Welkom bij AI Report, de Nederlandse podcast over kunstmatige intelligentie, waar we uitzoeken welke invloed AI heeft op ons werk, ons leven en de samenleving. Tegenover mij zit Wietse Hage en ik ben Alexander Klöpping.
Deze week heeft OpenAI Sora 2 gelanceerd en het verschil met de vorige versie is verbijsterend. Voor het eerst begrijpt een AI-videomodel hoe de zwaartekracht werkt bijvoorbeeld.
En Anthropic komt met Claude Sonnet 4.5, een model dat 30 uur aan één stuk kan doorwerken zonder menselijke tussenkomst. En het bouwde bijvoorbeeld een complete kopie van Slack in één ruk door.
En we duiken in een experimentele functie die laat zien waar AI-ontwikkeling naartoe gaat: Imagine with Claude, waarbij software zichzelf schrijft terwijl je het gebruikt. Er is heel veel om over te praten deze week.
Heel veel plezier. [muziek] Wietse, wat een week!
OpenAI heeft dit jaar zijn rekenkracht al negen keer zo groot gemaakt, heb ik gelezen. En dat is nog maar het begin.
Uit interne Slack-berichten van Sam Altman blijkt dat OpenAI tegen 2033 zijn capaciteit nog eens met een factor 125 wil vergroten. Het zou het energieverbruik trouwens ook boven dat van heel India uit tillen.
Een land met 1.4 miljard inwoners. En Nvidia blijft ondertussen steeds efficiëntere chips maken. Dus die 125 meer capaciteit komt op de praktijk wel uit op veel meer dan dat misschien.
En dan roept dat de vraag op: waarom denken zij dat ze zoveel rekenkracht nodig hebben? Nou, deze week, uh, kwam, uh, iets bijzonders uit, namelijk Sora 2, de opvolger van hun AI-videa-videomodel.
Anderhalf jaar geleden liet OpenAI ons voor het eerst kennismaken met, ja, het eerste videomodel wat zo echt leek dat we een beetje begonnen te twijfelen aan, uh, ja, w-wanneer is iets echt en wanneer is iets nep?
Er waren nog wel wat probleempjes, want in die eerste versie van Sora klopte de fysica vooral voor geen meter. Basketballen bleven in de lucht zweven als je promptte dat er een basketbal gegooid moest worden.
Of mensen die liepen door muren of watergolven die halverwege omhoog keren. Maar juist dat soort dingen zijn in Sora 2 gefixt. Voor het eerst lijkt AI te begrijpen hoe de werkelijkheid daadwerkelijk werkt.
Dus als je een basketbal shot mist, dan ket-kaatst de bal nu realistisch terug van het bord, in plaats van dat ie spontaan naar de basket teleporteert. Dat was nog wel eens iets wat gebeurde in de eerste versie van Sora.
Het model genereert nu ook gesynchroniseerd geluid bij de beelden, zoals we dat kennen van Veo 3 van Google. Dialogen worden, kun je horen.
Omgevingsgeluiden, geluidseffecten zijn allemaal te horen en het me-, het kan complexe bewegingen zoals, uh, gymnastiektrucs of schaatssprongen nabootsen zonder dat opeens je ernaar zit te kijken en denken: dit is duidelijk AI, dit is fake.
OpenAI vergelijkt de oorspronkelijke Sora met GPT-1. Dat was een beetje het eerste bewijs dat de technologie zou werken.
Uh, dus dat is voor ChatGPT voor de helderheid, uh, een, gewoon een eerste proefversie en Sora 2 zou dan in vergelijking het GPT 3,5-moment zijn.
Dat is de technologie die achter ChatGPT zat en in het begin, en dat is dus het punt waarop de technologie echt bruikbaar werd.
En bij OpenAI ging ChatGPT natuurlijk toen pas echt, uh, toen ging het allemaal, uh, echt heel hard opeens. Wij vonden destijds Sora 1 zo gestoord dat we een noord-noodaflevering over opnamen, Wietse.
Uhm, en nu we filmpje na filmpje bekijken van Sora 2. We hebben het hier nu niet over gehad buiten de opname, maar de rillingen lopen redelijk over mijn lijf.
Uh, de meest populaire video die nu in de Sora-app circuleert is Sam Altman die betrapt wordt met bewakingscamera als hij grafische kaarten probeert te stelen uit een winkel en dan roept hij tegen de camera: alsjeblieft, ik heb dit echt nodig voor inference.
Dat vond ik heel grappig. Jij hebt er, Wietse, je hebt ongetwijfeld heel veel video's gezien. Wat, wat vind je van de sprong die gemaakt is?
Nou, ik vind het, wat ik eigenlijk niet had aan zien komen, is de soort, uh, drietrapsraket. Want in essentie is het Sora 2, het videomodel, hè, daar gaan we het zo over hebben.
Dan de Sora-app in de App Store, in ieder geval in de US. En daarmee dus ook het Sora Social Network wat nu gemaakt is.
Dus in essentie heeft OpenAI eigenlijk een nieuw videomodel aangekocht, uh, aangekondigd, daarnaast een app aangekondigd in de App Store en daarnaast de ambitie om dan ook een soort TikTok-netwerk op te gaan zetten.
Dus ik denk dat we ze, ik bedoel, alle drie op een bepaalde manier moeten bespreken. Omdat, s-, ja, wat bedoel je precies met Sora is een beetje een ingewikkeldere geworden. Maar laten we bij het model beginnen.
Laten we bij het model beginnen. Wat, wat is je opgevallen? Nou, wat, uh, wat je al zei, hè, de, er is een soort sprong gemaakt van zes vingers. Uh, uh, W-uh, Will Smith spaghetti, zeg maar, hè.
Dus iedereen wijst dan steeds naar video en beelden die door AI gegenereerd zijn en zegt dan: kijk, je ziet dit, de zesde vinger of kijk, uh, die, die bal gaat ineens door de muur heen of stuitert weer terug de verkeerde kant op en dat geeft, dat zijn de standaard giveaways van: dit is een generated, uh, video of een generated afbeelding.
En schijnbaar zitten die partijen daar bovenop en hebben die een soort checklist gemaakt van: oké, dat zijn dus blijkbaar de giveaways waar we aan moeten werken.
Dan komt Sora 2 uit en dan demo'en ze ook allemaal scenario's die vroeger misgingen. Vooral gymnastiek.
Omdat je dan eigenlijk de hele fysiek van de mens, spiergroepen, nou ja, op een bepaalde manier de fysica moet begrijpen. Doe nu aircates. Ongelooflijk, hè? Het is dus een soort.
Jij zegt nu even iets, uh, zo makkelijk, maar. Ja, wat daar eigenlijk allemaal in dat model moet zitten- Ja...om dat allemaal maar goed te gokken is bizar.
Uh, en dat stelt ook de vraag: worden deze modellen nu niet steeds beschi-, uhmMeer geschikt om in veel bredere domeinen in te zetten. Bijvoorbeeld fluid dynamics wanneer je een auto ontwerpt.
Of hoe je de onderkant van een schip moet ontwerpen. Of, uh, veiligheidstests doen met auto's in video's voordat je de automodellen daadwerkelijk tegen de muur aan rijdt.
Ja, je zei eigenlijk: je kan, je, je kan zo'n videomodel zien als gewoon vermaak. En zo kondigde ik het net ook een beetje aan.
Maar je, je kunt ook je heel goed voorstellen hoe zo'n model gebruikt kan worden voor veel serieuzere simulaties.
Ja, je zou m, ik bedoel, uh, v-, uh, Veo3, uh, en, uh, Sora 2 zijn op hun manier reality simulators, uh, realiteitssimulatoren in de breedste zin dat we ze ooit hebben gezien.
En, uh, dit soort simulaties waren er al heel erg in expert settings voor schepen, hè, om crashtests te doen.
En iedereen had daar zijn eigen software en zijn eigen modellen waar ze jaren aan gewerkt hebben en miljoenen geïnvesteerd.
En deze modellen, doordat we ze vragen om het volgende beeld te voorspellen in een video, moeten daarvoor zoveel weten tussen aanhalingstekens, dat ze stiekem eigenlijk gewoon geschikt worden voor veel meer domeinen dan alleen maar social media waar ze nu eigenlijk voor- En heb je een idee van hoe ze dit gedaan hebben ten opzichte van de eerste versie van Sora?
Is hier iets fundamenteel anders gegaan of is het gewoon er meer energie tegenaan gegooid? Nou, dit, dit, wat sowieso opvalt bij deze hele, uh, release van, zeg maar, de hele drietrapsraket Sora, uh, is best wel brutaal.
Wat bedoel ik daarmee? Uh, ik gebruik dat woord niet zomaar. Ik zit op het puntje van mijn stoel nu. Sam Altman denk ik ook.
Nou ja, den, op een aantal manieren brutaal, vind ik, omdat je, als jij nu vraagt: doe mij Super Mario, uh, die in Super Mario rondrent en daarna uit een billboard springt, New York in rent en dan op auto's gaat springen, dan komt daar een perfecte Super Mario uit.
Als jij Disney copyright vraagt, komen daar allerlei- Ja, ja. Dus brutaal als in: in de eerste Sora werd nog op alle manieren gezorgd dat er niets in terechtkwam wat ook maar leek op.
Toen kregen we- Op, op bestaand intellectueel eigendom. Exact, ja. En, uh, toen kregen we daarna, uh, het beeldmodel die Ghibli kon doen. Dat was ook toch wel brutaal.
Ja, is mijn mening, maar ik vond het vrij brutaal dat ze zeiden: wil je Ghibli doen? Oh, dan gaan we Ghibli ook echt doen.
Ja, je hebt het nu over de plaatjesgenerator in ChatGPT waar iedereen foto's ging namaken in studio Ghibli-stijl. Dat is natuurlijk een, ja, een bekende stijl. Daarom is het leuk om te doen.
En over het algemeen, uh, tot nu toe, uh, kwam die stijl alleen maar uit dat ene Japanse bedrijf. Die hadden het alleenrecht daarop. En opeens is dat gejat. De ziel van zo'n, uh, van zo'n maker eigenlijk.
En dat vind ik dan persoonlijk brutaal. Dat vond ik dus al een brutale actie. Maar dat, je zag dat met het beeldmodel, voor de duidelijkheid destijds met, uh, de Ghibli, is dat het enorm werkt. Werkt voor viraliteit.
Ja, ja, ja. Werkt voor aandacht. Als er, als er een, een herkenning met merken die in het echte leven voorkomen, zijn, dan is het, ma-, dan gaat het beeld viraler. Ja. Ja, interessant.
En nu lijkt het, nou, lijkt het, het is volgens mij gewoon zo, is dat er gezegd is: jongens, wat daar toen gebeurde, ons Ghibli-moment, dat gaan we nu nog een keer doen, maar dan voor video en we kijken wel wie er ons aanklaagt en wie er gaat klagen.
Oh ja. Je kan eigenlijk alle IP, zeg maar, dus de intellectueel eigendom van al die studio's nu maken. En, uh, waarom? Zodat het dus ook die virale kwaliteit krijgt.
Ja, ik snap wel waarom je het woord brutaal gebruikt, want het is dus, ze hadden die beveiliging redelijk op orde en hebben hem gewoon waarschijnlijk ex-, nou ja, hoogstwaarschijnlijk expres er af gesloopt om, om, o-, en, en, en normaal, terwijl er een spotlight op alles ligt wat met intellectuele eigendomschending te maken heeft.
A-a-als het gaat over AI, dan is dit inderdaad wel een gedurfde keuze.
Ja, en ik, wat ik merk, want ik ben veel interviews gaan lezen met mensen van buiten OpenAI, in OpenAI, om een beetje een soort, uh, uh, ja, vibe check te doen van: h-hoe word, hoe landt dat nu dan in de andere labs?
Die vooral zeggen: zo, dat is brutaal, want dit zouden wij nooit doen. Ja. En ja, nu krijgen ze wel allemaal aandacht, maar het is ook een soort smet op de industrie. M-m. Want is dat dan, is OpenAI de hele AI-industrie?
Voor sommigen wel. Uhm, wat ik ook heel erg interessant vond, is: blijkbaar is het zo dat in de system card, dat is de soort saaie pdf in Times New Roman, die vaak wordt gereleased naast een model, hè.
Dus als, uh, Anthropic een nieuw model uitbrengt, of OpenAI, of noem ze allemaal maar op, DeepSeek, dan zit daar vaak een research paper bij en dan kan je, uh, een beetje meelezen. Joh, wat hebben we uitgevonden?
Wat is hier nieuw aan? Uh, waar moet je op letten? Mhm. Niet alles staat erin, want dan geef je het weg aan je concurrenten. Maar het is vaak iets heel interessants om te lezen.
Wat staat er in de system card van, uh, Sora 2, is dat er eigenlijk gezegd is binnen OpenAI, omdat er zoveel mensen binnen OpenAI waren die hier vraagtekens bij hadden. Dat intellectueel eigendom, uh, aspect.
Onder andere. Eigenlijk de hele drietrapsraket Sora.
Dus het feit wat het kan maken, waar het voor gebruikt kan worden, dat het al in een app gestopt wordt en dat er een TikTok gebouwd wordt, een synthetische TikTok door OpenAI. Alles wat ik nu zeg is zojuist gebeurd, hè.
Het is niet toekomstmuziek. Over die laatste dingen gaan we het zo hebben. Zeker, zeker.
En dat ze daar eigenlijk in hebben gezegd, omdat er zoveel mensen waren binnen OpenAI die dus vraagtekens hebben bij één van deze of al deze stappen.
De brutaliteit op stap A, of de brutaliteit op stap C, of de risico's, misschien moet ik dat woord gebruiken, op stap C voor de samenleving, dat mocht het zo zijn na evaluatie over zes maanden, dat deze applicatie en dit platform eigenlijk, uh, meer slecht doet dan goed, dan zijn ze bereid om de app terug te trekken uit de store.
Nou, als deze, ik bedoel, jij kijkt al met een vrij cynisch gezicht naar mij. Daar heb je gelijk in, denk ik. Maar het feit dat deze zin daar ingezet moest worden. Ja, ja.
Dat betekent volgens mij, en ik, nu ben ik, het is allemaal al redelijk complotterig, maar ik wil, ik ga nog wat aannames doen.
Ik heb het idee dat Sam Altman het heel erg prettig vindt als er heel veel aandacht is, viraliteit en clout rondom, uh, OpenAI en hun apps.
Hij vindt het heel ongemakkelijk, heb ik het idee, dat het podium gestolen wordt door andere partijen.
Dus als Google of Anthropic iets uitbrengt, zijn ze binnen v-, 48 uur staan ze klaar met een compleet geprept, uh, persverhaal. Uhm, en dat erVoorheen al een beste groep mensen binnen OpenAI weg is gegaan.
Hij is een tijdje ontslagen geweest. Ik denk met de reden dat hij andere belangen heeft en andere wensen heeft voor wat OpenAI is qua product company dan veel van de researchers die daar werkten.
En dat er nu nog een groep over is daar die alsnog hebben gezegd: als wij ons eigen synthetische sociaal netwerk gaan bouwen op basis van een model waar je mee nagenoeg de realiteit kan simuleren, wil ik wel dat we de mogelijkheid hebben om dat weer terug te trekken de wereld uit.
Zoveel zorgen maken wij ons als onderzoekers over dit drietrapsraket. Nou, laten we dan maar eens even uitwerken hoe die soc-, dat sociale netwerk eruit ziet.
Inderdaad, OpenAI he-, OpenAI heeft dus een eigen sociale netwerk geïntroduceerd. Ik zeg er gelijk bij: in de Verenigde Staten en Canada en alleen maar op uitnodigingsbasis.
Dus we gaan nu over iets praten waar je in de praktijk niet bij kan, maar toch even. Het is een iOS app die verdacht veel lijkt op TikTok.
Een feed met allerlei short video's, maar ook met profielpagina's, volgers en zelfs DM's. En alle video's die in die feed te zien zijn, zijn AI-gegenereerd.
En de, de, hoe ze het een beetje voorstellen is dat je, uhm, dat ze één ding een beetje anders doen dan TikTok, namelijk dat iedere video die je ziet kun je meteen remixen.
Dus als je een ander ziet die een video heeft gemaakt die jij grappig vindt, eigenlijk dus een video geprompt heeft, want zo maak je video's. Je prompt, uhm, wat je ongeveer wil gaan zien en dan maakt dat ding dat.
Dan kun je dat hergebruiken. En omdat er een cameo functie in zit, kun je ook nog eens je eigen, uh, gezicht erin gebruiken.
Dus hoe dat werkt is dat je een eenmalige korte video-opname van jezelf kan invoegen in, in, dus iedere scène die je tegenkomt in die, uh, in die feed.
En dan kun je je gezicht, je stem en je manier van bewegen laten oppikken door dat algoritme. Vervolgens, of ik zeg algoritme, dat is het natuurlijk niet. Het is een, een, uh, door die app.
Vervolgens kan je het laten verschijnen op, op de manier die jij net hebt gezien. Dus het is alsof je een video ziet, een TikTok video die je grappig vindt, waar naar iemand randoms in te zien is.
En dan kun je zeggen: oké, dit, maar dan nu met mijn gezicht en mijn stem. En die video kun je dan vervolgens weer delen. OpenAI medewerkers hebben hier overduidelijk de grootste lol mee.
Uh, Sam Altman heeft zijn eigen gezicht helemaal vrijgegeven voor iedereen, dus er is een lawine aan allerlei deepfakes van Sam Altman die hele rare dingen doet. En, uh, ja, dat is dus eigenlijk nu vrijgesteld.
Uhm, dat geldt niet voor als jij je eigen gezicht uploadt, dan kunt alleen jij, uh, kiezen wie jouw gezicht mag gebruiken.
Dus dat zou ook kunnen betekenen dat je bijvoorbeeld alleen jouw vrienden jouw gezicht mogen gebruiken. Dat kun je instellen.
OpenAI benadrukt dat ze niet dezelfde valkuilen willen, nou ja, veroorzaken als andere sociale platforms. Een beetje, uhm, wat jij net zei, Wytse.
Die feed is, zoals OpenAI zegt, niet geoptimaliseerd voor maximale schermtijd. Oftewel een algoritme wat je heel erg verslaafd maakt. Maar om inspiratie op te doen voor je eigen creaties.
Dit is hoe ze het pitchen en ze hebben ook gelijk limieten voor tieners ingebouwd over de hoeveelheid video's die ze per dag kunnen kijken.
En ouders kunnen via ChatGPT gelijk allerlei instellingen beheren, dus laten we zeggen dat ze wel leren. Of dat in de praktijk werkt moeten we nog maar zien, maar het is in ieder geval een poging om dit te doen.
Dit is natuurlijk heel interessant, want, uh, er zijn heel veel dingen hier om uit te pakken.
Maar het feit dat, dat OpenAI zijn eigen AI TikTok lanceert is, uh, een echt een, een flinke stap meer dan dat ze hadden hoeven doen, namelijk gewoon een videogeneratie appje maken.
W-w-, dan hadden mensen het ook leuk gevonden. Maar dit is zo, het voelt als zo'n couppoging, uh, in een nogal controversiële sector, namelijk de socialmedia sector. En, uh.
Het voelt ook een beetje als, uh, moet ook weer denken aan, uh, was dat Ping of zoiets? Van Apple. Die heeft het ook geprobeerd. Apple heeft ooit, ooit een, een sociaal netwerk in iTunes proberen te bouwen.
Dat heette Ping. Ja. Dat heb ik nog nooit gebruikt. Nee, nee, dat bestond. Soort Ping, maar dan Ping. In ieder geval, de, een aantal dingen die ik wel interessant vind, is:
wij hebben, jij en ik, en dit is niet een soort van kijk ons nou eens cool zijn ding. Uh, wat ik hier mee bedoel is: jij en ik hebben het hier over gehad. Wij voelden dit een beetje aankomen.
Wij voelden niet aankomen dat OpenAI dit ging doen. Ik niet in ieder geval. Met dit bedoel je de opkomst van synthetische video's? Juist, synthetische TikTok.
Wij, wij, nou ja, je zou het natuurlijk waarschuwing kunnen noemen.
Of in ieder geval wij wijzen mensen er al een tijd op van: joh, reken erop dat er een grote kans is dat een x procent van jouw videofeeds gaat bestaan uit synthetische content. Ja.
En ik moet zeggen dat, uh, dit effect heeft sciencefiction ook. Daar zal vast een naam voor zijn.
Het effect dat sciencefiction heeft, dus sciencefictionfilms, uh, waarin allerlei, uh, uh, ruimteschepen zitten, uh, Black Mirror waarin, uh, drones zitten, et cetera, heeft het effect dat je er ergens al op voorbereid bent, terwijl het er nog niet is.
En als het er dan komt, dat je een soort van minder onder de indruk bent omdat je denkt ergens diep van binnen: dit was er toch al?
Ik heb het idee dat ons, onze psyche, ons brein niet zo heel goed snapt wat er al was in de film en wat er al was in het echt. Mhmm.
Ik merk dus nu bij mezelf, dat heb ik dus vanochtend echt even gedaan, dan ging ik op de bank zitten, dacht ik: even ademhalen.
Er is nu een 100% AI gedreven synthetische TikTok concurrent gelanceerd door OpenAI, zonder blikken of blozen.
Ik wil er toch even bij stilstaan, want- Een beetje blozen als je zegt: ik, als, als het te populair wordt, halen we hem weer uit de App Store. Licht blozen. Dat is blozen. Maar hoe, hoe zit jij erin?
Zeg maar, jij, uh, Sora werd, uh, uh, gelanceerd, uh, 48 uur geleden voor mijn gevoel, 36. Hoe zit jij er nu bij, zeg maar? Wat is jouw reactie hierop toen je dat las van: het is ook een app, ook een platform.
Nou ja, hoe het tot mij komt is Twitter, want dat is natuurlijk een beetje raar nu. We zitten nu over een platform te gebruiken wat wij zelf niet kunnen gebruiken.
Dus hoe het tot je komt zijn mensen die video's exporteren en dan zie je het in andere, uh, social media.Dus dit is wel echt een andere ervaring.
Dus die Sora-app die open je met het idee dat je alleen maar naar AI-gegenereerde video's zit te kijken.
En ik kijk diezelfde video's nu op andere algoritmische platforms die niet alleen bestaan uit AI-gegenereerde video's, maar ook uit de echte wereld.
En wat echt spacend is, is dat je dus naar allerlei video's zit te kijken. Ik, Sam, Sam Altman heeft dus zijn gezicht zeg maar vrij beschikbaar gemaakt voor iedereen die filmpjes van hem wil maken.
En dat is dus echt, je ziet de gekste shit voorbijkomen. Sam Altman die
een soort huilend een vlog aan het opnemen is over, uh, dat ie, dat ie te weinig, uhm, computerkracht heeft, dat ie in een door een deurbelcamera bij Nvidia waarin die een dreig is dat als ie geen chips krijgt, dat, uh, hem huilend bij een doodkist waar VO3 op staat.
[lacht] Het is echt het meest- Wegrennend bij een datacenter dat alles uitgezet moet worden, want er zit een horde mensen achter hem aan. Ja. Bizar. Echt hele gekke shit. Echt hele gekke shit.
Maar dat wordt gewoon afgewisseld met dezelfde soort video's van Zelensky, die daadwerkelijk een serieus verhaal aan het houden is over w-, dat ze aan de voorwaa- aan de voorwaarden hebben voldaan om toe te treden tot de Europese Unie.
En het is zo'n mindfuck dat die twee, d-d-die laatste is dus echt. En dat gaat dwars door elkaar in diezelfde Elon Musk-feed als de video's die gegenereerd zijn.
Ik vind dat zo'n mindfuck en je bent de hele tijd je hoofd aan het herkalibreren. Is dit echt? Ik kan mensen echt aanraden, uh, wat ik laatst heb gedaan is een Spotify playlist gemaakt met doelbewust om en om.
Hè, dus muziek waar ik van weet AI generated, afgewisseld met muziek waar ik van weet dat het echt is. En dan gewoon een middag lang die playlist luisteren. Het doet iets met je.
Het is vaag, want je hebt een soort van synthetische modus als mens dat je toch denkt: ik ben hier naar iets anders aan het kijken, waardoor je anders ernaar kijkt.
Maar door die door elkaar heen te mixen, zeg maar, ga je op een gegeven moment het veel moeilijker vinden en ga je naar iets echts kijken met een blik van synthetisch en naar synthetisch kijken met een blik van echt.
Ik moet zeggen dat bij mij, puur subjectief, wat er eigenlijk gebeurt is dat alles nep wordt. Mhmm. Dat vind ik eigenlijk een beetje, nou ja, beangstigend is een beetje zwaar. Je gaat aan alles twijfelen.
Ja, eigenlijk wordt alles minder echt. En dat die soort van vreemde afstand tot en met alles wat er op een scherm gebeurt, daar kunn- daar zullen wij niet de enige in zijn.
Ja, het is ook, wat, wat mij ook elke keer te binnen schiet is: allemaal prima dat dingen heel realistisch lijken.
En op een of andere manier deel ik die conclusie wel van jou dat als je genoeg sciencefiction hebt gelezen of je bent genoeg in een glazen bol aan het staren zoals we de hele dag aan het doen zijn, dat je er, dat je er wel van uitgaat dat video op een bepaald moment niet van echt te onderscheiden is.
En dat moment is nu heel dichtbij. Of misschien zijn we er gewoon. Maar uiteindelijk valt of staat de mate waarin je ernaar gaat kijken bij hoe vermakelijk het is, uhm, of in, in hoeverre het een emotie oproept.
En eigenlijk schrik ik daar het meest van. De mate waarin het erin slaagt om mij te vermaken met rare Sam Altman video's. En dit is, weet je, gemaakt voor ons als doelgroep.
Twee nerds van middelbare leeftijd die niks beters te doen hebben dan op Twitter [lacht] te gaan kijken naar Sora-video's. Jouw woorden, vriend.
[lacht] Maar dit geldt natuurlijk voor, kijk, nu is dit zo voor Sam Altman, maar in, in Nederland breekt het nu nog niet zo door. Maar dit gaat natuurlijk gebeuren met Dick Schoof.
En dit gaat gebeuren met, uh, als het op tijd komt voor onze verkiezingen, uh, nog dat, dat er, dat er genoeg accounts beschikbaar komen voor Nederlanders.
Dan ga je dus allerlei, ja, video's van Geert Wilders of van, uh, Caroline of van wie dan ook, uh, zien. Positief of negatief.
Uhm, uhm, waarbij, uh, nou, waarschijnlijk positief, want ze moeten ze natuurlijk zelf een filmpje in, uh, in- Ja, als we ervan uitgaan dat ze Sora gebruiken- Ja...dan is het als het goed is allemaal met consent gegaan.
Ja. Want ik wilde nog even toevoegen aan jouw verhaal net. Als je dus jezelf wil laten inlezen in die app. Te bizar. Je laat, eigenlijk is een digital twinning- Ja...vorm van visual cloning. Ja.
Dan moet je een soort getallenreeks oplezen alsof je een bankapp installeert. Ja, precies. Waarom doen ze dat? En om jou te klonen en om je consent te verifiëren in één.
Precies, zodat, zodat niet, uh, Rob Jetten video's van Geert Wilders kan maken, maar Geert Wilders wel video's van Geert Wilders kan maken. Ja. En, en dat kan gaan delen. En het is natuurlijk, ja, het feit dat je jezelf,
n-nu zijn budgetten voor, voor verkiezingsvideo's zijn gewoon heel laag.
Soort van partijen werken met heel weinig geld om video's te maken en daarom, uh, gaan er ook helemaal niet zo heel veel video's rond in Ne- in Nederland tijdens de verkiezingen.
In Amerika veel meer, want er is veel meer geld beschikbaar, dus dan zijn er veel meer video's die viral gaan die met politiek te maken hebben.
Maar, maar op het moment dat die kosten lager worden, kun je er ook op rekenen dat iedereen dat vervolgens gaat gebruiken om je campagneboodschap kracht bij te zetten door er een heel grappige video van te maken of juist heel erg emotie opwekkende video van te maken.
En ja, gaan we dat deze verkiezing nog meemaken? Dat is wat er door mijn hoofd spookt. Maar ja, dat is ook heel erg korte termijn, want dit gaat natuurlijk over,
ja, dit, zeg maar, dit is hetzelfde ding wat jij zegt over dat intellectueel eigendom gaat ook over de mensen die je kent.
Video's kijken van mensen die je kent is een stuk leuker dan video's kijken met mensen die je niet kent en die wel heel knap gemaakt zijn, maar vervolgens niet resoneren.
Er moet iets van een verbinding zijn met, ja, meer dan de realiteit. Het moet ook nog gaan over de concepten in de realiteit. De, de, de merken, de mensen waar we emotionele binding mee hebben.
En dat is nu wel heel, ja, dat ligt nu in het, in het, in het voorland. Waardoor ik denk dat de impact, de culturele impact veel groter gaat zijn deze keer dan dat het met Sora 1 was. Ja.
Daar waren wij nerds gewoon de hele tijd soort van: o, wat knap allemaal.En nu kun je, kunnen we dat alsnog doen over dat ze de fysica beter doen.
Maar de echte truc zit hem, realiseer ik me nu ik dit gesprek met jou voer, zit hem in de culturele relevantie die het heeft. Ja, absoluut.
En ik denk ook dat het meerdere aspecten heeft hè, want je hebt het er, uh, ik wil mensen toch even die wat later inschakelen op onze podcast. Later inschakelen? Ik bedoel niet vandaag in deze aflevering.
Je zit niet bij BNR. Hoi, bent u net [lacht]. Wacht maar even. Schakelt net over van Slam FM naar dit.
Ik moet een soort van hele vreemde dingen doen tijdens deze podcast, zodat we de randomness hebben die synthetische shows nog niet hebben. Ja, oké, dat is wat hier is gebeurd. Prima.
Ik glitch even deze show bewust voor authenticiteit. Nou, we zijn er weer bij. Ja. Mocht je nou, uh, later naar deze aflevering zijn gaan luisteren.
We hebben al een heel filosofisch, uh, uh, aspect bekeken over synthetische content, authenticiteit, bla bla bla. Ik wil er toch even op teruggrijpen.
Ik ga het even recyclen, want ik vind het wel heel erg relevant met wat er nu gebeurt. Kijk, Pixar films, volledig 3D gegenereerde films met karakters erin die niet bestaan, die je nooit kan ontmoeten.
Ja, in plastic bij Disney, maar daar blijft het bij. Mario leeft niet, uh, en de hele getekende, uh, van Ghibli tot en met de Disney Studio's en DreamWorks cartoons waren al fake.
Er zijn kinderen en ik ook als volwassene, die huilen om tekenfilms en huilen om Toy Story. Volledig synthetische content. Je zou nog kunnen zeggen de stemacteurs waren echt.
Nou, als die dat dan allemaal brachten met hun stem, daar twijfel ik over of dat de magic was wat het echt maakte. Dus ik denk:
kunnen wij als mens geëntertaind worden, geraakt worden op een, op een dieper niveau door content die in essentie bestaat uit totale verzonnen entiteiten die niet leven? Ja, dat doen we al, wil ik even zeggen.
Maar dit maakt dat nog groter. Uhm, dus zou het ons niet moeten verbazen dat wij, uh, geëntertaind worden op zijn minst en mogelijk geraakt worden op een dieper level door synthetische content.
Volledig 100% synthetische content.
Daarnaast, en dat is de gok die ze eigenlijk maken nu bij OpenAI met hun product Sora, uh, de app, het platform, is dat ze zeggen: nou, die synthetische content is grappig, maar het is veel interessanter om jou vast te houden, ook al willen ze je eyeballs niet, zeggen ze, in een, uh, algorithmic feed, als het je vrienden zijn,
als het mensen zijn die je kent. Als je niet een video kijkt van een random guy die met een rolstoel met ballonnen eraan over een grenszone vliegt. Maar Alexander Klöpping, en die ken jij.
En, uh, dat is de mix van hoogwaardig, dat woord is bijna het verkeerde woord, want dat is, ik bedoel hoogwaardigheid hoe een milkshake hoogwaardig is, namelijk [lacht] de hyper, uh, verslavende kwaliteit van deze media, gecombineerd met hyperpersoonlijke touch.
Dat die twee een soort mega cocktail maken, uh, die on-onweerstaanbaar is voor velen van ons. Want ik denk dat, dat hoor ik ook een beetje in jouw verhaal van: ik schrik ervan. Ik leg even woorden in je mond.
Ik schrik ervan hoe leuk ik het vind. Ja. En dan is nog de vraag: is dit leuk door novelty? Is het zo tof omdat het kan? Zit er een soort nerd in jou die denkt: wauw, dit blijft leuk.
Dit blijft leuk, want het gaat natuurlijk aan de actualiteit gekoppeld worden. Het gaat aan, uh, de, de waan van de dag gekoppeld worden en het gaat,
uhm, onderwerpen die, uh, uh, die in het nieuws zijn of die leven onder mensen, uh, een nieuwe impuls geven omdat er een grapje over gemaakt wordt of omdat er een uitvergroot, uh, als een politieke cartoon, uh, of als een,
ja, een parodie of als een, weet je, va-, uh, gewoon voorbeelden uit de cultuur die mensen triggeren.
Die, die in talkshows dan getoond worden tijdens een gesprek over politiek, omdat het een grappig, grappig dingetje is dat wat zegt over de sfeer in het land.
Ja, dit, ik denk dat dit zo groot onderdeel gaat zijn van hoe wij, uhm, kijken naar het nieuws. Deze, ge-gek genoeg, deze, deze, ja, het is, het is echt een medium voor, voor mensen die goed zijn in verhalen vertellen.
En ik denk wel dat dat ook nog de beperkende factor is.
Want je moet jezelf wel, het kan allemaal heel realistisch zijn, maar je bent zelf, zit je nog echt wel letterlijk aan de knoppen om te bedenken wat dat, waar dat ding mee komt.
Dus, uhm, de reden waarom die, waarom wij nu die, al die Sam Altman video's aan kunnen halen die evident grappig zijn voor ons, is omdat er waarschijnlijk 100.000 andere Sam Altman video's die heel saai waren en die niet boven komen drijven middels die algoritmes.
Dus er is een soort natuurlijke selectie die maakt dat wij die video's hebben gezien die voortkomen uit een paar creatieve geesten die die video's bedacht hebben.
Dat het een bewakingscamera is voegt wat toe en dat hij aan het klagen is over dat hij meer interference wil, is, voegt iets toe. En dat zijn allemaal grapjes bedacht door een mens.
En, uh, het feit dat wij die video zien zegt iets over de kwaliteit van de storytelling die die mens heeft bedacht.
Dus het is de combinatie van storytelling en de algoritmes, in dit geval van, van Twitter, die, uhm, de video aan ons serveren. Maar kunnen we niet al full circle gaan?
Daarmee bedoel ik te zeggen: ik zat laatst een video te kijken van, van mij het bedrijf Icon en dat is, die doen marketingcampagnes, maken online marketingcampagnes volledig algoritmisch.
Dus die bekijken, nou ja, nou die bekijken je website. Dit voorbeeld van hun is een soort, uh, hennep gummies of zo. Die bekijken je website, weten dan wat je verkoopt.
Gaan dan kijken naar je concurrenten die ze zelf zoeken en zien hoe die verkopen. Gaan dan kijken naar hoe de concurrenten adverteren en hoe die advertenties presteren.
Gaan dan in Reddit kijken naar waar nu de vraag is in de health community en creëren dan 100 advertenties per uur die automatisch getest worden en offline gehaald worden aan de hand van hoe goed ze zijn.
Ik bedoel, zou je niet kunnen zeggen: stel dat jij je gelijkenis uit, uh, dus jij logt in op Sora, jij geeft jouw gelijkenis met je gezicht. Ik maak hem beschikbaar. Je maakt hem beschikbaar. Ja.
En dan bouwen wij daar achter met N8N in zo'n flow als we ook bij Eva hebben gedaan, bouwen wij een flow die eigenlijk 100 video's van jou de, om het uur uitbrengt, constant meet en weer oflijf-offline trekt als ze niet genoeg likes krijgen.
Ja. Ik bedoelHebben we dan niet de cirkel gesloten waarin jij eigenlijk zegt: zet maar aan, ik ga een bak koffie doen en ik zie wel wat viral gaat. Jazeker.
En ik, ik, nu is dat, weet je, ik denk dat de platform zoals ze nu gemaakt hebben, de Sora-app zoals ze hem nu gemaakt hebben, is dat niet, want het is niet geoptimaliseerd op, op engagement nu.
Dat, dat geloof ik ook echt wel dat ze dat zeggen.
En het was Sam Altman zelf die een paar maanden geleden zei: als je het hebt over alignment, dan is er een, dus de mate waarin AI eigenlijk, uh, zich houdt aan onze menselijke waarden en niet, uh, ons allemaal dood gaat maken.
Om het maar even heel, uh, uh, ver door te trekken, zegt hij.
Het kon, het meest concrete voorbeeld van misaligned AI zijn social media algoritmes die dus misaligned zijn met ons mensen, uh, maar aligned zijn met de economische doelen van die bedrijven.
Namelijk je zo lang mogelijk je aandacht kapen. En dat is voor die bedrijven goed, maar je zou kunnen, je, het is niet zo heel gek om te zeggen dat dat voor mensen niet zo goed is. Oftewel misaligned AI.
En dat was, eh, Altman zelf nota bene, die dat zei over Twitter of over TikTok of over Instagram. Wetende dat hij ging concurreren een x aantal maanden later. Maar ja. Tja. Blijkbaar.
En ik denk dat de AI waar we nu naar kijken, of in ieder geval de algoritmische keuze van de synthetische video's, dat die wel, dat, ja, dat is niet dezelfde, er zit niet dezelfde verslaving opwekkende, uh, elementen in als TikTok.
Maar ja, hoelang gaat dat duren?
Nou ja, en misschien, uh, houdt, uh, doordat, uh, een aantal, uh, fanatieke researchers bij OpenAI zitten, lukt het niet om Sora daartoe om te bouwen, hè, omdat ze die afspraken hebben gemaakt.
Maar er is nog een ander bedrijf, X, uh. Ja, die gaan dit wel doen.
Ja, want als ik kijk naar de sporadische tijd die ik op X zit, uh, uh, dan zie ik dat die, uh, bij mij is mijn feed gevuld met, ik zou zeggen de helft is fijn, als in ik heb best wel curated.
Ik volg een aantal mensen en daar zit dan, en je eigen gerelateerde content in van research en zo. Dan denk ik weer: goed dat ik hier even kijk, want dit vind ik toch nergens anders. Mhmm.
Hè, maar die andere 50% is de meest clickbaity zooi, troep ever. Ja. Ook al heb ik geprobeerd dat weg te halen.
Dus ik, uhm, als ik kijk naar wat er nu in de Grok-app zit aan virtual avatars en hoe ver die gaan in jou verleiden, zou het me niet verbazen dat, uh, er een in X of whatever Grok Social Network een versie komt van dit Sora-ding- Ja...die misschien wel helemaal engagement, uh, geoptimaliseerd is.
Als we naar de geschiedenis kijken, dan is elke keer de release van een groot nieuw videomodel, dan is het een kwestie van maanden voordat de concurrentie ze op de hielen, uh, zit of zelfs weer een stapje beter is.
Het was een hele, het was een tijd dat we over Sora praatten en toen hebben we heel lang niet meer over Sora gepraat, omdat er Chinese en Amerikaanse concurrenten waren die beter waren.
Dat gaat ongetwijfeld hier ook gebeuren. En tot nu toe,
ja, je zou kunnen zeggen komt OpenAI ermee weg om het algoritme niet, a-a-verslavend te maken, want ze zijn nu soort van de eerste die een app maken die alleen maar hele vette AI-video's, uh, laat zien.
M-, maar de ingrediënten voor een soort race naar de bottom staan klaar, waarin je de combinatie maakt met én een verslavend algoritme én synthetisch gegenereerde video's.
Dat is natuurlijk een, ja, dat is een recept wat vragen om moeilijkheden is.
En als er één partij, uh, uh, zeg maar, over, uh, de, de stap maakt in de markt, is dat dan de reden voor al die andere partijen om mee te gaan doen?
En, en hoe ver ga je dan in inderdaad intellectueel eigendom overboord gooien? En hoe ver ga je in mensen hun emotionele stimuli gebruiken?
En je kan zoveel manieren voorstellen waarop dit echt een soort cocaïnefabriek is die hier wordt neergezet. En er was dus blijkbaar al een app, ik wist het niet, die heet Vibes van Meta. Van Meta, oh ja.
Die dit deed, maar blijkbaar- Twee weken oud nu, hè. [lacht] In AI-tijd heb je nu gewoon een baard, hè. Ja, ja, ja. [lacht] Er groeit zich gewoon een baard in twee weken.
Maar, uh, dus- Dit is het eerste publieke ding van Alexander Wang. Dat is een, uh, ik vond dat een beetje een raar moment. Hmm, interessant.
Maar ja, de- Nee, ik wou zeggen dat de soort van move naar, uh, want terwijl we het hier over hebben zit ik me ook te bedenken,
in ieder geval in Sora en ik ga ervan uit in Vibes van Meta ook, is het een exclusief 100% synthetische feed. Ja. Uh, bewust zo gedaan. Ja. Dan bedenk ik me meteen: komt er dan ook een soort counter?
Namelijk apps waarin wordt gezegd: dit is een 100% niet synthetische feed. Ja, misschien. Voor zover je dat kan controleren en kan vasthouden, et cetera.
Daarnaast vraag ik me af: we hebben in, uh, video, social media, whatever, de TikToks van deze wereld, de shorts, uh, hebben we ook nog zoiets als het kleine, familiaire, vriendschappelijke.
Een soort van veilige kleine netwerken, hè. Ik zit in een feed met alleen maar vrienden en familie en ik kom daar niet buiten. Ik ga niet met celebrities of wie dan ook kijken. Je hebt het nu over WhatsApp of zo, of?
Bijvoorbeeld WhatsApp-groepen inderdaad. Of, uh, nou, je kunt ook je Instagram zo inrichten en afsluiten. En ik heb dat met Strava bijvoorbeeld gedaan. Dat is de kleinste groep ooit, namelijk één vriend.
[lacht] Het kan, een soort private network maken. Dat ik me ook kan voorstellen dat, uh, de behoefte aan die kleinere netwerken, als je bijvoorbeeld zou zeggen: ik wil een feed met enkel niet synthetische content. Ja.
Dat dat wel lukt met 16 vrienden. Ja. Maar niet daarbuiten. En dat je het dan kan vergeten. Ongetwijfeld Wietse gaat dit gebeuren, maar mijn grootste angst is, is juist de mix van allebei.
Ja, nee, daar heb ik het net over. En de werkelijkheid.
Het nieuws, het keiharde nieuws met echte beelden van echte ongelukken of echte toespraken van politici die echt gekozen zijn door echte mensen tijdens echte verkiezingen. En iets wat er heel erg op lijkt,
waarbij je of wel doorhebt dat het echt is of niet. En nu, h-, nu hangt het allemaal op een watermerkje of een labeltje, uh, wat er dan bijgezet wordt.
Maar dit, dat is niet deOplossing voor de chaos die dit gaat veroorzaken, denk ik.
Ja, en ik zit hem dan dus ook echt op die, als ik nog even terug kan komen op die playlist met synthetische content gemixt met echte v-, echte audio zeg maar.
Dat ik me kan voorstellen, dat zie ik me nu zo voor me, als jij een rijtje met mensen maakt waar je om en om paspoppen tussen zet op een grasveld en je gaat ze allemaal een knuffel geven om en om.
Dus eerst sta jij daar, geef ik jou een knuffel, dan paspop, mens, paspop, mens, paspop. Ik denk dat daar dan een soort rare, uhm, merger begint te versta-bestaan van de relatie tussen de paspop en de mens.
En ik zit daar, ik weet nog niet zo goed hoe ik dat onder woorden moet brengen, maar ik heb, ik maak me zorgen dat, én waarschijnlijk ga je meer toekennen aan de paspop terwijl die niet leeft,
én ga je minder toekennen aan de mens terwijl die leeft. Mhmm. Dus het is in beide kanten op niet best op het moment dat we mixed feeds hebben, want dat is eigenlijk jouw punt. Ja. De gemixte feed. Ja.
Ik zit nu ook te denken of ik mijn likeness openbaar moet maken. Is natuurlijk een heel gek idee dat je nu als, als, ook als, ik ben natuurlijk een soort semi BN'er. Ik moet dat, ik moet nu gaan kiezen.
Ga ik mensen toe-toestemming geven om mijn gezicht en stem te gebruiken? Jij bedoelt het knopje in de Sora-app? Ja. Wat, wat Sam Altman- Ga ik hem op iedereen zetten? Heeft hem op everybody gezet. Ja.
Nou, wat voel je daar nu bij dan? Nou, dat het je ook enorm kwetsbaar maakt. Dus dat het je, je, je hoeft maar, uh, wi-- nu heb ik nog een keuze, hè. Ik wou zeggen. Straks is die keuze weer niet meer.
Bij Kling, Kling 3.0 videomodell kan je het vergeten. Maar ja. Ja. Ja. Het is wel een interessante keuze waar je opeens voor staat. Nou goed, ik zal erover nadenken.
Wietse, we moeten door, want het is, dit was niet het enige nieuws deze week.
Namelijk Claude, de razend populaire AI-tool van Anthropic, heeft een versie uitgebracht die 30 uur lang autonoom kan programmeren en het resultaat volgens Anthropic is zo goed dat het een werkende kopie van Slack met ongeveer 11.000 regels code kon maken zonder dat er ook maar één persoon, of één keer een persoon tussenbeide hoefde te komen.
Waar het vorige topmodel Opus 4 in mei nog de headlines haalde dat het 7 uur zelfstandig kon werken, gaat de nieuwe versie nu ruim vier keer zo lang door. Het model stopte pas toen de opdracht compleet was.
Een volwaardige chatapp, vergelijkbaar met Slack of Teams. Is het belangrijk dat die tijd zoveel langer is geworden? Ja, ik denk dat het op dit moment een van de, m-me-, hoe zeg je dat?
Het is heel prettig om de vooruitgang van deze systemen, om het maar even zo te zeggen. We hebben het nu dus over Claude 4,5. Ja, precies. En dat is dan een model plus een agentic harnas eromheen. Een agentic harnas?
Ja, mooi, hè? Deze heb ik. Ik heb persoonlijk nog geen agentic harnas in de kast, uh, hangen. Ja, het is een vorm van scaffolding eigenlijk, hè. Oké, helder. [lacht] En, uh, uh, dus,
vroeger, een jaar geleden hadden wij het nog vaak over ruwe modellen die werden uitgebracht. Tegenwoordig komen die modellen met allerlei dingen eromheen naar buiten. Ja.
Net als Sora kwam met een app eromheen en een heel platform. Komen nu vaak, uh, 4,5 is leuk, dan kan ik modelletje switchen in m'n app. Maar je wil eigenlijk dat daar omheen nog wat meer gebeurt.
Als je daar een harnas omheen zet. Cloud Code is bijvoorbeeld zo'n harnas, uh, en dat harnas is goed aangepast op het model erin, dus die twee snappen elkaar en kennen elkaar.
Dus het harnas kent de krachten en de zwaktes van het model en het model weet dat hij in een harnas gejaagd wordt later. Waarom is deze metafoor een harnas? Omdat je- Wat bedoel je daarmee te zeggen?
Nou, omdat, dat woord scaffolding is heel abstract voor mensen, want dat is een soort van wat je om je gebouw heen zet aan steigers of zo. Ja.
Terwijl een harnas is, als je een entiteit hebt, dan doe je daar een soort exoskeleton omheen, zoals Iron Man, die eigenlijk- Oké.
Dat die soort van vanille, dat vanillemodel die niet zoveel kan, ineens armen en benen geeft en, uh, de mogelijkheid om te programmeren en jouw computer aan te passen en Windows te starten. Mhmm.
En al die acties die hij dan ineens kan doen en browsertjes die hij kan openen à la Devin destijds en, uh, dat soort dingen. Dat wordt dan nu een beetje een harnas met tools genoemd.
Ja, precies, eentje waar, waar-waardoor je een generalistisch taalmodel makkelijker kan gebruiken voor een hele concrete taak die je hebt. Exact. In dit geval programmeren. Exact.
Dus hier zit een soort developer harnas omheen. Ja. Waardoor die een agentje kan spelen en op jouw computer bestanden kan aanmaken en 30 minuten lang zijn eigen werk kan blijven controleren, et cetera. Mhmm.
Waarom zijn die 30 uur? Waarom is die 30 uur zo belangrijk?
Omdat in veel van de scenario's, uh, die er gemaakt worden over wanneer, uh, gaat dit grote impact hebben op de samenleving, is één van de grote indicatoren: kunnen deze modellen in een loop, hè, dus ze roepen zichzelf steeds opnieuw aan en ze blijven proberen en op een gegeven moment komen ze er zelf uit zonder dat wij iets hoeven doen.
Ja, het gaat de hele tijd fout. En de truc is dat hij dat kan constateren en dan zichzelf kan verbeteren en dan weer door kan gaan.
Zonder dat hij een soort pad ingaat of no return en/of zelf kan herkennen dat hij in zo'n pad zit. Ja. Zegt: ik ga nergens heen nu.
Ik doe even drie stappen terug en ik ga weer verder zonder dat jij steeds op continue of check of ga terug hoeft te klikken. Ja. Uh, waarom is het zo belangrijk?
Omdat op het moment dat je modellen in een loop, oftewel een soort agents met een harnas aan, 30 uur lang, uh, uh, menselijk werk kan laten doen, dan kan je dat ook naast elkaar neerzetten.
Groepjes daarvan maken die met elkaar praten. En dan is dat idee van wat we bij Eva hebben gedemood van agentjes die samen iets voor Carry Slee maken ineens veel dichterbij.
Want dan kan je zeggen: ja, ga maar een week aan werk doen samen en pak maar zeven boeken aan en mail zelf Carry maar met feedback en verwerk het maar. Ja.
En, uh, dus die 30 uur die nu in het nieuws kwam, sprong er voor heel veel mensen die wat dieper in de materie zitten uit van: jeetje, is dat dan te generaliseren buiten het programmeerharnas? Groot vraagteken.
Weten we nog niet. Wat bedoel ik daarmee? 30 uur is leuk binnen deze programmeertaak, volledig geoptimaliseerd. Het is een heel goed model voor programmeren, et cetera, et cetera, et cetera.
Maar is dat dan ook straks bijvoorbeeld 30 uur lang iemands hele medische geschiedenis doornemen om een persoonlijk medisch advies te schrijven op basis van deep research van 30 uur, hè, dus buiten het domein van programmeren?
Dit is nog een vraagteken.Die scenarioplanners willen weten hoe lang deze modellen in het algemeen meerdere domeinen urenlang menselijk werk kunnen doen. Ja, die 30 uur is in mensenuren, hè, is niet in computeruren.
Ja, dit is een hele belangrijke. Misschien wel een van de belangrijkste boodschappen voor de- Soort van kattenlevens of hondenlevens of mensenlevens. Ja, of plantenlevens, die zijn heel traag. Bomenlevens.
Er zijn verschillende manieren van tijd. Het bijzondere is van machinetijd, om het even zo te noemen, algoritmische tijd, is dat je die kunt versnellen door betere computers.
Dus meer datacenters waar het hele ASML datacenter verhaal van vorige week over gaat. Oftewel, het zou zo kunnen zijn dat die 30 uur van Claude plaatsvindt in 30 minuten. Ja.
Nou, dan, als je er dan 30 van naast elkaar kan zetten, begin je als luisteraar wat meer te voelen: jeetje, dit is wel een dingetje zeg. Ja, nee, dat maakt het alleen nog maar heftiger.
Wetende dat dit computer of dat dit, uh, de, de uren zouden zijn die een mens ergens aan had besteed.
Alle labs, alle grote frontier labs, OpenAI, Anthropic, uh, Google DeepMind zijn dus heel erg aan het optimaliseren op benchmarks. Dus al die benchmarks waar we het al maanden over hebben.
Maar deze benchmark, de METER benchmark, is dat METER of een van de METER benchmarks is: hoe lang kan een agent, uh, werken zonder dat een mens erbij hoeft te springen en resultaat leveren?
Ik bedoel, het moet ook goed zijn.
Uh, uh, daar wordt nu flink op geoptimaliseerd, dus ik verwacht ook dat Gemini 3 vanuit DeepMind in de press release ook een 100 uurachtig ding gaat claimen, omdat daar nu, uh, de grootste impact zit.
Is dit nu het beste model, om te programmeren? Staat redelijk gelijk aan GPT-5 Codex. De op maat gemaakte versie van GPT-5 die goed is in programmeren. Oké.
Gaan redelijk gelijk op, maar weet wel dat, uh, Sonnet, want dit is niet Opus. Sonnet is vijf keer zo goedkoop als Opus en ook nog eens twee keer zo snel geworden.
Dus is het ook nog belangrijk geworden bij dit soort releases van modellen plus harnassen. Ja, hoe goedkoop het is. En hoe snel. Ja, en hoe ze hier gekomen zijn.
Ik, ik las dat, uhm, Claude 4,5 zich bewust is van zijn eigen geheugen. Hoe zit dat? In, uh, softwareontwikkeling heb je zoiets, dat heet garbage collection.
Dat houdt eigenlijk in dat een laptop, een smartphone, whatever, heeft een gelimiteerde hoeveelheid intern geheugen. Dat is eigenlijk het geheugen waar jouw document in zit als je hem nog niet hebt opgeslagen.
Die moet dan ergens zijn. Dat is in het geheugen. Dat is niet je harde schijf, even in oude termen, niet je solid state.
[snuift neus] Is vaak een stuk kleiner ook, want het is veel sneller, maar daarmee ook veel duurder. Dat geheugen is dus duur en, uh, daardoor, uh, moet het gemanaged worden. Er kan niet onbeperkt dingen in.
Nee, want op een gegeven moment loopt Word dan gewoon vast. Ja. Dus wat je eigenlijk wil is, ik pak even de metafoor van Word, misschien voor het gemak.
Je bent een boek aan het typen in Word en je bent zo gek dat je het niet tussendoor opslaat, ook al doet hij dat automatisch. Heb je dat uitgezet, want je bent een beetje maf.
Dan zit je op een gegeven moment op pagina 800. Dan kan de garbage collector zeggen: joh, pagina 800 is nu in beeld. Ja. De kans dat jij helemaal terug gaat scrollen naar één is vrij klein.
Ik haal één even naar de harde schijf en uit het geheugen, want het moet wel ergens heen. Ja. Dat is eigenlijk het opruimen van het gelimiteerde geheugen.
Nou, uh, en misschien wel, uh, uh, je hebt nog teksten daar staan, die heb je inmiddels al verwijderd. Die zitten nog onder undo, hè. Je kan ze nog terughalen, maar je gaat niet meer meer dan 30 undo stappen terug.
Ik gooi ze gewoon weg. Ja. En dan ben jij pissed, want je wilde 34 stappen terug. Maar goed, dat is garbage collection.
Eigenlijk wil je dat de context window in jouw AI-model wanneer jij aan het kletsen bent, dit is de frustratie van veel gebruikers van GPT-achtige apps, is dat ze zeggen: ik zit lekker uren te babbelen en op een gegeven moment heeft hij een soort, ja, noem het Alzheimerachtige dingen, namelijk: we hadden het ergens over aan het begin van het gesprek en hij verliest eigenlijk de, de, de, de track, zeg maar, het, uh, het, het grote geheel.
Dat is letterlijk dat de context er aan de achterkant afvalt. Die valt buiten de window naar buiten. Ja. Nou, dat hier- Dit is bij programmeren heel wezenlijk. Hij moet gewoon alles weten.
Ja, dat is een beetje gevaarlijk ook. En irritant. En, en ook best wel duur, want daardoor moet je het iedere keer.
Dus wat ze dan nu noemen, uh, om nog een paar leuke termen te gooien naast harnessing en scaffolding is context engineering.
Een taak voor een mens, dachten we, namelijk: zorg er nou voor dat je bijvoorbeeld Claude Code gebruikt, die heel slim jouw codebase gebruikt en jij kan dan nog een beetje nudgen van: ja, dat moet erin, dat moet er niet in.
En zo engineer jij eigenlijk je context.
Dus je bent niet alleen maar aan het prompt engineeren om de goede vraag te stellen, maar ook aan het context engineeren om te zorgen dat die vraag omgeven wordt door genoeg context om de vraag te beantwoorden.
Ja, precies, je bent, je, je, als, als mens ben je aan het managen wat voor relevante informatie dat ding altijd in zijn achterhoofd moet houden. Wetende dat daar beperkingen in, ja, in, in, in grootte in zit.
Dat, dat, dat moest je als mens nog bedenken.
Nou ja, bijvoorbeeld om, uh, transcripts van onze podcast te gebruiken om, uh, hoofdstukken te schrijven in een boek, deed ik het begin van de transcript eraf halen, want dat was wij die een intro deden en, ik was zoveel mogelijk die transcript aan het, uh, kleiner, uh, maaien zeg maar omdat ik dacht: ja, ik moet wel die context goed gebruiken.
Ja. En als ik op een gegeven moment in een ander hoofdstuk ben, heb ik misschien eerdere transcripts niet meer nodig, dus die wipte ik er dan vlug uit.
Ja, we zitten in een tijd waarin die AI gewoon minder precies wordt als je meer informatie geeft. Dus jij gaat dan,
d-d-, in het achterhoofd heb jij de hele tijd: ik weet dat dit aan de hand is dat hij zo fouten gaat maken, dus ik ga alles wat irrelevant is er alvast afstrippen.
En dan is het ook nog eens zo dat die context windows die dus steeds groter worden, uh, niet al, het ene context window is het andere niet.
Het is leuk dat je een groot context window hebt, maar dan moet het hele window ook warm zijn, namelijk hot in memory om te kunnen lezen.
Dus wat je nu hebt is dat je partijen hebt die beweren grote context windows, maar die blijken helemaal niet helemaal warm. Namelijk sommige delen zijn koud. Nou goed.
Hier hebben we weer, dit is denk ik een belangrijke les voor luisteraars. Je moet altijd je context window opwarmen. Ja. Ik, ik hou hier geen rekening mee. Nou ja, ligt er dus aan.
Sommige modellen zijn zo goed, vind ik goed, dat ze eigenlijk 100% van de window blijven zien, dus de attention kan gaan naar het hele window.
M-m.Dat gezegd hebbende, wat er dus nu aan het gebeuren is in Claude 4.5, uh, Sonnet, want daar vroeg je eigenlijk naar, is dat zij, uh, het model hebben ge-getuned of eigenlijk, uh, door hebben laten oefenen op: kan je niet zelf wat slimmer die window beheren?
M-hm. Nou, dan kan je bijvoorbeeld, ze na, ze doen dan het voorbeeld van het spel Catan. Dat je een computerspel speelt, in dit geval een board game, en op een gegeven moment ben je een aantal zetten verder in dat spel.
En die context window die groeit en die groeit en die groeit. Want de hele geschiedenis van alle zetten daarvoor zit nog in de window.
Uh, terwijl, ja, inmiddels met de staat van hoe het bord erbij ligt en waar je bent, heb je eigenlijk niet meer alles nodig, hoor.
Dus je zou wat slimmer je eigen window kunnen gaan purgen, zeg maar, garbage collection kunnen gaan doen vanuit het model in plaats van de mens. Ja, want zij gingen een s-, zij gingen dus Catan spelen.
Vind ik heel grappig. Grappig, uh, ding. Uh, tegen drie tegenstanders en dan bouwt tijdens het spel, werd er een soort van kennisbank opgebouwd met informatie over elke speler.
Dat zijn dus die zetten waar jij het over hebt.
En na 75 minuten en duizenden spelgebeurtenissen, dus zo wordt dan even beschreven dat iedere zet een soort spelgebeurtenis is, uiteindelijk een soort van, ja, punt in een database, blijft de context schoon en gefocust.
Uhm, het model gooit automatisch oude, minder relevante informatie weg naarmate nieuwe gebeurtenissen zich opstapelden.
Dat is dat hele garbage collection verhaaltje wat jij beschrijft, maar na 75 minuten spelen bleef het, uh, met een steeds groeiende database eigenlijk, bleef het spel schoon en gefocust, bleef ie goed spelen.
Waar hiervoor dat ding na 75 minuten gewoon hele rare dingen was gaan doen, wat je als mens zelf had kunnen constateren.
Ja, en het, om, om maar even een concreet voorbeeld te geven van: hoe doet hij dan die slimme opruimen, prunen, garbage collection, is als jij 80 zetten hebt, dan is er op een gegeven moment een resultaat van die 80 zetten, namelijk je huidige positie op het bord en je huidige inventa-, uh, inventaris van, uh, goodies die je kan gebruiken.
En eigenlijk is dat wat ertoe doet en niet hoe we daar gekomen zijn.
Dus op een gegeven moment kan je dan, als je dus een slim model hebt, zeggen: joh, hoe we hier gekomen zijn doet er niet toe voor het vervolg van het spel. Ja.
De geschiedenis kan weg, maar de, wat, waar de geschiedenis toe geleid heeft, kan blijven staan. Ja.
En dus, dit is dan schijnbaar, want dat hele idee van garbage collection in de software, het vorige paradigma, komt uit ideeën over hoe wij als mensen werken, namelijk, en dit is, uh, ik wilde toch even dit punt maken.
Op het moment dat jij iedere dag hetzelfde cirkeltje loopt in je leven, zeg maar letterlijk dezelfde naar je kantoor. Om een kerk. Om een kerk met je tram. Ja. Je rijdt een rondje om de kerk.
Dan gaat op een gegeven moment jouw brein zeggen: joh, ik ga wel al die dingen opslaan op dezelfde plek, want het is nagenoeg dezelfde herinnering.
Dus dan krijg je een soort pointer, zoals dat heet, waarbij eigenlijk al die herinneringen aan dat rondje om de kerk zich beginnen samen te voegen in één superherinnering.
Maar dat is eigenlijk best wel naar, want het waren misschien wel uniekere rondjes om de kerk.
Maar, dus hoe meer jouw leven in cirkeltjes loopt die hetzelfde zijn, hoe meer jouw herinnering aan jouw verleden een soort één heel platte herinnering wordt. M-hm.
Omdat ook jouw brein natuurlijk de hele tijd bezig is om geoptimaliseerd op te slaan. Ja, en dat is goed eigenlijk. Dat is een sli-slimme manier om- Houdt je gezond ook op een bepaalde manier.
En, en zo zijn dus de robots de, de natuur aan het nabootsen, als ik het goed begrijp. Ik las hier nog wel wat grappigs over.
Het team achter Devin, dat is een AI-progr-programmeerassistent, moest hun hele systeem herbouwen omdat Claude 4,5 uitkwam. Die, eme-, iemand van het cognition team, uh, legde uit: het model werkt fundamenteel anders.
Het maakt zelf notities, werkt parallel aan meerdere taken en beheert zijn eigen context. Dat brak met onze ideeën over hoe agents zouden moeten werken.
En die zelfstandigheden, die zelfstandigheid van Claude bracht ook een aantal nieuwe eigenaardigheden met zich mee. Het model onderschat consequent hoeveel geheugen het nog heeft.
Dus, uh, be, ze praten hier over alsof het een soort mens is. Het wordt nerveus, we hebben het nu over het model, naarmate het denkt dat de limiet in de buurt komt. En Devin loste dat op met een simpele truc.
Daar moesten zij dus die scaffolding omheen bouwen, omdat ze dus rekening moesten houden met de nervositeit van het model als het in de buurt kwam van de limieten van het geheugen.
Dan gaven ze het model toegang tot 1 miljoen tokens, maar beperkte het gebruik tot 200.000. Daardoor denkt het model dat het steeds genoeg ruimte heeft en blijft het rustig doorwerken zonder dat het nerveus wordt.
Ik vond dit zo'n freaky ding om te lezen. Dat ze eigenlijk die robot voor de gek aan het houden zijn en manipuleren zijn zodat het niet nerveus wordt.
Ja, het is, uh, het, het is weer typisch, uh, het, dat deze dingen dus voelen als entiteiten. Ja. En dat je dus emotie als nervositeit moet gaan afvangen. Gaan managen.
Het is wel boeiend, want ik vind het een heel mooi voorbeeld. Want Devin is een, is zo'n scaffold, zo'n harnas om een model heen. Een programmeertool.
Ja, en wat er dus nu eigenlijk aan het gebeuren is, is dat een deel van het harnas begint in de modellen terecht te komen. Bewust, hè.
Ik bedoel, dus dat eigenlijk iets waarvoor allerlei, uh, trucjes uitgehaald werden door er een harnas omheen te bouwen, uh, die zijn niet meer nodig omdat eigenlijk de modelontwikkelaars zeggen: dat zijn zulke slimme trucjes.
M-hm. Die zouden niet op harnasniveau moeten zitten, maar op lichamelijk niveau, namelijk op het, uh, oermodel. Wat natuurlijk voor die harnasbouwers, uh, ergens leuk is, maar ook frustrerend.
En dat maakt ook dat ik grote vraagtekens heb bij de levensvatbaarheid van partijen zoals Devin. Omdat ik denk: jullie zijn een soort van onbetaalde R&D-partij voor die s-, voor die, voor die modelmakers.
Want alles wat jullie innoveren in je harnas, alle goede dingen worden eruit gehaald en in de modellen zelf gestopt. Maar goed.
Ja, het is niet alleen programmeren, uh, want dit is nu een heel specifiek ding waar wij op inzoomen.
Maar Ethan Mollick, uh, auteur van, uh, Co-intelligentie van, uitgebracht door een bepaalde uitgever in Nederland, kreeg vroege toegang tot het model en hij zag vooral grote sprongen in finance en statistiek.
Dat is misschien goed om ook even bij stil te staan, want dit soort, dit model is dan weliswaar, uh, krijgt de meeste aandacht omdat het goed is in programmeren, maar dit zijn twee vakgebieden die juist de hele tijd, ja, een toch, wa-waarbij AI-modellen toch een beetje achter lijken te lopen.
Uhm, en hij test het model door economische papers te laten reproduceren, compleet met, uhmUh datasets en statistische analyses.
En hij schrijft: wat normaal gesproken uren menselijk werk zou kosten, deed Claude in een fractie van de tijd en het klopte.
Uhm, dus dat is commentaar over, ja, sectoren waar ontzettend veel banen in zijn en waarbij, als ik, uh, lezingen geef voor mensen die in finance werken, die zijn het meest, uh, cynisch over AI-modellen, vind ik altijd.
Van alle mensen voor wie ik optreed, zijn de mensen die in finance zijn, zijn de eerste die zeggen: allemaal leuk en aardig dit, maar dat ding kan niet rekenen. Ik heb het geprobeerd, het klopt niet.
Ik zeg altijd: dat zijn de mensen die het langst blijven glimlachen tijdens mijn verhaal. Ja, ja. Omdat ze zich gewoon helemaal veilig voelen, zeg maar. Ja.
Ik denk wel dat, uh, ik vind het wel interessant, hoor, want, uh, aantal dingen. Deze labs/pro-product companies, Anthropic, OpenAI, noem ze maar op. Die hebben enorm veel statistieken.
Dat, daar moet je ook constant ja of nee op zeggen en soms juist opt-in, opt-out doen. Wat bedoel ik daarmee? Was dit een goed antwoord? Duimpje omhoog, duimpje naar beneden.
Uh, mogen we anonieme gebruikersdata van jou verzamelen over, voor onze modellen? Ja of nee, moet je uit. Al dat soort dingen. Als gebruiker word je de hele tijd geconfronteerd met dit soort vragen.
Ja, en als je wil weten waarom, [schraapt keel] is het omdat, uh, Anthropic dan ziet: hé, onze tool wordt heel veel gebruikt in het financiële domein. Megaveel duimpjes naar beneden, afgebroken sessies, boze reacties.
Hier zit een wens waar wij niet aan kunnen voldoen. Kunnen wij gaan optimaliseren voor die use case? En dat doen ze dan. Dus laat het je niet verbazen dat zij weten waar de gaten zitten, want dat weten ze letterlijk.
En ik denk een hele belangrijke, ik praat veel met bedrijven en organisaties over, uhm, hoe bouw je nou een deel van je bedrijf opnieuw op met wetende dat deze technologieën bestaan, hè?
In plaats van dat je het op je bedrijf aan de buitenkant plakt, zeg maar als een soort bugfix of zo, een soort ad-addon.
Wil je eigenlijk bepaalde dingen vanaf de grond af opnieuw herzien aan de hand van wat er nu kan en mogelijk binnenkort kan?
Laat ik het zo zeggen: als je daar een voorbeeld van wil hebben, dat zijn die AI-be-labs bedrijven. Daarmee bedoel ik te zeggen: als er een AI first company is, dan is het Anthropic.
Namelijk een volledig data driven, statistics driven, AI driven automatiseringsclub die intern Claude code gebouwd heeft om zelf dingen te bouwen. Ja. En die daarna pas heeft uitgebracht. Ja.
Dus ik denk dat we, wat we meer zullen gaan zien over de komende maanden en jaren is dat deze tools zich magischerwijs lijken te om te vormen naar wat de gebruikers willen, omdat ze [gniffelt] datagedreven zichzelf kunnen gaan verbeteren.
Ja. Nou, de, er was nog een blik op dit model, namelijk van Scott White. Dat is een projectleider voor Claude en die omschrijft het ook als een model wat op chief of staff niveau kan opereren.
Het model kan vergaderingen plannen door verka-, door agenda's te vergelijken, inzichten uit dashboards halen en statusupdates schrijven op basis van een-op-eengesprekken.
Ook nieuw: gebruikers kunnen nu rechtstreeks in gesprekken code uitvoeren en bestanden maken, zoals spreadsheets en presentaties.
De Chrome-extensie die Claude toegang geeft tot je browser is alleen beschikbaar voor Max-abonnees, dus dat is belangrijk om in het achterhoofd te, uh, houden als je dit gebruikt en je denkt: ik mis hier dingen uit.
Sommige dingen zijn verstopt voor de mensen die € 80 betalen per, per maand. Ja, misschien goed om, om toe te voegen nog, dat, uh, dit is sowieso wijsheid, uh, maar nu helemaal.
Als jij wat sceptischer bent over wat deze modellen kunnen omdat je zeven maanden geleden je eigen benchmark hebt gedaan per ongeluk.
Benchmark, namelijk- Je hebt het gevraagd om iets financieels te doen en het ding kwam niet met de juiste cijfers. Je werkt bij een grote fiscalist en je zegt: geen cijfers. Ja. Neem dan Max.
Vraag het even intern van: jongens, ik moet even onderzoek doen en ga hiermee praten en test opnieuw of die aannames nog kloppen, want het gaat wel heel erg hard.
En op bepaalde domeinen waar het een drie scoorde, scoort het nu ineens een zes of een zeven en dat is best wel substantieel.
Doet het nou iets met jouw idee van, uh, voorspellingen van waar we zitten in de, in de tijdlijnen?
Want jij zei een paar afleveringen geleden zei jij, ik, kijkend naar AI 2027, de, de voorspellingen, uh, die, die gedaan zijn door een clubje AI. Ja, hoe moet je het zeggen? Wetenschappers, filosofen, activisten.
Het meest auteur scenario zou je kunnen zeggen. Ja, waar, uhm, een scenario waarbij hele concrete voorspellingen zijn gedaan over wanneer welke belangrijke mijlpalen gehaald worden.
Jij zei een paar weken geleden: ik heb het idee dat we een beetje achter aan het lopen zijn op die voorspellingen. Heeft dit nog iets veranderd, deze, dit model wat nu uit is gekomen?
Nou, dit is, zeg maar, ik denk wel dat, uh, kijk, het gaat nog steeds om, in dat scenario dat er geschoven wordt met jaren en niet met decennia nu. Ja. En met schuiven bedoel ik dat het dus AI 2029 is.
Precies, dus wat maakt het eigenlijk ook uit?
Nou ja, daarmee, ik bedoel, er wordt-- en, en ik zou zeggen dat, uh, de, de nee zeggen na de release van GPT-5, want dat is wel een beetje de deuk geweest in, in dit hele narratief, hè.
De deuk bedoel ik mee, door de lancering van GPT-5 zijn er een hoop mensen geweest die zelfs dachten dat er veel ging gebeuren, zeiden van: nou, i-, ook ik, hè, moet een beetje, uh, pas op de plaats nemen.
Uhm, nu deze releases weer zijn, uh, zoals, uh, Sora 2 videomodelll en het idee dat dit mogelijk de omnimodellen zijn die in de toekomst samengevoegd gaan worden in supermodellen.
Dus je moet je voorstellen dat and Ge-Genie and Veo and Gemini één ding gaan vormen, die én boten kan ontwerpen en computers kan besturen en tekst kan voorspellen.
Het idee dat die modellen uiteindelijk samen gaan komen en elkaar gaan versterken, zeg maar, zorgt er wel voor dat ik persoonlijk, nu ik zie dat er op tekst wat minder heftigs gebeurt, maar op alle andere modaliteiten en media meer, het idee heb dat, uh, als GPT-5 ervoor gezorgd heeft dat je misschien dacht: nou, hè, het, ik kan even ademhalen, het valt allemaal wel mee.Ik ben wel weer iets benauwder geworden nu de laatste weken omdat Gemini drie er ook nog aan gaat komen en er nog best wel wat in de pijplijn zit.
Kan ik me voorstellen dat. Laten we weer even inchecken rond kerst. Hoe, hoe, hoe erbij staan, hoe de buik erbij zit zeg maar.
Maar dit heeft wel weer een soort van urgentie gegeven bij mij dat ik denk jeetje, het gaat nou toch wel weer wat harder. Ik zag Molik in deze context wel mooi aangeven. Ja, dit effect namelijk je, je, je.
Je checkt de hele tijd bij jezelf in over wat er gebeurt. En het is soms ook moeilijk om nog te overzien wat zo bijzonder is.
Maar het is goed om te blijven beseffen dat we zijn gegaan als de manier waarop we over dit soort AI systemen praten. Van de sprong van agents werken nergens. Dat was een beetje sentiment.
Soort van agents bestaan, maar het werkt helemaal nergens. Er is geen praktisch gebruik voor agents, dus allemaal leuk en aardig die verhalen, maar het werkt in de praktijk niet naar op een gegeven moment oké.
Beperkte agents voor onderzoek en programmeren werken redelijk, dus deep research was oké. Oké, deep research is wel iets en maar er zitten ook nog dingen in die niet kloppen.
En hetzelfde voor programmeren naar algemene agents zijn nuttig voor heel veel taken waar we nu zijn en dat is heel snel gegaan in minder dan een jaar.
En Molik zegt: De kans is heel groot dat de meeste mensen dit gemist hebben. Ja, en dan misschien nog een andere anekdote erbij.
Simon Willison, ontwikkelaar doet veel rond AI, weigerde tot twee weken geleden de woord het woord agents te gebruiken, ook tijdens lezingen, omdat hij zei: Het is niks, het is gewoon lucht, hype.
En die zijn nu inmiddels. Als dat modellen zijn die in een cirkeltje draaien, zichzelf kunnen aanpassen en kunnen blijven draaien. X aantal uren die bij mij terugkomen. Dan wil ik ze wel een naam geven.
Ja, en hij zegt Ik zie het nu gebeuren. Ik heb een paar dingetjes gebouwd op die manier en die beginnen nu te werken. Dus ik ga de term nu ook gebruiken, want ik denk dat agents bestaan. Goed,
ik wil iets aanhalen wat we deze week in onze nieuwsbrief hadden en dat is gerelateerd aan Claude, een product dat heet Imagine with Claude, wat je hele korte tijd kan gebruiken.
Het is een experimentele functie die laat zien waar AI-ontwikkeling naartoe gaat. Van AI helpt je met programmeren naar AI is de code. Laat me uitweiden hierover.
We hebben € 90 neergeteld voor zo'n max abonnement van Anthropic om dit voor je uit te testen. Want Imagine with Claude is nu maar vijf dagen beschikbaar voor mensen met zo'n max abonnement.
Maar goed, we hebben dit dus voor je gedaan zodat je die € 90 kan besparen. Claude maakt dingen in real time, dus geen vooraf geschreven code.
Het is een kwestie van een bijvoorbeeld wat wij probeerden een screenshot van onze website uploaden en dan vervolgens vragen. Maak dit in jaren 80 stijl en terwijl je ermee interacteert blijft het bouwen.
Dus je klikt op een knop en Claude genereert ter plekke de volgende pagina. Dus die interfaces, dus een. Ja, dat kan zoals Windows of je Mac eruit ziet hij.
Hij tekent die interfaces op het moment dat je op een icoontje klikt als voorbeeld. Dat is dus iets waar je zelf mee kunt experimenteren en dat is bijzonder leuk kan ik je vertellen. Als je wil leren hoe dat werkt.
Wat wil je hierover zeggen? Nou, ik wou even zeggen dat. Ik heb het een beetje onderschat, want ik was het aan het bekijken. Alle video's hiervan. Ik heb het zelf niet getest. Ik was het aan het bekijken
en op een gegeven moment in die video zit er dan een knopje van download PDF. Dus je hebt. Je hebt iets gevraagd, je hebt ergens op geklikt en dan komt er zit een knop Download PDF.
Dus ik denk als softwareontwikkelaar dan zo, wat gebeurt er dan als je daarop klikt?
Nou, dan klik je daarop en dan zie je dus onderin Claude zeggen de gebruiker heeft geklikt op download PDF, maar dat heb ik helemaal niet.
Wacht, ik ga vlug in Python iets schrijven om PDF te maken en dan gaat hij dat helemaal doen. En dan krijg je dus die PDF omdat hij just in time zelfs die logica nog voor je gemaakt heeft.
Dus dit gaat verder dan interfaces. Just in time. De back-end logic zeg maar. Wat ook de functionaliteit is just in time. En ongetwijfeld is dit waar computers naartoe gaan.
Dus het idee dat je nu een spraakassistent hebt in je telefoon die tekst of plaatjes kan teruggeven, dat is één ding. Het tweede is dat we vibe coding hebben.
Dus dat je tegen een telefoon kan zeggen maak een app die zus en zo voor me regelt.
En het is als je die twee stappen met elkaar combineert, heel erg voorstelbaar dat we over een paar jaar niet alleen maar apps hebben die gemaakt zijn voor hele grote groepen mensen, maar dat de app gemaakt wordt als je een probleem aan dat ding geeft.
En dat telefoons en computers dus heel anders gaan werken dat je een. Dat code eigenlijk gegenereerd wordt op het moment dat je erom vraagt.
En dat is een soort toekomstbeeld wat volgens mij heel erg in de lijn der verwachting ligt. En Imagine with Claude is dat. Het is dat om te proberen op je eigen computer.
Nou, je kunt in onze nieuwsbrief grondige uitleg lezen over hoe Imagine with Claude verschilt van normale AI coding. En we hebben allerlei experimenten uitgevoerd en praktische tips om zelf mee aan de slag te gaan.
En dat kun je krijgen als je gaat naar AI Report punt e-mail. Straks de eerste door AI gegenereerde artiest die een platencontract heeft getekend. Wietse van maar liefst € 3 miljoen. Dat hoor je straks.
Maar eerst een speciale oproep van Dept en de kans voor jou als luisteraar om dagelijks met AI te gaan werken. Hi here Dept. Elke week bespreken we hoe wij merken helpen in de wondere wereld van AI.
Maar deze week gaan we het even hebben over onszelf. Of eigenlijk over jullie, onze luisteraars. Want Lucas, wij komen handen tekort. Absoluut. We zitten tot boven onze oren in het AI werk. Megaleuk werk trouwens.
We helpen bijvoorbeeld eBay om content te versnellen. En we maken aanbevelingsmodellen voor Rituals. En het helpen van een breed scala aan klanten om nog beter gevonden te worden in die wereld van AI zoekmachines.
En als klap op de vuurpijl bouwen we ook actief door aan onze eigen interne tooling om onze teams te helpen nog beter werk te leveren.Check. Dus we hebben eigenlijk mensen nodig die vandaag al willen bouwen.
Ja, hou je vast. We zoeken AI-consultants, AI-engineers, data scientists, uh, machine learning engineers en ook mensen die ons kunnen helpen om verder te optimaliseren. En uiteraard we zoeken ze eigenlijk al gister.
Duidelijk. Oké, dus werk jij graag aan complexe internationale projecten en wil je echt het verschil maken met AI? Check dan nu onze vacatures in Nederland, Duitsland, de UK en de US.
En ga zo snel mogelijk naar thatagency.com/aivacancies. Solliciteren dus. Tot volgende week.
Tenslotte, deze week tekende Xania Monet, Wietse, een door AI gegenereerde artiest, een platencontract van $ 3 miljoen. Wie tekent dan wat? Ja. Van wie is zij dan als entiteit? Weten we niet.
Wietse, dit is gewoon een leuke uitsmijter. Ik, ik neem je gewoon mee. Ja, nu ga ik kritische vragen stellen. En de AI-studio Xikioa,
Xikioa meldde dat ze in gesprek zijn met talentbureaus om hun eerste digitale actrice Tilly Norwood officieel te laten tekenen. En er is ook een Nederlandse ondernemer betrokken.
Eline van der Velde, zelf ooit actrice geweest, is de oprichter van Xikioa en dat leverde gelijk een mediarelletje op.
Uh, actrice Emily Blunt, uh, Emily, Emily Blunt noemde het angstaanjagend en een andere artiest pleit voor een boycot van talentenbureaus die samenwerken met dit soort AI-gegenereerde artiesten.
Een acteursvakbond, uh, acteursvakbond waarschuwt: het digitale product heeft geen emotie en het verdringt echte acteurs van het werk. Dus hier begint het. Platencontracten getekend door AI. Nou ja, met AI.
Ik weet niet of het door AI is. Dit is waar we nu zijn, Wietse. Interessante tijden. Het zijn interessante tijden. Heb jij nog zichtelijke woorden aan het eind van deze podcast? Ongetwijfeld.
Ja, uhm, voor een soort Sora 2-gevoel terwijl wij die app niet kunnen downloaden.
iJustine, een, uh, vlogger die heel veel rond Apple doet, heeft een enorme review gemaakt van de app waarin zij zichzelf kloont en zichzelf laat zien en alle hoeken en gaten van die app uittest.
Als je een beetje een gevoel wil krijgen in je buik wat dit allemaal betekent. Check haar, uh, review. iJustine. Dank je wel Wietse voor deze deep dive.
We hadden uren kunnen doorpraten hierover en ik denk om deze informatie allemaal gesynthetiseerd te krijgen moet je überhaupt honderden uren over het web surfen.
En wij, wij danken, ik, ik dank even namens, uh, ja, namens de luisteraar Wietse, dat je dat voor ons gedaan hebt. Wij danken ook Sam Hengeveld voor de edit. Pancra voor onze vormgeving.
Als je dus een lezing wil van Wietse of van mij, dan kan dat. Mail ons op lezing@aireport.email.
En als je die nieuwsbrief wil krijgen waar we het net over hadden, waar Imagine with Claude in wordt geduid deze week en je sowieso twee keer per week de laatste tips en tools ontvangt om het meeste uit AI te halen, dan kun je je abonneren, gratis via onze nieuwsbrief op aireport.email.
En vergeet dus niet dat als je je nu aanmeldt voor de betaalde versie van die nieuwsbrief, dat je donderdag 16 oktober rond lunchtijd bij onze webinar kunt zijn. Ga d-daarvoor hoe dan ook naar aireport.email.
En wil je vandaag nog beginnen met AI binnen jouw bedrijf, dan ga je naar deptagency.com/aireport. Onze gewaardeerde sponsor. Tot volgende week. Tot volgende week.
[afsluitend muziek]