[alarm] Oh. [zucht] Zo klinken 165.000 scheerbewegingen per minuut die je helpen om fris voor de dag te komen.
De flexibele scheerkop van de Philips S9000 Prestige volgt de contouren van je gezicht en scheert tot op nul millimeter van je huid.
Ervaar een ultiem gladde en comfortabele scheerbeurt, ook wanneer je nog niet helemaal wakker bent. Want dankzij de slimme sensoren past het scheerapparaat zich helemaal aan jou aan.
Zo kun jij nog extra genieten van je kopje koffie voor je de deur uit gaat. De Philips S9000 Prestige is het ideale scheerapparaat om jouw dag goed mee te beginnen.
Koop de Philips S9000 Prestige bij jouw favoriete winkel. Koffietijd voor Mannen. De podcast waarin drie onbezonnen gasten je wekelijks een kijkje geven in hun zinderende studentenleven.
We gaan geen onderwerp uit de weg en helpen je op het gebied van liefde. Zou je huilen tijdens de seks een, een, een afknapper vinden? Vriendschap en alle andere problemen die je tegenkomt in je studentenleven.
Ze miste een beetje vo. [gelach] Elke maandag om 3.00 uur sharp op je favoriete podcastplatform. Ik heb met zoveel meidige tong echt met vier verschillende. Ik zo Bram: dat was vier keer dezelfde.
[gelach] We luisteren deze podcast op eigen risico. Welkom bij Poki, de Nederlandse podcast over kunstmatige intelligentie waar we uitzoeken welke invloed AI gaat hebben op ons werk, ons leven en de samenleving.
Ja, bijvoorbeeld AI gaat kijken of jij wel echt je werk doet. Oh, dat klinkt niet heel gezellig. Nee. Ik ga er straks alles over vertellen. En het was natuurlijk Dev Day, Developers Day van OpenAI.
Wietse, heb jij dat goed gevolgd? Ja, er waren weer liveblogjes. Mensen die vanuit de zaal gingen streamen. Het had een beetje die oude Apple-vibe. Zo leuk!
En ik wil heel graag met jullie brainstormen over een groot onderwerp, namelijk de toekomst van mediaconsumptie in tijden van AI. Hoe gaat nieuws tot ons komen in de toekomst als AI de boel overneemt?
En hoe wordt nieuws gemaakt? En wie maakt dat nieuws eigenlijk?
Dat zijn grote vragen waar ik graag met jullie bij stil zou willen staan, want ik ben een beetje, maak me een beetje zorgen en misschien kunnen jullie die zorgen wegnemen. Dat en meer vandaag in Poki.
[muziek] Ik kreeg dus veel reactie op onze aflevering van vorige week. Goede reacties hoop ik. Eh, jawel.
Nou ja, er was één mevrouw was echt boos over hoe ik deed tegen ChatGPT Advanced Voice Mode en die was dus helemaal op de hand van Wietse. Die, die voelde jouw vibe helemaal, Wietse.
Soort van schandalig hoe, hoe jij omgaat met die robot. Ja. Ja, ja, ja. Ja, ik heb ook veel reacties gehad.
Ik, ik voelde sowieso, ik bedoel toen we hadden opgenomen toen, toen zeiden we ook tegen elkaar van: nou, ik ben benieuwd hoe dit dan gaat landen of zo. Wie, wie z'n team landt of zo.
Maar heb je ook mensen gehad die hebben gezegd: joh, die Wietse moet niet zo mal doen, het is maar een computer. Nee, maar mensen zeggen dan gewoon: het was heel grappig.
En dat is natuurlijk een manier om te zeggen: Wietse moet normaal doen. Oh ja. Zo interpreteer ik dat althans. Ja, ja, ja, ja. [lacht] Ik heb weer erg gelachen. [lacht] Dank je wel.
Ja, er was zelfs iemand die was hardop aan het lachen terwijl die aan het bolderen was. Toen dacht ik: dat is gevaarlijk, nu wordt het gevaarlijk. Dan zit je met matjes onder. Ja, nou, ik hoop het.
Jawel, matjes, maar je zit niet aan een touw. Nee, precies. We maken ons wat druk over gaat AI het einde van de wereld brengen. Maar je moet niet te hard lachen om AI terwijl je aan het bolderen bent.
Dat is een tip aan de luisteraar. Ik zat er nog over na te denken, maar volgens mij hebben wij, uh, of Alexander heeft eigenlijk juist OpenAI, de stem van OpenAI heel erg de kans gegeven om echt te flexen.
Daar zat ik nog over na te denken. Hij heeft echt soort van- Als een sportcoach. Een kans gehad om zichzelf helemaal te laten zien. En hij vond het ook leuk. Zo klonk het.
Hij heeft wel van: ja, inderdaad, ik kan ook nog dit. Ha, dat kan ik ook. Let maar op. Hij was echt wel tof aan het doen. Ja. Ja. Hij heeft echt, hij heeft echt geshined. Zo kan je het ook zien. Hij voelde de druk.
Sneller, harder, langzamer. Fluisteren, minder fluisteren. Voor jou, Wietse. Maar sorry, ik, ik wou nog zeggen dat
wat ik interessant vond, is dat in een, uh, interview van Sam Altman tijdens Dev Day en ik weid daar verder nog niet over Dev Day uit, maar dan gaat het hier letterlijk over en dat hij gevraagd wordt van: joh, hoe ga je daar zelf mee om nu die Voice mode steeds beter wordt?
En dat hij zegt: nou, ik zei al altijd please. Dat is natuurlijk, als in de tekst zei ik ook altijd alsjeblieft bij ieder vraagje.
Hij zegt: maar ik merk voor mezelf nu ook dat het moeilijker aan het worden is om geen alsjeblieft meer te zeggen, zei hij maar altijd mijn zelf. Nou, laten we erin duiken. OpenAI's Dev Day.
[muziek] Ja, ik had een beetje, dat heet dan Dev Day. Ik moest, ik vond het heel, uhm, schattig eigenlijk.
Gewoon dit soort van, uh, allemaal Amerikaanse tienermeisjes zie ik dan "Dev Day" roepen, [gelach] maar het is uiteindelijk gewoon een feestje voor ontwikkelaars, dus het is iets meer nerdy dan dat.
Er waren niet veel tienermeisjes. Nou, ik denk het niet. Ik sluit niks uit tegenwoordig, hoor. Ik denk het niet. Ja, Wietse heeft gekeken.
Ik ben heel benieuwd wat hij daar heeft gezien, maar het staat natuurlijk voor Developers Day, dus OpenAI's Developers Day.
Dit is echt een, een dag van OpenAI om, uh, te presenteren wat, ja, voor ontwikkelaars wat zij allemaal kunnen met de AI van OpenAI, toch? En, en hoe, wat, waar, wat de ontwikkelingen op dat vlak zijn.
Ja, een beetje de WWDC, de developer conference van Apple, maar dan in het klein voor OpenAI.
De vorige waren Alexander en ik, nou ja, als, als twee tieners helemaal enthousiast van wat er daar allemaal gepresenteerd was.
We hadden een beetje onze oude Apple-vibes terug, want wij zitten, volgen dit allemaal al een hele tijd en het had toen die sfeer. Nu hing er net wel een ander sfeertje.
We duiken zo in wat er allemaal gelanceerd is en hoe tof dat is en, en, en, uh, relevant om voor de luisteraar om te weten.
Maar ja, er is natuurlijk een heel drama rondom Sam Altman en iedereen is weg van de founders behalve hij.
En toen zat hij daar soort van on stage en ja, misschien projecteerde ik dat, maar ik, ik, ik was daar allemaal aan het live meekijken vanuit de zaal.
Iemand heeft, was er aan het streamen en dan zei hij: goedemorgen, iedereen kent Sam Altman wel, toch? Ja. Ja. Ja.
En toen begon het interview en toen dacht ik: oef, er was heel even een kou in deze zaal, want iedereen weet het, maar laten we het er maar niet over hebben dat er, dat er ook heel veel gebeurd is de laatste weken. Ja.
Uh, ja, qua als een soort Game of Thrones. Ja, dat er veel mensen niet zijn vooral. Ja, wie is er allemaal niet? Ja, ja. Wie, wie presenteerde er vorig jaar nog wel en werken nu bij Anthropic?
[gelach] Dat, dat, dat was een soort van. Maar goed, dat hebben ze verder niet benoemd. Dat begrijp ik ook wel. Ja.
En toen gingen ze richting wat er inhoudelijk allemaal kan en toen dacht ik: nou, nu zitten we lekker, uh, dit is best wel heel gaaf. Inhoudelijk tof. Ja, oké, dus het is een jaarlijks ding.
UhmWat is er allemaal gepresenteerd waarvan jij denkt: dit is echt, dit maakt het ook belangrijk. Want jij zegt net: het is belangrijk voor de luisteraars om te weten. Dan denk ik: ja, is het voor mij belangrijk?
Want ik ben geen ontwikkelaar. Nou ja, je hebt dan de dingen die gepresenteerd worden voor de eindgebruiker, zoals de meeste mensen OpenAI kennen via hun ChatGPT app. Dat is een andere presentatie.
Dit is duidelijk een developer conference. Een plek waar ontwikkelaars de nieuws, het nieuwste speeltjes krijgen.
En dat zijn vaak features die al in de consumentenapp zitten en die je eigenlijk ook in jouw fitness app, uh, uh, uh, taalcoach Duolingo.
Die willen natuurlijk ook die advanced voice mode, hè, dus wat we de vorige keer, uh, waar we zo gezellig mee gepraat hebben de laatste aflevering, dat wil je natuurlijk ook in de Duolingo app, zodat je daar een taalcoach krijgt.
Nou, en nou, ze hebben daar natuurlijk aan ons laten zien dat ze stiekem op de achtergrond al een paar lievelingsdevelopers die toegang hebben gegeven, dus die konden dat al inbouwen.
Maar wij hebben nu, als jij, uh, al een tijdje, uh, ontwikkelaar bent bij OpenAI, want zij rollen het een beetje uit naar: ben je al een jaar ontwikkelaar, krijg je wat dingetjes eerder en zo.
Uh, dan heb je nu ook toegang tot real time, uh, mode. En real time houdt letterlijk in: een open verbinding naar OpenAI, waar je dus bijvoorbeeld een telefoongesprekachtig ding kan voeren met een assistent.
Met de hoestjes en de kuchjes en de uhm en het zingen en, nou ja, zingachtig. Maar even, we hebben dus ChatGPT heeft advanced voice mode gekregen buiten de Europese Unie.
Dat is een tool waarmee je kan praten met een AI-stem met weinig pauze ertussen, waardoor het echt klinkt. En diezelfde stem maken ze nu eigenlijk beschikbaar voor alle ontwikkelaars op aarde.
Ware het niet dat er een klein groepje nu een voorsprong krijgt. En die maakt het dan mogelijk om die stem eigenlijk in iedere app te integreren.
Dus de de basistechnologie om te kunnen praten met iedere app en die dan ook terugpraat, die maken ze nu beschikbaar voor andere developers. Ja, en, en om dan meteen dat te illustreren.
Er wa-er waren ontwikkelaars, uh, op het podium. Die hebben een app waarmee je een soort van toffe points of interest binnen een stad kan hebben. Dus ik zeg: joh, ik heb zin in, uh, uh, artisan coffee.
Ik ben, dit zijn altijd de voorbeelden in San, in San Francisco. Gewoon wat Steve Jobs toen deed. Het is letterlijk dezelfde demo. Het was ook een beetje een ode aan die demo. O ja, jij ziet daarin een handtekening.
Dat pik je op. Want er was ooit een demo dat Steve Jobs echt ging bestellen bij Starbucks en toen zei: nee, grapje. En hing die vlug op.
Nou, nu deden ze dit ook, alleen, uhm, ze bedoel ik mee de ontwikkelaars die al wel toegang hadden, iets eerder, zodat ze wat konden demo tijdens de, uh, conferentie.
Die lieten dan zien: kijk, je kan nu praten en dan zeggen: joh, ik ben op zoek naar dat, in een soort Siri mode. Ik ben in San Francisco, ik heb zin in lekkere koffie.
En dat werd dan een heel vloeiend, leuk gesprek, uh, met je persoonlijke assistent die jou helpt te zoeken naar een koffietent.
En toen, uh, was het: wij willen eigenlijk, uh, 400 aardbeien met chocola eroverheen bestellen. Strawberry, hahaha, O1. Hoeveel letters zitten er in strawberry? That's R.
Dus zeiden ze: we gaan die 400 strawberries bestellen. En toen zei dat ding: oké. En toen hebben ze die voice mode omgezet. Woop, en die ging bellen.
Want een ontwikkelaar denkt gewoon: ja, ik kan die pijp met informatie overal naartoe sturen, ook naar een telefoonnummer van een koffiezaak. Ja, en hiermee opent zich een, een nieuwe doos van Pandora.
Want in de, in de chat app van ChatGPT is dit gewoon iets. Vraag en antwoord, vraag en antwoord. En daar zijn we nou allemaal van in de war, want hij kan een BBB'er nadoen die Oprah kan, uh, kan doen.
Weten wij sinds vorige week. Maar als je diezelfde technologie inzet voor andere dingen, dan blijkt dat het voor veel meer situaties ook potentieel bruikbaar is.
Waaronder dat ie dus kan gaan bellen voor jou en dat je dat zelf helemaal kan bedenken hoe dat dan werkt. Het is niet zo dat hij jouw stem kan klonen. Het is wel met een van de zes nature inspired voices.
[lacht] Kunnen, kunnen, ja, technisch kan het als ontwikkelaar niet. Nu nog niet. Nee. Maar, uh, dat is dan één ding, namelijk AI kan voor je gaan bellen. Nou, oké, dat, it opens a can of worms, zullen we maar zeggen.
Want dat betekent dat, uh, de Nederlandse energiemaatschappij dat ook kan, uh, om jou te gaan bellen straks. En ik ook richting de energ-, Nederlandse energiemaatschappij. Laat dat duidelijk zijn. Ja, precies. Ja.
[lacht] We zien wel wie elkaar straks nog aan het bellen is. Ja, ja, ja. Maar ik weet niet zeker of ik het volg, want- Oké, heel goed. Het gaat snel. Zijn er bedrijven dus die, die, die dit willen.
Dus bijvoorbeeld een energiebedrijf of, uh, misschien een app op mijn telefoon, bijvoorbeeld Buienradar? Ik noem maar wat. Zal ik een voorbeeld maken? Zij moeten eerst dus dit, uh, gaan doen.
Wat hier dus is aangekondigd op Dev Day. Wat je kan doen, dat gaan zij dus dan doen en dan betekent het dat het in mijn leven komt.
Nee, de-- stel dat, stel dat de NS zegt: we willen eigenlijk die advanced voice mode in onze NS automaten, zodat je, als je blind bent een kaartje kan bestellen. Dat kan er nu in en dan kan je praten in het Nederlands.
NS kan een system card meegeven van wie die persoon is, wat de context is en kan nu ook, dat is ook aangekondigd, heb ik meteen een mooi bruggetje, function calling doen.
Dat houdt in dat de NS kan zeggen: joh, dat kaartje als je dat echt wil bestellen, OpenAI of OpenAI stem, dan moet je deze en deze commando's naar ons sturen en dan komt dat kaartje ook uit die automaat.
Of dan wordt hij over de chipkaart ook opgeladen moet ik zeggen. Ja, en daarmee gaat een stap verder dan wat je binnen de ChatGPT app kan doen.
Dat is gewoon vraag en antwoord en in het beste geval maakt hij een leuk plaatje voor je. Maar nu kan je dus echt, een soort van shit voor je laten regelen.
Ubers voor laten komen rijden, aardbeien bestellen en treinkaartjes kopen. In je ChatGPT app? Nee, in alle apps. Precies, dus dat is nu het interessante, want ik denk dat- Maar ook in de ChatGPT.
Nee, ik ben blij met jouw vragen. Want, nee, oprecht, want ik denk dat, dat is ook nog een beetje, uh, de vraag nu: waar is de locus, de plek, de locatie van AI?
Dus daarmee bedoel ik te zeggen- Ja, maar daar, nu ga je, nee, maar de vraag om Milous vraag te beantwoorden: nee, dit is niet in de ChatGPT app, want dit is niet de rol die OpenAI op dit moment wil spelen.
Dus niet one app to rule them all. Soort van nee, ze geven ontwikkelaars van de NS app en iedere andere app op aarde de mogelijkheid om een eigen stem interactie ding te maken in die, in die app. Ja, ja, ja.
Met een prettige stem van de NS uiteindelijk ook, want je kunt dan wel uiteindelijk ook stemmen toevoegen, uhm, binnen de scope van de NS en dan gaat er gewoon een creditcard statement vanuit de NS naar OpenAI. Ja.
En dan kunnen ze, want dat is ook als mensen vragen: hoe wordt er geld verdiend aan AI dan? Nou, door dit als dienst te verkopen aan andere partijen die diezelfde magie in hun applicaties willen integreren. Ja.
En wat voor zie-- want dat wilde je zeggen: de, de, wa-wat gaat de plek zijn waarop wij nu met stemmen gaan praten? Dat, dat die vraag wordt opgeworpen.
Precies, want wij hebben al langer gediscussieerd over: moet het niet op het level zijn van het operating system? Moet het niet Siri zijn die die NS kaartjes boekt? Boeit je dat er nog een app is?
Of heeft de NS in hun ding een soort NS Siritje? En, en ik denk dat het elkaar niet uitsluit. Dus ik denk dat misschien wel Siri zegt: joh, ik ga met NS Siri praten. Dus Apple, dus ik wil maar zeggen dat AI's onderling.
Het grapje werd net al gemaakt: ja, als een AI belt naar een koffietent en er neemt ook een AI op, dan heb je eigenlijk een soort hele omslachtige API gemaakt. Maar goed, [lacht] maakt niet uit.
Het is, ik bedoel, uh, Thuisbezorgd stuurde, ging ook langs om de orders, of belde ook de orders in. Ging toen faxen en toen pas mail sturen naar de, uh, verschillende eettenten.
Dus je hebt van die bruggetjes nodig naar een volgende wereld. Uhm, en ik denk dat nu, het, OpenAI zou het denk ik best wel prettig vinden omdat zij dus niet op operating system niveau zitten.
Want ze zijn geen Apple, ze zijn geen Google, ze zijn geen Microsoft.
Ze kunnen niet, ze kunnen niet de rol van Siri gaan vertolken, want ze hebben niet op dat, op dat niveau toegangsrechten tot het hele operating systeem.
Dus Siri kan zeggen: stel een wekker in, maar dat kan je als OpenAI niet. Je kan niet Siri vervangen, want Apple maakt dat onmogelijk.
Dus je kan niet zeggen, gewoon tegen je telefoon als je op je homescreen bent: stel een wekker in via OpenAI of via druk. Dat moet op, Apple moet dat doen. Ja, dat moeten ze.
En nu is dus OpenAI biedt wel de mogelijkheid voor individuele developers om een veel geavanceerdere manier om met een app te praten met je stem, om dat makkelijk in je apps te integreren.
Dus wat we waarschijnlijk gaan zien, op korte termijn in ieder geval, is dat er op, in, in, in apps wildgroei gaat komen van allerlei spraakfunctionaliteiten. Zeker.
En dat het eigenlijk heel erg op korte termijn in ieder geval gaat voorlopen op dus de, de system wide, uh, spraakdingen die Google en Apple inbouwen in Android en in iOS.
Waardoor we eigenlijk gewend gaan raken om eerst de app te openenEn daar te praten. Dus je opent eer, je denkt: ik wil een kaartje kopen bij de NS.
En het is niet dat je dan Siri erbij roept, want Siri is nog steeds zo dom als een stroopwafel. En als het aan de EU ligt blijft dat ook nog wel even zo.
Je opent de NS-app en daarin druk je dan, ja, stel ik me zo voor op een microfoontje of, uh. Ja, je krijgt een soort klantenservice robot.
Ik weet nog wel bij de politie, als ik, als je daar contact mee wilt hebben, dan krijg je de klantenservice robot Wout. Heel slecht uitgekozen. [lacht] Dat vind ik heel vet. Oké, tien punten voor de politie.
Het werkt alleen voor geen meter. Uh, dat, dat is jammer. Dus een beetje, beetje het Siri-niveau, uh, denk ik. Heet ie echt Wout? Ja, hij heet Wout. Dat is zo grappig.
Ja, ja, ik, het duurde ook even voor mijn, voordat ik doorhad dat ik niet met een bot die gewoon Wout heet. Maar ja, dat heeft natuurlijk een reden. De echte NS, NS-stem heette heel lang Tuffie Vos. Dat vond ik ook vet.
Tuffie. Ik vind eigenlijk dat de NS-stem moet Tuffie gaan heten als ode. Maar goed. Ik hoop dat ze luisteren, maar dat zou dus, dat zou dit kunnen worden.
Uh, gewoon een functionerende klantenservice bot die je met- Nou ja, het lei-, het stuit ook wel een beetje aan op, op de verkeerde intuïtie die ik heel lang had richting die one app to rule them all, hè.
In China heb je veel grote apps waar allemaal subappjes in zitten en zo, de single apps. Terwijl in Europa en Amerika heb je vooral allemaal apps voor allemaal dingen.
Bij Meta, ik bedoel, als je nu naar de Meta-groep kijkt, daar hangen allemaal apps onder. Ja. Je zou kunnen zeggen: dat zijn toch allemaal ongeveer dezelfde apps? Maar wat blijkt?
Uh, verschillende generaties, verschillende doelgroepen gaan heel graag naar eigen barretjes toe. Ja, je wil niet, je wil niet whatsappen in Instagram. Exact.
En dan kan het natuurlijk ook heel, zo, heel goed zo zijn dat het misschien helemaal niet gek is dat in de NS-app een NS-AI zit. Ja. Met een stem die p-past, alsof het het hokje is op het station, hè. Ja.
En dat we dat juist prettig vinden. Chill zijn. Ja. Maar ook niet alleen voor mensen die blind zijn. Bij de NS-automaten. Ik bedoel, uh, fijn voor hen dat dat in, dat dat dan eindelijk normaal gaat werken.
Maar gewoon het idee dat je in de NS-app een knop kan indrukken en zegt: twee kaartjes naar Den Bosch, uh, tweede klas, uh, alleen, alleen vandaag geldig. Regel het. En dat het allemaal gebeurt.
Dat je niks hoeft te typen. Oh mijn god, vooral als je haast hebt. Ja. Ja. Dit is echt zo'n fijne use case. Nou, ik von-, ik zit daar wel eens over na te denken.
Want inderdaad, je leest in dit soort berichten lees je altijd van: ja, dat vinden, willen mensen toch. Mensen willen niet meer schrijven, mensen willen het niet meer een opdracht geven.
Ze willen gewoon, spraak is toch de meest toegankelijke manier om iets gedaan te krijgen. En dan denk ik altijd: is dat nou echt zo?
Want- Ja, toch, als je op je werk zit naast je collega's, dan is het gewoon heel awkward. Ja, lijkt me best wel debiel ook als je gewoon, als je ergens staat inderdaad en dan gaat zeggen wat je wil.
Dat vind ik ook niet heel erg discreet. Weet je wel. Iets typen, dat is natuurlijk, dat is wel veel discreter. Ja.
Maar wat jij nu zegt, u, dat, dat hele, het is wel, het zijn wel veel handelingen en je hebt- Het is echt veel gedoe, hoor, mijn kaartje kopen in de NS-app als je haast hebt. Ja.
En ik denk dat je niet moet vergeten dat wat je waarschijnlijk ook gaat krijgen is gewoon een audioaankondiging.
Ik heb vanochtend nog een paar aankondigingen uitgezet in mijn, uh, notificatiecentrum op iPhone, dus dat betekent dat je proactief iets gezegd wordt in je AirPods.
Dat heet dan aankondiging en dan hoor je zo: toedoeng, je trein gaat nu eigenlijk op spoor acht, man, rennen. Dat kan je dan gewoon krijgen. Dus je, en ik bedoel, en dan- Superchill.
Ja, en wil je, wil je dit kaartje omzetten? Knik. Want dat zit ook al in de AirPods. Ja. Dat je kan knikken. Dus dat hele idee dat wij- Dat je fysiek met je hoofd kan knikken bedoel je te zeggen. Oh sorry, knikken. Ja.
Ja. Ja. Is toch vet? Dit werkt gewoon. Ja, daarom. En dus, dus het hele idee van spraakcomputers gaan hem nooit worden. Want mens, want millennials durven niet te bellen. Ja. Legitiem argument. Mhmm.
Is, dat kan ook heel veel spraak komen uit die computer. Ik bedoel, er wordt een hoop podcasts geluisterd in de trein. Ja. Er kunnen ook nog wel een paar aankondigingen tussendoor. Ja.
Oké, nou, dat is dus speech to speech. Zo noemen ze dat. Uh, je praat en dat ding praat terug en dat wordt beschikbaar voor app ontwikkelaars, waardoor dit binnenkort in heel veel apps komt te zitten.
Komt dit dan naar de EU eigenlijk? Nou, dat heb ik gisteravond zitten proberen. Toen kreeg ik allemaal, uh, timeouts op dat endpoint. Dat is hoe technisch het kan zijn. Ik mocht er niet bij.
Toen heb ik mijn VPN'etje aangeslingerd. Mocht ik er ook nog niet bij. Oh, oké. Dus ik, ik heb nu het idee dat het nog niet uitgerold is. Ik weet het gewoon nog niet. Oké.
Nou, dat is natuurlijk geen, dat is geen scenario waarin wij dit gewoon gelijk gaan krijgen. Da-daar heb ik me in de tussentijd bij neergelegd. Maar. Maar dat is ook prima.
Dan krijgen wij het als het doorontwikkeld is en meer af en alle kinderziekten eruit zijn. Dank je wel, Milo. Heel goed. Heel goed. Wat, is er nog, waren er nog andere dingen die je boeiend vond daar?
Uhm, nou ik, ik hintte net al een beetje naar function calling, dat, dat wat heel leeg en zo klinkt, maar dat heeft er echt mee te maken dat, uh, we zeiden net al: wat gebeurt er als je die voice mode in andere apps kan stoppen, hè?
Dus dan komt als het ware die magie uit die ChatGPT-app andere apps in. Dat hebben we net afgesloten. Dan krijg je het moment: wat als dat dan weer met andere dingen kan communiceren, hè?
Dus een ontwikkelaar kan ook zeggen: ik zet die voice mode niet richting jou als, uh, ontvanger, maar richting een telefoonnummer van een klantenservice. Hebben we ook besproken.
En dan krijg je nog het punt: die AI kan op de achtergrond ook met andere systemen interacteren om tickets te boeken, et cetera. Op een, ja, wat dan heet een meer deterministische manier.
Want dat hele, eigenlijk wat we net zeiden, dan kunnen we er een mooie strik omheen doen. Het is een beetje gek als Alexanders AI de AI van de NS gaat bellen.
Kunnen die dan niet beter met elkaar een protokolletje afspreken? Mhmm.
Function calling houdt gewoon in dat het AI'tje van Alexander precies weet wat hij tegen de NS moet zeggen, zodat er niet onduidelijkheid ontstaat en zegt: mijn AI heeft het verkeerd verstaan. Ja.
Ik heb een ticket naar Groningen in plaats van Leeuwarden geboekt. Ja. Punt. Nou, en dat hij ook gewoon snapt dat, m, dat hij mijn iDeal, uh, of mijn creditcardbetaling op de achtergrond voor me regelt. Ja.
Nou, bijvoorbeeld. Oké, uh, modelverkleining is een ander ding wat ze hadden. Dus kleinere en goedkopere modellen. Ja, de Ch-, uh, OpenAI, die, er komt dus heel veel geld binnen. Uhm, uh, nou, heel veel geld.
Er komt substantiële, uh, er komen substantiële bedragen geld binnen omdat je per token betaalt, hè, als ontwikkelaar.
Hoe meer jij, uh, OpenAI aanroept en hoe zwaarder jouw opdracht is en hoe langer je opdracht is, hoe duurder het is.
Uhm, en dat komt omdat bij OpenAI aan de andere kant energie gebruikt wordt en, uh, grafische kaarten gekocht moeten worden. Mhmm.
Dus het is aan OpenAI, uh, natuurlijk om eigenlijk dezelfde kwaliteit antwoorden te kunnen geven met kleinere modellen, waardoor ze tegen ons kunnen zeggen: zie je, het gaat nu sneller en het is goedkoper.
Terwijl het voor hun natuurlijk intern gewoon de inkooppdruk, het drukt gewoon op, uh, de kosten. Ja, wordt het nu onder de streep denk je goedkoper om AI te gebruiken?
Of is die hang naar grotere modellen en, uh, en dat hij, dat hij meer kan toch uiteindelijk onder de streep? Nou, als we, als we accepteren wat we vandaag hebben als kwaliteit. Ja.
En we zouden dat, die lijn daar laten liggen, dan wordt automatisch, uh, jouw inkoop goedkoper bij OpenAI. Want dus wat je nu- Ja, alle modellen worden kleiner en goedkoper. Met dezelfde resultaten zeg maar.
In ieder geval, dat is dan de belofte. Ja. Maar om een mooi punt te maken: als jij nu een uur praat met die advanced voice mode, hè. Is het weer duurder. $72. Oh.Echt?
Inkoop Nou, maar dat wordt toch altijd, dat wordt gewoon goedkoper toch? Dat is toch, dat Holy shit, we gaan het niet in de NS-app krijgen. Dat is me inmiddels wel duidelijk. Het is nog een duur geintje. Betalen. Oké.
Ja, maar goed, er, er moet om die advanced voice mode mogelijk te maken, moet er een model op de achtergrond draaien die in jouw rare zinnen, uh. Nee, ik ben niet boos op OpenAI, maar. Het voelt een beetje zo. Oké.
Prompt caching tenslotte. Ik ga nog twee muntjes ingooien. Prompt caching. Twee? Het, ik, ik vind eigenlijk dat mensen ook gewoon AI-report, uh, onze, onze nieuwsbrief kunnen lezen.
Als je hier meer over wil weten, ga naar AI-report.email en dan, uh. Ik wil nog best wel even samenvatten voor de luisteraars wat, wat we hier nou zien, zien gebeuren, hè. Heel snel.
Nou ten eerste lijkt er gewoon een strategische verschuiving, als ik het zo mag samenvatten, van OpenAI naar, naar de ontwikkelaarsplatformen. Niet alleen maar meer, dus nou ja, gewoon, ze gaan het. Nee joh. Nee?
Doen ze de hele tijd. Zou kunnen. Het is en het consumentending en de developersding. Dus allebei. Is nooit anders geweest. Nee, nee, nee, dat is niet nieuw.
Dan is het, dan is het geen verschuiving en dan is het helemaal in lijn met wat ze altijd al doen. [lacht] Hartstikke mooi.
Uhm, en ik denk wel dat we dus binnen, binnen afzienbare tijd veel, heel veel nieuwe AI-toepassingen kunnen verwachten of niet?
Hmm, ik ben een beetje sceptisch, maar ik kan me wel voor, dat voorstellen dat een Duolingo, plekken waarin je misschien al meer met audio doet, logische plekken, sportcoaches in je sportapps, to-do apps die tegen je schreeuwen, dat dat wel meer gaat gebeuren.
Nou, het moet wel eerst goedkoper worden dan. Ja, en dat is nog even niet. Dus a, het antwoord op beide vragen is: nee. Nee. [lacht] [muziek] Ja, we hebben het vorige week gehad over de, de voice van OpenAI.
Uh, Microsoft Copilot krijgt nu de grootste update tot nu toe en een grote, ja, een groot onderdeel daarvan is dat ze ook, uh, de voice, uh, gaan incorporeren in hun, hun dingen, hun systemen.
Je krijgt nu als je, ja, op je computer, dus kun je in één klik kun je er komen en dan krijg je zo'n balkje onderin en dan kun je iets zeggen tegen je laptop en dan zegt ie iets terug. Op Windows. Op Windows.
Ja, ik neem aan dat het op Windows is. Ik heb het dus niet kunnen uitproberen, want ik heb een Apple. Uh, maar het is een nieuwe manier om te, te communiceren eigenlijk, zeggen ze.
En dan vraag ik me meteen af: is het nou heel erg nieuw inderdaad naar wat we vorige week eigenlijk allemaal al gehoord hebben? Nou ja, het is natuurlijk altijd het verschil als het breed uitgerold wordt.
Het is nu met Copilot wel, uh, ik krijg dat vaak als opmerking van mensen. Niet zomaar op straat, maar wel als ze me kennen van: joh, ik heb, ik heb op mijn kantoor hebben ze nu Copilot aangezet.
Ik heb het gete-getest in Excel. Het is niet beter dan Clippy. Ik weet niet wat jij voor revolutie aan het beloven bent, maar ik wil het nog maar zien. Ja. Deze update aan Copilot, ik heb even doorgenomen.
Dat is eigenlijk een, en zij, het is allemaal OpenAI op de achtergrond. Het is niet helemaal waar. Microsoft doet zelf ook fundamenteel onderzoek en heeft ook eigen modellen. Maar er is ook heel veel OpenAI bij.
Die zitten natuurlijk diep in elkaars zakken.
Uhm, ik heb het idee dat Microsoft zo'n generatietje achterloopt ongeveer met wat ze breed uit kunnen rollen, want je wil het naar alle of een substantieel Windows gebruik, deel van de Windows gebruikers uitrollen.
Dat kunnen nog niet die frontier supermodellen zijn.
Dus ik heb het idee dat het nu is, wist dat Copilot er altijd een beetje drie tot zes maanden achteraan hobbelt qua wat er eigenlijk al kan waar Alexander en ik mee spelen. Hmm.
Ik wil even die disconnect voor de luisteraar uitleggen, dat, wij zitten een beetje, ja, uh, houden Twitter in de gaten, krijgen demo's toegestuurd, zijn met dingen aan het rommelen en denken: wauw, dit gaat echt hard.
En dan start je je Copilot op je nieuwe Surface AI laptop en dan denk je: zo goed is het niet. Nou ja, dat, dat is dat gat. En dat gat wordt nu weer een beetje gedicht. Ja.
Omdat Microsoft ook weer een aantal van de meest, uh, uh, ja, uh, wat ze uit kunnen rollen in brede vorm hebben aangezet.
Nou, het laat ook wel weer gewoon een beetje zien op welke manier, uh, AI gebruikt zou kunnen gaan worden in het dagelijks leven. Elke keer als je op je computer zit.
Want, ja, je kan het gesproken opdrachten geven, vragen stellen. Uh, er zijn ook voorbeelden online te vinden van dat je even stof af kan blazen bij je laptop.
Als je een moeilijke dag hebt gehad, kun je gewoon even zeggen van: nou, ik heb nu toch, uh, weet je wel. Adverteren ze het zo? Nou, dat heb ik wel voorbij zien komen. Ja, ze noemen het een always on assistant.
Ja, voor alles. Dat is de visie nu. Uh, Microsoft zou het, uh, heel leuk vinden als hun, als de AI gewoon de hele dag daar klaar voor je is als een soort synthetische vriend. Ja.
Ik denk dat heel veel partijen gaan hopen dat zij de synthetische vriend kunnen leveren. De copiloot. Ja.
Maar wat, wat, wat dus ook belangrijk is voor die copiloot is dat je, dat hij kan meekijken met wat er allemaal op je scherm gebeurt. En daar hebben we Microsoft natuurlijk al eerder over gehoord, dat dat kan.
Uhm, er is een, een, nou ja, wat, wat, een voorbeeld wat zij noemen is dan: je kan bijvoorbeeld als je, n-, je interieur aan het bedenken bent voor je nieuwe huis, dan kan het je helpen meubels uitzoeken en nog een beetje tips geven van: nou ja, staat dat nou echt, die, die bank, staat dat wel goed bij, bij die tafel die je hebt uitgezocht of bij je behang?
Uhm, of er is een voorbeeld van een, uh, een man die, uh, foto's van zijn oma laat zien en dat lekker met Copilot aan het bespreken is. Luister maar. "Oh wow, that's a fashionable lady. Who is that?
Oh, that's my grandma. Can you believe it? It's incredible Matthew. Your grandma's got such a timeless style. Looks like she's, uh, a pretty remarkable person. She is quite remarkable. Uh, I also got some recipes.
What is, what is this one? Panna what? Oh, this is Pannakuchen, a German pancake. And it's a sweet treat." Als ik het goed begrijp is dit een stem die meepraat met wat er op je scherm te zien is. Dat klopt. Ja.
Ja, en er zijn foto's van die oma verschijnen in beeld. En ook een oude foto waar dan een recept op staat. Ja. Van Pannakuchen. Nou ja, het is, oh ja, leuk, leuk lokaal tintje. Ja.
Maar het is natuurlijk iets wat, uh, OpenAI nu niet kan. Kan niet live meekijken. Ja, behalve op de iPad geloof ik, hè? Ja, ik moet zeggen ik, ik baal ervan, uh, voor de volgende aflevering de belofte.
Mogen, want er is een ChatGPT Mac app, ge-, en Windows ook ga ik vanuit. Ja. Die jouw desktop kan zien. Ja, maar dat is screenshots. Ja, precies, dat mocht.
Wij wilden live meekijken zoals Milou nu eigenlijk via Microsoft demonstreert, maar ik heb nog niet getest of dat misschien nu ook ineens aan is. Nee. Nee, dan hadden we het wel geweten. Nee.
Ik hoop, nou ja, als de luisteraars, mail ons als dat al aan is. Microsoft gebruikt dus eigenlijk die achterliggende technologie van OpenAI om in dit geval het live te doen.
En ik denk dat ze, hier combineren ze gewoon een aantal dingen, namelijk advanced voice mode metLive kunnen meekijken op je scherm en het idee dat je de hele tijd een, een assistent onder de knop hebt zitten.
Het is allemaal heel, ja, heel realistisch dat dit een manier is waarop we gaan praten.
Ik ben hier niet meer van onder de indruk omdat ik denk: ja, ze hebben drie dingen van OpenAI aan elkaar gekoppeld en doe daar een cringe Microsoft sausje overheen. Ik zie jou kijken van: Milou, vertel eens wat nieuws.
Nee, wacht even, wacht even. Ik ga het even voor je opnemen, Milou. Want kijk, als het, als het standaard in Windows meegeleverd wordt, dan is dat substantieel.
Ook al hebben wij dit technisch, hebben we hier al over nagedacht. En ik wil er wel bij zeggen dat- Het is substantieel omdat het dan bij de mensen komt. Exact, dat is toch anders.
En ik denk wel, uhm, destijds hebben zij de Microsoft Recall feature gelanceerd en toen gerecalled. Dat was de grap, want weer teruggehaald. Ja.
Dat was een feature waarbij het idee was dat de AI de hele dag sowieso zou meekijken en dat je aan het eind van de dag kon vragen: joh, uh, die mail die ik 's ochtends verstuurde, hoe zat het ook alweer?
Dat hij dan zegt: ja, dat heb ik gezien, want ik zat de hele dag naast je op je schouder als een detective. Alles opgenomen. Ik heb alles opgenomen. Super creepy.
Ook ultimate bosware, want dan kan je dan later ook je baas zeggen: mag ik even met je recall praten om te kijken hoeveel vakantie je gespeeld hebt? Ja. Dus daar heb ik persoonlijk, uh, enorme vraagtekens bij.
En ik ben niet de enige. Maar op het moment dat jij kan zeggen: kijk even mee nu. Oh, tijdelijk bedoel je.
Ja, ik zet even die, d-het scherm fullscreen waar ik, ik wil gewoon over een fotoboek praten of ik ben iets aan het ontwikkelen. Ja. Wil je nu even meekijken en dan: dank je wel, doei en dan weer weg.
Dat is alsof je een collega vraagt om over je schouder mee te kijken. Ja. En als het dan ook nog deels lokaal draait, dan word ik er al wat warmer van. Want het is denk ik wel zo
en dat gaan we nog wel, uh, uh, zien de komende, dat is een groter onderwerp voor een andere aflevering.
Maar ik ben, ik heb grote vraagtekens bij hoeveel van de weerstand die wij voelen richting de, ik voel heel veel weerstand. Want als ik dat, die stem hoor denk ik: ach, zijn we toch allemaal mee bezig.
Maar ja, als het dan wel goed werkt en het is wel oké en het kan er wat van leren. Ik ben benieuwd hoe lang het duurt voordat mensen gaan zeggen: oh nee, ik praat best wel vaak eigenlijk even- Normaal Word.
Meekijkt in Word om een functie te vinden die ik, uh, in de- Ik denk wel dat Microsoft er goed aan doet om het gewoon beter te laten werken met Excel dan deze hele tijd, deze cringe, uh, future of computing meuk uit te.
Want daar zijn ze gewoon niet bijster goed in. Nee, het meest cringe vind ik nog, uh, dat die, dat die stem allemaal, uh, en, uh, uh, nadenk geluiden laat. Een soort AliExpress OpenAI in Microsoft. Ja. Oké. Heel gemaakt.
Laten we snel doorgaan. Oké. [muziek] Ja, regeltjes, uh, daar moeten we het even over hebben.
We hebben het natuurlijk vaak over Europa, dat die met allemaal regelgeving komt en over: zijn we goed in reguleren met zijn allen. Ja, they take the nice things away. Yes. Daar is mijn zeker.
Ja, maar daar gaan we het niet over hebben. Weten het wel. Mis mee. Want in de VS gebeurt er ook wel degelijk wat. Niet op, uh, niveau, het federale niveau. Ze gaan hier ook alles kapot reguleren.
Ze gaan alles kapot reguleren. Joh. Althans, dat was de bedoeling. Uh, de [gelach]. Toen kwamen er een paar lobbyisten en nu everything goes. Nou, i-i, we kunnen, het is afgerond bij deze [gelach]. Dat was het inderdaad.
Nee, ik zal het eventjes een beetje uitleggen. Uhm, dus niet op het federale niveau. Dat, dat duurt allemaal nog heel lang en daar gebeurt nog niet zo heel veel.
Maar in de staat Californië zijn ze wel aan de slag gegaan met, uh, nou, toch maar regels maken voor, uh, voor die grote bedrijven in Silicon Valley die steeds meer macht, uh, krijgen.
Er was een, een AI-veiligheidswet in de maak, de SB 1047, en die zou gaan gelden voor AI-modellen die, uh, groot zijn, die minstens $ 100 miljoen kosten om te trainen. Mhmm.
Uh, en, en in die wet zouden dan, ja, d-d'r zitten wat dingen in waardoor klokkenluiders over AI beschermd worden, dus dat ze aan de bel mogen trekken als er iets gebeurt wat, wat, m-m, niet helemaal oké is of niet in de haak is.
Zou een kill switch gaan verplichten voor grote AI-ontwikkelaars. Kill switch, Wietse?
Nou ja, dat is een, uh, knopje dat eigenlijk ingedrukt wordt en dan gaan alle kabels automatisch los en dan zakt het datacenter in het water. Zoiets. Nou, mooi, mooi. In de film dan, hè.
Een mooie knop om in te drukken lijkt me die. De, de, de gedachte erachter is: de, als het uit de hand loopt, moeten we op een knopje drukken. Precies. Zou het maar zo makkelijk waren.
De kritiek op deze wet trouwens is dat, de kritiek op deze wet is, dus die van California, is dat ze het uiteindelijk hebben gehangen volgens mij aan petaflops.
Of het moest, het moest ergens aangehangen worden: wanneer is het nou krachtig? Hè, dus, dus we gaan gewoon kijken hoe meer computers het nodig heeft, hoe krachtiger het is.
En bij iedere krachten keer tien moet je even bellen. Dat wordt door, door experts gezien als: ja, maar wacht, is dat wel-- dan gaan ze gewoon hele kleine of efficiënte modelletjes aan elkaar koppelen.
Er zijn dan weer trucjes om eronderuit te komen. Dus een van de, ik, ikzelf vind het een interessante wetgeving voor wat ik erover gelezen heb.
Ik denk alleen de indicatoren die ze hebben gebruikt om te kijken wanneer het van level één naar level twee naar level drie gaat is ietwat oppervlakkig. Oké, nou er schortte dus wat aan die wet volgens jou.
Ook volgens governor Gavin Newsom in Californië. Hij heeft zijn veto uitgesproken over die wet, dus, uh, hij komt er niet. In ieder geval nog niet. Niet in deze vorm. Niet in deze vorm.
Die Newsom zegt wel: ja, er zitten wel goede bedoelingen achter, maar het klopt gewoon nog niet helemaal. Het is, uh, ja, te breed eigenlijk.
H-h-h-ze schieten met hagel volgens mij heb ik een beetje het idee dat hij, dat hij dat ermee bedoelt.
Het is te specifiek gericht op die grote dure modellen en het zou de, de voorsprong die er in Californië is op dit gebied van g-, van AI-ontwikkeling zou, ja, dat die voorsprong in gevaar brengen.
Dat is het grote gevecht natuurlijk. Ja, ja, innovatie vertragen. En daar zit vermoedelijk dus ook, is er op de achtergrond wel flink gelobbyd om- Vermoedelijk. Te voorkomen dat dit natuurlijk gebeurt.
Ja, en ik wil, ik wil toch nog even het punt maken.
Ik ga niet inhoudelijk in op die AI Act die er is vanuit de Europese Unie, maar omdat ik de vorige keer daar zo'n land voor aan het breken was en dacht: Wietse, je hebt me amper gelezen, waar heb je het nou over?
Heb ik hem nog steeds niet gelezen. Ik heb hem in NotebookLM gegooid en een podcast van laten maken van 19 minuten. De hele AI EU Act van 382 pagina's. Hadden wij als bonusmateriaal kunnen uitbrengen.
Hij is er nog, dus we kunn-, ik heb hem nog. Misschien kunnen we dat nog doen. Ik vind het een leuk idee. Laten we dit als bonusmateriaal. Doen we, want hij is echt, ik heb hem helemaal geluisterd.
Het is maar 19 minuutjes. Superinteressant verhaal. Het isOntzettend ironisch dat het AI is die in een podcast over AI praat over de AI Act.
Maar ik, ik dacht wel van: ja, deze AI Act wordt onderschat en ik zou het heel leuk vinden als er meer luisteraars naar luisteren. Zodat we in ieder geval met elkaar een soort common ground hebben.
Waar praten we nou eigenlijk over als we het over die wetgeving hebben? Denk ik voor. Nou, we zijn alweer een uur aan het praten over AI-nieuws. Zullen we nog één ding doen, Miep Du? Eén?
Jeetje, dan moet ik even snel kiezen. Ja, doe het rapport. Ja. Ja. [muziek] Nvidia maakt ook, uh, ja, modellen. De NVLM 1.0 familie is een nieuwe familie van Nvidia.
Ja, ze maken het natuurlijk ook weer lekker cryptisch allemaal. Uhm, het is een, het moet een open source model zijn dat kan concurreren met de gesloten systemen van de grote machten Google en OpenAI.
Dat zou ik even kort noemen. Ik weet niet of je er wat over wil zeggen, maar eigenlijk inderdaad gaan we gewoon door. [lacht] Ja, dit kan zonder context helemaal niks zeggen. Nee.
Ik wil er even bij zeggen dat, mochten mensen zich afvragen: waarom is Nvidia modellen aan het uitbrengen? Omdat zij, uh, scheppen, schepjes verkopen in een tijd van een, uh, goldrush.
Dus voor hen is het natuurlijk heel goed hoe meer modellen er zijn en dat draait allemaal net even wat beter op hun kaarten. Ja. Dus het is er alles.
En ze hebben best wel een substantiële researchafdeling, dus het is, het is iets serieus. En ze, dus ze doen graag mee in dat wereldje van modellen uitbrengen. Ja, nou precies.
Nog één kort nieuwtje uit de OpenAI-hoek, want dat bedrijf heeft weer, uh, heel veel geld opgehaald: 6,6 miljard, een recordbedrag. Ter vergelijking: dat is meer dan de overheid van Zimbabwe in een jaar uitgeeft.
Voor dat het een kortje is. Even ter vergelijking. [lacht] En dan tot slot, uhm, ja, dit, dit kwam ik tegen. Er is een, een, een business start, ja, business software startup is het.
Rippling heet het en dat is eigenlijk een bedrijf dat, dat met behulp van AI gaat kijken over je schouder of jij op je werk, op kantoor je werk wel goed doet.
Dus hij gaat kijken van: wat is nou eigenlijk precies, wat heeft deze werknemer allemaal-- Ik zie Wietse [lacht] gewoon weglopen. Dit triggert hem heel erg. Ik ben uit de kamer weggelopen. Laat mij even. Naar de wc.
Laat Milou hem even uitleggen.
Die kijkt over je schouder mee en die, die bepaalt uiteindelijk van: ja, uhm, of die kan goed zien en beoordelen wat de resultaten zijn per werknemer, wat diegene nou daadwerkelijk toevoegt.
Maar dan krijg je een, een dashboardje of zo? Of wat, wat? Ja, ik weet niet precies hoe, want dat heb ik nog, dat heb ik niet kunnen uitzoeken en daarvoor is het ook te kort nieuws om te bespreken hoe ze het genoeg.
Maar in ieder geval, het is interessant dat op deze manier dat, dat dit een toepassing is van AI, dat, dat hij, dat hij dat in de gaten kan houden. Een soort van dystopisch plaagstootje op het einde van het nieuwsblog.
Het is dystopisch. Aan de andere kant kun je ook zeggen. Die zit geen andere kant aan, Milou.
Jawel, jawel, want het is misschien ook op een bepaalde manier kan het wel een, een, ja, eerlijk zijn om, om mensen op resultaat te beoordelen.
Veel meer dan mensen op uiterlijk bijvoorbeeld op de werkvloer worden beoordeeld. Of bij dat het een man of een vrouw zijn. Clickbait. Oké, we gaan snel door. [zucht] [lacht] Misschien later meer.
Ik heb een tip van de week voor jullie: Andrei Karpathy. Zeg ik dat eigenlijk goed zo? Ik heb ook geoefend. Ik kom ook niet verder dan, eh. Het is een, uh, computerwetenschapper.
Die heeft een tijdje bij OpenAI rondgelopen en, uh, bij Tesla. Nogal een belangrijke, uh, AI-onderzoeker.
Een grote invloed op, uh, zelfrijdende auto's gehad en die is tegenwoordig bijna een soort van AI-influencer aan het uithangen op Twitter. Want wat publiceerde hij gisteren?
In de afgelopen twee uur heb ik een nieuwe podcast gemaakt met his, met de titel Histories of Mysteries. Vind ik leuk. Uh, bestaande uit tien afleveringen en die podcastserie heeft hij binnen twee uur gemaakt.
Uh, hij heeft, uh, een aantal, uh, leuke onderwerpen, zoals bijvoorbeeld Atlantis. Het onderwerp Atlantis heeft hij, uh, onderzocht met, uh, ChatGPT, Claude en Google, zegt hij zelf.
Toen heeft hij NotebookLM aan de Wikipedia-pagina van ieder onderwerp wat hij, dus iedere aflevering is een onderwerp, om een audiopodcast mee te genereren. NotebookLM, die, die twee vriendelijke Amerikaanse stemmen.
En toen heeft hij NotebookLM gebruikt om de podcast, uh, episode descriptions te schrijven, dus de shownotes, en Ideogram gebruikt om alle artwork te maken voor de episodes en voor de podcast zelf.
Dus het logo dat je in Spotify ziet. En vervolgens heeft hij met Spotify het hele ding geüpload en hij, hij zegt: ik deed dit om te kijken wat de mogelijkheden zijn om met generatieve AI podcasts te maken in korte tijd.
En het is best ongelooflijk wat je in twee uur dus kan maken. Tien, tien volledige podcastafleveringen van een minuut of twaalf. Uhm, en hij zegt: ik snap het.
Uh, weet je, het is niet leuk dat het internet overspoeld gaat worden door AI-rommel.
Dat zou je dit ook kunnen noemen met een beetje cynisme, uhm, maar desalniettemin is het toch echt grappig wat je binnen twee uur kan doen.
En ik mo-moet zeggen: ik heb, uh, ik heb, uhm, de aflevering op Atlantis geluisterd. Daadwerkelijk heel erg tof. Hij heeft gewoon een paar dingen bij elkaar ge-ge-gegoogeld.
Of nou ja, weet ik veel, hoe moet je dat noemen? Bij elkaar ge-AI'd aan, aan de hand van de Wikipedia-pagina en dan maken die twee Amerikaanse AI-stemmen, maken er echt wat van. Dus dat is een tip.
Dus kan ik nu luisteren? Ja, Mysteries of, of Histories of Mysteries. Ja, ik zie het.
Als ik dan een kort tipje tussen mag toevoegen wat fascinerend is om te doen, doe dit allemaal, is luister zo'n NotebookLM-podcast, hè, dus dat kan die Histories of Mysteries zijn. Is dat zo? Goede naam, man.
Heeft hij met AI gelijk getrokken? Ik weet het niet. Ik vind het eigenlijk te goed om met AI- Te goed. Ja, ja, vind ik ook.
Maar als je, dus luister zo, hè, die AI, uh, AI Act-ding wat ik heb gemaakt met, ik heb er niks mee te maken. Staat in de feed. Kunnen mensen nu gaan luisteren. En dan luister je dat 10 minuten of zo. Vijf minuten.
Ik weet niet hoeveel genoeg is. En dan meteen doorswitchen naar een echte podcast in het Engels. Of Hard Fork of zo. Iets anders. Heel raar gevoel. Ja.
Heel raar gevoel, want dan heb je een soort van, je bent gewend geraakt aan dat synthetische ding, 10 minuten, en dan switch je naar een echt ding en heb je een soort heel raar uncanny tussengevoel van: ik zit nog te luisteren naar die echte mensen met het gevoel alsof het geen echte mensen zijn.
Aanrader. Ik kan het niet zo goed onder woorden brengen. Je gaat een beetje twijfelen aan echte mensen.
Alsof je in een, in een, in een museum loopt waar ze i-, om, om het schilderij een echte en een neppe hebben opgehangen.
En dan moet jij daar de hele middag langs lopen en op een gegeven moment raak je daardoor in de war. Maar is nog steeds wel leuker, de echte? De echte is, ja, sowieso. Ja, de Hard Fork. We zijn er nog niet.
Humor is gewoon beter. Maar vergelijk het met een NPR-podcast waar ze het nieuws bespreken, want da-die vibe heeft het heel erg. Oké, nou, dan zou ik zeggen: switch van zo'n NotebookLM-podcast, hè, dit voorbeeld.
Naar NPR. Of naar, en dan naar NPR en dan echtMeteen doorswitchen. En dat dit doet iets heel mafs met je. Ik garandeer het je. Omdat het zo, we zitten al over uncanny heen vind ik eigenlijk.
Want die podcast ik, ja, ik kan er gewoon echt langer dan 10 minuten naar luisteren.
We gaan een keer Pokie Ayahuasca sessies organiseren waarin we, waarin we dit door elkaar heen mengen en kijken hoe gek we iedereen kunnen maken. Deze, deze podcast aflevering is voor 20% synthetisch.
[lacht] Goed, dus nog een laatste. En psychedelisch. Ja. Een laatste tip uit de AI report. Uh Byread. Deze tool kende ik nog niet. Het is een tool waarmee je uh websites kan uh vertalen met AI, met een browserextensie.
Dus alle websites die je bezoekt wordt dan niet alleen vertaald van het Engels naar Nederlands of Japans naar Nederlands of wat je dan ook wil, maar hij laat de oorspronkelijke taal staan in de, in de, in het design van de oorspronkelijke website.
Dus wat je kan, zo kun je als je een taal wil leren kun je dus naar weet ik veel.
Als je Spaans wil leren, ga naar de website van El País en dan staan daar dus de koppen in het Spaans met daaronder steeds vertaald, uh, waardoor je eigenlijk allebei kan, kan uh lezen.
Nou, dat soort tips waarmee AI kan toepassen in je leven, maar ook in je werk kun je volgen via AI Report punt e-mail. Meld je aan voor die geweldige, voor die geweldige tool.
En als dat nog niet genoeg reclame is, heb ik nog meer reclame voor je. [muziek] Ja, ondanks dat het reclame is, wel belangrijk, want je kent het vast wel.
Je opent je e-mail en het staat weer vol met spam en ongewenste berichten waar je niet op zit te wachten.
En in deze tijd van AI en allerlei geavanceerde technologie lijkt privacy steeds verder af te brokkelen en heeft bijna iedereen je e-mailadres in handen lijkt het wel.
Makelaars in data verzamelen en verkopen jouw persoonlijke gegevens, die vervolgens doorverkocht worden aan de hoogste bieder. En dat zijn vaak oplichters tot zelfs verzekeringsmaatschappijen.
Maar gelukkig kun je er wat aan doen. Er is Incogni. Je digitale bodyguard van jouw privacy.
Incogni beperkt de publieke weg tot je privégegevens en zorgt ervoor dat jouw persoonlijke informatie niet zomaar wordt verkocht.
Hiermee verklein je het risico op identiteitsdiefstal en hou je controle over je eigen data. Dat bespaart je niet alleen een hele hoop rompslomp in je inbox, maar het verzekert je ook van een veilige digitale identiteit.
Wil jij ook de baas blijven over je persoonlijke informatie? Ga dan nu naar Incogni.com/pokepot en dan krijg je 60% korting op jouw Incogni account. Best wel grappig om te doen.
Je voert je e-mailadres in en dan gaat ie dus allemaal verwijderverzoeken sturen naar al die databoeren en dan gaat ie ook checken of dat daadwerkelijk gedaan is en dan komt er een groen vinkje bij te staan.
Doet ie dat ook met je telefoonnummer, want ik word de hele tijd gebeld. Ja, met al je persoonlijke gegevens. Serieus handig. Dat is Incogni.com/pokepot. Omdat jouw privacy het waard is om te beschermen.
Dan gaan we nu terug naar de show. Ja. Ik wil het graag met jullie hebben over uh het hoofdonderwerp. Ja. En dat gaat over algoritmes en nieuws. Het is een onderwerp waar ik de afgelopen tijd veel mee bezig ben geweest.
Ik denk hier veel over na. Er was uh dit week weer een rapport van het Commissariaat voor de Media over hoe jongeren mediagebruik, hoe dat aan het veranderen is.
En daar uh stond onder andere de oproep in voor mediabedrijven in Nederland, dus kranten, om meer op Instagram en TikTok te publiceren omdat daar de jongeren zijn.
En als je daar niet publiceert, dan komt het nieuws niet meer tot ze. M-hm. Ik vind het een grimmige conclusie. Ja, ik heb dat ook gezien. Ik heb het voorbij zien komen.
Ik, ik zat wel te denken hoe, hoe ging dat vroeger? Wa-waren jongeren toen, lazen ze toen de krant dan? Ook niet toch? Nee, maar de, uh, dat is denk ik waar.
Maar de, de, de verwachting die er vroeger op lag was dat jongeren, dat het nieuws toch wel tot jongeren kwam. En, uhm, dat was dan uit een beperkter aantal bronnen.
Want nieuws kwam maar uit een beperkter aantal bronnen.
En dat het nu ook wel tot jongeren komt, dus via Instagram en via uh TikTok, maar dan middels bronnen die niet zo betrouwbaar zijn als uh de, de bronnen van vroeger. Ja.
Die wildgroei heeft de kwaliteit van nieuws verminderd. Die gedachte zit er volgens mij achter. M-hm. Ja. En, uhm.
Dus vroeger kregen ze misschien wel dan geen nieuws omdat we nog geen social media hadden en ze de krant niet lazen. Maar nu krijgen ze wel telkens informatie tot zich.
Uh, maar dat is helemaal niet gezegd natuurlijk wat voor informatie dat is en wa-waar het vandaan komt.
En je zou natuurlijk zeggen dat, je kan natuurlijk zeggen wat heb je eraan om een veertienjarige te beïnvloeden, want die mogen toch nog niet stemmen.
Maar je kunt ze natuurlijk wel al helemaal warmdraaien, vier jaar lang voordat ze stemgerechtigd zijn. Ja.
En, dus als het over politieke invloed gaat via bijvoorbeeld uh TikTok, dan heeft het toch al zin om, om die groep alvast uh een bepaalde kant op te sturen. Ja.
Nou en het is natuurlijk het gedrag wat je vertoont als je jong bent is ook wel, dat gedrag verandert wel met de tijd.
Maar uh het is niet dat jongeren die nu uh hun nieuws krijgen via TikTok en Instagram, uh, s-als ze straks zestig zijn opeens het NOS Journaal op de lineaire televisie gaan kijken.
D'r, d'r is een soort van fundamentele gedragsverandering gaande en je wil eigenlijk dat jongeren al op jonge leeftijd dat er bepaald gedrag inslijt zodat ze dat later als democratische burger kunnen blijven gebruiken.
En pluriforme nieuwsvoorziening helpt in een democratie om een ja, om een ver-, om ja, dat, te, v-, dat is verstandig. Dat is de conclusie van het commissariaat. Ja.
Uhm, en ik dacht dit is een goed moment om eventjes te kijken naar de invloed die uh algoritmes nu hebben op, op ons nieuws en op mediaplatforms die we gebruiken en hoe dat een beetje aan het veranderen is.
Kijk, we zijn inmiddels gewend dat algoritmes veranderd zijn, uh, ten opzichte van nou pak hem beet uh tien jaar geleden of zo, toen wij jong waren, zeg ik maar eventjes.
Want toen algoritmes in het begin, uh, uh, uh, uitkwamen, richtten die op ons ego. Dus de interesses die wij openlijk deelden, daar kregen wij meer van. Eerst was het informatie van vrienden. Dat was je timeline.
Toen werd het algoritmischer en begon dat ding, ja, eigenlijk te kiezen. Het was niet meer op tijd gebaseerd. Het was niet meer het, het, het laatste bovenaan en, uh, uh, het oudste onderaan.
Nee, het was, er waren allerlei algoritmische keuzes die Facebook voor je begon te maken. En daarmee, en Instagram ook. Want even, want Facebook heeft wel een beetje het algoritme uitgevonden en- Facebook.
Ik denk bij Instagram is het, is het echt door, uh, doorgedrongen. Maar Newsfeed zeker ook. Dus waarbij het ging van chronologisch nieuws werd het algoritmisch nieuws.
En die, die keuzes die dat algoritme maakte was zogenaamd op basis van je interesses. Als jij geïnteresseerd was in voetbal, kreeg jij meer posts van vrienden als het over voetbal ging. Die kwam dan bovenaan te staan.
Ja.Daar deden we toen waren we al daar. Toen dat net uitkwam waren we al lichtelijk in paniek daarover. Uh, want, uh, zou het niet leiden tot allerlei filterbubbels waar je alleen maar leest over je eigen interesses?
En die algoritmes zijn door geëvolueerd op een manier die opnieuw paniek genereert.
Namelijk nu gaat het veel minder over de, uhm, onderwerpen die je zegt te willen volgen, maar lijkt dat ding veel meer te richten op een soort van primitieve emoties zoals haat, angst, woede.
En zijn dat de onderliggende drijfveren die TikTok herkent achter je, ja, de, de manier waarop je tijd wilt besteden? Ik zeg, ik vermijd het woord interesses hier.
Het gaat veel meer over wat is, wat maakt de kans het grootst dat je langs blijft hangen op een, op, op je TikTok feed? Uh, en, en daar proberen ze in te zoomen op dat soort, ja, primitieve emoties.
Het is bijna wat we van Amazon kennen. If you like this, you also like. Dus als je dit van dit boek leuk vindt, dan vind je misschien deze boeken leuk.
Het is nu veranderd in als je bang bent voor dit, dan moet je hem ook misschien bang zijn voor dat. Dat is de zo zou ik, zo zou je kunnen zeggen dat een groot deel van die algoritmes tegenwoordig, uh, werkt.
De psychologie is er, uh, meer in verwerkt. Het is veel meer psychologie geworden dan alleen maar aandacht van we, we- En ik denk dus niet eens expliciet, hè, want die algoritmes zijn zelflerend.
Die vormen zich als het ware naar die o-, naar die oerverlangens en die, uh, oerangsten van mensen.
En uiteindelijk is dat een soort super McDonald's waar alleen maar ultra milkshakes gemaakt worden die helemaal passen bij de tong van de gemiddelde mens. Maar waar je hartstikke ziek van kan worden.
Ja, want dat is natuurlijk het gevolg daarvan.
Kijk, als jij, uh, uh, meer ingezoomd wordt op de, op de diepere emoties die je toch al hebt, dan, uh, ja, over het algemeen gaat het dan niet beter met je [lacht] als dat, als dat is waar je meer van gaat zien.
Er wordt alleen maar meer gedrukt die kant op, zeg maar.
Maar je zou ook kunnen zeggen het doet wat voor onze democratie, pluriformiteit of andere grote woorden die je eraan kan hangen, want de nuance verdwijnt daar ook mee.
Er is geen, uh, reden voor bedrijven als TikTok of als Meta om rationele of beide kanten te belichten, want dat is helemaal niet iets wat engagement oplevert. En dat is een groot verschil met het openslaan van de krant.
Als je een papieren krant voor je hebt of de website maakt niet, maakt toch niet uit. Je leest artikelen bij nieuwssites, dan zit daar ratio in en dan zit daar een, uh, blik van beide kanten op.
Die proberen het breder te trekken. Dat is wat kranten doen. Die doen dat van oudsher.
Maar als je kijkt naar blijkbaar wat er in de, ja, wat, wat er in je, in je, in je DNA zit, uh, aan, uh, aan soort van dingen die je, die je brein graag willen hebben, dan is dat juist één kant op gestuurd worden.
En wanneer mensen boos zijn in tijden, in tijden van algoritmes worden ze dus alleen maar bozer en minder selectief over op wie en wat ze nou precies boos zijn. Het is een- Het wordt steeds groter, die woede.
Precies, precies. Het is een, een machine die, uh, die je, uh, bozer maakt en die maakt ervan dat je steeds overtuigder raakt van je argumenten, want je wordt alleen maar erin bevestigd.
En daarnaast denk je ook nog eens dat iedereen het met je eens is. Mhmm.
Dus de, de dingen die je te zien krijgt zijn of mensen die het heel erg met je eens zijn of die door het algoritme zijn uitgekozen omdat het diametraal tegenovergestelde is van jouw mening, waardoor je dus bozer wordt en dus nog langer erop blijft hangen.
Het is een beetje alsof je het vermogen ver-verliest, uhm, las ik, uh, bij een blogger die heet Scott Belsky, uh, het ver-, het, uh, het vermogen verliest om tegengestelde waarheden in je hoofd te houden.
Alsof je, alsof dit, dit idee dat, uh, als iemand, uh, uh, dat iemand iets naars heeft gedaan, dan, dan leidt dat binnen deze, deze context van algoritmes die je steeds meer een kant op duwen, dat die persoon ook echt niks meer goed kan doen.
Het is alsof we wennen aan de— of dat als iemand iets heel goeds heeft gedaan, dat hij dus, dat je nare dingen die die persoon doet moet afschrijven, want het gaat, gaat om een goed persoon. Die hoort bij mij, zeg maar.
Ik ga dingen die niet goed zijn van die persoon ga ik negeren.
En als ik dat mag aanvullen dan, dan denk ik als ik jou zo hoor dat het zo is dat net als dat je wanneer je veel alcohol drinkt, dat, dat je dat ziet in iemands lever.
Of als je rookt, dan zie je dat aan die longen, hè, bij een autopsie van die zwarte longen. Uhm, dat als je i-- bepaalde informatie tot je neemt, dat dat ook iets doet met je mentale organen.
Wordt even weer een, een, want, hè, dus dat je, dat als je dat dan heel veel tot je neemt, dan heb je ineens best wel een, een kapotte lever.
Of dan heb je een lever die, ja, duidelijk aangetast is en dat het, dat het— is het dan blijvend? Dat weet ik niet of dat blijvend is. Maar er is duidelijk een effect. Nou ja, in ieder geval, er is een effect.
Dat meen ik. Dat, zeg maar, dat de, dat denk ik. Uh, ik denk dat gewoon te kunnen opmaken aan, uh, de
manier waarop we praten over de impact van algoritmes op onze kinderen en ook de, de, de verslavende neiging die we zelf allemaal hebben met onze telefoon.
En anekdotisch, het, het, het, het soort van de stress die ik voel nadat ik op Twitter heb gezeten en dan eindelijk wegleg tegen, te-tegen eigenlijk mijn zin in leg ik het dan weg. En dan, het doet wat met mijn humeur.
Dus ik, ik probeer al die dingen bij elkaar te rapen.
Maar ik zeg er ook gelijk bij: dit, er is, er is heel beperkt wetenschappelijk onderzoek hierover, dus het is moeilijk om dit met grote stelligheid, uh- Nou, en wat eerder in jouw verhaal, uh, wat, wat ik ook nog even wilde aanhalen is dat je zei: als jij jongeren hebt die TikTok tot zich hebben genomen heel lang, die gaan geen krant meer pakken.
Ik, ja, in, in, in, uh, in media filosofie is heel veel geschreven over er wordt te veel gekeken naar specifieke krantenartikelen.
Er moet ook gekeken worden naar wat doet de krant lezen met jou, hè, dus het medium zelf in plaats van de specifieke content erin.
En dan zou je kunnen zeggen: als jij heel lang TikTok informatie tot je neemt op een gefragmenteerde- Die manier van consumeren. Kan je dan daarna nog op een andere manier informatie tot je nemen?
Of ben jij een soort van net als bij beelddefeformatie, ben je, ben je getiktokdeformeerd tot een soort van, uh, fragmentenkijker? Ja, precies.
Nou, ik denk, het wordt vooral heel erg een gewoonte, dus dan moet je opeens een andere gewoonte van nieuwsAanleren en dat nieuwsgebruik aanleren en dat dat doen mensen gewoon niet zo snel denk ik inderdaad.
Die patronen die gaan die, die neem je helemaal, ja, integreer je in hoe je dagelijks de dag doorkomt. Aan de ouders om me heen die hun kinderen al heel vroeg allemaal dingen leren eten, zodat ik.
Ik heb dat zelf wat minder. Ik eet het liefst een witte boterham met Nutella en daar ook nog hagelslag op als het kan en dan de korstjes laten liggen. Uhm, maar uh, mijn ouders hebben hun best gedaan.
Het is gewoon opgehaald. Maar nog steeds met andere woorden het is vroeger zo begonnen en dat is nog steeds. Ja, dus ik wil jou.
Ik, ik denk dat als we die metafoor uitbreiden, dat ik denk dat als je heel jong rauw broccoli leert eten, dat je dan de rest van je leven beter om kan gaan met structuren in je mond en een breder smaakpalet kent. Ja.
En als we dat dan vergelijken met TikTok als een Nutella, dan uh. Ja, nou was het, dat vind ik nog heel vriendelijk voor uh, voor TikTok. [lachend] Kan toch ook onderdeel zijn van een gezond ontbijt? Ja, precies. Ja. Ja.
Nou en? We, we, je zou kunnen doorredeneren. Oké, dus dit is de, de lijn die we sinds de afgelopen tien jaar met AI, met AI hebben meegemaakt in al onze algoritmes en al onze nieuwsfeeds. Maar trek het lijntje door.
Wat, wat gaan we dan krijgen? En uh, in, in, in de geest van Ethan Mollick. Die zegt de hele tijd pak wat er twee jaar geleden is en kijk dan twee jaar vooruit. Dat is die schrijver van wie jij dat boek hebt uitgekozen.
Ja, dit is mijn, mijn manier om dat boek te pakken. En hier ga jij dus ook, hier, hier zit jouw zorg nu. Ja, want uhm, ik las een, uh, ik las een stuk die zegt: AI kan verschillende kanten op gaan.
We zijn bezig met scenario's plannen. Welke? Als je die lijntjes doortrekt, nou, dat kan verschillende kanten op gaan. En één is er, aan één kant, uh, uh, werd benoemd het hyper commodified casino capitalism.
Nou, die term, die zou ik even met jullie uit elkaar willen pakken. Dus het hyper commodified betekent dat er steeds meer affect, aspecten van het menselijk leven worden omgezet in handel.
Dus het idee dat data die je achterlaat handelswaar wordt, zoals we dat inmiddels gewend zijn, uhm, als we het internet over gaan. Menselijke relaties worden gecommercialiseerd. Nou, dat is dus één.
Twee is het deel casino en dat is ook deel de speculatieve aard van onze economie.
Dus wat in de financiële markten al gewoon is, namelijk al die algoritmehandel, handel die inmiddels de beurzen domineren, het persoonlijk prijzen en het persoonlijk maken van aanbod en, en tegelijkertijd die onvoorspelbaarheid van de economie.
En dan ten slotte het kapitalisme. Dus marktconcentratie of machtsconcentratie en, en winstmaximalisatie. Nou, hyper commodified casino capitalism, dit is wat, wat AI met onze wereld zou kunnen doen.
Een informatie, uh, als je dan puur kijkt naar, naar informatie tot je nemen of, of entertainment tot je nemen, dan is dit de, bijna de, de, de, de, de doelstelling of zo van grote bedrijven.
Dit is- Zij snappen helemaal hoe dit werkt en hoe ze dat, uh. Ja, zij kunnen het veel beter uitspelen. En de concurrentie tussen die bedrijven ook maakt dat het gaat zijn wie kan dit het beste uitspelen?
Dat is een, een, een, een markt waar nu Meta heel groot in is. Nou, wie weet kan er een andere partij. Maar we zitten met z'n allen in een gigantisch informatiecasino. En [klikt met tong]
als je dan weer teruggaat naar, uh, wat betekent dat dan voor nieuws en media?
Kijk, mijn, mijn verwachting is een beetje door, ook hoe ik inmiddels informatie tot me neem, waarbij mijn RSS-reader, bijvoorbeeld de plek waar ik nieuws in lees, automatisch koppen herschrijft of eerste alinea's saam, uh, opnieuw maakt, zodat ik beter nieuws kan scannen.
Sinds ik dat gebruik, en niet veel mensen doen dit, maar ik vind het erg handig.
Sinds ik dat gebruik, neem ik aan dat eigenlijk alle informatie die we tot ons gaan nemen in de toekomst op een of andere manier door een taalmodel is gegaan.
Dus die AI-mediatie, om het even duur te zeggen, daar zit jij nu ex, uh, bewust in. En wat je weet, ik word gemedieerd. Perplexity. Noem alle tools maar op.
Je ziet misschien zelfs de tekst kleiner worden of zo, hè, dus dat is, weet ik niet. Of er komt even een, uh, uh, magie dingetje langs ho, poef, en dan is het korter.
Maar de vraag is welke mediatie, AI-mediatiestappen zitten daar niet al voor aan de zendende kant? Of- Nee, dat is ook. Dat is nog een stap verder. Ja, precies. Inderdaad. Dus er zit AI inderdaad.
Zij gebruiken die tools ook [lacht]. Nee, zeker. Goed punt. Dus je hebt AI aan de kant van de ontvanger van de lezer zoals ik en ik, ja, ik gebruik dan taalmodellen op mijn manier om die tekst, uh, te herschrijven.
Manier zoals het voor mij prettig is. En ik denk dus dat dat een veel groter, ja, deel gaat worden van hoe we nieuws gaan consumeren of informatie gaan consumeren.
Dat het voor mij geschikter is gemaakt doordat, weet ik veel, doordat, uh, uh, het korter is of dat die dingen bepaalde dingen langer uitlegt. Of dat die, uh, factchecks eroverheen doet of wat, wat dan ook.
Wat maakt dat ik dat nieuws leuker vind om te lezen?
Dat is dan voor mij, maar voor iemand anders kan het weer zijn dat het politiek veel gepolariseerder opgeschreven wordt, dat het veel meer, veel dichter bij jouw mening zit. Ja.
Uh, dat het, uh, nou, dat er meer Nutella in het nieuws wordt gesmeerd. Wat jouw eigen standpunten bevestigt, zodat je beter je punt kan maken. Natuurlijk, want dat is het punt natuurlijk van eerder.
Je wil bevestigd worden in die rauwe, hoe noemde ik het nou, onderliggende emoties? Nou ja, dat. Ja. Maar dat dat met alles gebeurt. Niet alleen op TikTok, maar ook met nieuws. Waarom niet?
Ik denk dat die, i-ik denk dat onze economie daar naartoe gaat door de technische mogelijkheden die AI ons biedt. Dat casinokapitalisme.
Nou, als je dat aan de ontvangerkant kijkt, dan krijg je dat ook aan de kant van de maker.
Dus ik, ik ga ervan uit dat geen komma die in de journalistiek van de toekomst geschreven zal zijn, zal zijn neergezet door een journalist.
Ik denk dat journalisten worden, eigenlijk aandragers van ingrediënten waar een taalmodel verder mee aan de slag gaat om dat tot een artikel te bakken. Mhmm. Bepaalde literatuur misschien uitgesloten.
Of misschien, weet ik veel, dat sommige schrijvers dat dat zo bijzonder is wat ze maken, dat taalmodellen nog niet kunnen nadoen of zo.
Maar ik denk voor de grote, grote meerderheid van het nieuws wat je consumeert, wat gewoon een op-opeenstapeling van feiten is en, uh, weet je, uh, observaties die een journalist heeft gedaan toen hij op pad ging, of nou ja, wat dan ook een artikel behelst, die worden als basisingrediënt in een taalmodel gegooid en dan vervolgens maakt het systeem van de uitgever of wie dan ook de poortwachter is, maakt daar wat van.
Speciaal voor jou, aangepast aan jou.En mijn verwachting is dus als je dit eenmaal aanneemt dat er nieuwe poortwachters gaan ontstaan op, eh, dat kan in de app van de uitgever zijn als je alsnog in de Volkskrant-app, eh, nieuws gaat lezen.
Dat zou kunnen dat dat zo blijft, dat je alsnog de Volkskrant-app wil openen. Ook een soort herzuiling, hè, dat je krijgt weer zuilen dan.
Nou, potentieel wel, want de Volkskrant is dan nog een van de merken die iedereen kent.
Het is een klein groepje kranten en wie weet dat we in de toekomst dat nog steeds blijven vertrouwen en op die manier blijven consumeren. Dat zou kunnen. Juist omdat je het misschien niet zo persoonlijk wil.
Dat kan ook, hè, als je je daarvan bewust bent. Daar twijfel ik, want ik denk namelijk wel dat als je de Volkskrant-app, als je twee Volkskrant-apps naast elkaar hebt.
Je hebt een soort van A/B-test die jij als consument kan doen. Eén is gekozen door de react, redactie en de ander is
de, de content zelf is nog steeds geschreven door diezelfde journalisten, maar verder is alles aangepast aan jou.
Dus de koppen, de, uh, selectie van artikelen, uh, de lengte van artikelen, het, het taargebruik of de voorbeelden die genoemd worden zijn helemaal aangepast aan jou. De vorm. Waarom niet?
Maar no way, Milou, dat jij dan de keuze van de redactie gaat nemen. En redacties gaan nog heel lang spartelen en zeggen: ja, nee, onze. Dus wij, wij typen. Broccoli, broccoli eten.
Ja, en wij typen alles met de hand, want dat is beter. En wij zijn veel beter in het doen van de selectie, want dan kunnen wij een beter overzicht van de wereld geven van wat echt belangrijk is.
Ja, daar gaan ze heel lang vol proberen te houden, die redactie. Die Brabanders zonder Volkskrant.
[lacht] Maar ik zou echt zeggen: je bent het aan je stand verplicht om het experiment te doen om een alternatief te voor te bieden. Want het gaat gebeuren. En ik wil eigenlijk niet dat, dat andere poortwachter.
Dat die cowboy. Dat die cowboy dit gaat overnemen. Want ik denk dat de poortwachters, uh, op browserniveau kunnen veranderen of op operasysteemniveau kunnen, uh, veranderen.
Dus dat eigenlijk de, het nieuws wat je krijgt, dat dat misschien iets is wat door je browser gekeuze, gekozen wordt. Zoals als je nu met Arc, de browser op je telefoon, uhm, bijvoorbeeld zegt, uh, weet ik veel.
Maak een pagina voor mij met, uh, leuke speeltuinen in Amsterdam. Dan gaat dat ding googelen en maakt dan een pagina on the fly voor jou. Oftewel de browser is de poortwachter dan.
Je hebt geen idee meer van de onderliggende informatie waar die vandaan komt en het is een heel fijne ervaring.
Je kunt allerlei vragen erover stellen, over is het wel betrouwbaar of hoe moeten die mensen betaald worden die informatie genereren? Allemaal heel legitieme vragen.
Schuif ik even aan de kant omdat het voor de gebruiker een fantastische ervaring is dat je niet meer hoeft te googelen. En ik denk dat als ik jou zo hoor, wat ik heel interessant vind, is dat zender en ontvanger.
En hoe verschuift dat zender en ontvanger? Want, hè, de, de browser wordt technisch de user agent genoemd. Dat is namelijk de agent die voor jou het internet afstruint. Goede naam al. Ja, goede naam.
Hebt u wel goed bedacht. En, uh, het is nu zo in de laatste Safari zag ik ineens op mijn iOS 18.
Ik had het helemaal niet door dat het erin zat dat je cirkels kan trekken op banners die dan automatisch verwijderd worden door Apple met AI.
Dat ik echt dacht: o, dit, nu, nu is het een echte user agent aan het worden, want die gaat het even voor mij alvast wegverven voordat ik het lees.
En ik denk dat wat jij nu zegt, hè, van, uh, draait het dan op jouw telefoon waarin jij de prompt bepaalt en de voorkeuren? Draait het op, op de telefoon of het datacenter van, van de Volkskrant?
Draait het bij Perplexity? Is het Google, is Google het aan het doen? Dus ik vind die, om het woord locus nog maar een keer even erin te gooien. Waar draait dan de poortwachter? Vind ik heel mooi aan jouw verhaal.
En, uhm, wat ik, waar ik dan even als proefballonnetje naar de luisteraar wil gooien. Er zijn algoritmeregisters, uh, bij wet dat je moet laten zien wat voor algoritme je gebruikt.
Misschien is het ook tijd voor promptregisters, want ik zou het op zich wel prettig vinden. Ik vind het niet erg om iets te lezen wat aangepast is, maar laat dan even zien wat jouw prompt was toen je dat aanpaste.
Nou, en potentieel is er denk ik heel veel, uhm, wat zou kunnen gaan werken voor de pluriformiteit en voor onze democratie en voor dus de kwaliteit van nieuws dat we tot ons nemen.
Want als jij zelf het prompt kan bepalen voor de selectie die jij krijgt, dan kun je dus ook zeggen: geef mij meer broccoli.
Dan kun je ook zeggen bin-- stel je zou binnen de Volkskrant-app kunnen zeggen: ik vind klimaat heel belangrijk, dat moet bij mij bovenaan staan.
Of, uh, ik vind, uh, nou, noem, noem een voorbeeld waardoor je denkt: dit gaat voor mij werken. Je gaat nog een stap verder.
Je wil niet alleen een promptregister, je wil toegang tot de prompt om het aan te passen bij de Volkskrant. Ja, nee, zeker. En ik zou zelfs denken dat, je zou zoiets bij wet kunnen verplichten.
Je zou kunnen zeggen: je moet als gebruiker, moet je controle kunnen hebben over wat je voorgeschoteld krijgt.
Eigenlijk ook om, ja, te voorkomen wat ik bang ben dat er gaat gebeuren, namelijk dat de poortwachter niet meer de Volkskrant gaat zijn, maar dat de poortwachter een vaag kutbedrijf uit Silicon Valley gaat zijn.
Dan heb je nog een kleine startup en, nou ja. Maar als Google of Meta, Meta wil dit heel graag. Die willen heel graag hun eigen o-o-operating systeem kunnen runnen, uhm, met die brillen van ze.
En dat is ook de, meneer Zuckerberg zei dat nog deze week op een conferentie als Apple en Google. Als wij niet aan de regels van Apple en Google zouden hoeven voldoen, zouden we dubbel zoveel winst maken.
Oftewel de beperkingen die nu op Google of op Meta liggen omdat ze in de App Store moeten staan en daardoor zich aan de regels van Google en Apple moeten houden, houdt hen klein, zegt Zuckerberg.
En ik geloof dat ook eerlijk gezegd wel. Ik denk dat het een strategisch belang is dat zij zelf het operlingsysteem kunnen gaan doen, want dan hebben ze veel meer macht.
En dat zou dus ook zomaar zo'n poortwachter kunnen zijn.
En dan denk ik dus dan zouden we, we zouden, dit is dan het stukje regelgeving, want voor de rest ben ik helemaal niet zo gefocust op dat wat de overheid allemaal moet veranderen hierin.
Maar ik, ik kan me dus voorstellen hoe AI kan helpen bij het, ja, het soort van dwingen op dat niveau, het hoogste niveau, uh, of browser of, uh, of, of operlingsysteem dat je kan zeggen pluriform, pluriform nieuws is verplicht.
We gaan dat, of je moet op zijn minst controle hebben over dat prompt en bij default staat het aan. Zoiets kan ik me voorstellen. Ja.
Zodat je dat ding wat algoritmes de hele tijd nu aan het voorkomen zijn, namelijk de twee kanten van het verhaal laten zien of de ratio inbrengen bij de emotie[lacht]
dat is nu iets waar ongelooflijk in geïnvesteerd wordt om dat juist eruit te rammen. Ja. Dat we dat bij wet verplichten, dat eigenlijk AI dat terugbrengt, want we zijn het aan het kwijtraken. En ik denk dat dus dat,
dat de conclusies van het commissariaat, ja, ik, ik snap het dat je nu de neiging hebt de Volkskrant moet op TikTok, want dan wordt alles beter.
Maar ik hou, ja, ik denk ergens, ik ben adviseur van het commissariaat, dus ik zal hier niet te, te, te boos doen over die conclusies.
Maar ik denk: ja, volgens mij is dit over twee jaar of over vijf jaar is dat de discussie helemaal niet meer. Nee, je moet, we, ze lopen eigenlijk achter met zo'n maatregel of zo'n idee.
Misschien kijk ik te ver vooruit, maar of, of, of en heb ik het daarmee de kans dat mis zit. Maar goed. Ja.
En dit, dit grapje hangt natuurlijk in de lucht, maar het klinkt echt, echt als iets wat in de, uh, EU AI Act gezet moet worden. Ja. Maar goed, komt het misschien wel pas zes maanden later, die nieuwsapp.
Maar goed, maar ik, ik hoor je en ik, ik wil, ik wil niet je verhaal te ver ontsporen, want we gaan allerlei, uh, dus- Nee, kom maar. Als je terug wil naar je, oké top. Ik wil heel graag gerustgesteld worden, Wytse.
Ik hoop dat dat wat je gaat doen. Ik weet het niet, maar [Alexander lacht] ik ben, ik ben heel erg benieuwd, want, uh, naar jullie, jullie mening hierover.
We, er is een, uh, ik had, uh, wij hebben een, uh, voor de luisteraar, er is een appgroepje waar wij dingetjes met elkaar delen, zodat we een beetje op de hoogte blijven als iemand wat cools tegenkomt.
En ik kwam tegen een video van de Nederlandse YouTuber Posey. Uh, voor de luisteraars die het niet kennen: ga Posey kijken.
Posey heeft een video geplaatst over AI en dat is een video waarin hij eigenlijk een soort, ik moet het niet verkeerd interpreteren. Je kan de video niet meer zien, want hij heeft hem verwijderd.
Hij heeft hem een soort van moeten verwijderen, want het ging helemaal los.
Hij had eigenlijk een AI-labeltje bedacht in de hoek dat als je dan als maker AI gebruikt, dat je dan in de hoek net als het RTL-logootje zeg maar of NPO, dat je daar dan een AI-icoontje neerzet zodat we wel iets met AI kunnen doen.
En hij, hij probeerde een soort midden te maken. Ik doe zijn video geen eer aan, want hij zei: ja, maar je hebt toch ook samples in muziek? En, hè, heel veel muziek is toch ook een stukje ouer, andere muziek.
En dat idee van synthetische content verwerken in niet-synthetische content, want iedereen heeft het er nu over.
Ik wil weten of de content die ik lees, hè, het nieuwsbericht van, uh, van Volkskrant geschreven is door AI. Terwijl, dat kan je alleen in procenten gaan doen. Of het moet een 100% AI-geschreven stuk zijn.
Maar de wereld is complexer. Het zijn stukjes, het is gedraft door AI. Ja. De research is gedaan door AI. Uh, de Twitter-feed is gescand door AI. Hè, dus, uh, die hele discussie: ik wil geen AI-gegenereerde muziek.
Wat als het door een mens gecureerd is, maar met samples die door AI zijn gegenereerd? Nou, dat, daar zat hij een beetje naar te zoeken in zijn video.
Dat ging zo erg los in de YouTube comment section daaronder dat hij hem teruggetrokken heeft. Maar wat, waar gingen ze los op? Mensen zijn ontzettend boos op s-synthetische content. Ah.
De aversie richting synthetische content is niet normaal. Nou, Alexander weet een beetje dat ik mijn onderbuik verwacht een soort, dat er een soort veenbrand is nu rondom synthetisch en AI, hè, dus een veenbrand.
Het brandt onder de grond al heel hard. Mensen hebben er eigenlijk- Bij de gewone mens.
Ja, die gewoon als er een robot naast hun komt staan aan de lopende band en die gaat hun bewegingen nadoen, zoiets hebben van: ik ben ook niet dom. Dit ding gaat natuurlijk op een gegeven moment- Ik pak even een stang.
Ja [lacht] dan gaan we gewoon eventjes dat voetje eronder vandaan schoppen. En, uhm, maar tegelijkertijd, en da-dat vind ik, uh, interessant aan jouw verhaal, daarom trigger ik daar nu op.
De vraag aan jullie is: kunnen we nog heel even parkeren als jullie dat goed vinden? Uhm, hoe is jullie gevoel daarbij met die synthetische content? En, uh, moet dat, moet daar een label op, zoals bij palmolie?
Hè, dat grapje was al eerder gemaakt, hè. Dit, dit product bevat X procent synthetische content. Moet dat een regel worden?
Of moet dat een soort ongeschreven regel worden en bedrijven dat een beetje zichzelf gaan opleggen? Of makers en journalisten? Dat is een vraag.
Uh, en wat ik in jouw verhaal hoor, Alexander, is dat je zegt: oké, uhm, je kunt nu, uh, een soort gaan, uh, deugen. Laat ik dat woord maar even gebruiken, hè, als, uh, bestaande media.
Laten we het even over journalistiek hebben, omdat dat jouw onderwerp nu is, uh, en zeggen: de Volkskrant, ik, dat is nu even het voorbeeld voor nu, uh, heeft, uh, gaat een, uh, manifest op hun website plaatsen.
Ik zie trouwens steeds meer manifesten verschijnen nu op websites van softwarebouwers die uitspreken wat hun stance on AI is. Mhm. Dus verwacht daar meer van de komende maanden.
Maar dat de Volkskrant zegt: dit is hoe wij intern werken qua redactie. Dit is waar AI wel toegepast mag worden. Dit is waar AI niet toegepast mag worden. En dat wij dat dan lezen en denken: oh fijn zeg, echt goed.
En dat Alexander dan zegt: ja, echt goed, maar niemand leest het straks meer. Want die slop, dat is blijkbaar het woord geworden voor AI generated content.
Slop, S-L-O-P, het nieuwe spam, die sloppige content op al die andere, uh, uhm, platforms die niet gereguleerd zijn en whatever.
Ja, als iemand 9 uur per dag slop aan het kijken is, terwijl de Volkskrant even als voorbeeld zegt: wij hebben een heel mooi manifesto geschreven. Bij ons werken alleen maar mensen.
Puntje bij paaltje hebben we dan weer niks. Denk ik. Omdat je, omdat je denkt dat mensen het niet gaan lezen. Nou, ik maak, ik, ik maak me zorgen over- Dat AI-slop gaat winnen, bedoel je?
Nou, als we slop even zien als die ultrabanaanmilkshake die perfect smaakt voor de gemiddelde mens. En, uh, wat de Volkskrant dan maakt als broccoli, namelijk voedingswaarde wat je eigenlijk zou moeten eten. Ja.
Mijn mensbeeld is dat een mens een klein beetje broccoli moet leren eten.
Uh, het is heel groot wat ik nu zeg, want er zit een heel erg, het is heel spannend in een vrije liberale samenleving dat ik nu ga zeggen dat we blijkbaar misschien mensen een klein beetje moeten opvoeden met broccoli.
Spannend, maar dat ik, ik, laat ik zo zeggen: ik ga het gewoon even anekdotisch alleen over mezelf hebben. Ik, uhm, resoneer meer richting slop en met slop bedoel ik dan eigenlijk meer richting hypermedia.
Hypergeoptimaliseerde supersuikermedia. Ik moet daartegen vechten zelf. Ja, tuurlijk. En die AI, en dat is nu nog door mensen gecreëerde supermedia. Ja, precies.
En die slop is eigenlijk supermedia gecreëerd door een AI die ook nog eens een datacenter erachter heeft met een brein, 17.000 keer Einstein. Uh, dat wordt een hele moeilijke battle.
Dus ik denk dat mijn punt is, wat ik heel interessant vond aan wat jij net zei, Alexander, dat je zegt: ja, uh, ik parafraseer even, maar ik hoor, ik snap dat jullie dat op een andere manier willen doen als bestaande media op een, op een hoger niveau, laten we het even zo noemen.
Maar tegelijkertijd maak ik me zorgen dat je daarmee de strijd om de ogen, de strijd om de aandacht, de strijd om de geesten gaat verliezen. Het blijft broccoli namelijk wat Volkskrant maakt. Ja.
Maar heeft het dan überhaupt nog zin om- Dit is jouwSoort verdriet of nihilistisch onderbuik wat Nou weet ik niet, want ik ga je, je, eigenlijk maak jij het alleen maar erger.
Jij zegt dan eigenlijk: leuk dat de Volkskrant geoptimaliseerd kan worden, de inhoud van de Volkskrant geoptimaliseerd kan worden voor, weet je, mij met mijn interesses en mijn emoties en wat dan ook.
Maar dat, alsnog ben ik wel Volkskrant content aan het lezen. En jij zegt eigenlijk: weet je, het kan niet concurreren met AI slop voor veel mensen.
Maar op zich is dat ook, kijk, wij, wij krijgen nou dat, dat casinokapitalisme, dat is niet bedacht om ons leven beter te maken, maar door de grote bedrijven om zo veel mogelijk geld te verdienen.
Dat is nu eenmaal gegeven en het lijkt ook best wel onvermijdelijk dat we daar naartoe gaan. En dan kunnen we wel proberen te kijken van: hé, hoe kunnen we daar dan zo goed mogelijk mee omgaan?
En kunnen we er misschien zelf ook nog, uh, iets uit halen. Maar uiteindelijk is de in-incentive gewoon natuurlijk dat Geld verdienen. Er aan ons geld verdiend moet gaan worden. Ik, ik denk dat je gelijk hebt.
Ik denk, als ik nog kan reageren op wat Alexander net zei, voor mij is het denk ik zo dat als ik nog even het palmolievoorbeeld kan aanhalen, dan hebben we meteen ook die Nutella erbij.
Zeg maar, als je als bedrijf zegt: joh, we doen geen palmolie meer in ons product, dat is een ingrediënt, dat maakt, dat hoeft niet per se die pasta of pindakaas viezer te maken, hè.
Slechte metafoor voor dit verhaal, want op het moment dat, ik bedoelde eigenlijk een Volkskrant die zegt: wij gaan AI minimaal inzetten.
We gaan echt eisen van de mensen die bij ons werken dat ze het mogen gebruiken als spellchecker, grammar checker, maar meer niet.
We gaan, wij gaan op een artisan, uh, klassieke manier journalistiek bedrijven, hoge journalistiek bedrijven.
Dat dat in ideaal klopt, maar dat mijn zorg daarbij is dat ik zeg: ik denk dat het beter is om een AI-strategie te hebben waarbij je zegt: we gaan AI toepassen op een manier waarin we bewust zijn van wat het kan en, hè, op een, op, maar we gaan het wel toepassen, omdat we anders te ver weg zijn van die slop, te ver weg zijn van die suikerige hypermedia.
Ik moet, ik moet zeggen: is dit een advies? Geen idee, want ik vecht er ook een beetje mee in mijn eigen leven. Ik maak zelf software. Wij maken zelf dingen.
Uh, er zit ook al een beetje AI in Notion, wat wij gebruiken als ons soort CMS'je voor, uh, de podcast. Die gaan ook steeds gavere dingen doen waarschijnlijk. Trek even het hele, uh, draaiboekje recht.
Noem maar allemaal dingen. Ja. En op een gegeven moment, en dat is, uh, daarom denk ik: het is niet een beetje palmolie hier of daar. Dat is een slecht voorbeeld. Dat kan je er gewoon uithalen, dan blijft het prima.
Lang verhaal.
Mijn zorg is dat op het moment dat mensen intuïtief, zoals bij die video van Poesy, en dan kom ik bij mijn vraag aan jullie, gaan zeggen: weg met alles wat synthetisch is, hè, ik schop die robot naast me om, hier moeten we niks mee willen.
Ja.
Dat daardoor bedrijven en organisaties gaan zeggen: wij gaan trots manifesten plaatsen waarin we geen AI gaan gebruiken om vervolgens content en producten et cetera te gaan creëren die niet op kunnen tegen de bedrijven die daar echt volledig schijt aan hebben.
Mhmm. Nou ja, dat is TikTok versus de Volkskrant-app. Pretty much. Ja, waarbij je dus dan het commissariaat krijgt die zegt: oké, jonge mensen doen het niet meer, dus dan maar op TikTok.
Maar hoe, hoe, wat doet synthetische content met jullie?
Als je bijvoorbeeld zou horen, uh, ik, he, je la-, je hebt een podcastaflevering geluisterd van een andere podcast die je gaaf vindt en aan het einde zeggen ze: haha, deze was 100% AI-gegenereerd. Wat doet dat dan?
Ik denk dan wel: wow, dat is wel vet, dat had ik helemaal niet door. Toch? Ja, als dat heel goed gemaakt kan worden. Dan word je niet voor de gek gehouden.
Nee, nee, maar dat is om nog, die persoonlijke voorkeuren, die vind ik eigenlijk nog het minst interessant. Of, of we dat nou willen of niet.
Ik stuur jou een mailtje volgende week en dan zeg ik: Milou, je hoeft niet meer te komen.
Het gaat op vo-, om iets veel fundamentelers, namelijk dat het er nu eenmaal komt en dat we er allemaal ons toe moeten gaan zien verhouden.
Het maakt echt niet uit wat wij willen, want zij hebben het bedacht en zij willen zo geld aan ons verdienen. Ja, als we dit geloven dan gaan we sowieso geen controle over iets hebben natuurlijk, toch?
Nee, nee, nou, nee, maar ik vind het, uh, het is wel, het voelt, het voelt een beetje onvermijdelijk inderdaad. En het voelt dus ook alsof alles, i-ik beeld me ook niet in dat we er heel veel controle over gaan hebben.
Misschien dat het deel wat ons een soort van nog kan vestigen in de huidige, in, in, wat me misschien een beetje geruststelt omdat het dit meest lijkt op de huidige tijd, is dat, ik verwacht wel, ik verwacht niet dat we met z'n allen op met VR-brillen op over 10 jaar de hele tijd zitten en allemaal in onze eigen wereld en je weet niet meer wat er buiten gebeurt.
Nee, maar juist dit hele, dit, uh, uh, wat in de haarvaten van ons dagelijkse in-informatie tot ons nemen, wat inderdaad nogal een bouwsteen is van elke goed functionerende democratie.
Superbelangrijk inderdaad, maar Veel venijniger. Ik ben best wel bezorgd over dat beeld gewoon wat jij schetst. En dat iedereen steeds meer in zijn eigen mening wordt bevestigd. Ja.
Het is sowieso al een probleem dat mensen eigenlijk zich nog, nou, s-, v-voor mijn gevoel steeds minder goed kunnen verplaatsen in iemand anders. Ik kan iedereen aanraden om zoveel mogelijk boeken te lezen.
En dan heb ik het over fictie. Niet per se over non-fictie, maar als je ergens nog je leert verplaatsen in iemand anders zijn wereld, dan is het wel- Empathie op te bouwen. Ja. Mhmm. En dat verleren we wel steeds meer.
Zeker als we stoppen met het lezen van boeken. Dus alsjeblieft, blijf vooral boeken lezen ook. Dat lijkt me alleen maar belangrijker worden komende, komende tijd. Maar het lijkt me zoiets,
het, uh, het is zo moeilijk om hier goed een, een tegenantwoord op te bieden, omdat wij telkens ons moeten verhouden tot de manieren waarop andere grote bedrijven hebben bedacht dat wij gecommercialiseerd kunnen worden.
Onze emoties, onze... Maar ik denk dus dat de, dat er nog steeds de, de, we zijn nog steeds onderdeel van deze s-samenleving.
Je bent op een bepaalde manier ben je, je voelt je Nederlander, je voelt je inwoner van je stad. Je voelt je, uh, je voelt je in een community van andere mensen die een bepaalde sport beoefenen.
Dus d-er zijn wel degelijk dingen die ons nog nagelen aan de, aan de rauwe aarde. Ja. En, uh, ik denk dat met dat, ik, ik neem, ik neem even aan dat dat zo blijft op de middellange termijn. Mhmm.
En als je dat eenmaal aanneemt, dan is er dus, dus nog steeds zin om journalisten op pad te sturen die vertellen hoe het is gegaan bij een voetbalwedstrijd.
Of die, uhm, uhm, rap-re-rapport-rapporteren wat er is besloten door de gemeenteraad van je stad.
En ik denk dat nog steeds die behoefte om te weten wat er gebeurt in decommunities waar je toe behoort, dat dat wel blijft. En ik denk dus ook dat daar een rol is voor de Volkskrant en aan andere nieuwsmedia.
Dus ik, ik, ik denk niet dat AI slopt. In tegenstelling tot wat jij zegt, Wytse. Ik denk niet dat het dus dat weg gaat concurreren. Uh, het zal gaan concurreren, maar het zal niet wegconcurreren, denk ik.
Omdat, omdat die basis er nog steeds is. Dus is het hoopvoller. Nee, zeker.
En ik denk, nou ja, mijn punt is ook meer dat er is, het is dus niet wat consumeer ik op een dag 100% slop, hè, synthetic troop versus 100% artisan human made journalism, om het even zo te zeggen. Het is een mix. Ja.
En, en ik ben denk ik een beetje aan het zoek-- ik maak me zorgen. In hoeverre moet je meegaan als zo'n journalistiek bedrijf? Ja. Ja, uit, hoe puur moet je gaan willen zijn? Ja.
Nee, want aan, als je te weinig doet, dan krijg je dus de wildgroei aan nieuws aanbieders waarin één persoon potentieel een miljoen nieuwsmerken kan bouwen met allemaal specifieke doelgroepen, schrijfstijlen en onderwerpen waardoor het makkelijker wordt om individuele groepen te gebruiken.
Daarnaast gaan bedrijven kunnen meedoen in die strijd, dus bedrijven kunnen ook journalistje gaan spelen, uh, en daadwerkelijk een soort van achterban, uh, uh, bereiken.
Uh, ik kan me voorstellen dat dat, uh, dat dat kan in deze economische maatschappij.
Dat je meer op nieuws van bedrijven, en dan heb ik het even niet over uitgevers, maar bedrijven die ook shit verkopen, uh, dat je daarop gaat baseren, dat zou, dat zou ook zomaar kunnen dat dat met AI een soort vlucht gaat nemen.
Dus wat ik maar wil zeggen is: vroeger waren de mensen die de drukpersen hadden, waren de, de enigen die nieuws konden verspreiden.
Nou, dat is al een tijdje ten einde, maar het wordt me nu wel heel makkelijk voor individuen of bedrijven om nieuwsmedia te maken. Dus je,
je zal mee, ik denk dat je mee moet, uhm, maar dat het ook weer niet zo is dat je het hoeft op te geven en dat je dus ook AI kan gebruiken om mensen het gevoel te geven dat ze nog dichter kunnen aanhaken bij hun gemeenschap.
Dat je nog dichterbij kan zijn. Daar zijn journalisten nog wel degelijk voor nodig. Nou ja, en ik denk dat als ik dan, dat is ook een vraag aan de luisteraars, ké, uh, wij gaan ook concurrentie krijgen van AI-podcasts.
Er gaat zeker weten een goede Nederlandstalige AI-podcast komen die volledig synthetisch gegenereerd is. Dat is onvermijdelijk. Ja. Dat is een update aan NotebookLM. Dan zijn we er, zeg maar.
En, uh, dan is het aan ons ook dat wij gaan denken: hoe concurreren we daarmee? En dan zitten we dus in die stoel met z'n drieën. Ja, zeker. Op dezelfde manier na te denken.
En ik ben dan benieuwd, ja, als cynische luisteraar kan je nu denken: is Wytse nu toestemming aan het vragen om ook AI te gebruiken in Poki? Want dat wil die eigenlijk.
Wij willen ook, hè, dat, dat, dat we hem ook helemaal ombouwen naar iets soort half [gniffelt] synthetisch of zo. Nee, niet per se. Dat is niet mijn vraag.
Ik ben meer gewoon nieuwsgierig als er inderdaad een onderbuik is die ik dus bemerk bij veel mensen, uh, gewoon op basis van intuïtie dat dat synthetische iets is waar ze zich tegen keren.
Dat ze er echt een beetje boos van worden als ze horen dat het ergens in zit.
En dat, dat ik dan denk: nou, als mensen dan ook boos worden als er synthetisch, meer synthetisch, want wij doen ook al een beetje synthetisch door dingen voor te bereiden met AI, meer synthetisch in Poki komt dat dat zich ook een beetje tegen ons keert.
Terwijl ik denk: ja, maar aan de andere kant worden we door 85 miljoen gepersonali- hyperpersoonlijke super AI-podcasts in jouw lokale Zeeuws dialect geconcurreerd, geconcurreerd. Dus we moeten wel. Nou ja, weet ik niet.
In dit casin model mee. Ja, ja, uh, w, ik zou dan inderdaad wel hopen dat mensen nog steeds kiezen voor de, de mens, die, de echte mens die een podcast maakt versus de, de AI-gegenereerde, totaal AI-gegenereerde podcast.
Dan krijg je dus die kies met je portemonnee, hè. En als wij dan aan gaan geven hoeveel procent synthetisch Poki is, dat, dat mensen zeggen: nou, onder de 10% vinden wij eigenlijk wel mooier dan boven de 90%. Ja.
Ja, ik denk dat ik zelf wel zou kiezen voor een podcast die door mensen is gemaakt. Vooralsnog, als ik dan inderdaad wel een keuze zou hebben.
Misschien dat op korte termijn best wel een slimme strategie is van bedrijven als de Volkskrant om te zeggen: bij ons komt er geen AI in.
Zoals ook bij sommige techbedrijven die zeggen: wij trainen niet op, uh, wij scrapen niet om onze creatieve modellen te trainen. Ik zie dus steeds meer van die manifesten online gaan nu.
En dat gebeurt, begint in de software en dat vouwt zich dan uit. Ja. Uhm. Maar dat wordt wel een interessant experiment, want dan kunnen we straks ook de balans opmaken.
En, uh, in de toekomst kun je dan zien wat ook dan beter is. Ja, nee zeker. En ik, ik geloof er geen reet van, want ik, ik denk dat het een kortetermijnstrategie is waarmee je nu even de shine kan stellen.
Ik vind het ook echt iets voor de Volkskrant om te doen ook. Dus bij deze een aanbeveling. Artisan inderdaad. Soort van biologische bakker die nog boven een houtvuurtje drie broden per keer bakt.
Precies, maar het is ook echt een, weet je, het is het, het risico dat je, uh, je volstrekt irrelevant maakt. Ja, het is ge-, alles, dit is allemaal gebouwd op wat Milou net ook zei.
Een onderliggende aanname dat er een gigantische, duurzame, blijvende loyaliteit is bij mensen richting mensen. Ja, precies, dat vind ik nogal een aanname. Dat is een, en ik, ik ben cynisch.
Ja, ja, dat is maar een bite dance over om, uh. Oké, nou, lekker gezellig zo op het einde. Ik dacht nog: ik weet wel één ding om, uh, om, uh, om dan toch nog een positieve noot erin te gooien.
Ik ben ervoor om de NOS om te bouwen tot een soort van ANP van de overheid.
De feiten worden gratis ter beschikking gesteld aan niet alleen alle andere uitgevers, maar ook aan de LLM's, zodat in ieder geval de basis, weet je, de feiten waar we het als samenleving over eens zouden moeten zijn, dat in ieder geval ter beschikking staat aan al die AI-slopboeren, in de hoop dat ze nog wat feiten overnemen.
Of dit gaat uitmaken weet ik eigenlijk niet. Dit cynisme na, na, na dit hele verhaal is moeilijk nog om te onderdrukken, maar ik zou in ieder geval zeggen: laten we pogen om een minimum, uh.
En ik, ik vind dat we een NOS daar mogen, van de NOS mogen verwachten. Ja. Nou. Ik zit te broeden op een, op, op een opiniestuk hierover. Om, om,
ja, om de NOS meer die rol te geven in, in de context die we net gesche- gesproken hebben. Te geven ook, een opiniestuk. Maar eigenlijk is het gewoon een soort voorschrift: dit moeten jullie gaan doen.
Nou ja, ik de-, dat zou dan mijn stelling zijn. En dan moet je mensen vertellen of ze het ermee eens zijn. Ja of nee. Nou goed. Goed idee. Ja.
Zal ik dan ook nog even zelf het goede voorbeeld geven voor, uh, de empathie, uh, in deze kwestie? Graag.Lees een boek. Ik heb een boekentip. Uh Joachim Meyerhoff is een Duitse schrijver.
Het is geen nieuw boek, het is gewoon een heel goed en heel leuk boek. Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest? Dat is een lesje in empathie. Maar dan, uh, ja, prettig. Waarom vind je het zo goed?
Uhm, het gaat over een jongen die opgroeit. Uhm, zijn vader is directeur van een, een, een psychiatrische instelling en hij groeit op tussen de psychiatrische patiënten eigenlijk.
En hij, dat is, het is heel leuk en heel grappig en heel goed geschreven.
En, uh, ja, je kan je meteen voorstellen dat als je opgroeit in een, een psychiatrisch instituut, dat dat dan automatisch al je blik verruimt, uh, over met wat voor mensen je allemaal omgaat.
Dus het is eigenlijk ook voor hemzelf één grote les in empathie. Zijn hele opvoeding is dat. Ik vind het een geweldige metafoor voor de hele aflevering. Dank daarvoor Milou. Ik moest er gewoon aan denken.
Nou, tenslotte nog wat reclamepraatjes. Mag ik nog één tegeltje doen? Ja. Ja. Minder strawberry, meer broccoli. Kijk, nou, dit is... Goed idee. Wauw! Hoeveel C's zitten er in broccoli? [lacht] Dit was Pokkie.
Als je onze nieuwsbrief wil voor-volgen, dan kan dat via AIreport.email. Dan krijg je dus die tips over hoe je AI in je werk en in je leven kan inzetten.
Aanstaande dinsdag komt ons eerste boek uit: Co-intelligentie van Ethan Mol. Ik heb al een paar keer aan gerefereerd over hoe je AI kan inzetten van je werk en in je leven. En dan in een boek met wat meer diepgang. Nee.
Uh, dus dat kan. En hebben we verder nog dingen te slijten? Ja, lezingen slijten we ook nog. Je kan Wietse en mij inhuren voor lezingen. Lezing@pokkie.show. Dan komen we in het echt.
Dan sturen we niet onze AI avatars om echt, in echt in gesprek te gaan met de mensen op je bedrijf. Premium on reality. Ja, zolang het nog kan. Premium on reality. Nou, bedankt aan tenslotte Danny Vermeulen voor de edit.
Uh, en, uh, ja, ja, we moeten ons even herpakken na al dit. Tenminste, ik moet me even herpakken. Ja, ik weet niet wat ik ga doen nu. Eerst maar eens naar de wc, denk ik. Tot volgende week. Doeg.
[afsluitend muziek]