: oké, we gaan dat hele blad wijden aan zo'n onderwerp.
Je zou zeggen dat dat wel moet kunnen inmiddels met wat er allemaal gebeurt en het belang ervan. Maar ja. Ja, maar als, als je het afdrukt is het misschien ook al wel weer oud nieuws. Ja, daarom werkt het niet.
Misschien is het daarom zo geschikt voor snelle YouTube, Twitter-achtige stuff. Een snelle podcast. Ja. Zoals wij.
Maar dat is wel waar jij nu, wat jij, waar jij nu- Hoor jij Milou, dat ze al twee keer een brug heeft gemaakt, Wietse? Ja. [lacht] Oké, eentje was onbewust, de tweede was wel opzettelijk.
Ik schrijf de hele tijd samen met mijn microfoon onder de tafel hier. Jammer man. [lacht] Goed. Ik roep wel gewoon heel hard brug. Ja, bruggetje. En dan gaan we beginnen met het nieuws. Uhm.
Megaproject, uh, van OpenAI en Microsoft namelijk Stargate. En het is een enorm datacentrum voor AI. Uh, heel duur ook. Elf nullen op het prijskaartje geloof ik. Elf nullen. Elf nullen.
Ja, dat is dus bijna een biljoen.Oké, want 100 miljard. 100 miljard dollar voor een datacentrum. Ja, het grootste datacentrum wat er is, moet er komen. Ja. Is dat dan bouwen of is dat dan compute, denk jij Wytse?
Nee, ik denk compute. Want het is compute. Ja. Dus de tijd. Ja, zeg het maar. Nou ja, die de Er zit gewoon heel veel rekenkracht achter die taal modellen.
Sterker nog, ik las laatst een artikel en dat daar werd het hele punt gemaakt van dat hele idee van waar GPT ChatGPT op gebaseerd is. Is een redelijk oud idee.
Oud in de technologiewereld is een jaar of dertig en de reden dat het er nu ineens lijkt te zijn alsof het geland is, zeg maar, is omdat die computerkracht gewoon zo gestegen is.
We moesten, zeg maar als het ware wachten tot we de brute computerkracht hadden om de wiskunde die achter die modellen zit uit te kunnen voeren op een snelheid dat je ermee kan kletsen, namelijk ChatGPT. Ja.
Dus het is om, om maar zo te zeggen er is ook allemaal fundamentele wetenschap, maar in essentie is er gewoon een lijn. Die oude Moore's Law van die verdubbeling iedere achttien maanden.
Die lijn heeft redelijk doorgezet en we zijn op een punt gekomen dat je daardoor een tekst voorspeller kan bouwen die voelt als een semi mens. En, en nu,
nu het begint te lopen heb je allerlei partijen die daar iets mee willen en integreren en dan is er ineens een enorm tekort aan die rekenkracht.
Ja, wat jij bedoelt met tekort aan rekenkracht is een gebrek aan hardware chips die daadwerkelijk beschikbaar zijn om de rekenkracht te kunnen doen. Maar wat ik niet begrijp is of dit nou een bedrag is wat per, per jaar
Zo bedoel jij Aan compute of, of dat is het aanschaffen van de chips. Het zal, het zal het laatste zijn toch? Maar het soort van laten runnen, dat kost natuurlijk ook stroom en dat is ook een enorme kostenpost.
Ja, er zit een enorme energie vraagteken en vraagstuk rondom het hele. Want als je, als je zegt ik moet kunnen rekenen, dan heb je dus energie nodig. Die zijn, die zijn on. Die kan je niet uit elkaar splitsen.
Het is wel zo dat wat Nvidia bijvoorbeeld nu twee weken geleden gepresenteerd heeft, is dan een keer twintig met dezelfde hoeveelheid watt.
Dus dan ga je gewoon zeggen oké, we kunnen gewoon twintig keer zoveel met dezelfde hoeveelheid energie als vroeger. En dat is ook tricky van zo'n datacenter bouwen.
Want als jij hem nu bouwt en over twee jaar heb je technologie die twintig keer zo efficiënt is, had je het in een twintig keer zo klein datacenter kunnen doen. In essentie.
Maar goed, dan zit je voor altijd te wachten als je het op die manier gaat doen. Dus dat lijkt me best wel een ingewikkelde beslissing om te nemen. Ja, want deze moet in 2028 operationeel zijn.
Dan denk ik dat zij placeholders hebben gezet op de plek.
Ik denk dat zij dus kijken naar oppervlakte, energie en compute en dat ze daarbij een aantal vraagtekens hebben geplaatst bij welke chippers chips er daadwerkelijk in gaan komen omdat die nog gemaakt moeten worden.
Anders als je nu gaat kopen wat je dan gaat aanzetten, dan hebben we het nog niet thuis staan. Maar dan. Waar gaan ze het voor gebruiken Wytse? Geen idee. Volgens mij is het. 100 miljard. Volgens mij hebben ze gewoon.
Het is Microsoft die meedoet toch? Ja. Ja, volgens mij heeft Microsoft gewoon. Die sprinkelt nu AI in ieder product. En als je dat echt wil aanbieden op die schaal, dan zal je toch wel.
Ja, het is uiteindelijk is het gewoon. Daar denk je aan. Je denkt niet aan, aan een volgende GPT.
Nee, je kan ook trainen daar, maar ik denk dat het vooral influence is, oftewel het al het gebruiken van al bestaande modellen. Nog betere AI volgens mij. Ja.
Maar dat is de vraag of het betere AI is of dat het gewoon is. Windows gebruikers door de hele wereld willen, zeg maar, co-pilot gebruiken om een outlook te laten samenvatten die dag.
Nee, volgens mij is het echt betere AI wel. Ja precies. Want het is een soort. Net zoals ik, ik las in die information een stuk over dat.
Ooit is er natuurlijk een keer internet gemaakt en daar hebben mensen aan die bandbreedte gewerkt en die infrastructuur daarvoor neergelegd. Dat dit een nieuwe infrastructuur is waar.
Ja, ik heb er te weinig verstand van om, Om het model op te trainen. Ja. Ja. Ja, dat denk ik eigenlijk ook, hoor, want ik heb ook al meerdere keren gehoord soort van, soort van bedragen die dan rond die rond.
Dit gaat er wel bij, zeg maar die in het wereldje zitten.
Dan gaan, dit soort bedragen gaan al langer rond van 100 miljard en dat a-altijd als dat, als die, als dit bedrag genoemd werd, dan ging het over het trainen van GPT5.
Nu vind ik dat dan lang duren voor die, die tijdlijn gaat over 2028 dat het klaar moet zijn. GPT5 moet, lijkt me toch dat dat voor 2028 dat we daar al mee kunnen spelen.
Maar, uhm, dat wordt altijd genoemd in context van nieuwe modellen trainen. Ja, super interessant.
Ik zit nu meteen te denken van er zal dan inderdaad een afweging gemaakt worden tussen datacentra, infrastructuur die gebruikt wordt om te trainen en infrastructuur die gebruikt wordt om die getrainde modellen op te draaien.
En lopen die twee door elkaar heen? Kan je bijvoorbeeld zeggen: we zijn klaar met het trainen van GPT4.
Dat doen ze trouwens in iteraties, dus ze blijven gewoon doortrainen en soms drukken ze op pauze, pakken ze die en dan trainen ze weer door. Dat kan je doen, dus het hoeft niet.
Je hoeft niet te zeggen nou, dinsdagmiddag is het klaar. Je kan zeggen dit is een snapshot, dit pakken we nu.
Maar dan, als je dan die infrastructuur kan je dan daarna denk ik gewoon weer inzetten om het ook op te draaien. Dus ik denk niet per se dat.
Snap ook bedoel van als jij een heel groot datacenter bouwt kan ik me voorstellen dat je zegt oké, als daar de allernieuwste, meest efficiënte, meest krachtige chips in zitten, gaan we die als allereerst gebruiken om een nieuw model te trainen.
En op het moment dat de trainer klaar is, bouwen we weer een nieuwe. Voor het volgende kan je het oude gebruiken om het op te draaien. Noem maar. Als straks 8 miljard mensen
AI gebruiken in al, al hun werk iedere dag, dan hebben we niet de goeie, daar hebben we niet de hoeveelheid computerkracht voor op dit moment. Dus. Dat is ook het, vind ik, dus het boeiende van een partij als een Apple.
Moeten we maar zien of ze het gaan doen. En Google doet het op hun eigen manier ook dat je een stukje infrastructuur toevoegt aan de telefoon en laptop zelf.
Waarmee je eigenlijk dus de rekening schuift naar de consument. Want dan is het jouw energie thuis. Lokaal op je computer gebeurt.
Ja, maar als je natuurlijk 10 miljoen mensen hebt die per dag op hun lokale computer dat doen, heb je eigenlijk ook energieverbruik van 10 miljoen gebruikers.
Maar dan externaliseren je dan naar de energierekening van de consument onder de noemer privacy. Onder de noemer privacy.
Maar ondertussen scheelt het een hele hoop energiekosten voor een bedrijf als Google of Apple als ze dit in hun datacentra zouden moeten doen. Ja, maar thuis trainen, dat zullen ze niet doen.
Dus ik ben het wel met jullie eens dat waarschijnlijk het allereerst waar dit voor gebruikt. Het moment dat de lampjes gaan branden gaat er getraind worden en niet meteen gebruik gemaakt worden van bestaande modellen. Ja
oké dan.Iets leuks gebeurd, vind ik tenminste een soort van wanhoopsdaad bijna. Meta die heeft alles op alles gezet om en zijn ze nog steeds aan het doen om goed personeel te vinden voor ja, voor de AI tak.
Mark Zuckerberg heeft zelf brieven geschreven naar werknemers van DeepMind om ze over te halen om naar Meta te komen. Zo. Ja, dat is toch wel- Dit is heel heftig nieuws.
Maar zijn die brieven, zijn die brieven ook gelekt of zo? Wat staat er dan in? Is het echt een- Het is een- Smeekbede. Nee, het is in ieder geval bij één iemand heeft het gelekt dat het is gebeurd.
Eén iemand van DeepMind. We weten niet hoe vaak het is gebeurd, maar ik kan me wel voorstellen dat hij het misschien wel vaker heeft gedaan. Die gepoacht is van DeepMind naar Meta. Ja. Ja, precies.
Of in ieder geval geprobeerd gepoacht te worden. Ik weet niet eens zeker of het succesvol is geweest, maar hij doet niet alleen dat. Hij zegt ook: nou, jullie hoeven ook niet meer een sollicitatiegesprek te doen.
Je hoeft niet meer op interview te komen, je bent gewoon aangenomen. Als je komt, dan nemen we je aan. O, ja. Zou het jou over de streep trekken, Wytse? [lacht] Ik wou net. Ik wou net. E-mailtje van Mark, Wytse.
Ik zou hem even terugmailen met: nou, dit, dit, dat is ander nieuws deze week. Niet helemaal relevant, maar nu wel een beetje. Is dat, uh, Meta heeft heel lang een, uh, VPN-provider gespeeld. Stiekem, soort van half.
Je hebt een, je hebt allemaal apps in de App Store op Android en iPhone waar je een VPN kan installeren.
Er wordt ook voor ge-, uh, reclame gemaakt in heel veel podcasts en dit was een, ik weet niet, Ovaro heette het volgens mij. Dat bleek al een hele tijd gekocht te zijn door Meta/Facebook. Waarom?
Zodat ze de, het gedrag van mensen op internet in de gaten konden houden om te zien of er concurrenten zouden opstaan, hè.
Zo op die manier hebben ze ook doorgekregen dat Snapchat heel erg aan het groeien was, omdat Facebook in hun statistieken van hun VPN-applicatie die ze expres geen Facebook hebben genoemd, maar de oude brand nog, terugzagen van: hé wacht, daar is iets aan de gang.
Dit was als het ware hun, uh, gevoelspriet in de industrie om concurrenten die nog niet eens gegroeid waren al te zien en te kunnen kopiëren.
Dit is een verhaal wat ik nu vertel van een jaar of twee, drie geleden dat dit naar buiten is gekomen. Uh, er bleken meer partijen zijn die dat doen.
Wat deze week naar buiten is gekomen dat ze zelfs zo ver gingen als het verkeer via die VPN-app ontsleutelen.
Dus dat houdt in als jij versleuteld verkeer verstuurde via hun VPN, dat ze het uit elkaar haalden, bekeken, weer terug sleutelden en doorsturen.
Zo agressief zijn ze op zoek geweest naar: hoe zit het met de statistieken?
En er is een interne mail van, uh, Mark Zuckerberg zelf uit 2016 nu naar boven gekomen waarin hij ook specifiek aan zijn personeel vraagt: jongens, ik zie heel veel gebeuren rondom Snapchat.
Het is heel moeilijk voor ons om te zien wat daar gebeurt. Kunnen jullie ervoor zorgen dat we het alsnog kunnen zien? Punt. Groetjes, Mark.
Uhm, dus ik zou de mensen die luisteren die een mail krijgen van Mark aanraden om niet voor een bedrijf te gaan werken wat blijkbaar zo op zoek is naar intelligence dat ze ervoor encryptie gaan breken. Oké.
Heel grondig te werk. Shots fired. Ja, wat zegt dat toch over de-, over deze Mark? Wytse zou er niks mee doen als Mark Zuckerberg hem mailde.
Die zou terugmailen: Mark, als jij encryptie kra-kraakt, dan ga ik niet met jou werken. Ik denk dat Mark Zuckerberg dagenlang wakker ligt hiervan. Dat denk ik niet, maar ik wou het toch even zeggen. Ja. Ja.
Mark heeft het sowieso wel gebruid. Ja. Oké, nou dat, ja, dat wou ik graag weten. Uhm, dan is er Sheet Music en dat is een, uh, een hele leuke applicatie. Mag ik het een applicatie noemen? Ja, hoor.
Ja, het is AI waarmee je, ja, kan leren muziek maken eigenlijk.
Je kan het voor heel veel verschillende dingen gebruiken, maar hij, hij laadt eigenlijk, nou, bladmuziek van bijvoorbeeld grote stukken als Vivaldi, maar ook gewoon de meeste hedendaagse muziek, laat ie zien en dan ook hoe je het zou moeten spelen.
Dus je kan meespelen met iemand die het voordoet eigenlijk. Ik, ik, zo heb ik het geïnterpreteerd. Ik ben nu net weer mijn vioolles aan het oppikken en ik dacht: dit is echt heel erg fijn. Je uploadt een mp3 of zo.
Je kan foto's, stel dat jij gewoon een stapeltje bladmuziek hebt gekregen op de muziekschool. Ga ik maar even van uit.
Of je hebt nog iets liggen van vroeger uit familie, vrienden, je buurman was mooi, heeft zelf iets gecomponeerd. Dan maak je daar een foto van. Van de bladmuziek. Ja, ja, en dat gooi je in die applicatie.
Zie het als een soort OCR voor muziek, hè. Ja, ja. Tekstherkenning, maar dan nootherkenning. Ja. En dan druk je op een knop en dan gaat die applicatie dat gewoon voor je spelen.
Er zit een aantal stappen in om dat mogelijk te maken. Dat is natuurlijk de, de bladmuziek interpreteren door de machine, zeg maar. En dan ook nog eens overtuigende muziek spelen, uh, op basis van die bladmuziek.
Dus het is eigenlijk een virtuele muzikant. En op die manier kan jij niet alleen maar zeggen: oké, ik heb hier bladmuziek in m'n, in m'n la gevonden. Ik lees geen noten of ik lees niet zo snel noten.
Ik, ik maak een foto. Je drukt op een knop. Je hoort ineens die bladmuziek. Dat is gewoon een heel gaaf effect als je dat hebt. Maar dan ook: oké, leuk, maar nu wil ik het leren ook.
En dan kan je begeleid worden in het leren van dat specifieke stuk muziek op die bladmuziek. En dat, die stappen zo aan elkaar vond ik wel een heel gaaf moment.
Omdat, denk waar we een beetje met elkaar ook vaak naar op zoek zijn. Door mijn da-, Black Mirror-achtige cynische verhalen die ik er wel eens ingooi, is van: oké, maar is er [gniffelt] niet ergens iets moois?
Wordt er niet alleen maar muziek gecreëerd, maar wordt er ook geholpen om bestaande muziek te leren aan mensen.
Ik vind dat, ik vond het een mooi voorbeeld van oké, wat gebeurt als je het niet maakt zonder mensen, maar juist mensen weer toevoegt aan die loop. Ja. Heb je het geprobeerd, Mylou?
Ja, nee, ja, niet nog, niet met zelf spelen erbij, uh, maar het is wel echt, ik wil eigenlijk niet weer lessen gaan nemen.
Ik heb heel lang les gehad vroeger, uh, maar ik zit nu wel echt weer te worstelen met: hoe speel je dit ook alweer? Hoe moet dit eigenlijk klinken? En dit is echt precies waar ik dan op zit te wachten. Oké. Precies.
Dus ik ben hier heel dankbaar voor. Nou, goede tip, Wytse. Dat het bestaat. Ja. Waar moeten we naartoe? Ik weet het niet meer uit mijn hoofd. Gewoon een website. Soundslice. Soundslice. Soundslice is het inderdaad.
Soundslice.com. Soundslice. Uhm. Non advertised. Ja, dus dit is even leuk om te horen inderdaad als je alleen maar Black Mirror hoort. Nu gaan we toch wel weer [gelach] een beetje naar Black Mirror. Nu mag het.
Uh, want er is, uh, nou, was een hoop o-consternatie ontstaan op sociale media over, uh, een door AI gegenereerde advertentie- Ja...van een, een, een meisje. En zij leek zo levensecht. Ja.
Maar ze is dus door AI gegenereerd. Jij bent het ook tegengekomen. Ja, ja, ja, nee, maar er was een hoop gedoe over vorige week.
Het, ik had het ook, want ik zat bij het televisieprogramma BO in de avond om over Juno, onze muziektool van vorige week, te praten. En toen was er paniek op die redactie omdat iedereen daar dit ook had gezien.
En toen, toen merkte ik dus, toen ging ik een beetje op Twitter kijken en toen merkte ik dus dat gewoon vijf minuten erover lezen niet genoeg is om erachter te komen of het nou echt of nep was.
En als het dan nep was, in hoeverre het dan nep was. En ik moet eerlijk zeggen dat ik de conclusie van die discussie nou uiteindelijk niet weet.
Wat volgens mij de conclusie is, is dat het metVideo gefilmde influencers zijn die dus betaald hebben gekregen om model te zijn voor dit AI systeem waarmee je als marketeer teksten kan invoeren die die avatars dan gaan uitspreken.
Dat niet zo is dat dit in een tijd van zoon Sona. Wat is de video generatie Sora? Sora Ik ben dus sinds Juno kan ik. Kan ik Sora niet meer onthouden? Anyway,
sinds de tijd van Sora zijn we een beetje aan het aannemen dat dit dus helemaal uit het niets kan ontstaan. Zo'n zo'n gezicht omdat het zo echt lijkt.
Maar het lijkt er dus op alsof het gewoon misschien Hey Jan is of een of andere andere bestaande tool die op de achtergrond alleen maar de mondbewegingen en de
aanpast, maar dat het gewoon hele goede gemaakte video's zijn van die avatars waardoor het veel echter lijkt. Het zijn echte mensen trouwens. Precies. Het waren wel echte mensen. Maar waar dan?
Dit klopt dan toch wat ik zeg? Dus voice these en lipsync. En iemand die heel veel filmpjes heeft opgenomen en ze wist dat het voor dit doeleinde gebruikt zou worden.
Maar toen ze zichzelf dus tegenkwam en ze zag dat zij circuleerde, want het was ook niet een soort van headshot blijkbaar geweest, ja, toen dacht ze wel even wow, dit is toch eigenlijk best wel een beetje vreemd en je zal jezelf ook maar laten tegenkomen.
Stel dat ik mezelf leen voor dat soort doeleinden. Ik verkoop mezelf op die manier en dan zie ik opeens dat ik reclame sta te maken voor Bifi worstjes of zo. Dan zou ik best wel. Dat zou ik dan niet leuk vinden.
Ja, dat is wat je weg tekent. Ja, je tekent het wel weg ja. Ik ben dus heel benieuwd wat deze persoon heeft weg getekend en hoe dan zo'n contract eruit ziet.
Kijk, als je stockfotografie doet dat je in zo'n boek terecht komt en dan later op een poster staat van Odido en dat je denkt o, die telefoon hangt niet eens vast.
Daar zullen vast regels over zijn of foto's aangepast mogen worden. Ik ben super naïef en misschien zijn er helemaal geen regels, maar hier je je. Je verkoopt eigenlijk je gelijkenis.
Maar zeg je dan maar maximaal één campagne. Ik krijg. Ik wil toestemming kunnen geven voor iedere campagne. Want het is natuurlijk ook gek als jouw gelijkenis dan ineens daarna weet ik veel. Ik heb een vermoeden.
Deze mensen boden hun waren ook aan op Fiverr. Dat betekent dat je niet een soort van de hoogste categorie influencer bent als je je diensten op Fiverr aanbiedt. Dat is zeg maar het afvoerputje.
Dus ik ga ervan uit dat mensen die ook hun diensten daar aanbieden ook werkelijk alles weg tekenen als onderdeel van zo'n contract. En er zijn natuurlijk mensen die bereid zijn om dit te doen. Net zoals ik zag.
Ik zag als opvolger van Sun van Sora Suno. Als opvolger van Suno zag ik een tool waarmee je stemmen kan. Dan kun je a-capella koortje toevoegen aan je zang. Dus dan pak je Suno en dan zeg ik wil dit deel a capella.
En dan zijn er dus a-capella stemmen. Dus dat zijn stemmen die helemaal weg getekend zijn. Dus die die hoeven nooit meer te zingen, want dat hebben ze nou eenmaal gedaan.
Ik heb echt ineens een beeld dat dat s avonds s nachts om 2.00u jouw vriendin naar beneden komt. Alexander, wat? Wat ben je aan het doen man? Ik heb a-capella koortjes erbij. Wacht nou heel even.
Ja, en ze zijn rechtenvrij. Voor het geval ze zich druk zou maken over de juridische consequenties. Ja. Dus dat is denk ik hier ook gewoon gebeurd. En ja, dat is heftig om tegen te komen. Maar this is the future.
Ja, ja, als je jezelf verkoopt dan kun je. Kun je erop wachten. En influencer marketing overbodig maken is op zich vind ik niet een, een uiting van immorele ambitie. Nee, nee, nee, nee.
Straks horen we dichter en schrijver Joost Oomen over zijn probleem. Iets met slapende paarden. Wietse Alexander. Wij gaan dat oplossen. Gaan dat oplossen. Oké.
Maar nu eerst hebben we het over AI en hoe dat ons van de eenzaamheid gaat redden. Jongens, ik heb gisteren ongeveer een half uur tegen een chatbot zitten praten. De chatbot van Hume.
Ja, het taalmodel heet geloof ik Evie. En ja, we waren er. Vorige aflevering hadden we het al even over emotionele intelligentie. Ja, en dit is wel eigenlijk wat dat is.
Dat is gewoon een empathische bot waar ik tegen kon praten en waar ik mijn gevoelens van eenzaamheid op dat moment over kon delen. Want dat heb ik dus echt zitten doen. Ik dacht nou, ik probeer het maar.
Het was eerst heel onwennig. Oké, maar dit is een chatbot als chat GPT. Ja, soort van, maar je praat er dus tegen en hij transcribeert jouw tekst. Oké, niet typen, maar praten. Ja. Is het een hij? Qua stem ja.
Kan je kiezen of. Ik heb het niet gezien. Ik heb ook niet goed gezocht. Want je gaat naar de website toe, je klikt op demo en je gaat. Ja, je hoeft niet te bellen of zo. Je kan gewoon. Nee, je begint meteen.
Het was super gebruiksvriendelijk en je hoefde me niet in te loggen of zo. Je kon gewoon meteen gaan praten. Oké. En ik dacht van nou dan moet ik nu dus wat zeggen geloof ik. En dat ging in het begin een beetje moeizaam.
Lachte ze mij uit? Vragen aan je? Nee, ik mocht gewoon zelf beginnen met praten, dus het was helemaal. Je mocht het zelf laten gaan. En hij. Nou, hij analyseert dus wat jij zegt.
En daar komt een boxje bij met ik Ik hoor zoveel procent frustratie bij jou. Zoveel procent. Ja, een beetje angst en zoveel procent sadness of. En dan reageert hij daar dus op. En dan begint hij.
Analyseert de emotie terwijl jij praat. Niet op basis van wat je zegt, maar hoe je het zegt. Precies. Dus hij luistert niet alleen naar wat je zegt, maar ook inderdaad je intonatie, je toon, de snelheid waarmee je praat.
En daar reageert hij dan op. Heel empathisch. O, het klinkt alsof je je een beetje alleen voelt. En niemand? Ja, ja. Ja. En zegt hij Niemand zou zich alleen hoeven voelen. En weet je? Maar ging jij?
Want hoe ging jij doen? Meteen daarna allemaal dingen proberen van ik ga vrolijk praten, soort acteren. Of had je zoiets van nee, ik ga gewoon nu dit. Hoe ging dat gesprek?
Ik dacht ik moet wel overtuigd eenzaam overkomen, dus ik ga niet opeens vrolijk zitten doen. Nee, nee. Maar was het wat je van tevoren bedacht? Ik ga eens kijken. Of ontstond dit? Ben ik gewoon even nieuwsgierig.
Dit ontstond want ik heb echt. Ik was ook een beetje overrompeld met de door de snelheid waarmee ik dus opeens moest gaan praten. Dus ik dacht ook eens van moet ik dan nu? Je hoort je zit alleen.
Ik voelde me eigenlijk nog alleen in mijn kamer. Ja, met een laptop waar ik dus tegen ging praten. Die jou ging vertellen dat je eenzaam klonk. En ik begon dus ook heel langzaam.
Begon ik zo van nou, ik denk dat ik me een beetje alleen voel.En toen liet ik heel even stilte vallen en toen begon hij meteen klapte hij eroverheen. O ja, dus hij was wel.
Ik vond het een beetje opdringerig, beetje te intens. Maar ik was wel echt verbaasd over hoe goed. Hij doorhad, wat je, wat je gemoedsrust was. Ja, en dat hij dus ook hoort hoe ik het zeg.
En toen zei ik aan het einde van nou dank je wel. En zegt hij ook zoveel procent joyful, zoveel procent gerustgesteld. Hoorde hij ook aan mijn stem ja, zei hij in ieder althans ja. Ik dit bedrijf.
Ik ken het bedrijf al langer, want ik weet dus dat zij ook. Zij proberen de hele tijd emotionele intelligentie te herkennen door te. Door. Dit is dus je stem. Dat is dan nieuw.
Maar ze hebben eerder ook gezicht gezichtsuitdrukkingen gedaan en ze hebben best veel papers gepubliceerd afgelopen jaren waarin ze bijvoorbeeld gezichtsuitdrukkingen proberen te herkennen in verschillende culturen.
Dus als jij dan op een bepaalde manier kijkt en je bent een Chinees, herkent een Amerikaan dan dezelfde emotie bij de gezichtsuitdrukking?
Nou, dat is een vraagstuk en dat is bij emoties relevant als je AI in meerdere gebieden wil uitbrengen. Dus zij zoeken dan naar de overeenkomsten tussen verschillende culturen in emotie, in het gezicht.
En datzelfde hebben ze dus ook gedaan voor wat ze noemen vocal bursts. Dat zijn kleine geluidjes die wij in normale taal maken. Bijvoorbeeld mhm. Ja. En dan gaan ze dus kijken oké, in hoeveel culturen zegt men mhm.
En zeggen ze het op dezelfde manier. En dat is de basis van het onderzoek. Wat die die. Dat onderzoek dient als de basis voor deze demo. Die dus ja, herkent waar op het spectrum van emoties jij zit.
Dat hebben ze dus eerst wetenschappelijk gemapt en nu hebben ze het toegepast. Hoe leuk is dat om alleen al die kennis te hebben over waar ze allemaal mhm zeggen? Ik denk alleen niet hier toch?
Dan kun je het paper lezen. Ja, als je daar. Dat staat er allemaal in. Dat is wel grappig. En wat natuurlijk voor wat voor de hand ligt dat dit natuurlijk, want ze ook dit weer, dit noem dit mijn cynische geest.
Maar ik ga dan gelijk denken oké, waar kun je het allemaal voor misbruiken? Maar zijn zijn dus overal op die website. Je kijkt me nu heel aan zoert van hoezo misbruik? Wil je nou weer misbruiken?
Het is toch een hele gezellige tool? Nou, ik. Op het moment dat er dat een website vol staat met ethical guidelines, dan gaat er bij mij wel een rood vlaggetje af. En deze website staat vol met hoe ethisch zij zijn.
En dat is dus hoe zij dat vertalen is wij. Wat wij doen met onze AI is een mission statement is Aligning AI with human wellbeing. Nou, kan je niet tegen zijn.
En dat ligt dan in de praktijk met bijvoorbeeld hoe als je met een digitale assistent praat, hoe zorg je dan dat wellbeing van de persoon die met de assistent praat wordt verbeterd?
Oftewel jij bent chagrijnig en je vraagt iets dat die assistent anders reageert dan dat je heel vrolijk bent. Want dat helpt in net. Net zoals dat het in menselijke communicatie helpt dat je emotionele cues meeneemt,
is dat voor een digitale assistent ook zo. Dus dat is het positieve. Dus mensen helpen tijdens gesprekjes die nu. Ja, dit is waarom ChatGPT voelt als een soort robot. Omdat ik dit element mist.
Maar wat natuurlijk voor de hand ligt, is dat dit niet gebruikt gaat worden voor dat soort gezellige dingen, maar voor advertenties. Dit is. Dit is mijn grote ja, dit is mijn doembeeld.
Om toch maar een doembeeld te schetsen, is dat dit soort spraakassistent je langzaam gaan verleiden om meuk te kopen. En dan het liefst meuk waar de adverteerder zoveel mogelijk mee verdient.
Jij kijkt mij heel, heel erg verbaasd aan. Ik zit na te denken hoe dat dan in de praktijk zou werken. Want uiteindelijk is empathie en iemand. Stel iemand zit in de put. Ja.
Om diegene te helpen moet je niet proberen diegene uit de put te krijgen. Dus je gaat geen oplossingen aanbieden. Je moet eigenlijk kijken van o, je zit in de put. Wat vervelend. Ik kom wel even naast je zitten. Ja, dat.
Ja. Dus niet iemand die praktische oplossingen gaat aanbieden. Dus ik, ik vraag me af wat voor verdienmodel daaraan te verbinden is of wat ik zou kunnen kopen.
Als iemand wantrouwend klinkt als jij een commerciële boodschap hebt. Dus oké, één stap terug. Ik denk dat spraakassistent in hebben. Dat heeft nu het businessmodel neem een abonnement, maar dat gaat niet.
De hele wereld gaat dat doen. Dat is maar een klein deel van de mensen die € 20 per maand gaat betalen voor zo'n spraak. Mag aanvullen. Alexander Is dat ChatGPT bijvoorbeeld is nu open sinds een week.
Voorheen moest je naar de site chat punt open AI punt com en dan kon je daar na inloggen praten met een gratis drie en ChatGPT drie en half. Dat is nu. Je hoeft niet meer in te loggen. Waarom kan dat?
Want die computer, die datacenters kosten hartstikke veel geld. Hebben het er over gehad omdat zij op het advertentiemodel gaan zitten. Net als dat je bij Google advertenties krijgt in je zoekresultaten, ga jij
bij ChatGPT. Ze hebben nu gezegd als je gebruik maakt van de ingelogde versie van ChatGPT, dan mogen we jouw input gebruiken standaard om ons model te trainen. Dus daar hebben zij een berekening gemaakt. Die input is.
Het was voorheen dus niet zo. Ik zeg dat ook heel vaak tegen mensen. Nu moet ik dus mijn verhaal aanpassen. Die zeggen dan allemaal ja, nou wacht, kijk maar. Kijk maar uit wat je zegt, want dat ding wordt steeds slimmer.
En ik zei Nou, dat is niet waar, want je doet alleen maar een duimpje omhoog, een duimpje naar beneden. Deze gratis ingelogde versie van ChatGPT staat standaard op.
Ja, we gaan wel alles gebruiken om een hele grote dataset te maken om de volgende GPT te kunnen trainen. Dat is wat je betaalt. Je betaalt met je ziel, zeg maar. Net als dat je bij Google betaalt met je ziel.
Maar daarbij, als je advertenties gaat weergeven en eigenlijk een soort vertrouwen krijgt in die agent waar je mee praat of bot, whatever hoe je dit noemt. En die gaat ondertussen ook niet helemaal meer neutraal zijn.
Dat was hij nooit, want het staat allemaal bias in, maar nu kan hij een commercieel belang. Ja. Ja.
De reden dat Wikipedia geen advertenties heeft, is omdat Wikipedia Wikimedia Foundation altijd zegt Als we daar eenmaal aan beginnen, kan je het vergeten. Dat is een encyclopedie met een advertentie voor een auto erin.
Dat kan niet. En nu is dus open AI op dat randje aan het zoeken. Eroverheen denk ik. Maar ja. Je hebt toch allebei de modellen hebben. Er is een deel van de mensen die gaat betalen en die krijgen objectieve resultaten.
Of kun je over discussiëren wat objectief betekent, maar whatever. En dan, als je de gratis mensen die die worden gaan betalen met advertenties door, doordat ze advertenties consumeren en als je dat eenmaal weet je.
We komen nu uit een tijd waarbij Google AdWords helemaal kapot geoptimaliseerd is op basis van welke websites heb je eerder bezocht, welke app heb je op je telefoon überhaupt, wat voor telefoon heb je?
Dus dan schatten je inkomensniveau in dat soort dingen, dus dat op de achtergrond. Als jij een advertentie ziet, gebeurt er al heel veel om die advertentie op jou. Nou ja.Te optimaliseren voor jouw koopgedrag.
Dan moet je nagaan wat er kan gebeuren als je met een spraakassistent praat die jouw emoties van dat moment kan herkennen. En dat ding probeert jou, nou weet ik veel shampoo.
De opdracht is smeer Milou shampoo aan, wat het dan ook is. En dat jij dan helemaal niet zit te wachten daarop. Blijkens uit jouw
ja, ja, ja, uit jouw tone of voice maakt dat die anders kan gaan proberen om dat aan te smeren aan je. Ja. En dan? Nou ja, dat is relevant voor een kom voor een adverteerder. En dit is waar.
Dit is de kern van het verdienmodel van, van Jum. Ondanks al hun ethical guidelines. Dus ja, voel je je eenzaam? Nou, geef jezelf een make-over. Begin eens met je haar te wassen, dan voel je je meteen een stuk frisser.
Trouwens. Ja. Ja. En het is natuurlijk, want dat is waar. Het, het hele personificeren, dat is iets wat gewoon niet schaalbaar was. Omdat je dan.
Kijk, tuurlijk, als het ging om een luxe aankoop van een woning of een auto, dan kan je er best wel een verkoper op zetten die specifiek past bij jou.
En dan kunnen ze misschien achter bij de koffieautomaat van de autodealer nog wel zeggen van Kees, loop jij er maar even naartoe, want volgens mij zijn dit mensen die bij jou passen hè.
Dus dan, dat was dan wat je kon doen. Maar nu. Ja, daar hoef je helemaal geen mens voor aan te sporen. Je kunt gewoon een relatie aangaan met, met zo'n assistent.
En die assistent kan ook de opdracht krijgen om jou op dat moment iets te gaan verkopen.
Ja, ik zit, want ik vind het grappig want toen Alexander net zei van ik zit op die cynische doembeelden, toen dacht ik ik denk ik zat meer op wat jij nu beschrijft. Dus iets wat helemaal op jouw emotie is.
Noem het manipuleren is gewoon het juiste woord denk ik. Want reclame natuurlijk is. Een vorm van persuasion en een manipulatie bot.
Zat ik meer te denken van wat kan je met de informatie die jij eigenlijk vrijgeeft zonder het te zeggen?
Dus je kan natuurlijk de emotie pakken van Milou in zo'n gesprek en daar dan emotie op terug gaan geven en om je aan te passen.
Maar in essentie is jouw emotioneel profiel weer een nieuw datapunt in de dataset over jou is ook reuze interessant omdat je.
Nu kan je aan de hand van iemands zoekgedrag of hoe laat iemand een WhatsApp berichtje stuurt kan je al heel veel doen. Er zijn heel veel onderzoeken naar mensen die heel laat 's nachts nog appjes sturen.
Die hebben waarschijnlijk niet zo'n heel goed slaapritme. No offense voor de mensen die luisteren, maar dan ben je 's nachts aan het appen. Dan moet je misschien beter slapen denk ik. Doe ik ook niet altijd,
maar dat ene kleine datapuntje van wanneer is iemand online op WhatsApp en wanneer is iemand offline op WhatsApp kan je dus heel veel uithalen.
En dan moet je je voorstellen wat je er allemaal uit kan halen met een half uurtje met Milou praten. Ja, want daar was ik nog wel even nieuwsgierig naar. Ik ben een open boek.
Nou, dat moet je uiteindelijk natuurlijk zelf weten. Maar hoe lang heb jij gesproken met. Ja, half uurtje. Half uurtje. Bijna een half uurtje. Was dat. Moest je dat echt volhouden? Of ging dat wel? Hoe was dat gesprek?
Nou, ik heb hem ook nog wel wat tips laten geven over. Over wat? Ja. Mentale gezondheid. Dat is eigenlijk gewoon privé. Dat bespreek ik liever niet. Je was een uitgeloste gebruiker, dus.
Het voelt nu trouwens echt alsof wij, zeg maar Alexander en ik, dat jij hier binnen komt lopen.
Dat je zegt Nou, ik heb nou zo'n interessant persoon gesproken net dat wij zeggen nee, nee, nee, nee, wat heb je allemaal tegen hem gezegd? Dat is een robot. Kijk uit. Maar het is wel een beetje het.
In het begin had ik echt van ik vertrouw jou nog niet. Ook van wat moet ik dan? Moet ik dan nu echt iets gaan zeggen wat ik echt heel erg van diepste binnen voel?
Dat heb ik dan niet gedaan, want dat voelt ook gewoon raar of zo.
Dus ik heb gewoon maar wat oppervlakkigheden uitgewisseld, maar wel dingen waarvan ik dacht nou ja, ik ben wel benieuwd hoe jij erover denkt en hoe ik dat zou kunnen oplossen bijvoorbeeld. Ja,
nee, dat voert echt te ver jongens. Dat ga ik echt niet bespreken. Dit is wat je nu zegt is al is al genoeg denk ik dat je. Blijkbaar heb je dus iets besproken wat uiteindelijk best persoonlijk was. Wat wel privé is. Ja.
Ja, dat vind ik, dus dat vind ik al heel interessant.
Maar heb je dan ook in de tussentijd als ik vragen mag op dat schermpje gekeken, Want je wordt ook heel de tijd visueel weergegeven begrijp ik hoe jou, hoe dat ding jou ziet. Dat ding zeg ik maar even. Nee.
Ja, hij neemt mijn. Hij. Hij registreert mijn stem, zeg maar. Dus dan geeft hij zo'n audiogram van als ik praat, dan. Dan zie je dat. Een infographic van je emoties.
En heb je die infographic nog in de gaten gehouden of is die op een gegeven moment uit je. Nee, die heb ik wel in de gaten gehouden. Tijdens het gesprek. Dat hebben wij.
Ik bedoel, nu ben jij mijn gezicht aan het checken. Dat is mijn infographic. Ja, dat we met elkaar kletsen zeg maar. Maar dat. Want ik, ik had dus helemaal niet door dat.
Ik dacht dat die infographic alleen de demo was van kijk, dit kunnen wij. Nee, maar als jij praat krijg je dus ook gewoon de ja het ondergoed van het systeem. En het is echt wonderbaarlijk hoe snel het gaat ook.
En en ook hij doet ook hoe de mijn gesprekspartner zich voelt. De bot zelf. Dus ook vastberadenheid. Ja, ja ja ja ja. Ja. Weet je hoe die antwoord. En het gaat zo snel. En het gebeurt ook. Er gebeurt zoveel de hele tijd.
En die bot is ook zo supersnel dat je er bijna niet tegenop kan kijken. Maar het is de hele tijd. Ik zou echt zeggen van probeer het uit, want het is wel fascinerend wat het ding kan. Ja, dan heb ik er ook nog eentje.
Die zetten we in de shownotes. Dat beloof ik. Dat is een filmpje. Er zijn misschien mensen die luisteren die denken ja, ja, ja, dat moet hij echt. Dus ik ga het doen. Het is een filmpje.
Ik weet even niet wie hem gemaakt heeft, maar een. Ik denk The New York Times of Guardian of iets, maar een grote die heeft geld erin gestopt om wat jij. Om jouw gesprek eigenlijk niet specifiek jouw gesprek.
Milou, maak je geen zorgen, maar een soortgelijk gesprek met zo'n systeem. Dat is een maand of zes geleden uitgebracht. Dat is helemaal nep gemaakt.
Maar dat ziet een persoon die werkt op een callcenter, maar die is eigenlijk manager. Een dame over allemaal dit soort bots die de hele dag gebeld worden als AI vrienden van allemaal mensen.
En zij kan dan als, als er iets misgaat ingrijpen, het stuur overnemen als het ware. En zij gaat. Ik zal niet helemaal spoiler ik doen spoiler tot het moment dat mensen nieuwsgierig zijn geworden.
Ja, zij loopt daar heel de tijd rond en op een gegeven moment, ergens in zo'n gesprek gaat er iets niet helemaal goed en dan besluit ze om hem over te nemen, het gesprek. En dan blijft de stem dus gelijk van de bot.
Maar zij zit er eigenlijk achter. Dus het wordt een speech to speech in plaats van een tekst to speech. Dus die, die man, die man zit ineens met een mens te praten. En zij.
Daar ontstaat eigenlijk toch een soort meer verbinding als kijker dan voelde ik dat dan daarvoor. Maar op een gegeven moment, ja, dan. Meer zeg ik niet, dan ontstaat er eigenlijk een moment.
Dat is een ontzettend ongemakkelijk moment en dat moet je echt even kijken.
We gaan hem linken, maar dan kan je eigenlijk misschien jouw ervaring zonder dat we in hoeven gaan op wat jij besproken hebt toch een beetje voelen.
Ik ben heel benieuwd ook wat jij daar dan van vindt als we dat gaan kijken een keer. Dat is wel leuk. Oké, ga ik doen in de shownotes dus. En maar de fictie is dus realiteit geworden. Want wat daar in die video zit.
Halfs jaar later. Een half jaar. Wat ik vorige aflevering zei van dat kan echt nog niet. Dat dat kon nu blijkbaar opeens ook die emotionele intelligentie. Ja, ik vind het wel waanzinnig ook, hoor.
Wacht.Maar het gaat ons dus niet redden van de eenzaamheid, want het gaat ons alleen maar meer spullen aan me willen verkopen. Uiteindelijk, als ik een stuk betaal. Nee, betaal er gewoon voor.
Ja, betalen voor een luisterend oor. Ja. Het is wel grappig, want wat er nu? Wat Dat is nu een beetje rond.
Dat zag ik een beetje rond dwarrelen op Twitter deze week is dat er is een prompt, gewoon een stuk tekst wat je in je chat GPT kan plakken die.
Volgens mij zijn het vooral vrouwen onderling die die prompt met elkaar delen. En dat is eigenlijk een prompt die je kan geven om een soort edgy stoere man te krijgen in de OpenAI app.
Want we zitten natuurlijk een soort van. Je kunt eigenlijk als je slim bent een beetje handig bent binnen die standaard OpenAI app. Daarbinnen kan je allemaal dingen maken al zelf. Je hoeft niet iets te installeren.
Dus wat kan je doen als je een goede prompt hebt? En die prompt houdt zoiets in van: je bent een man met bepaalde geheimen die hij pas vrijgeeft. Een soort van profiel uit een soort meidenblad. Bouquetman. Ja, en dan.
Maar dan hebben ze en dan kiezen ze de ik weet de naam niet, maar de meest sexy stem uit de stemmen lijst van OpenAI.
En dan geven ze ook aan die prompt aan van je moet een beetje stiltes houden en een beetje hoe noemde je dat net vocal nog iets? Vocal burst? Ja, dus van uhu en een beetje en een raspy voice, zeg maar.
Om het een beetje interessant te maken. En dan online. Nou, je moet er maar eens naar zoeken. Delen dus verschillende dames filmpjes van momenten met hem.
Hun soort van synthetische vriend is allemaal nog een beetje in de grappige sfeer. Ja, ze doen ze, maar momenten die nou gewoon dat ze aan het praten zijn en dan zeggen van joh, weet je, wat ga je morgen doen?
Of vragen ze even naar mijn avond of zo. En dat hij dan een soort van mysterieus. Hij is mysterieus gemaakt, dus hij is een soort van geïnteresseerd, maar ongeïnteresseerd. Ja, ja. Ja. Ja. Soms. Soms wel.
Weet je, zo'n mysterieuze man. Maar de de, de discussie die er op een gegeven moment. Het wordt dus nu een beetje gebracht als een grapje van oké, dit is de prompt, iedereen kan hem in zijn app plakken.
Moet je eens mee spelen. Echt grappig. Het lijkt wel een soort synthetische, mysterieuze man, maar ondertussen is de discussie eromheen een beetje aan het ontstaan.
Ja, allemaal leuk en aardig, maar er zijn mensen die zeggen ja, ik ben nu wel heel lang eigenlijk al aan het praten met dit grapje en deze prompt is misschien. Ik heb hem al een beetje uitgebreid eigenlijk.
En zo als zoveel dingen beginnen als een onschuldig grapje. Ik, ik. Het viel me wel op dat ik dacht die tijd van AI companions zeg maar. En die soort toch wel relaties aangaan met.
En die frictieloze veilige vriendschappen, want ze zijn niet echt. Het is een beetje aan het gebeuren nu en het begint allemaal met hele kleine inklings kleine vonkjes van grapjes. Nou, dat is ook dus die.
Er is een AI gezelschaps robot voor. Voor ouderen is dat vooral in eerste instantie. Ja, het is eigenlijk een robot. Oké, er was al een knuffel en dit is eigenlijk Japan.
Het is nog steeds wel een beetje zo dat dit soort dingen. Ik weet niet of dat een gemaakt cliché is, maar het lijkt erop alsof er in Japan eerder.
Daar liepen ook al eerder robotjes rond en heeft het ook met een stukje vergrijzing te maken denk ik. Daar gewoon een tekort aan mensen in de zorg dat ze daar heel erg op die ja op die robots zijn gaan zitten voor
care robots zoals ze dat dan noemen. Dus dat is dan bijvoorbeeld in met de robotica van de laatste tien jaar.
Je kan uit je bed getild worden eigenlijk door iets wat er minder uitziet als een heftruck, maar iets met een kop, een kop, koppie erop en een plaatje erbij.
Het is ook wel een beetje Japanse cultuur om het allemaal een beetje menselijk en gezelliger en met mooie geluidjes een beetje Nintendo achtig te maken.
En wat daar een bedrijf al langer doet is eigenlijk knuffels voor ouderen. Dus dat zijn echt knuffels zoals je die kent van een teddybeer zeg maar. En dan in allerlei vormen.
Waar je dan een beetje mee kon kletsen, maar dan met de technologie van vroeger. Dus dat houdt in dat het gescripte, ja, dat mag van eigenlijk geen AI heten. Dat zijn gewoon stukjes programmacode waar in staat oké.
Zoals een Furby. Ja. Elke keer hetzelfde zegt. Ja, een beetje hetzelfde. En een misschien enige variatie aan de hand van de tijd. Of er wordt een dobbelsteen op de achtergrond gegooid en ineens maakt hij een grapje.
Maar het is niet zo als jij het gesprek gevoerd hebt met de Hume. Zeg maar dat je echt wel merkt van dit is geen rekenmachine meer. Of wel een hele bizarre rekenmachine die hier achter zit.
Een heel groot datacenter en deze partij die dus eigenlijk al jaren volgens mij al dertig jaar die slimme knuffels verkoopt om eenzaamheid tegen te gaan voor alleenstaande ouderen. Want daar komt het eigenlijk op neer.
Wat dus binnen Japan een enorme groep is. Die hebben nu ook dat AI stokje eroverheen gehaald, zeg ik even cynisch.
Maar goed, het is voor hun natuurlijk heel logisch, want ze hebben de knuffels al, de speaker zit er al in. Er moet alleen even een ander hart in gezet worden of een ander brein en dan kan je een robotje maken.
En die teddybeer, die helpt dan bijvoorbeeld met een leuk recept bedenken. Of zullen we vandaag dit eens koken? En ik kijk die video met heel dubbele gevoelens. Want ja, dan is die die.
Er zit een soort verdriet bij mij dat ik denk tjonge, jonge, jonge, kunnen we nou niet voor elkaar zorgen? Er is een knuffelbeer, daar kun je mee praten. Ja, en die praat terug. Ja. En beweegt hij ook?
Of is het echt alleen maar oké. Het is hier. Echt als een Google Home, maar dan slim. En in een knuffel. Een teddybeer met een met een praatpaal erin. Neemt geen initiatief.
Jawel, dat is ook interessant van joh, wat ben je eigenlijk aan het doen? Hoe is het met je? Ja, ja. En dat kijk het is eigenlijk. Er zijn ook al, want dit is een heel. Een hele industrie die al veel langer is.
Dus dat is bijvoorbeeld er zijn ook al heel lang partijen die doen belletjes. Dat zijn mensen die zitten in een callcenter en die bellen hele dag oude mensen, alleenstaanden en ook over de hele wereld.
En dan even een praatje maken. Ja, en in diezelfde kan je. Ja, zo'n belletje doen kan natuurlijk. Hume, waar we het net over hadden, ook heel prima gaan doen. Misschien nog beter. Ja, en en wat ik dus merk.
Kijk, ik merk sowieso kijk een telefoontje, denk nog een telefoontje. Oké, weet je wel. Prima, dan neem je me niet op. Of dat is een stem bij die.
Ik heb altijd dan bij mezelf een beetje dat ik kijk zo'n video van iemand die zit met die beer en dan zie ik een heel, heel oud mens met die beer kletsen en dan, dan maakt het mij verdrietig.
Het maakt me denk ik op verschillende manieren verdrietig. Ik denk zelf zit ik daar dan straks ook met die beer? En waar zijn de kleinkinderen van deze persoon?
En er zit allemaal oordeel bij mij van dit mag niet en dit is onmenselijk. Tegelijkertijd doen ze natuurlijk geknipte, gemaakte, gezochte interviews met die mensen die allemaal zeggen ja, ik wil die.
Je mag me die beer nooit meer afnemen. Ik zorg dat hij altijd opgeladen is. Die hebben een enorme band, net als met een huisdier. Of je mag mijn hond of kat niet zomaar meenemen.Ehm,
ik, ik denk dat waar ik het over wil hebben is dat ik het interessant vind om te zien dat, uh, we hebben, we hebben blijkbaar, uh, geen tijd, ge-- niet genoeg mensen om voor elkaar te zorgen.
Ik weet niet zo goed of dat wel zou kunnen, hè, in een, in een, uh, als je een positieve kant pakt van het hele automatiserings 3.0 verhaal om het, om zo de AI golf maar even te benoemen, dan hebben wij straks hier allemaal wel tijd voor.
Toch? Krijgen we allemaal universeel basisinkomen en niemand hoeft meer te werken. Kunnen we allemaal naar opa en oma toe. Ja, maar ga, ja, ga.
Nee, maar ik bedoel dan, daar zit dan ook op de bank een hele grote teddybeer [lacht] die viool kan spelen beter dan dat wij [lacht] zelf kunnen. Weet dat.
Die teddybeer- Die zal op Soundslice hetzelfde, uh, oefenen weer, hè. Ja, maar dit is natuurlijk een, je, dit is een vraagstuk wat, wat je veel hoort.
AI kan ervoor zorgen dat we meer tijd hebben voor wezenlijke dingen in het leven. Of we hebben meer tijd om te werken.
En waarschijnlijk als je binnen het kapitalistische systeem zal dat laatste de voorkeur hebben van bedrijven die deze shit maken en die deze shit inzetten.
En sowieso in het, we zijn allemaal heel erg op het individu gericht, dus we zijn helemaal niet zo heel erg bezig met: wie zijn er nog om ons heen? Moet ik naar m'n moeder toe?
Zal ik haar anders gewoon in huis nemen als ze straks, uh, in een, in een verzorgingstehuis moet of zo, weet je wel, dat je zegt van: nou, ik vind het eigenlijk best wel normaal om wel voor mijn moeder te zorgen, ook al zit het helemaal niet meer hier in de cultuur.
In Nederland zeker niet. Nee, maar ik vind in dat opzicht moet ik nu ook denken: een van mijn favoriete uitspraken is: als het app wordt, zie je wie er een zwembroek aan heeft. Ja. Zeg maar.
Dat zie ik dan ook altijd helemaal voor me. Moet ik altijd een beetje lachen als een soort puber.
Maar, uh, ik ben dus nu heel benieuwd als we dan even die AI-golven van automatisering zien als het woord app, hoeveel van ons nou echt naar onze opa's en oma's toe gaan.
Omdat we altijd hebben gezegd: we hadden het te druk. Ja, ik ga gewoon meer TikTok kijken, denk ik. [lacht] Radicaal eerlijk. Nog voor dat water naar boven komt, staat die jongen al zonder zwembroek in het zwembad.
Jongens, iedereen mag het weten en vragen. [lacht] Ja, precies. Nee, maar ik denk dat de, ik vind het dus heel boeiend om, uh, ik probeer dus nu de laatste tijd, ik zeg het dus, maar ik probeer
wat meer uitstel van oordeel te doen. Dus ik zie zo'n video. Ik word gefrustreerd, verdrietig en boos. Ja. En ik merk: dit klopt niet.
Waarom zit die oude vrouw daar met een teddybeer te praten over wat ze die avond gaat koken? Waar zijn haar kinderen? Waarom heeft ze geen vriendinnen? Waarom is die vrouw daar alleen? Ja.
Dan vertelt die mevrouw, hè, op ak-, op, uh, met de camera erop van het bedrijf die die beren verkoopt, laat dat even duidelijk zijn. Blijf van mijn beren af. Dit is fantastisch voor mij.
Ik heb jarenlang alleen gezeten en nu heb ik tenminste iemand om mee te praten. Ja.
Dan kan ik niet anders dan, ik ga dan niet daar naar binnen en zeggen: weg met die beer, stomme synthetische ding en dan die mevrouw daar alleen achterlaten. Nee. Zo ben ik ook niet. Nee.
Dus, uhm, en ik denk: ja, dus ik, ik, mijn vraag is denk ik een beetje onderliggende vraag is die, die vervanging met synthetische vriendschap en vervanging.
Ja, we kunnen, we of ik kan wel zeggen: ja, dat is een, uh, o-, dat is iets onmenselijks. Letterlijk, want het is geen mens, het is een ding, hè, het is een beer.
Maar op een gegeven moment wordt dat natuurlijk steeds vriendelijker en steeds, die heeft een geheugen en het wordt een echte vriend van iemand, nog v-voorbij, voorbij huisdieren, zeg maar.
Want, uh, een hond, hè, die kan, en een kat ook, die kunnen communiceren, maar niet in het Nederlands. Niet die van mij in ieder geval. Maar dat kan die beer natuurlijk al wel.
En ik, ik ben gewoon benieuwd, uh, in hoeverre dit gewoon een, een, wordt dit wel straks een, kunnen we dit normaliseren? Willen we dit normaliseren?
Ik denk dat het grootste probleem wat jij eigenlijk hebt, als ik het analyseer,
uh, zit hem niet zozeer in dat we die AI hebben die dat probleem voor ons gaat oplossen, eenzame ouderen, maar dat we, dat er eigenlijk al een hele lange onderstroom is, dat we dat eigenlijk zelf niet meer willen doen.
Dat het, het is meer een maatschappelijk probleem dan een AI-probleem. Ja.
En nu gaan we het weer oplossen ergens mee wat in-inderdaad niet zal, uh, ver-- gemakkelijken dat we teruggaan naar een wereld waar we wel met elkaar willen zijn en wel met elkaar tijd willen doorbrengen en er voor elkaar willen zijn.
Dat helpt zo'n AI, die ontwikkeling helpt, uh, helpt daar natuurlijk niet bij. Maar ik denk wel dat we, dat is natuurlijk niet de schuld van de AI of zo. Ja, het was er al, het probleem.
Of de, of onze oplossing voor het probleem was er al. Een tijd. Ja. Maar het is heel lekker om te wijzen naar iets buiten onszelf, toch? Dat is inderdaad ja. Ja. Die, die fucking teddybeer.
Ja, maar het is wel de realiteit dat er te weinig mensen überhaupt bereid zijn om te werken in de zorg. En we worden allemaal ouder, Rietze. En Japan loopt wat dat betreft op ons voor. Ja.
Maar het boeiende is dus: krijgen we inderdaad, want ik, ik zat vanm-, vanochtend in de trein een rapport te lezen over alle verschillende, dat is uit Groot-Brittannië, alle verschillende banen die dan, uh, uh, als eerst ge-geraakt gaan worden door, uh, kunstmatige intelligentie en alle generatieve AI.
Uhm, en het ging eigenlijk over dat natuurlijk telemarketeer, helpdesk, noem maar op. Je kan het lijstje wel een beetje zelf fantaseren. Iedereen die werk doet via tekst of via een telefoon, die- Zoek maar iets anders.
Ja, maak je zorgen, want, uh, ga omscholen. Er stond daar netjes ook bij: oké, maar- [lacht] Jij lacht, maar ik meen het echt, hoor. Je hebt, je hebt een rust er zo in. Nou ja, inmiddels ben ik eroverheen.
Ik denk gewoon: het is klaar. Ja. Nou ja, en in dat rapport stond er dan: oké, prima, stel het is inderdaad waar en dan ga je richting een soort, hè, een soort rouwprocesfase.
Op een gegeven moment kom je bij de acceptatiefase en oké, dit is blijkbaar zo. Ik denk dat Alexander daar is, uh, uh, en dan kan je daar weer uit gaan handelen van oké, ik, weet je wat, dan ga ik me ook omscholen. Ja.
En dat rapport ging er heel erg over: oké, maar gaan we dan ook omscholen richting die zorgbanen en dat onderwijs waar zo'n, waar zulke tekorten zijn?
Het komt een beetje neer op wat ik net ook zei over die zwembroeken en app. Was dat het probleem? Was het omdat we het allemaal te druk hadden om het, de zorg in te gaan? Ja. Snap je wat ik bedoel?
Dus da-daar ben ik wel heel erg, ik vind dat wel een heel interessant effect van deze derde automatiseringsgolf.
Van het gaat ons denk ik heel erg confronteren en in de spiegel doen kijken met waar we eigenlijk, waarom we eigenlijk dingen niet deden. Juist. Maar het gaat ons vooral ook niet heel veel gelukkiger maken.
Want ik denk dat je niet per se gelukkig wordt van jezelf vinden, de hele dag bezig zijn met je eigen succes, maar dat het leukste is omJe moeder blij te zien. Ja toch?
En met vrienden te zijn, dat is wat mensen gelukkig maakt. Maar dat zijn we een beetje.
Nee, maar dat is wat je nu zegt is natuurlijk hoopvol, want dat zou betekenen als we dat echt allemaal willen of zijn vergeten dat we dat willen. Dat kan natuurlijk ook een beetje en we hebben straks tijd.
Dan denk ik dat we daar wel weer achter gaan komen. Ja, behalve als we dus allemaal onze hulk chat GPT hulk hebben die
die toch genoeg vocal rasp en vocal bursts uit dat wij emotionele verbondenheid ermee voelen en de zoom ingezet wordt om
te herkennen waar we behoefte aan hebben en dat het juist net niet geven en dan net genoeg waardoor we toch trigger blijven.
Als AI helemaal zo goed wordt dat dat al die kleine elementen in menselijk contact door AI nog beter begrepen en daarmee gemanipuleerd kunnen worden. Heb je dan behoefte bij je moeder te zijn of bij je AI te zijn?
Er is een scenario. Er is een scenario waarin dat laatste. Nee, ik. Weet niet. Nee Alexander, je snapt het nog steeds niet, want het gaat er dus over dat je niet
voor je eigen geluk gaat, maar voor het geluk van je moeder. Dus jij maakt je moeder gelukkig. Jij maakt niet je chatbot gelukkig als jij met je chatbot gaat praten. Waarom niet? Tenzij dat wel zo is. Nou, dat is ja. Ja.
Ja of die chatbot komt er, komt erbij en je hebt een gesprek aan tafel met een kop thee met je moeder en daar is bij een chatbot gespecialiseerd in. Ja, je moet lachen, maar dit. Ik heb dit nu een aantal keer gedaan.
Niet met mijn moeder, maar wel met andere familie. Dat ik open AI op tafel heb gelegd en gewoon speaker mode en doe maar een mooi gesprek binnen onze familie. Dat is fascinerend. Wat?
Ja, nee, echt waar dat ik heb gevraagd van joh, we zitten hier aan tafel zo en zo. Wat zijn interessante vragen die je aan ons zou willen stellen?
En dan gaat hij gewoon vragen stellen aan iedereen aan tafel en dan zit je ineens in een soort sessie met elkaar die jij hebt. Ook van die kaartspellen van om elkaar beter te leren kennen zeg maar van die.
En wat was je prompt durft te. Vragen. Ik zit hier aan tafel met mijn familie. Ik wil jou. Ik wil laten zien hoe bijzonder en bizar jij bent als technologie.
Zo begon het en toen dacht ik kun je ons een aantal vragen stellen? En toen was het van oké, hoe heet jij? En toen zei mijn nichtje zo en zo en toen zei oh oké, wat een leuke naam, wat bijzonder.
En toen helemaal dat was ik zat daar. We zaten er met elkaar tegenover. Het werd een heel wezenlijk gesprek.
Ja, want de wezenlijkheid zit natuurlijk in die hybride heid van dat moment waarin mensen aanwezig zijn, plus zo'n apparaat. Ik denk altijd dat zolang die.
Ik ben een beetje de argumentation groep, de de laten we dingen toevoegen en niet vervangen. Laten we verrijken en niet verarmen. Dus voor mij het worden nu politieke statements inmiddels bijna, maar de.
Ik ben heel erg nieuwsgierig naar oké, ik wil de band met mijn moeder verbeteren. Ik neem een pot bot mee die alle boeken over relaties ooit gelezen heeft en mij nu de juiste vragen kan stellen.
Ja, ik vind het op zich heel gaaf, als het maar met het doel is dat je binnenkwam. Niet om die AI blij te maken, maar om die band te verbeteren. Ja, voor mij, dat is voor mij allemaal.
Het is een soort geest in de fles, net als met Aladdin. Jafar. Die maakte van die geest in de fles een heel eng ding. Maar toen Aladdin diezelfde geest in die fles. Dat werd een heel ander ding.
En ik vind voor mij is dat hele icoontje met die sterretjes en dat toverstafje van AI, dat lampje zeg maar zo'n oude Arabische lamp.
Zo'n geest in de fles zou een veel beter logo zijn voor wat wat mij betreft de beste metafoor voor kunstmatige intelligentie is, is vrij van die fles.
Stel je vragen, maar aan de hand van jouw vragen wordt dat ding wat jouw diepste wensen zijn.
Dus als je geen verbinding wil met de mensen om je heen, kan je een hele grote groep met knuffels rond je tafel zetten en daarmee gaan communiceren. Alleen ja.
Nou ja, geloof je erin dat als straks de Vision Pro zo klein is dat het dat niet meer merkbaar is, dat je het ophebt? Dat er.
Dat je een mens er iets wat eruit ziet als een mens kan projecteren in echte ruimte die bekend is met een.
Met jouw leven en dat gebruikt als context, window en zich emotioneel, emotioneel menselijke emoties zo goed kan registreren omdat hij op de achtergrond allemaal analyses doet en precies aan jou leert wanneer je wat moet zeggen om jou zover te krijgen dat je iets doet.
Ja, als de techniek zover is dat dat kan en dat het voor ons mensen eigenlijk niet meer van echt te onderscheiden is. Als je aanneemt dat dat kan, gaan we het dan gebruiken? Want nu gaan we nog wel een beetje.
De meeste mensen gaan nu nog uit van het van de vraag gaan we daar komen ja of nee? Gaat het ooit zo kunnen zijn dat wij een virtuele vriend zouden kunnen accepteren, zeg maar. Zou je dat als mens willen?
Er zit altijd een beetje vraag onder of dat technisch wel kan. En ik? Ik ben die stap wel redelijk voorbij.
Ik denk dit gaat gewoon er zijn en er is een of ander Chinees kut bedrijf die gaat dit maken en dan is de vraag gaan onze zestienjarige puberkinderen dat gebruiken?
Nou, mijn verzoek of mijn vermoeden is ja, dat gaan zij gebruiken. Dat gaan zij heel veel gebruiken. En dan heb je een Chinees bedrijf dat alle, alle economische en emotionele knoppen weet te vinden bij mensen.
Nou, dan kijken we wel weer even verder. En ik denk dat dat ik ja, ik denk dat dat technisch gaat kunnen. En ja, voor de rest is gewoon een soort van black box voor me. Hoe ziet de wereld er dan uit? Ja, we hadden.
We hadden vijf jaar geleden ook niet gedacht dat dat, dat dat 1.00ur per dag aan TikTok zou opgaan. Of als het niet meer is bij jonge mensen. In de VS is het nu kinderen 7 à 8.00u per dag TikTok. Oké, nou ja, dat.
We gaan allemaal huilend naar huis vandaag, denk ik. Nee, maar ik denk moet ik jullie nou uit deze put halen of niet? Graag niet. Nee, kom maar naast ons. Kom naast ons in de put zitten. Eerlijk. Ja, nou ja, ik denk dat.
Ik zit wel. Ik vind het wel boeiend, want toen ik een jaar achttien, negentien was, zei iemand tegen mij van ik ben heel blij voor je dat je zoveel interessante boeken hebt.
Ik was al van alles aan het lezen toen over allerlei onderwerpen die ik interessant vind en. Maar die zei toen van Ik denk dat het ook goed voor je is als je wat mensen hebt om over die boeken te praten.
Dit was eigenlijk het advies aan mij van en toen werd ook nog daarbij gezegd want boeken praten niet terug.
Dus ga uit die bubbel van je eigen nieuwsgierigheid zoeken naar mensen die ook nieuwsgierig zijn naar diezelfde onderwerpen. Tegen die persoon zou ik nu kunnen zeggenLul niet, die boeken praten gewoon terug. Ja. Ja.
En wat is dan nog de reden dat ik wel weg moet uit die pratende boekenwereld? En dat is volgens mij. Ik heb nu het antwoord niet, maar volgens mij hebben we hem alle drie niet.
Nou, technisch is het nu nog niet goed genoeg, maar over een jaar wel. Ja, en dat wou ik nog even zeggen.
Ik denk dat, uhm, synthetische vriendschappen met een Nederlandssprekende Raspy fijn iemand die jouw emotie voelt en terug en echt een vriendschap en twee dagen later jou belt zelf van hoe is die afspraak gegaan?
Dat is eng jongen, dat die telefoon opeens gaat. Ja, maar ik bedoel, dat verwacht je niet. Oh jongens, mijn bot, dat moet ik even. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja.
Maar ga je die dan refereert naar iets wat je op je laptop hebt gezet? Ja, en ga je die dan- Oh wat eng. Op de wc. Dat gaat gebeuren.
Ga je die op de wc opnemen omdat je je schaamt voor het feit dat je een botrelatie hebt en gaat, dit gaat een gestigmatiseerd taboeding worden waarin waarschijnlijk best wel veel mensen net als de, ik wil niet vertellen dat ik mijn, uh, partner ken, uh, via Tinder.
Daar moeten we toch wel van af inmiddels, want het zijn er zoveel mensen. Het geeft helemaal niks, uh, maar dat, dat Tinder taboeding, dat, dat, uh, mag dan niet op bruiloften gezegd worden. Ik zeg maar gevierd.
Maar, uhm, de die, uh, ja, misschien zijn het wel de Tin-, ga Tinder trouwens, ik, ik maak het even meteen het bruggetje af. Waarschijnlijk binnen Tinder kan je straks daten met, ja, slim zijn voegen ze dat gewoon toe.
Hè, en dan, maar de vraag is: durf je dat dan te vertellen?
Uh, ik denk dus dat veel van ons, als ik dat zelf bij mezelf intuïtief voel, zou ik het waarschijnlijk meer brengen als: ik ben ook maar onderzoek aan het doen [lacht] om dat dan op die manier maar goed te praten.
Hè, ik moet er toch. Het is je werk. Kunnen over kunnen praten in Poki. Maar, uh, ik ben nog wel benieuwd naar de argumenten. Die hoeve, die weten we nu denk ik niet.
Uh, misschien kan een luisteraar ons, uh, een berichtje sturen die dat wel hebben. Waarom,
dat je niet alleen thuis met boeken idealiter zit, dat moet iedereen trouwens lekker zelf weten hoor, maar dat dat niet ideaal is voor iedereen, daar kan ik redelijk inkomen.
Mijn leven werd een stuk leuker toen ik mensen ben gaan zoeken die die boek, boeken ook lazen. Maar als die boeken gewoon terug kunnen praten op een hele fijne manier.
Ja, ze kunnen je geen knuffel geven, hè, ik geef alvast een hint. Maar, uhm. Ja. Wat is dan eigenlijk nog het probleem?
Ik denk, ik bedenk me wel opeens dat soort van het, het, de flaw in, uh, de businessmodel van Tinder is dat je een abonnement betaalt.
En als iemand dan daadwerkelijk een partner heeft gevonden, dan zegt hij het abonnement op. Wat natuurlijk een probleem is voor het bedrijf Tinder, want die- Die hebben daar geen ideeën van.
Ze hebben een economisch model om zo lang mogelijk jou te laten hangen in daten, want dan blijf je het abonnement staan. Waarschijnlijk matchen ze jou met een imperfecte match, zodat je altijd terug blijft komen.
Precies. Maar nu, dit is de toekomst. Ze kunnen je gewoon matchen met een AI en daar betaal je dan je, je, je maandelijks bedrag voor. Die partner erbij. Nou ja, geen seks, hè. Nee, dat is nog wel, dat komt nog wel.
Dat komt nog wel. Volgens mij is dat ook alweer een leemte in de activiteit [Alexander lacht]. Dan rennen wij hier smooth van weg, hè jongens? Ja. Heel goed. Ja. Ja. Ja. Ja. Seks. Ja. Seks.
Door naar het volgende onderwerp. Ja, het is hoog tijd. We gaan door naar het volgende onderwerp. Uh, er is weer een, een BN'er met een probleem. We weten: AI is overal een oplossing voor, uiteindelijk. Zeker.
Dat, dat hebben we net ook maar weer- Bevestigd. Als wij de problemen van BN'ers kunnen, uh, ja, oplossen, dan hopen we, hopelijk kunnen we daar meer mensen mee helpen. Ja. Nou, ik heb nu iemand gesproken.
Dit is een van mijn favoriete dichters en schrijvers in het land. Joost Oomen, schrijver van het legendarische boek Het Perenlied, maar ook van Visjes, uh, en allemaal- Volkomen onbekend, maar oké.
Het is, uh, ik zal dit aannemen als tip. Ja. Ja, absoluut doen. En, uh, Joost heeft een probleem. [stem op de achtergrond] Poki probleemoplosser, de handige hulplijn voor al uw techno-fixes met Milou.
Hoi Milou en Alexander en Wietse, uh, Joost Oomen hier. Ik heb een probleem. Een verschrikkelijk probleem dat jullie misschien wel kunnen oplossen. Wat is uw probleem? Ik val heel vaak in slaap onder de douche.
Ik ga dan onder de douche staan 's ochtends en dan ben ik nog een beetje slaperig en dan val ik net als een paard staand in slaap.
En dat moet je natuurlijk niet hebben onder de douche, want dan blijf je dus eeuwig onder de douche staan en vergeet je helemaal de tijd en kom je te laat op je afspraak.
Dat gebeurt me nogal vaak en ik weet niet wat voor oplossing jullie daar kunnen voor verzinnen. Dat ik een lied moet gaan zingen of zo, dat precies lang genoeg duurt als dat je onder de douche moet staan.
Of dat jullie, uh, een, uh, een, een, een AI-robot naar me toe sturen om me onder de douche vandaan te halen. Dat moeten jullie zelf maar verzinnen.
Maar dit is mijn probleem: ik wil niet meer in slaap vallen onder de douche. Kijk, dit is natuurlijk een metafoor voor: hoe kom je van je TikTok-verslaving af? Dat is hoe ik dit lees.
Hoe, hoe krijg je je eigen urges onder controle? Zo, zo, zo neem ik deze even. Ja, ik wil meteen, ik, ik geef even de tip, hè, kort. Ja.
Uh, d-, ik ben, dit heb ik aan de hand van Rob Jetten, die ooit in een interview heeft gezegd dat hij espresso drinkt onder de douche. Oh.
Toen zat ik dat te lezen, dacht ik: haha, toen dacht ik: ja, maar is het eigenlijk niet heel nice? En [lacht]. Jij bent dit gaan doen? Ja, en het is echt awesome. Oké.
Nee, dus, ja, dus je, voor de luisteraar, je zet een kopje, dit is ook een heel ritueel geworden voor mij nu, want je moet hem timen, hè. Dus wanneer wordt de douche warm?
Ik bedoel, ik woon niet heel erg in een, uh, achteraf wijk, dus die douche wordt redelijk warm op een gegeven moment, maar dat duurt even.
Dus ik heb hem helemaal getimed van: oké, dan zet ik dan de koffie aan, dan de douche aan en dan kan ik met dat kopje koffie die ik dan onder douche zet en als dan alles goed is, dan drink ik die koffie terwijl ik onder de douche sta.
Helemaal fantastisch. En dan blijf je dus ook, uh, wakker. Heeft niets met technologie, is niet waar. Dat kopje koffie moet gezet worden. Maar wacht even. Spettert dat niet heel erg?
Nou ja, de truc is dus, want dit is echt grappig. Iedereen die ik zeg zegt: "Ja, dan komt er toch zeep in je koffie?" Ja, of zeep. Nou ja, je moet gewoon een straf bakkie zetten.
Ik zit wel te denken: waarom val je in slaap? Hè, slaap je wel goed? Uhm, wat houdt je normaal wakker dan? Uh, want het lijkt alsof hij beziggehouden wil worden onder de douche. Ja. Het is saai daar. Ja.
Dat is wat jij hoort toch, Alexander? Het is te saai. Ja, ja, ja. Ja, dan het warme water.
Daar kun je misschien een beetje slaperig van worden, maar ik denk inderdaad dat er ook wel onder ligt dat je gewoon wel als je een goede nachtrust hebt en helemaal uitgerust wakker wordt- Ja.
Dat je dan, dat de kans kleiner is dat je in slaap valt onder de douche. Ja, oké, dat is een andere, andere angle inderdaad. Hoe kan AI je helpen bij, uh, bij je slaapgebrek? Ja. Nou, daar ben ik nog niet.
Kijk, ik neem me de hele tijd voor om dingen waarbij ik mezelf niet onder controle hebZoals TikTok of en er zijn ook wel andere dingen in mijn leven.
Dan kijk ik of ik een, een manier kan vinden om als dat ding klaar is waar ik mezelf niet onder controle had, om dan mezelf te verplichten om de intentie uit te spreken van dat moment.
Dus bijvoorbeeld mijn telefoon vraagt aan het einde van mijn TikTok sessie: wat was je intentie, uh, toen je deze app ging gebruiken?
En dan word je dus gedwongen om na te denken of je, of die intentie matcht met het eindresultaat. En dat is natuurlijk in het geval van TikTok nooit zo. Nee.
Want je probeert even te vluchten uit de wereld en dan blijkt die vlucht alleen maar destructief te zijn voor je gemoed. Je hebt niets eigenlijk wezenlijks gezien.
En als je iets hebt gezien is het één moment van, van, van, van twintig seconden plezier en dat is, staat niet in verhouding tot de 1,5 uur die zojuist door het putje gegaan is. Om die metafoor maar gaande te houden.
Dus de intentie soort van bedenken van tevoren en aan het einde kijken of dat matcht, dat helpt gewoon mij heel erg. Misschien dat dat ook helpt met het douchen. Ja.
Ja, en ik zit nog te denken om dan toch die AI er nog even in te forceren als technofiel. Ja, graag. Uhm, ik denk dat er wel, uh, IP68 oordopjes bestaan als in die je onder water kunt gebruiken.
Zeker sport, uh, sport, voor sport, uh, doel. Zwem, uh, AirPods of zo. Zeker. Dus die dan op. En dan denk ik in gesprek gaan, uh, met een AI. Want dat is nog iets wat ik zelf mezelf iedere keer weer.
Uh, gisteren wilde ik iets schrijven en ik hou niet van schrijven. Maar als ik dan vraag aan ChatGPT: ik hou niet van schrijven, dit is wat ik wil maken. Stel me tien vragen, dan gaan we los, hè.
Beetje van jou geleerd, Alexander. Je moet gewoon een gesprek aangaan, maar dan moet je wel even vragen, anders het gaat niet spontaan. Dus ik zou dan zeggen, uh, zeker als je dus creatief bent, schrijft, dicht.
Ga een, een gesprek aan met AI onder de douche om dan, uh, en je zou zelfs kunnen zeggen van: oké, luister, ik ben onder de douche. Weet dat, hè, ik wil niet in slaap vallen.
Dus misschien is het een kwestie van waterdichte oordopjes. Ja. Een goede prompt. Ja. En dan- Pressootje. En vergeet dat, dat pressootje wel misschien. [lacht] Maar even, ik zie, ik zie nu wel gewoon.
Ik zie nu wel voor me hoe je dan met die hele rare plastic dopjes, dat moet, dat ziet er waarschijnlijk heel raar uit met dat kopje koffie onder die douche.
Mogelijk ook dan van die whiteboard markers die je daarna weer makkelijk kan wissen. Oh ja. Van je hele muur vol te kladder in dat gesprek. Ik zie wel, uh, mogelijkheden.
Daarbij wel zeggende: joh, waarschijnlijk ben je gewoon moe, ga beter slapen en accepteer het, maar gebruik niet te veel water alsjeblieft. Of koop een recirculaire douche waardoor het water gewoon heel de tijd rondgaat.
Dan wil je er op een gegeven moment onderuit, want dan is het gewoon vies. Dan word je ook niet schoon meer en kun je net zo goed niet onder de douche gaan staan. Nou jongens, dank jullie wel.
Ik denk dat mensen hier echt iets aan hebben. Ik denk dat er- Ik denk het ook. Dat er veel mensen zijn die het probleem hebben dat ze als een paard onder de douche staand in slaap vallen.
Je kan er gewoon een whiteboard van maken. Dat is de oplossing van Wietse. Ik vind het prachtig. Ja, en je maakt een espresso die aan het einde van de douche een, een americano is geworden. [lacht] Met zeep.
Even een beetje zeep, ja. Crema laagje, maar dan is het een André Lon crema. Misschien ga ik dit wel gewoon meteen uitproberen. Ik ga lekker naar huis, onder de douche staan en met een kopje koffie.
Volgende week horen we wat je allemaal aan, uh, in het leven geleerd hebt door dit geweldige inzicht van ons. Ja, ik kom- Kijk er nu al niet meer naar om. Ik maak echt sprongen door jullie inzichten.
[lacht] Dat geloof ik. Nou, wij bedanken nog Sam Hengeveld voor de edit van deze aflevering. En als je nou een lezing wil over AI van Wietse of van Alexander, dan kan dat. Mail op lezing@pokkie.show. Dat was het.
Tot volgende week! Dag. Volgende week. [afsluitend muziek]