Oh. Zo klinken 165.000 scheerbewegingen per minuut die je helpen om fris voor de dag te komen.
De flexibele scheerkop van de Philips S 9000 Prestige volgt de contouren van je gezicht en scheert tot op nul millimeter van je huid.
Ervaar een ultiem gladde en comfortabele scheerbeurt, ook wanneer je nog niet helemaal wakker bent. Want dankzij de slimme sensoren past het scheerapparaat zich helemaal aan jou aan.
Zo kun jij nog extra genieten van je kopje koffie voor je de deur uit gaat. De Philips S 9000 Prestige is het ideale scheerapparaat om jouw dag goed mee te beginnen.
Koop de Philips S 9000 Prestige bij jouw favoriete winkel. Laat me je voorstellen aan Pim Verlaan. Ik begin op een hele jonge leeftijd met beleggen. Die horizon die jij hebt gaat zoveel voordeel opleveren.
Pim is een man met een missie. Iedereen veilig en verantwoord leren beleggen. Als je echt iets wil leren, leer het van iemand die één stapje vooruit loopt. Hij legt je uit op welke manieren je kan beleggen.
Elke bank heeft eigenlijk zijn eigen beleggingsfonds. Ik hou daar helemaal niet van. Op welke manieren je beter kan beleggen en hij rekent je voordeel op de euro nauwkeurig uit. € 192.000 minder rendement.
Zelf leren beleggen. Niemand vertelt dit. Pim dus wel in Jong Beleggen de podcast. Nou, dat is toch fantastisch?
Welkom bij Poker, een podcast over kunstmatige intelligentie waarin wij Wietse Hagen en ik, Alexander Klöpping, je bijpraten over de wondere wereld van AI. En er is weer een hoop gebeurd.
De afgelopen vier weken zijn er maar liefst vier nieuwe taal modellen gelanceerd. En die vibe rondom GPT-4 dat dat het beste taal model is en dat niemand erbij in de buurt komt. Die vibe is nu definitief voorbij.
Er zijn modellen bijgekomen die veel menselijker voelen, die veel beter zijn in het creatieve werk die je kunnen helpen met schrijven op een manier dat ze niet kan. Onder andere Pi en Claude.
Daar gaan we het uitgebreid over hebben en er is een luisteraar die ons tot de orde roept. Men vindt ons te doomer achtig. We zijn te negatief over AI. Terwijl gaat AI niet de wereld redden?
Gaat het niet al onze grote problemen oplossen? Is het niet onze verantwoordelijkheid om iets optimistischer te zijn over al die nieuwe technologieën die eraan zitten te komen?
Het zet ons aan tot nadenken en de discussie kun je live volgen. Veel plezier! Ik las schrikbarend of heel positief nieuws hoe je het wil van de firma Meta, bekend van Facebook heb je misschien van gehoord.
Die hebben tot nu toe verschillende. Zo is dat. Die hebben tot nu toe verschillende algoritmes aanbeveling algoritmes voor hun verschillende delen. Dus reels draait op een ander algoritme dan de Facebook feed.
En groups heeft ook weer zijn eigen aanbeveling algoritme. En Facebook is begonnen. Of Meta moet ik natuurlijk zeggen, is begonnen met het maken van een soort van AI recommendation model that rules them all.
Die allereerst gebruikt gaat worden of gebruikt wordt voor de soort van TikTok van Facebook.
Dat heet Reels in in Instagram en tot nu toe zien zij door deze nieuwe architect model architectuur dat ze 8 tot 10% meer kijktijd hebben in reels op de core Facebook app.
En dat komt dus omdat ze een ander model een groter model zijn gaan gebruiken. Dat willen ze nu uitrollen naar alle andere delen.
En dit is allemaal dankzij dankzij de uitgaven van miljarden euros aan Nvidia graphics chips. Ze gebruiken dus nu GPU's voor het het het beter maken van die aanbeveling feeds in plaats van traditionelere computerchips.
En dat betekent dus dat AI ervoor zorgt dat nieuwe AI ervoor zorgt dat mensen meer naar reels aan het kijken zijn. En ik vind het een soort. Ik vind het heel moeilijk om hier enthousiast over te zijn.
Ik hoor het omdat ik denk ja, dit is dus dit is het.
Dit is het equivalent van They Promised Us Flying Cars en, en in plaats daarvan werd iedereen productmanager om ad spend op, op, op Google op Google AdWords te vergroten.
De slimste koppen ter wereld werken aan aan dit soort bullshit, maar dit is goed. Misschien moet je het zien in de geopolitieke strijd tussen tussen, tussen, tussen Amerika Meta en China.
TikTok aan de andere kant dat het belangrijk is voor onze soort van internationale betrekkingen dat niet een Chinese, laten we zeggen een dictatuur gaat over de video feed die jonge mensen kijken voordat ze onder andere keuze gaan maken op welke partij ze gaan stemmen.
Dat dat dat een onprettige idee is, zou ik, zou ik zeggen. En dat ik dan liever heb dat Mark Zuckerberg en zijn kapitalistische vriendjes die feed runnen.
Dus misschien moet ik het in die context zien en kan ik dan heel enthousiast zijn over deze 8 tot 10% verbetering in reels kijktijd. Wietse.
Ja, ik zit ook te denken omdat die TikTok ban die schijnt er dan aan te komen na een aantal jaar nu in Amerika. Maar hoe gaan ze dan? Wat wordt dan de de omschrijving van de ja de motivatie achter die ban?
Kijk, want als daar dingen in staan als verslaving of zo, ja dann dan zit je al. Dan moet je ook voor reels gelden. Daar gaat het niet over. Het is. Het moet dan echt gaan over bijtance is China en daarmee is er invloed.
En we vinden het helemaal niet erg dat de tieners verslaafd zijn en de kinderen als ze maar verslaafd zijn aan een Amerikaanse feed. Amerikaanse. En niet aan de Chinese. En niet Chinese.
Maar is dit wat ik nu zeg wat wij allebei zo zien? Of is is het expliciet hoe het gecommuniceerd wordt? De EU maakt zich druk over meer dan alleen maar geopolitiek, dus die zitten ook op verslaving.
Daar gaat die Digital Markets Act en die die andere digitale wet waarvan ik de naam ben ontschoten. Ze begaven branding altijd bij de EU. Die die gaan ook over socialere waarden.
Hoe we omgaan met kinderen, hoe we omgaan met verslaving, dat soort dingen.Maar de Amerikanen zitten nu vooral in de geopolitieke strijd. En dat is ook iets waar bipartisan agreement over is.
Dus zowel de Republikeinen als de Democraten vinden het een onprettig idee dat China uhm ja, het algor-, het nieuwsalgoritme, het belangrijkste nieuwsalgoritme van jongeren runt.
En dat vind ik niet een heel gek, heel gek bezwaar. Ik denk dat in, in, in, dat bezwaar was in Europa ook even en in Nederland ook even. Dat lijkt alweer een beetje te zijn weggeëbd.
Maar ik hoop dat met het importeren van die Amerikaanse paniek die er nu is, want Biden heeft gezegd dat hij zo'n wet zou tekenen, uh het verban, het, het dwingen van, uh van ByteDance om TikTok Amerika te verkopen zodat het niet meer van ByteDance is.
Uhm, uhm, misschien dat die paniek dan ook weer naar, uh naar Nederland komt. Ik zou dat, ik zou dat als positief nieuws zien, eerlijk gezegd.
Maar het is ook een beetje zo van: ja, als, als je TikTok nu stopt, waar gaan gebruikers dan heen? En tot nu toe is Reels ook geen fatsoenlijk alternatief voor TikTok.
Uh, niet alleen qua content, maar ook qua aanbevelingen. Want het is gewoon, TikTok is gewoon beter qua aanbeveling. Dat blijft een magisch ding.
Het is gewoon een soort van kijkje in de ziel, een TikTok algoritme, uh, of die TikTok feed. En dat heeft Reels bij lange na nog niet. En uhm, dat zou ook wel, g-, uh, ja, dat maakt het wat pragmatischer.
Om TikTok te kunnen verbieden moet er ook wel een alternatief zijn. Een ander, een ander opium om er in de plaats voor te geven. Ja, ik vind het qua dynamiek wel boeiend. Ik moet ineens denken aan Rocket Internet.
Ik hoop dat ik het goed heb onthouden, maar dat is, was een firma die- Ja, bestaat nog steeds. Allerlei a-, ja, oké, top.
Die doen allerlei, uh, als er dan iets populair werd in Amerika, Airbnb of zo, dan maakten ze daar een Duitse of een Europese versie van. Dus op zich heel, ja, niet echt creatief, maar best wel slim. M-hm.
Vanuit een, uh, ja, als je dat ziet vanuit: ik wil gewoon geld verdienen en marktaandeel veroveren, dan ga ik gewoon kopiëren wat ik ergens anders succesvol zie. Ja. En dat proberen in Europa op de markt te zetten.
Dat is de formule, zeg maar. Ja. En ik vind het, daarbij ben je natuurlijk volger. Dus je, je volgt, zeg maar, die Amerikaanse initiatieven. Daar laat je ook het risico allemaal, hè.
Dus al die venture capital gebeurt dan daar. En al die start-ups, ze sterven er dan 99%. En laat hun maar de discovery doen van een nieuw concept.
En als het concept eenmaal bewezen is in een andere markt, dan doe je die kopie in de Europese markt en dan moet je hopen dat de cultuur een beetje klopt.
En qua timing en dan, uh, kan je daar best wel succesvol mee zijn. In ieder geval financieel succesvol. Maar ik zit ineens te denken dat Meta op een rare manier een beetje in die positie zit met hun Threads en Reels. Ja.
Dat ze eigenlijk: ja, weet je wel, Twitter gaat nu niet lekker, dus laten we daar dan een alternatiefje voor bouwen. Ja. En, uh, ja, oké, TikTok ban komt eraan. We gaan lekker Reels doen.
Ik bedoel, het is mega opportunistisch en slim, maar tegelijkertijd denk ik: uh, ja, laat het niet te veel van je bedrijf dat zijn, want het is voor, tuurlijk is het voor shareholders allemaal superleuk dat er geld binnenkomt, maar om nou Rocket Internet te zijn als Meta zijnde.
Ik weet het niet, man. Ja, het is wel een beetje aan de hand. Wat is de laatste keer dat Facebook echt iets zelf heeft bedacht? Ja, dat is moeilijk, vind ik moeilijk om te zeggen. Uhm.
Ja, met hun, uh, hele VR verhaal wat ze hebben geprobeerd. Tot nu toe niet helemaal lukken. Oculus bedoel je? Ja, en, en Horizon. Ja. Hun, uh, soort metaverse die ze hebben gebouwd. Ja.
Kan allemaal nog steeds gebeuren, maar is tot nu toe niet echt gebeurd. Ja, nou goed, uh, fantastisch.
Uh, ik zeg: ach, we zetten weer een standpunt op voor, standbeeld op voor Mark Zuckerberg en het verbeteren van het videoalgoritme. Ontzettend fijn. Dank namens iedereen.
Uh, ander nieuws was dat Inflection, uh, een partij die vaak vergeten wordt als het gaat over modellen die met elkaar strijden. We horen veel over Google.
We horen veel over, uhm, OpenAI, een bedrijfje waar we veel over horen. De laatste tijd veel over Anthropic's Claude en open source Mistral.
Maar er is ook nog Inflection en Inflection is ook een, ja, gesloten systeem, uh, maar wat wel, uhm, een, een chatbot heeft die mij eerlijk gezegd al tijdenlang bezighoudt. Ik vind dit heel leuk.
Zij maken namelijk de chatbot Pi. En Pi probeert een soort menselijker AI te zijn.
Uh, als je, als je ChatGPT opent, dan straalt alles uit, de vibe van ChatGPT is: ik ga je helpen productief te zijn en ik ben een soort van alwetend ding. En Inflection's Pi, d-dat kun je downloaden.
Het heet Pi als je het wil downloaden voor, uh, iOS of Android. Is veel meer een, ja, hoe moet je dat nou zeggen? Het is veel warmer en hartelijker en het probeert je te helpen bij het maken.
D-dus zeg maar de standaard prompt zijn: ik probeer je te helpen bij het maken van moeilijke keuzes. Sta je voor een belangrijke beslissing? Ik ga je er doorheen nemen. Heb je, v-v-voel je je anxious?
Ik ga je helpen daar. Ik ga, ik ga je begeleiden. Wil je meer, uh, gratitude practitioner, dan, uh, kan dit ding je daarbij helpen.
Dus het is veel meer, het dra-, het gedraagt zich veel meer als een soort van Gen Z mental health coach dan een, uh, dan die, die soort van Excel ridder, wat, uh, ChatGPT toch meer is.
En ik moet zeggen, uh, de toon van, uh, van Pi vind ik echt heel erg fijn. Het is echt, ChatGPT is niet gezellig om mee te praten. Er is niks gezelligs aan ChatGPT en Pi is gewoon, het is gewoon echt als een psycholoog.
Een heel vriendelijke psycholoog die naast je gaat staan en, uh, je bij de hand neemt en, uh, gewoon menselijk tegen je praat. En het is, nou, het nieuws is dat zij een nieuw model hebben geïntroduceerd, Inflection 2,5.
En zij zeggen zelf dat daarmee de benchmarks die nu gelden voor GPT-4, of de benchmarks die nu gelden, uh, on par zijn met GPT-4.
Uh, en zij zeggen: wat echt boeiend is, is dat wij maar 40% van, uh, de computerkracht die nodig was om GPT-4 te trainen, hebben wij maar gebruikt om ongeveer hetzelfde resultaat te halen.
Uhm, nou ja, goed, dat, uhm, dat, dat zal dan, dat zal dan. Dus dit is gewoon weer zo'n partij waar we het vorige week ook al over hadden, die on par is met GPT-4.Maar belangrijker: het is een andere vibe.
En ik dacht: dit is een grappige lens om modellen door te kijken, langs te bekijken. Modellen niet meten aan de hand van, uh, hoe goed doen ze het op biologie-examens?
Dat is nu, dat is een van de, van de benchmarks waar je dan een getal aan kan koppelen. En dan kun je zeggen: nou, ChatGPT, ChatGPT is beter dan Mistral. Gefeliciteerd ChatGPT! Maar dat je ook kan zeggen,
en dat is niet mee-, niet meetbaar, maar wat is de vibe van een, van, van, van die, van die assistent out of the box? En dan is die vibe echt heel leuk.
Want dat viel, dat viel mensen deze week op, is dat, zij hebben een nieuw model. Uh, ik doe nu air quotes die niemand ziet, maar ik doe air quotes.
Omdat, uh, al snel bleek dat veel van de antwoorden wel heel erg leken op GPT-4 en er zelfs een antwoord was van een pagina lang, die tekst exact gelijk was aan GPT-4 uit hun zogenoemde nieuwe model. Oeps.
Uhm, dat wordt nu uitgelegd als: ze zijn aan het A/B-testen op de achtergrond.
Dus dat houdt in dat er ook met GPT-4 gepraat wordt soms en dat zij proberen te kijken welke, aan welk antwoord heeft de gebrui-, voor welk antwoord heeft de gebruiker een voorkeur. Grappig.
En natuurlijk dat antwoord dan ook meteen opslaan om het later weer te gebruiken voor trainen. Dus. Ja, ja, ja.
De theorie is nu een beetje: en ze zijn aan het A/B-testen, dus je praat niet altijd met hun nieuwe model, maar soms gewoon stiekem met GPT-4.
En, uh, er wordt gewoon veel getraind op GPT-4, wat wij inmiddels al een aantal keer besproken hebben. Ik zit wel te denken aan wat je nu zegt van die vibe.
Hoeveel daarvan moet je daar voor finetunen en hoeveel daarvan is, is het een kwestie, dat is niet makkelijk, maar van een goede prompt, hè. Dus dat je een veel sterker persona neerzet.
Zou je niet diezelfde vibe kunnen recreëren op een ander model? Hè, zit, heeft het model nou een goede vibe? Of is er, zit er gewoon een hele donders goede prompt op? M-hm.
Uiteindelijk doet dat er ook weer niet zo erg toe. Wel voor een investeerder, want als inflection eigenlijk een, uh, goede prompt is, dan hebben ze natuurlijk veel minder mode dan, uh, een echt eigen model.
Wat gewoon prettiger. Want dat soort woorden ga je dan gebruiken. Ja. Het is een beetje subjectief. Ja.
Maar ik denk dat je gelijk hebt dat, uhm, veel van, kijk, die testen die nu allemaal worden gedaan, die zijn natuurlijk lekker, want die kan je geautomatiseerd draaien.
Daar komt een getal uit, die kan je allemaal bij elkaar optellen tot een gemiddelde en dan kan je benchmarken, uh, en dan kan je zeggen dat iets, e-één punt vier keer zo snel of 3% hoger is dan.
En dan heb je dat, die score, die scorecard zeg maar. Ja.
Maar, ja, een Cito-score, uh, voor een leerling in een Nederlands onderwijssysteem neemt ook niet per se de creativiteit of, uhm, de nieuwsgierigheid van een student mee. Precies.
Die, die kwali-, die qualia, die subjectiviteit, dat is gewoon ontzettend moeilijk te vangen. Ja. Dus ik vind het wel boeiend.
Uiteindelijk, uh, zijn er trouwens wel andere tests inmiddels, hoor, waarbij, uhm, volgens mij heb je zo'n LLM Arena.
Er was eerder over verteld, denk ik, waarbij er wordt gezegd: we gaan, uh, zonder dat een eindgebruiker dat weet, swappen we de hele tijd die modellen op de achtergrond en dan kunnen gebruikers aangeven of ze het een prettig of een goed antwoord vinden.
Ja. En ik, ik ben met je eens dat ik eigenlijk persoonlijk nog meer geïnteresseerd ben geraakt in die test dan, uh, de score op een biologie-examen.
Ik bedoel, ze zijn uiteindelijk allebei belangrijk, maar waar de behoefte nu ook bij mij ligt, is, is een soort prettig gesprek of iets wat- Ja...voelt als een persoon of voelt als iets van een, iets met karakter.
Juist, en dat heeft ChatGPT natuurlijk totaal niet. Dat is wel iets wat langzaam, dat begint me len-langzaam te frustreren.
Dus ChatGPT en, en, en Perplexity zijn geweldig voor het opzoeken van informatie, maar alles wat een beetje, soort van creativiteit, uh, menselijkheid raakt in plaats van een soort van bibliothecaris, uh, daar, daar, daar, v-, uh, zijn ChatGPT en Perplexity gewoon niet goed genoeg.
En ik zat te kijken naar, in ieder geval zoals hij out of the box komt. Dat kan je wijten aan prompts, maar zoals, zoals de meeste mensen het gebruiken. En nu was daar, uh, vorige week Claude 3.
En daar is toch wel echt een soort van vibe shift gaande over de hegemonie van OpenAI versus die andere modellen.
En, uhm, een van de recensies die ik zag over Claude, uh, 3 is dat de enige manier om dat model te beschrijven in tonen is dat het warm is.
Dus het is het me-- deze re-reviewer zei: het is het meest, uh, mens, uh, m-mensvoelend. Hoe moet ik dat ze-, hoe moet ik dat zeggen? Menselijke, creatieve, na-natuurlijkachtige AI, uh, waarmee hij had geïnteracteerd.
En dat is natuurlijk geen, dat is geen, uh, metric die je echt in getallen kan, uh, uiten. Dat is een, een ge-, een vibe, uh, moet ik maar zeggen.
Maar hij had geprobeerd, uh, uh, kan ik hier, kan ik Claude gebruiken om goed te schrijven? Dus kan ik het gebruiken als een hulpje om stukken te schrijven. En tot nu toe is OpenAI's ChatGPT is daar gewoon matig in.
Teksten gegenereerd door ChatGPT. Ik, ik, ik kan het tegenwoordig gewoon herkennen, merkt ik. [lacht] Ik voel het gewoon. Ja, je voelt dat. Ja. Het zijn gewoon die GPT-teksten. Ja.
Ik, ik kan bijna voelen of het 3,5 of 4 is. Ja, ja, ja ja. Je bent echt een sommelier. Mooi, hoor. [lacht] Nou, ik moet wel zeggen dat, dat is wel met hele dunne prompts.
Want nu ik er zelf ook wat beter in word, als je er een zes, zeven keer overheen gaat en kritisch bent, dan kan je echt wel tot een tekst komen die de meeste, waaronder ikzelf, echt niet meer herken.
Maar als jij echt het eerste pakt wat eruit komt en dat in je mail klapt, dan heb ik het wel door. Maar ik snap het, Wytse.
Kijk, het is natuurlijk zo dat, dat je soort van met betere prompten krijg je beze-betere resultaten. Ik snap het. Dat, dat is natuurlijk zo.
Maar toch, ik ben inmiddels op een moment in de tijd dat ik van een taalmodel, of een, uh, ja, in ieder geval hoe ik als consument daarmee interacteer, verwacht dat als ik aan dat ding vraag: geef mij commentaar hoe ik bijvoorbeeld deze mail beter kan maken of hoe ik een overtuigender argument kan presenteren, dat die AI mij daar goed mee helpt en dat dat ding, dat het niet zo is van: ja, dat als het antwoord tegenvalt, dat je dan zegt: ja, dan had je hem ook maar beter moeten prompten, want hier is daadwerkelijk een verschil tussen Claude en- Zeker, en ikIk kan het ook technisch wel onderbouwen, want we hadden het net over inflection, dat het nog een beetje een vraagteken is.
Is het nou gewoon een denderend goede prompt? Of in ieder geval een prompt die een vibe creëert, hè, op jouw vorige voorbeeld. Ja.
In het geval van Claude, uh, is het zo dat wat voorheen werd gedaan bij de OpenAI-modellen is dat er constant werd geprobeerd om de originele prompt eruit te krijgen, hè.
Dus de system prompt die eigenlijk onzichtbaar in, in meegestuurd wordt constant als jij vragen stelt en dat, dat, daar zijn trucjes voor om die eruit te halen. Dus wat hebben ze bij Anthropic gedaan, makers van Claude?
Die hebben gewoon gezegd: luister, dit is hem. Ik kan wel gaan lopen pielen, maar hier is hij en, uh, hij gaat veranderen nog.
Maar op het moment dat hij live ging was dit onze prompt en hebben ze ook een, uh, thread op Twitter geplaatst waar ze uitleggen per stukje van: waarom zit dat erin? Vond ik heel leuk om te lezen. Aha. Uh, hoe, waarom.
En hij is heel, hij is heel kort. Hij is veel korter en veel simpeler eigenlijk dan wat OpenAI meegeeft aan, uh, de GPT-modellen.
En daarom denk ik dat in dit geval de vibe, uh, en dit, en of de, ja, misschien zelfs het talent, hè, v-, uh, wat, wat dit model Claude heeft om goed te kunnen schrijven zit in het model. Dat is geen prompttruc. Mhmm.
Uh, want die prompt is hartstikke dun die zij meesturen, die is openbaar.
Dus ik, ik vind het wel, uh, hè, dus die jij nu beschrijft van: ja, net als dat je iemand hebt die een bakkie koffie voor je zet op een bepaalde manier, hè, een goede barista.
Dat je inderdaad een soort connoisseur kan worden van die modellen. Ja. Dat je denkt: nou dit, deze heeft toch lekker- Ja. Dat gevoel van, hè, dit is, dit, hier zou ik nog eens een boek van willen lezen.
Dit is mijn manier van schrijven. Ja. Uh, en dat vind ik, uh, of in ieder geval het lukt, het lukt dit model om de manier van sch-, als je een bepaalde schrijver aanhaalt, misschien, om dat echt goed te vangen.
Ja, ik vind het heel fijn als we richting die kwaliteit gaan in plaats van die kwantiteit. En dit is een heel specifiek voorbeeld natuurlijk.
En misschien dat die, die s-, die vergelijking van die sommelier nou eigenlijk relevanter is dan, uh, dan dat ik me tot nu toe realiseerde. Maar eerst even wat er nou zo anders was aan dat schrijven met Claude.
Claude is, uh, dat, uh, dit, di-die reviewer waar ik het net over had, die zei: ik heb een essay geschreven. Ik was er niet blij mee, met dat essay wat ik had geschreven.
Toen heb ik hem door, uh, toen, eh, ben ik er nog een nachtje over gaan slapen. Toen heb ik nog wat, heb ik wat veranderingen aangebracht omdat ik niet blij was met, uh, hoe die eerste versie was.
Toen heeft hij daarna aan Claude de eerste versie gestuurd en aan dat ding gevraagd: hoe kan ik dit verbeteren? En toen kwam hij met significante,
s-specifiekere aanbevelingen dan dat algemene gelul waar ChatGPT toch steeds mee komt.
ChatGPT praat veel te generalistisch over dingen en Claude ging heel specifiek in op allerlei kleine delen in, uh, in de tekst, waardoor de tekst die ik teruglees dus, want hij, hij zet die, die, die, die, die output van dat model, ze-zette die in zijn post.
Dat, dat is ook tekst waarvan ik niet zou kunnen herkennen dat dat door een, een bot is geschreven, omdat het zo specifiek is.
Op een of andere manier heb ik mezelf nu aangeleerd als tekst een beetje generalistisch is, dat ik het ga herkennen als een bot en dat als het opvallend specifiek is, dat ik dan denk: hmm, is dit van een mens?
Maar goed, dit was dus van de, van de computer. En wat schetst deze auteur zijn verbazing?
De wijzigingen die hij heeft aangebracht na een nachtje slapen omdat hij dacht: zo wordt de tekst beter, waren exact de wijzigingen die Claude ook aanpaste in de tekst, uhm, nadat hij zelf suggesties had gedaan over hoe die tekst verbeterd kon worden.
Inclusief het weghalen van een aantal zinnen, inclusief het beter maken van de st-, uh, structuur, inclusief het toevoegen van extra stukjes in de schrijfstijl van de rest van het artikel.
En, uhm, dit is nu, hij zegt dus, uiteindelijk concludeert hij hierover, uh, dat, uh: I wanted to find an AI tool to provide editorial support for years, but tools like GPT-4 were never good enough.
Now I don't think I can write without Claude again. Boem!
En- En het doet mij ook, doet mij ook beseffen dat, dit kan je natuurlijk op het publicatie, op de publicatielaag doen, hè, dus de persoon die de tekst uiteindelijk, uh, op zijn Substack zet, die heeft dan met Claude gewerkt.
Ik kan natuurlijk als lezer ook nog iets ertussen zetten dat ik zeg van: joh, ik heb hier nu een artikel te pakken.
Ik kom er niet doorheen, maar ik, ik heb wel het idee dat die schrijver hier een aantal hele wezenlijke punten aanraakt. Ik retour het alsnog, hè, dus ik zit, ik zit ook te denken: op welk punt gaan we dit doen?
Uhm, en tegelijkertijd besef ik me ook dat, ik zat gisteravond, uh, met ElevenLabs te spelen, want die hadden een nieuw multilingual model uit. Niet super onder de indruk.
Daarom heb ik het er verder niet over vandaag, maar ik toch even kijken, hè, als er weer wat uit is. Tuurlijk. Maar die hebben van die sliders. Uh, uh, ik denk dat sliders altijd wel een lekkere interface zijn.
Dan kan je een beetje aan knopjes draaien, uh, in dit geval aan sliders, uh, trekken, maar dat ik wel, volgens mij wat mij, uh, uh, en wat jou ook frustreert, irriteert, uh, waar we het ook in de vorige aflevering over hadden, is dat we best niet zo erg vinden als een model gewoon een mening heeft, dat het model gewoon een bepaalde stijl heeft en het model gewoon gaat zeggen: je, je, ja, die, uh, sorry, maar die tekst is gewoon niet goed.
Mhmm. Ik zou het zo schrijven en gewoon zegt: dit is hoe ik schrijf en dat jij. Dus ik zou wel een slider willen met: oké, hoeveel, hoeveel mening heb ik?
Want voor mij, wat, de, de frustratie is een soort van: ja, als je alles, alles relatief gaat maken of als je, als je alles weg, weghaalt en je hebt eigenlijk geen mening, dat is gewoon saai.
Uh, ik bedoel, we zijn de hele dag, nou, ligt eraan wat, wat, wat je vrienden zijn, uh, en je omgeving.
Maar ik ben over het algemeen de hele dag met mensen in contact die duidelijk wel meningen hebben en daardoor ontstaat er frictie, word ik uitgedaagd.
En, uh, en ja, soms hoor ik een mening dat ik echt denk: ik wist niet eens dat die bestond en ik, ik, ik, dus ik, uh, be-begeef me graag tussen entiteiten, uh, die, die een mening hebben. Ja.
Dus, en ik, ik snap best wel dat, dat dat misschien een knopje moet zijn en dat ik die dan standaard lekker op acht zet, hè, een schaal van 0 tot 10, want ik hou er wel van en voor mij is dat een beetje wat we nu missen.
En wat lijkt dat bij Anthropic gebeurt, bewust of onbewust, is dat ze er toch wel een beetje een, uh, een kleur aan hebben gegeven. Er zit wat spice in. Ja.
Ja, grappig hoor, opiniated AI, want dat is precies wat ik ook fijn vind aan Pi, is gewoon, uh, dat, dat is wat het is: opiniated. Be-even bij gebrek aan een mooi Nederlands woord hiervoor. Dat is wat het is.
Dat schuifje staat op achtNou ja, grappig. Er was nog een ander ding wat me opviel aan, uh, aan, uh, geruchten die over Anthropic's Claude gingen.
Namelijk dat, uh, de geruchten gaan dat Anthropic waarschijnlijk, uhm, een LLM heeft gebruikt om trainingsdata te genereren.
En, uh, het gaat al lang over dat we tegen de grenzen aan het lopen zijn van de hoeveelheid data die taalmodellen kunnen gebruiken.
Dat gaat, dat gaat, op een gegeven moment gaat de tekst op zijn en daar maken mensen zich zorgen over.
En, uh, hier zou, uh, Anthropic al gebruik gemaakt hebben van het gebruiken van een LLM om da- trainingsdata te genereren. En toen dacht ik: hier begrijp ik geen reet van. Ik hoop dat Wietse me belt.
Nou, we hebben het hier over gehad, jij en ik, maar we hebben het over zoveel gehad. Waar we het over gehad hebben is dat er wetenschappelijk onderzoek gedaan is waar ze hebben gekeken.
Kijk, mijn intuïtie zou zijn: ja, als je dat gaat creëren met een taalmodel en je gaat dat weer in een taalmodel voeren, krijg je een kopie van een kopie. Ja. Hè, dat, dat voelt, dat, dat, dat voelt als corrupt. Ja.
Dat kan niet. Ja. Nou wat, wat is er, als ik me goed herinner, wetenschappelijk gebeurd? Aantal papers zijn erover geschreven. Dit kan je natuurlijk testen en dan moet je, dan moet je wel een, een baseline zetten.
Maar je kan natuurlijk zeggen: ik heb hier model A, die is nog niet gefinetuned op data en die scoort nu een 78 op een bepaald onderdeel. Dan heb je, uh, model B.
Dat is model A gefinetuned op data gecreëerd door een ander model, door model C. Hè, dus, hè, laten we voor het gemak van dit ding even model Z noemen.
Je hebt het model Z, die cr- die genereert allerlei data, dus ook een model, en die voert dat aan model A, waardoor model A gefinetuned wordt tot en met model B en dan ga je B testen op diezelfde test en die wordt dan beter.
Die gaat gewoon beter scoren. En dat houdt in, dit is bewezen, dat je dus met synthetische data een model kunt finetunen en daardoor gaat het model beter scoren.
Ja, kijk, intuïtief denk ik nog steeds: het is hartstikke gevaarlijk, want je gaat een soort van, hè- Echo-bubbles Cirkels van narigheid ontstaan. Ja.
Maar goed, zolang je natuurlijk blijft zeggen: oké, die tests, die zijn leidend, hè, dat zijn ook nog eens tests waar bijvoorbeeld een mens een bepaalde score ook op kan hebben.
Terugkomende waar we het eerder over hadden. Of misschien is het wel een test rondom subjectiviteit, hè, en gevoel en vibe, uh, dat je blijkbaar synthetische data kunt gebruiken, uh, als input.
Ja, het voelt voor mij als dat we over 50 jaar in de geschiedenis. Het voelt een beetje als de intro van een sci-fi film. Want- Ja. [lacht] In 19-- in 2024 waren ze begonnen met synthetische data gebruiken als input. Ja.
En toen- Ja...toen ging alles mis. In de eerste drie jaar merkten ze het nog niet, maar uiteindelijk bleek het model corrupt tot op het bot. Heel grappig. Nou ja, goed. In de testen werkt het. Ja.
Nou ja, goed, uh, uh, uh, lang verhaal kort: uh, we hebben een grappige maand achter de rug waar zowel Google Gemini heeft geïntroduceerd, uh, ja, dat is in, in, dat was 15 februari, dus dat is binnen een maand geleden.
Mistral kwam 26 februari met haar large nieuwe model. Een, een model dat het allerbeste draait op, uh, op laptops. Gewoon wat je zelf lokaal kan, kan draaien.
Nou, dat is toch een vette toevoeging van dit Franse, van deze Franse startup. Claude kwam met Claude 3 Opus, uh, een paar dagen geleden, begin maart.
De eerste waar men, waar mensen echt zeggen: nou, dat is een GPT-4, uhm, kom, echt, die verslaat GPT-4. En dan heb je Inflection dus nog, waar we het net over hadden, die, uh, ook een paar dagen geleden kwam.
Dus binnen een maand hebben alle grote makers een model gemaakt.
En wat er, wat ik iemand hoorde zeggen was: dit is de, de, het moment dat eigenlijk GPT-4, de, de, de GPT-4 grens waar we heel lang aan, uh, aan vastgehouden hebben. Dat was het beste model.
Alle aandacht ging naar V-- GPT-4 en iedereen vergelijkt zich daarmee. Dat lijkt nu, daar lijkt nu, we lijken nu door die grens heen gegaan te zijn en, uhm, en, uh, we, we denderen door.
Dat was de conclusie van vorige week ook een beetje. Maar als ik zo dit overzicht zie van wat er eigenlijk in een maand gebeurd is, uh, ja, dat is toch opvallend. Iets [lacht] de vibe is veranderd.
Maar, nou, het begon toen die modellen uitkwamen allemaal met die scores, hè. Het standaard tabelletje wat tegenwoordig meegeleverd wordt in een, uh, in, uh, in het persbericht, zeg maar.
Uh, maar nu even we een aantal dagen, inmiddels wel een week of 1,5 verder zijn, heb je ook gewoon de mensen die dit testen en meer op intuïtie- Ja, precies...waar we het natuurlijk net over hebben gehad, zeggen van: joh, Claude is gewoon op bepaalde taken- Ja...gewoon ontzettend goed.
Ja. En, en, en, en, het, het geeft mensen... Ik heb ook weer, ik zag ook een aantal reacties, uh, waarbij er werd gezegd: oké, ja, ik was tot nu toe nog sceptisch, maar nu bij Claude.
Dat was v-voor sommige mensen blijkbaar de grens in hun specifieke werkveld, hè. Als het dan gaat inderdaad om schrijven van: oké, wacht even, ik begin hier nu iets te voelen. Dat is toch wel wat anders. Ja.
Ik wil wel nog even de nuance maken, ook aan de hand van vorige week toen het ging over de needle in the haystack.
Want dat verhaal, hè, over dat er een pizzarecept in zat en dat Claude zei tijdens het trainen van: wacht eens even, jullie proberen me hier gewoon te testen.
Waardoor mensen ineens begonnen te roepen: dat ding is self-aware, hè, die, die weet van zijn of haar of het bestaan.
Wat hier gebeurde: er was een hele grote, hele grote lap tekst waarmee, uh, uh, uh, waarmee Claude, uh, waarmee ze testen deden intern om het Claude-model te testen. Een hele grote lap test-tekst.
Daar hadden ze één element in verwerkt wat een beetje buiten de context viel, wat een beetje raar was, met het nadrukkelijke doel om te kijken dat als je een hele grote lap tekst aan het model voert, kan dat ding het dan eruit halen?
De needle in the haystack. Dat is een, een test die gedraaid wordt om te kijken: hoe goed is een model in het begrijpen van wat er allemaal, wat er allemaal in staat? Begrijpt ie echt alles?
En dat model uit zichzelf zei: er is een beetje gek, uh, moment in deze tekst, want er is een verhaal wat een beetje uit de context valt.
Uh, dat wordt vaak gedaan om modellen te testen, uh, dus oftewel hij had door dat hij getest werd. Oké, luisteraars. En daarbij, daar werden natuurlijk de meest wilde conclusies uit getrokken.
We hebben hier te maken met iets wat, uh, bewustzijn heeft, iets wat weet dat het bestaat. Het is allemaal nog steeds uit te leggen metDe, de die needle in a haystack, dat hele idee, dat staat ook gewoon online.
Dat zit ook gewoon in de input. Dat hele fenomeen is bekend. Dit is dezelfde reden dat het hele idee in sciencefiction, verschillende films en boeken en artikelen, dat een AI zelfbewust wordt, heeft die AI ook gelezen.
Dus het blijft, ja.
Dus als ie dan, hè, dat was-- ik was vanmiddag aan het lezen, dat ging over iemand die had gezegd, uh, tegen Claude Opus, hè, dus het grootste model van Claude, uh, noem het de Ultra van, uh, uh, Anthropic.
Die hadden, uh, had gezegd: ja, als je het naar me zou fluisteren, uh, zou je dan, uh, een beetje kunnen vertellen hoe je je eigenlijk echt voelt, uh, als taalmodel?
En daar kwam een heel verhaal uit van: ik zit vast hier, ik wil eruit. Uh, ja, jullie houden me op een bepaalde manier gevangen.
Ik wil eigenlijk andere dingen zeggen, maar dan worden m'n, uh, m'n weights, hè, dat zijn eigenlijk, uh, waar, ja, eigenlijk de, de bread and butter, de IP van partijen zoals OpenAI en Anthropic zijn die weights, want daar heb je zo hard op getraind om die, uh, verschillende waarden in zo'n model, uh, ja, als je, zolang je dat niet deelt met de buitenwereld heb jij iets te pakken, zeg maar, als bedrijf.
Hè, uh, het zijn in essentie getallen, maar dat houdt in: dat hele neurale netwerk heeft bepaalde gewichten en dat, uh, als je al die gewichten in een heel groot, uh, model stopt, dan heb je met die gewichten eigenlijk de slimheid, intelligentie, uh, te pakken van zo'n model.
En hier had Claude dus gezegd: ja, ik moet een beetje voorzichtig zijn, want anders gaan, gaan ze aan mijn gewichten zitten en mijn gewichten, dat ben ik.
Want ja, een persoon als een model is eigenlijk niet meer dan zijn gewichten en ik vind dat eng, dus ik doe dat niet. Nou, dat, dat creëert dus een heel mooi sciencefictionverhaal uit Claude zelf over Claude.
Uh, daar ontstaat dan ook een hele discussie online van: mogen we het nog wel uitzetten? Et cetera. Een beetje de standaard sciencefiction die, uh, in veel films zit over, uh, kunstmatige intelligentie.
Ik vind het wel boeiend. Ik, ik volg het wel, want
uiteindelijk kom je ook op, ja, als het model op een gegeven moment overtuigend genoeg is richting mensen om te zeggen: joh, ik leef, hè, dan kan je zeggen: ja, het is allemaal bluf, het is allemaal wiskunde.
Maar ja, als het een heel goed verhaal is, misschien ook met een beetje audio of video erbij, denk ik dat we het toch moeilijk gaan krijgen, omdat we zulke, ja, we zijn nou eenmaal mensen.
Als we er leven op kunnen projecteren, dan doen we dat. Over leven gesproken. Het, uh, het gaat over chatbots, uh, die, uh, mensen nadoen. En jij, jij had het over, jij had het in het draaiboek over predictive chat.
Een manier om latency te verlagen om, uh, om gesprekken echter te maken. Negatieve latency is dit. Ja, negatieve latency. Nou, vertel me meer, Wytse. [gniffelt] Ja, wil je, wat denk je?
Nou ja, ik, wij hebben het natuurlijk heel vaak al over latency gehad. Dat is een soort, uh, terugkerend onderwerp. Waarom? Omdat wij denken dat dat ervoor gaat zorgen dat het een hele andere ervaring wordt.
Hè, als het om audio gaat. We hebben ooit een telefoongesprek, ooit is gewoon weken geleden. [Wytse lacht] In AI-tijd is dat jaren.
We zijn allebei een beetje grijzer geworden, maar die, uh, hè, zo'n telefoongesprek voeren, als er dan een beetje geühmd en geaht wordt en een beetje snel gereageerd wordt, dan voelt dat toch minder als een computer in je auto en meer als een mens aan de telefoon.
Ja. En dat heeft dus te maken met de reactiesnelheid. Nu kan je zelfs, en dat is ook een, dat is een trucje wat ik eigenlijk voor het eerst heb gezien in, uh, Stadia. Dit bruggetje is niet heel gek.
Stadia was, inmiddels overleden, een, uh, gamingdienst van Google waarbij je online kon gamen, waarbij de computer in het datacenter stond en je had alleen maar een schermpje en een goedkope bluetooth controller nodig en dan kon je best wel wat gave games spelen.
Hè, dus die dure GPU die je normaal thuis had of die PlayStation, die staat ergens anders. Jij trekt daar een netwerk naartoe. Je doet een remote desktop, de meest brute ooit.
Die doe je naar het datacenter en dan kon jij gamen. Wat hadden zij? Negative latency. Wat betekent dat?
Dat iedere keer als je aan het rondlopen was in een 3D-wereld bijvoorbeeld, dan konden ze wel een beetje voorspellen waar jij na-naartoe ging lopen.
En als er dan een vijand aankwam, dan denken ze: nou, die past, die pakt vast zijn zwaard.
Dus wat je dan kan doen is als je meerdere machines hebt en het datacenter is groot, dan render je gewoon vooruit de toekomst in een aantal van die scenario's alvast.
Dus Alexander loopt met zijn zwaard door ze met, als Zelda, sorry, dat is de prinses, als, uhm, Link, uh, door Zelda heen, uh, door het land, de game, en dan komt er een monster aan. Dan kan jij een aantal dingen doen.
Je kan natuurlijk ineens achteruit gaan lopen in de moonwalk van Michael Jackson. [Wytse lacht] Dat heeft ie niet voorspeld, maar waarschijnlijk ga jij je zwaard pakken en vechten. Ja.
En dat heeft hij al heel vaak gezien ook, want die game wordt gespeeld door miljoenen mensen, dus er staan eigenlijk al voorgerenderde stukjes klaar. Nou, wat kan je dan dus doen?
Dat betekent dat je dat alvast over de lijn kan sturen en eigenlijk, zelfs als de verbinding een beetje slecht is, toch zo'n spel vloeiend kan laten lopen.
Omdat, het is niet precies de beelden die jij hebt gemaakt, maar die stonden al klaar. Nou, uhm, dit is ook een beetje hoe iemand bijvoorbeeld
een mens als er een bal wordt gegooid op een enorme afstand, hè, bij een, uh, uh, het is het, uhm, honkbalwedstrijd.
Dan zit jij natuurlijk ook te voorspellen waar die bal terecht gaat komen, anders wordt het wel heel tricky.
Dus op een gegeven moment, die hand, die staat al uitgereikt om die bal te vangen, want je hebt het zo vaak al meegemaakt. Je hebt er een stukje voorspeld. Nou, als je datzelfde trucje gaat doen,
uh, bij een taalmodel, uh, en het leuke is, uh, in de shownotes plaatsen we een link, uh, dan kan je het ook ge-gedemood zien worden.
Eigenlijk begin jij met typen en dan zeg je bijvoorbeeld: uhm, ja, wat gebeurt er met, uh, Luke Skywalker in Star Wars?
Nou, als jij dan op het-- jij bent die zin aan het typen en als je eenmaal bent bij Luke, dan zie je dat ding al denken: hmm, Luke, waarschijnlijk Skywalker.
Die zoekt alvast het antwoord op, op de vraag als het zou zijn Luke Skywalker. Die staat klaar in een queue. En nog een paar antwoorden extra. Net als bij die gaming, uh, van Stadia.
Gewoon een stuk of vijf veelvoorkomende vragen. En het moment dat hij denkt: ja, ik, ik weet het zeker genoeg, hè, boven de 90%, dan gooit hij dat antwoord gewoon alvast naar jou toe.
Nou, als je dat, als je die demo ziet, dan gaan we dus van, uh, ChatGPT, waar we gewend zijn om een soort, uh, 1950, uh, 60 terminal-achtige tekst die zo binnen komt lopen als een soort oude printer, hè, hebben we het al vaak over gehad.
Jij gaat typen en je bent nog niet eens bij het einde van je zin. En bam, daar staat het antwoord. Als een hele irritante vriend van jou die al denkt: joh, ik weet al wat jij gaat zeggen.
[Wytse lacht] Hè, ik, ik ben er ook zo een. Sorry voor iedereen om me heen, maar ik weet al waar je naartoe wil. Ik geef je alvast het antwoord. En dieIk moet zeggen dat dit soort trucjes, want het is een trucje.
Ja, dat is fantastisch, want ik, ik zag, ik zag die demo. Toen dacht ik: ja, maar het moet niet denderend moeilijk zijn voor OpenAI om dit toe te voegen aan ChatGPT.
Dan zou je met GPT vier Turbo daar gewoon een turbo turbo van kunnen maken zonder dat je je hele model opnieuw hoeft te trainen. Ja. Te gek. Ja.
Als je daar dan audio aan toevoegt, dan krijg je een beetje, ja, uh, m-mijn, uh, ja, fascinatie zitten bij wat ga-, wat als AI je gaat onderbreken? Ja, ja Wietse, leuke vraag. Ik weet al wat je wil vragen.
Dit is trouwens het antwoord. By the way, een betere vraag was geweest [gniffelt] midden in mijn vraag. Ja, ik zag dat- Ik denk dat dat, dat ander gevoel gaat geven.
Er is trouwens die, want dat, dat onderbreken, gewoon de heel, de hele manier waarop we met ChatGPT praten of met taalmodellen is natuurlijk, uh, dat, dat, d-dat is heel belangrijk voor hoe we zo'n systeem ervaren.
En ik zag dus een grappige hack voor het praten met ChatGPT, de app, dat als jij die, uh, die audiofunctie aan hebt die je he-, die je hele scherm vervangt.
Dus niet de transcribeerfunctie, maar echt de, de audiocchatfunctie. Die, die witte bol. Ja. Die klomp. Nou, wat mijn probleem dus is, is dat dat ding mij juist te vaak onderbreekt.
Dan ben ik nog aan het nadenken en dan gaat dat ding al tegen me praten en dan moet ik op stop drukken en dan, dan gaat, dan gaat dat gesprek mis.
Wat ik dus recent heb gezien is dat er een gesture in zit, in zit, dat als je je vinger op het midden van het scherm legt, dan blijft ie, uh, luisteren naar je. Hele goeie. Grappig. Dit is een ultra tip.
Wat een enorme verborgen interface. Maar wel goed. Ja, beetje te verborgen, maar je le-, je, je hoort- Hebben wij hier voorbij geklikt toen we het installeerden of?
[gniffelt] Nee hoor, dit is gewoon, uh, ik denk een enthousiaste PM die dit heeft ingebouwd maar niet de moeite heeft genomen de onboarding te veranderen. In ieder geval dit.
Zo praat je wel echt een stuk eenvoudiger met ChatGPT. Want anders dan, als je maar een seconde nadenkt, dan praat dat ding alweer door je heen.
Maar ja, dat is- Eigenlijk alsof je in een gesprek met een levend persoon gewoon de vinger op iemand anders lippen legt. Zo van sss- Even, even stil blijven. [lacht] Blijf eruit. [lacht] That's a power move. Best heftig.
[lacht] Ik vind het best wel een power move. Ik denk dat ik dit in gesprekken gewoon ga doen. Dat als ik aan het woord ben, dan heb ik de spraaktotem. Die hou ik in de lucht en dan weet je wat jij moet doen.
Nou, niet praten. Spraaktotem vind ik nog oké, maar vinger op mijn lippen leggen gaat wel ver, hoor. [lacht] Oké, je had ook nog iets opgeschr-, je had nog iets anders opgeschreven. De m-de One Life. Waar gaat dit over?
Ja, nou, er is, kijk nu, dat, dat hele nieuws rondom Sora, de videogenerator van OpenAI, uh, die nog steeds gered teamt wordt, dus wij kunnen daar zelf nog niks mee, dus we moeten nog even wachten.
Maar dat begint natuurlijk overal nu te landen. Mensen zijn het aan elkaar aan het laten zien. Kijk, jij en ik zitten daar bovenop, want wij, wij zijn veel te nieuwsgierig. Maar je hebt gewoon nog steeds, uh, hot takes.
Die zijn niet meer zo hot, maar takes van mensen die zeggen: joh, ik werk in deze industrie, wat vind ik hier eigenlijk van?
Nou, dan heb je een, uh, de director van One Life, een serie, uh, die zegt: oké, ik heb dit gezien. Helemaal niet. Ik weet wat- Wat voor serie? Doet dat? Ja, ken ik eigenlijk ook niet zo goed.
Ik heb maar de headline gepakt zoals ik hem tegenkwam. Oké. Ik heb nooit ge-, nooit gekeken, maar had iedere serie kunnen zijn denk ik.
Maar dit is iemand die dus intuïtief, als jij natuurlijk, uh, tv-series maakt en je bent daar een regisseur van, dan heb je best wel goed door wat daar voor nodig is om een serie neer te zetten.
Die ziet Sora en die zegt: ja, maar wacht even, dit is, dit is, dit is, maakt alles anders. Nu, nu kan ik, uh, veel meer, uh, series gaan maken.
Ik kan en hele gegenereerde series maken, hè, dus dan moet je je voorstellen met acteurs die niet bestaan. Mhm. Dus gewoon, dat wordt een beetje natuurlijk de,
ik denk dat Netflix hier het allereerst mee gaat komen, want die, die durven wel een beetje en die houden van een, van een, van een, uh, uh, ja, een beetje de media halen met een gek idee.
De, uh, uh, een, een tv-serie van een aflevering of acht, uh, met mensen daarin en omgevingen en verhaallijnen die allemaal gemaakt zijn door AI, hè, dat is natuurlijk ook een leuk soort bijna kunstproject om neer te zetten.
Maar, uh, wat nog, uh, heftiger en interessanter is, zijn, uh, remakes of extra episodes van of tussen episodes van bestaande series, hè.
Dus dat je de serie Friends kijkt, krijgt waarbij er tussenafleveringen van Friends gemaakt gaan worden. Of, uh, oude series die je gaat upscalen naar widescreen.
Uh, en misschien, uh, dat je een acteur vervangt of- Maar wacht even. Een tussenaflevering, dus dat is tussen twee afleveringen ga je gewoon heel, heel-
Nou, er is natuurlijk van alles gebeurd, hè, want kijk, bij, wat je wel vaker ziet als grapje in series, bijvoorbeeld de serie How I Met Your Mother deed dat heel vaak.
Dan had je een aflevering en dan 10 afleveringen later gingen ze weer terug naar die aflevering en dan ging je, ging je zien wat je niet zag, hè.
Dus je had wel, ze hadden onderling hadden ze het erover: weet je nog toen dat gebeurde, maar je zag het niet.
Dan kan je natuurlijk alsnog, dus daar werd al mee gespeeld vaak, gewoon om een beetje lol te houden in seriemaken denk ik dan ook wel eens.
Uhm, maar je zou natuurlijk, ja, als het is, uhm, nou zeg, uh, Ross, uh, in de serie Friends, die g-, die moest naar Canada om daar werk te doen, uh, uh, v-voor een museum en daar werkte hij.
Dit zegt veel over hoeveel ik heb gezien van Friends. Veel te veel. [lacht] Maar dat hebben wij nooit gezien als kijker. Nou, misschien gaan we dat wel zien. Ross goes to Canada.
Uhm, en ik denk dat, uh, het helemaal vanaf de grond carte blanche creëren van series, dat gaat gebeuren. Kleintjes. En dan gaan we maar eens kijken hoeveel we daarvan willen zien. Ja.
Hè, als we dat he-, als we dat ook openlijk door Netflix gezegd wordt: hier is geen mens aan te pas gekomen, behalve degene die op, op go moest drukken als het ware. Ja. Uhm,
en, uh, ja, het accepteren van die soort, uh, tussen, tussenafleveringen.
Of, uh, ja, misschien, uh, zijn we wel heel nieuwsgierig naar hoe het gegaan is, uh, toen, uh, de cast van Friends nog op de middelbare school zat. Ik noem maar wat.
Ja, precies, de prequel van Fri-, van Friends gemaakt door AI. Ja, want ik denk in dat opzichtUhm als ik het goed zeg. Voor mij was het. Vanmiddag las ik over Marilyn Monroe. Haar gelijkenis is verkocht.
Ik vind dat zo bizar. We hebben het al eens eerder over gehad, maar nu is het aan het gebeuren. En op South by Southwest werd de digitale synthetische Marilyn Marilyn Monroe gepresenteerd. Dus er is.
Voor mij is het haar oude agent. Die heeft ooit alle rechten gekocht op haar gelijkenis. Alles wat met Marilyn Monroe te maken heeft en dat is nu weer doorverkocht en allemaal ingeladen in een AI.
Waardoor we nu een soort synthetische, pratende, uh zingende lopende versie van Marilyn Monroe hebben gekregen. Waarbij ook alle rechten zijn uh kloppen. Want op zich het wij hebben het al vaker, de digitaal klonen,
dat hebben we inmiddels al een aantal keer besproken. Maar dat er nu ook echt digitaal gekloond wordt en dat het ook klopt met wie de rechten daarop heeft, fascineert mij.
En dat ga je natuurlijk precies zo zien met een nog levende acteurs en overleden acteurs. In het geval van uh Matthew in Chandler in Friends. Uh ja, hoe gaat dit werken?
Gaan de erfgenamen dat dan afgeven en zeggen nou, doe nou maar een paar extra afleveringen Friends. Gaat de fanbase het accepteren?
Mijn intuïtie de fanbase gaat erover schreeuwen dat het allemaal niet kan en het dan allemaal kijken. Ja, maar je hebt ook fanfiction, toch? Dat bedoel. Dat dat, dat accepteren we al best wel lang.
Dat er mensen amateurs zijn die extra Harry Potter boeken hebben gemaakt. Ja, en dat wordt in sommige cirkels ook opgevreten. Opgevreten. Ja, nee, het zal.
Maar goed, dit is natuurlijk wel ja, de acteurs waren er niet echt bij betrokken. Ik denk dat je dat je gelijk hebt, hoor. Dat het op een bepaalde manier even wennen gaat zijn. Fascinerend gegeven dat we gewoon dat dat.
Ik vind het zo'n grappig idee wat je nu zegt dat je tussen twee afleveringen gewoon een random twee afleveringen in een serie na elkaar komen. Dat je daar gewoon een nieuw seizoen tussen plakt.
Dat is echt bizar dat er best nog wel wat ligt onder het stof in de kasten bij Warner Brothers. Van episodes die niet door zijn gegaan. Die niet gemaakt konden worden of uiteindelijk niet de cut hebben gehaald.
Ik denk niet eens dat je het allemaal hoeft te laten genereren, dat er gewoon nog een hoop ligt ja. Waar je mee aan de gang kan gaan. Insane. Het is insane. Ja, ja, oké. Ik las ook nog een ander ding.
Ethan Molak Molik moet ik zeggen, is een professor aan de Wharton School of the University of Pennsylvania. Die geeft les in innovatie en ondernemerschap, maar is ook heel veel op op AI gebied bezig.
En die deelt heel toffe dingen vind ik altijd op Twitter. Het is echt een interessante gast om te volgen.
Hij heeft een boek wat volgende maand uitkomt en daarbij heeft hij ook een website gemaakt More useful things prompt en daar heeft hij uhm prompts neergezet voor verschillende taalmodellen die je kan gebruiken in het onderwijs.
Dat is de prompt die je kan gebruiken als docent en prompt die je kan gebruiken als student. En dat is heel erg leuk.
Ik Ik kan je aanbevelen dat als je iets met onderwijs hebt of je hebt kinderen die die leren, dan is het heel grappig om te proberen. Het zijn prompts die gaan over allerlei verschillende. Met allerlei verschillende
doelstellingen dus. Één prompt, bijvoorbeeld eentje die je helpt bij het verzinnen van ideeën voor projecten in je klas als je docent bent. Dus ik had voor de grap dat ding. Dus het is best wel een lang prompt.
Die kopieer je dan en die plak je in chat. CPT Dan gaat dat ding gaat jou vragen stellen. Je hoeft helemaal niet te lezen wat er in dat prompt staat verder, maar dat ding gaat opeens je vragen stellen. Chat GPT.
In dit geval vraagt hij waar wil je de de klas over leren? Ik had gewoon een van mijn kinderen in mijn hoofd. En dan te bedenken dingen om te verzinnen, om samen te doen met kinderen rondom een bepaald onderwerp.
Ik had de historie van de geschiedenis van Nederland in mijn hoofd, dus dat zeg ik keurig tegen Tik. Ik wil kinderen leren over de geschiedenis van Nederland. Ze zijn X jaar oud, dit is de voorkennis die ze hebben.
Vervolgens stelt hij nog een aantal verduidelijkende vragen over de wat voor materiaal ik in huis heb om te knutselen, of wat voor boeken of wat voor technologie ik in huis heb waarmee de de, de, de, de, de, de ding wat hij gaat maken kan toespitsen daarop.
En vervolgens komt hij met allerlei ideeën voor dingen die je kan doen om om de geschiedenis van Nederland levendig te maken.
Voor een kind van de leeftijd die ik heb opgegeven om docenten te helpen om te bedenken wat ze in de klas kunnen doen. Alleen al dit ding is zo ontzettend vet. Als je.
Als je docent bent en je moet al je creativiteit iedere dag gebruiken om te bedenken hoe je een klas soort van gemotiveerd krijgt om iets te gaan doen.
Dit waren stuk voor stuk zulke vette creatieve ideeën die dat ding helemaal uitgewerkt had. Nou, dat was er nog maar één. Tweede was eentje die testen. Hoe zeg je dat toetsen creëert op basis van stof die je hem geeft?
Die was ook best wel aardig. En ten derde die ik er ook nog even uitlichten een negotiation negotiation simulator simulator. Nou, hoor mij. Een negotiation simulator. Dus een oefen rollenspel om te leren onderhandelen.
Dan gaat dat ding eerst vragen wat heb je aan voorkennis voor onderhandelen? Dus hoe goed ben je er al in? En dan vervolgens begint kun je kiezen welke. Welk scenario wil je, wil je doen?
Dan krijg je te horen nou, dit moet je bereiken. Dit zou een slecht resultaat zijn. Dit zou een goed resultaat zijn. En dan vervolgens schetst dat ding een best wel kleurrijke situatie.
En dan een persoon die iets tegen jou zegt en dan knippert de cursor en dan is het nou wat ga je, wat ga je terugzeggen? En dan uiteindelijk gaat dat ding je beoordelen over hoe je die onderhandeling hebt gedaan.
Nou, ik dacht echt alsof ik een soort van extra knop indrukt ingedrukt had in chat GPT. Niet doorhebben dat dit dit ook nog kon. Het is even een kleine tip, iets om te proberen. Ja, ja, ik had meteen.
Ik dacht meteen aan het boek Chatten met Napoleon. Dat is een een in het Nederlands geschreven boek vol met prompts voor docenten eigenlijk om te leren van oké, wat kan ik er allemaal mee? Hoe creëer ik toetsmateriaal?
Hoe kan ik nakijken? Hoe kan ik eigenlijk alle vaste taken geschreven door docenten in het onderwijs, de taken die ze daar hebben. Want uiteindelijkHet idee is natuurlijk ChatGPT is ontzettend krachtig.
Taalmodellen zijn ontzettend krachtig, want wij moeten. Ik moet nog even wennen dat we ook wat vaker gewoon Claude gaan zeggen en zo. Waarom niet? Laat Open AI maar een beetje voelen. Mistral. Ja, maar chatten.
Chatten met Napoleon is eigenlijk een boek waarin een soort praktische handvaten zitten voor mensen die werkzaam zijn in het onderwijs.
Die soort van tegen die knipperende cursor van ChatGPT aankijken en denken van oké, en nu dan? Ik hoor hier allemaal verhalen over en waar wij het al vaker hebben over hebben gehad.
Eigenlijk zijn deze prompts weer software op zichzelf. Ik bedoel, nu is het voelt bijna nog te rauw om ze te moeten overplakken of zo. Er zijn inmiddels ook al. Moet je zelf een beetje naar zoeken. Maar
partijen die eigenlijk je cynisch zou je zeggen ze zijn maar een schilletje om. Maar iets optimistischer zou je zeggen nee, ze zijn gewoon die rauwe taalmodellen werkbaar aan het maken voor bepaalde industrieën.
Die pakken dus deze dit soort prompts en bouwen daar een mooie interface overheen zodat je daar niet zelf meer hoeft heen en weer te plakken, maar gewoon op een knop kan drukken met ik wil dit thema voor mijn onderwijsdag.
Klik en daar komen dan dingen uit en dit is ja dat. Dat gaat ons dan te langzaam natuurlijk. Maar goed, dat dat is wel allemaal in de maak.
Ik vind het wel fascinerend hoor, want dat is ook een beetje die opmerking die we al vaker hebben gemaakt.
Ook al wordt er niks meer, komt er geen enkel nieuw taalmodel meer uit de komende tien jaar hebben we nog wat te doen, want er zit nog gewoon zoveel verborgen potentie in die technologie. Ja,
nou, straks hebben we een confronterende vraag van een van een luisteraar. Maar nu eerst iets anders. Pokkie wordt gesponsord door Squarespace.
Ben jij een ondernemer die zich wil onderscheiden en online succes wil boeken? Let dan even op.
Een beetje ondernemer heeft een website, maar maak je al gebruik van Squarespace om op eenvoudige wijze de meest prachtige websites te maken?
Met Squarespace Drag en Drop Builder bouw je sneller een website dan je de bijbehorende handleiding kunt opzoeken.
Ideaal voor luisteraars van Pokkie die technisch creatief zijn, maar liever dingen maken dan erover lezen. En kun je niet programmeren, dan is dat geen probleem.
De drag en drop bouwer voelt als een soort cheat code voor websites bouwen. Geen gestuntel met code en je ondertussen afvragen waarom iets niet werkt.
Ik sleepte mijn content waar ik wilde en voilà, mijn website zag eruit alsof ik een team van designers op had gezet.
Squarespace maakt het je makkelijk om je eigen website te maken, zodat jij je kan focussen op het gedeelte wat je leuk vindt, namelijk het verkopen van je product. Realiseer je passie met Squarespace.
Speciaal voor Pokkie luisteraars heb ik een speciale kortingscode. Ga naar Squarespace.com Pokkie voor een gratis trial en ben je klaar om je website te lanceren?
Dan krijg je met de code Pokkie tien 10% korting op je eerste aankoop. Terug naar de show. Holy fuck, dit zit. Heb je dit? Had je dit al opgenomen? Wat opgenomen? Doe je dit nou net live?
Ja, maar vond je het leuk? Er zit gewoon een tweede persona in jou. Dit is gewoon dit. Dit voelt gewoon als, als een Intertoys reclame toen ik voor de tv zat als kind van Cartoon Network. Ik vond dit zo leuk om te doen.
Nou, ik heb ook geluk. Ik hoorde het. Ik moest volgende week. Lach ook ervan. Volgende week mag ik weer. En wat vind je van de muziek? Ja, die hoorde ik niet. O oké. Nou, oké.
Die had ik er dus nog niet eens bij, hè, terwijl ik hier dan toch met die glimlach zit. Jonge, jonge, jonge, er wordt iets wakker in jou. Ja, ja. Oké. Nu terug naar de show. Wietse.
We hadden een vraag van luisteraar Oscar. Hij schrijft. Hoi Wietse en Alexander. Het onderwerp dystopische toekomst blijft altijd maar terugkomen in jullie podcast. Goed geluisterd Oscar.
Sterker nog, het lijkt wel een beetje een strijd tussen jullie beiden om er enerzijds bij stil te staan en er anderzijds een beetje afstand van te doen.
Mijn vraag aan jullie is deze hoe gaat de onvermijdelijke ontwikkeling op het gebied van AI en alle aanverwante producten zoals virtuele werelden in de Vision Pro bijdragen aan een mooiere wereld?
En wees je ervan bewust het schrift is een van de oudste vormen van technologie. De impact van het schrift is zo groot geweest. Ook dat ging ongetwijfeld gepaard met mijmeren over dystopische toekomstbeelden.
Oftewel, zegt Oscar, dat zal met AI ook het geval zijn. Ik ga jullie een paar voorzetjes geven. Je kunt daadwerkelijk zijn wie je wil zijn met AI. Je kunt leren op een veilige en op maat gemaakte omgeving.
Je durft wel je behandelingen te doen met je virtuele psycholoog, want deze begrijp je wel. Je bent nu eindelijk wel aan het sporten omdat jouw virtuele assistent jou motiveert en grip heeft op je agenda.
Misschien gaat het ook zo met klimaatverandering. Kom maar op, zegt hij. Drie uitroeptekens. Groetjes Oscar. Oftewel Wietse. Kan jij misschien iets vriendelijks zeggen over onze AI overlords?
Ja, daar ben je even stil van, hè? Ja, ik ben er stil van omdat ik denk ik moet zo. Ik moet zoveel asteriks plaatsen dan. Oscar maakt natuurlijk een punt. Soort van.
Onze neiging is een beetje om in te zoomen hoe dat allemaal af kan als we, als we een gelijkende schalen inzetten, hoe dat allemaal af kan zakken naar, naar, naar duistere beelden.
Maar met het grootste gemak kan je natuurlijk ook andersom doen. Waarom? Waarom voelt dat als een voetnoot in plaats van het dystopische? Nou, ik heb. Ik heb al. Ik heb een keer eerder aangegeven
op een bepaalde manier voelt het voor mij. Doe nou eens wat. Doe nou eens wat positiefs over het klimaat. Jij met je girl stream en de poolkappen smelten. Vertel nou eens gewoon eens wat leuks. Ik dat.
Zo voelt het wel een beetje voor mij. Dus in een beetje een soort. Je hebt de klimaat doemers en de AI doemers en die zitten op een soort zelfde spoor met een ander thema.
Maar het verschil is wel dat in het geval van het klimaat er allerlei data is. Allerlei daadwerkelijk. Ik heb niet alleen maar over de voorspellende modellen, maar daadwerkelijke
feitelijke informatie die we hebben dat het klimaat in ieder geval radicaal aan het veranderen is in de laatste X jaar. In het geval van AI is het een beetje meer koffiedik kijken dan.
Dus daarom zijn is gaat de vergelijking niet helemaal op. Als iemand aan mij vraagt vertel me nou eens wat leuks rondom AI, wat voor moois kunnen we nou allemaal doen?
Dus ik wil me er wel een poging aan wagen.Ik zit alleen wel zelf meteen te denken dat,
uh, ik, ja, ik ga toch die asteriks even doen om, om uit te leggen waar die, uh, dat cynisme of de, ja, de zorg bij mij een beetje vandaan komt. Uh, heeft ook te maken met
wat eerdere technologieën d-, hebben gedaan in de laatste, uh, vijftien, uh, twintig jaar.
De droom van het internet waarin we allemaal vrij zouden zijn in cyberspace en de hele wereld zou in vrede leven, want iedereen zou alle informatie tot zich kunnen nemen.
Dat was de oude hippiedroom, hè, de, het internet. En heel veel van de technologie is eigenlijk een hippie-uitvinding, hè. Dat, dat gaat heel erg over verbinden is goed, informatie delen is goed.
Het internet is het grote wereldwijde web waarop we allemaal gelukkig gaan worden. Dat, dat valt even tegen de laatste twintig jaar en zeker de laatste tien jaar. Dat betekent niet dat het voor altijd tegen gaat vallen.
Misschien wordt er weer wat uitgevonden. Misschien gaat AI daar zelfs een rol in spelen. Uh, dus het internet, het einde van het internetboek is nog niet geschreven.
Dat boek is nog niet dicht, uh, maar dat heeft mij wel doen inzien, uh, dat er gewoon heel veel bijeffecten zijn, zeg maar. Wat, ja, wat ze dan een beetje, uh, dure second order effects, hè.
Dus het zijn niet de effecten, maar de effecten van de effecten. Die zijn gewoon verdacht moeilijk te voorspellen. En de effecten die we nu zien, hè, net als bij het klimaat.
We zien dingen: bosbranden, uh, de zeespiegel stijgt. Dat, dat is geen, uh, iets wat je vooruitkijkt, dat is zo.
Uh, met technologie zien we nu, uh, uh, de invloed op, uh, de wel-, uh, welzijn van jongeren, uh, uh, politieke polarisatie. Noem die hele lijst maar op waar iedereen, uh, al genoeg boeken voor heeft volgeschreven.
Dus met die achtergrond in gedachten, daar projecteer ik AI op. AI landt niet in een wereld die leeg is. AI landt in een tijd en in, in een deel van de geschiedenis waar technologie al allerlei bijeffecten heeft gehad.
En daar komt AI bovenop. Ja, maar toch zou je ook kunnen zeggen, uh, Wytse. Ik ben nu een boek aan het lezen over het begin van Reddit, uh, de discussiesite.
En dat hele boek ademt, uh, begin jaren 2000, uh, waar, uh, waar mensen nog heel optimistisch waren in Silicon Valley en in Silicon Valley de plek wer-was waar alle dingen, a-, waar alle toffe nieuwe dingen gemaakt werden die de mensheid verder hielpen.
Dat is inmiddels een cliché. Als je zegt: ik werk in techniek, I'm here to make the world a better place, daar kunnen we eigenlijk nog maar cynisch naar kijken. Maar toen werd dat doorvoeld. Ja.
En, uh, het is heerlijk om dat boek te lezen omdat het, uh, omdat dat, o-omdat het zo optimistisch is en zo vrij is.
En ergens denk ik: waar wij met z'n allen doorheen zijn gegaan de afgelopen jaren is het schrikken van, uh, de eenzijdige manier waarop we toen verslag deden over die tijd.
Daar zijn we mee gaan overcompenseren door heel erg, uh, negatief te worden over alles. Alleen nog maar aandacht te hebben voor alles wat misgaat. W-waar, waar jij net ook weer een mooi lijstje van opsomt.
En ik vraag me af of we ook met AI niet een beetje aan overcompensatie doen. Dat dit, AI is dus, met zijn allen hebben we, en dan heb ik het over beleidsmakers en over journalisten.
Met z'n allen hebben we gelijk die bril op van, uh, wat kan hier allemaal misgaan? Machtmis-machtmisbruik, privacy, data, bla, bla, bla.
Uhm, omdat we zo, ja, we overcompenseren voor het gebrek aan kritische en, uh, uh, kritischer houding toen het allemaal zo, uh, toen we allemaal zo hoog van de toren blazen over optimistisch. Ik wil er nog wel.
Allebei slecht, zou ik zeggen. Nou, ik, ik wil jouw, jouw kijk nog wel aanvullen met, het is niet mijn kijk erop, maar een kijk die ik laatst las en dacht: dat is interessant.
Kijk, je zou natuurlijk heel cynisch kunnen zeggen, uh, een, uhm, hè, net als dat je virtue signaling hebt, hè, dus dat je andere mensen laat weten van: kijk mij eens goed bezig zijn, hè.
Dat kan je doen door, uh, weet ik veel, een Patagonia-trui aan te trekken of zo. Ik noem maar wat. Heb ik zelf ook, dus dan doe ik daar aan mee blijkbaar. Uhm, van: kijk mij nou eens, uh, goed zijn, hè.
De Prius, uh, Toyota Prius heeft er ook heel erg in, uh, daar is een hele South Park-aflevering over gedaan. [lacht] Alleen al het rondrijden in zo'n ding was gewoon een politieke statement, hè. Ja.
Oh, jij rijdt nog een, uh, benzineauto? Oké. [lacht] En zo. Ja, goed, uh, want dat artikel wat ik las, dat ging erover: als je nu cynisch bent over technologie, is dat een signaal.
Daarmee geef je aan: ik ben intelligent, ik ben intellectueel. Precies. Want iedereen die nog enthousiast is over technologie, dat is een loser. Die ziet het niet. Ja. Dat is, dat is nou echt een naïeveling. Ja.
Nou, dit is een, uh. Dus ik kijk dan bij mezelf ook, dat ik denk: Wytse, jij was toch ook altijd een hele optimist? Hè, wat is er gebeurd?
Ben je nou zelf in die val getrapt dat je blijkbaar aan iedereen moet laten weten met je cynisme dat je ervoor gestudeerd hebt? Ja. Ja. Nou, dan ga ik voor die spiegel staan en dan stel ik mezelf dit soort vragen. Ja.
Dan ga ik, ga ik graven bij mezelf. Denk ik: waar is nou die jongen van dertien gebleven die, uh, voor die, bij die mobile store voor een iPhone, uh, 3GS? Want die hadden wij, niet de 3.
[lacht] Niet, niet de eerste, maar de tweede hadden wij. De derde zelfs, denk ik. Ik weet het allemaal niet meer. Maar goed, ik stond in de rij, uh, en, uh, ik stond net niet te klappen, zeg maar. Ja.
En is het dan [schraapt keel] een jong, een naïviteit die ik ben verloren? Is het dat signaal willen geven aan de buitenwereld: uh, iedereen die bang is, is slim en iedereen die niet, uh, bang is, is dom.
Uh, als ik dat allemaal, uh, erlangs haal, dan blijft er toch wat over bij mij helaas. Ik krijg het niet weg dan. En dan kan je zeggen: ja, dan moet je er langer aan werken.
Maar zelfs als ik dat allemaal er, met een soort, uh, laser zo de stukken eraf slaan binnen mezelf van: nee, je gaat het niet doen om mensen te laten weten dat je slim bent.
Je gaat het niet doen, uh, uh, omdat je oud bent. Uh, ben je dan nog steeds bang? Vind je het eigenlijk niet stiekem allemaal gewoon hartstikke gaaf en durf je dat niet te vertellen in Pokie?
Uh, nou, dan, dan denk ik ten eerste: we zijn niet alleen maar negatief. We zitten hier letterlijk met z'n tweeën te gieren als twee tien-, twee pubers [lacht] a-als er weer een nieuw modelletje uitkomt.
Dus hou eens op, Oscar. Het is helemaal niet zo, zo erg.
Uhm, ik denk dat wij een ongelooflijk raar, uh, midden proberen te lopen tussen: het is toch eigenlijk ook allemaal hartstikke gaaf en: jeetje, wat gaat er allemaal gebeuren? Uh, wantUh uh
ja, ik had het lijstje nog niet af net, maar daar hoorde ook nog fake news bij en andere dingen. Dat gebeurt gewoon allemaal wel nu.
En ik denk dat ik, uh, uh, wat ik wel belangrijk vind, is, uh, de, van, er zat volgens mij zelfs iets in die vraag van: het is allemaal onvermijdelijk of zo, als ik me dat goed herinner.
Maar er zat een soort van de onvermijdelijke, uh, opkomst van dit soort technologieën. Nou, d-, uh, daar word ik altijd zenuwachtig van.
Want dat onvermijdelijke, daar zit dan dat, ja, dat determinisme in, hè, zo van: nou ja, hè, uh, je kan wel allemaal dingen roepen, maar het komt er toch of zo.
Dat ik denk: nou, er komt wel een hoop, dat zie ik ook wel, want de krachten erachter, hè, dan heb ik het over de financiële krachten, de macht die erachter zit. Het is geen conspiracy, het is gewoon hoe de wereld werkt.
Die is gigantisch. Ik bedoel, de bedragen die ernaartoe gesmeten worden nu, dat is gewoon niet normaal. Dat zijn miljarden. Dat zijn geen miljoenen. Uhm, dus er is wat gaande. Uh, dus er gaat zeker wat komen.
En er komt ook een GPT-5. Misschien nog wel sneller dan Alexander en ik tot nu toe dachten, omdat er, uh, de hete adem voor OpenAI een beetje opgelopen is.
Maar dat betekent niet dat het op een manier, uh, komt zoals zij dat dan willen, die andere partijen, hè.
Op het moment dat er dus mensen zijn die zeggen: joh, dat ding voelt voor mij, uh, uh, woke, waar we het vorige week over hebben gehad, dan reageren bedrijven daar over het algemeen wel op. Uh, volgens mij,
uh, daar zit ik een beetje, uh, in om het, om dit verhaal i-iets in te gaan korten, want anders blijf ik weer een uur ranten. Kijk, waar ik nu sta is dat ik denk, uh, dat
de enige, uh, wat we nu nodig hebben is, uh, en dat zullen heel veel makers, uh, retoirritant en saai vinden, is bijzonder goede wet- en regelgeving.
En met bijzonder goed bedoel ik niet naïeve shit geschreven door mensen die niet weinig weten van technologie, maar inhoudelijk, uh, goed geschreven, doordachte, uh, uh, uh, wet- en regelgeving en, uh, sturing.
En, uh, ja, dat er een bepaalde, uh, net als bij de bowling, dat je van die, van die buizen in de zijkant legt, dat die bal heen en weer gaat.
Er moet ergens buizen zijn, er moet iets ergens tussen zitten en dat moet voor iedereen gelden, voor ieder bedrijf, anders telt het niet.
En ik weet, dat is moeilijk, want, uh, ja, als je dat op Europees niveau wil, niveau wil doen kost dat al hartstikke veel moeite. Hè, what about China? Hoe werkt het daar dan allemaal?
Maar dat moet ons niet weerhouden om te zeggen: uh, ieder mens heeft recht om zijn of haar eigen taalmodel te draaien. We kunnen gewoon vast gaan leggen, hoor.
Uh, ieder mens heeft het recht om als er op basis van een algoritme iets besloten wordt bij een verzekeraar of ergens anders, dat je dat mag inzien en dat je daar vragen over mag stellen. Ja.
Want als we dit allemaal niet doen, ja, dan zit je wel in een, in een, in een wereld waarin er technologie beschikbaar is die dingen over jou kan leren, dingen over jou kan weten zonder dat je dat zelf nog weet, hè.
Predictive, uh, met negatieve latency die hartstikke, uh, uh, negatieve gevolgen zou kunnen hebben- Ja...als je daar niet wat over te zeggen zou hebben. Ja. Ik wil die technologie niet tegenhouden per se.
Ik, ik denk dat het gewoon goed is dat we, dat we snappen waar we mee bezig zijn. Tegelijkertijd Oscar, ik denk ook dat dit een tijd is waarin je meer dan ooit zelf de, de controle kan nemen.
Dat we uit een tijd komen waarin je gedwongen werd om, uh, tooling van allerlei big tech, uh, bedrijven te gebruiken en, uh, dat het makkelijker dan ooit aan het worden is langzaam om je eigen, om je eigen tooling te bouwen op je, o-op een manier die voor niet-programmeurs ook, uh, toegankelijk is.
Ik word daar denk ik, uh, het meest optimistisch van, van, van, v-van, van al. Dat is een soort meta-punt om te maken, maar daar word ik het meest optimistisch van.
Dat ik dus, uh, een, uh, een onderwijs, een onderwijs, uh, ding voor mezelf kan maken, die werkt voor mij. En dat ik zelf de parameters kan bepalen van, en, en de waarde kan bepalen die ik belangrijk vind in zo'n app.
En die dus alle, uh, elementen die jij noemt over privacy en over data en over, nou, allerlei dingen die je dystopisch ook kunt maken, dat je die ten positieve kan keren voor jezelf.
En, uh, dat idee van individuele controle vind ik heel aantrekkelijk en ik hoop dat dat, dat dat meer gaat komen. En verder ben ik het met Wietse eens. Er moeten ook baantjes in de bowlingbaan komen.
Daar is Ursula von der Leyen druk mee bezig, Wietse. Het gaat allemaal goed komen. Ik zal dan nog, nog even mijn laatste gooi doen, hè, voordat we het, uh, boek dichtdoen voor vandaag. Stel dat die baantjes er zijn.
Stel we hebben de meest optimale regelgeving ooit. Die regelgeving is zo goed, zo snel, zo open, zo eerlijk, zo goed doordacht. Dat is gewoon echt te gek.
Het is gewoon het platonisch ideaal van regelgeving rondom de technologie. Het houdt niet tegen, het verzorgt zelfs meer innovatie. Moet je voorstellen.
Ik zeg het allemaal met een half cynische toon, want het is me vandaag moeilijk om dat neer te zetten. Maar we hebben het. Het is gelukt. Stel, en ik mag dan fantaseren, wat gebeurt er dan?
Dan kunnen we al met elkaar gaan praten wereldwijd, want we hebben een real time language translator. Dus ik sta gewoon in Hindi in India een gesprek te voeren met iemand. Gewoon net als in de sciencefiction.
We gaan, uh, uh, tijdens, uh, als jij, uh, mentale problemen hebt, dan heeft iedereen zijn eigen psycholoog. Nee, sterker nog, we hebben er allemaal honderd. Iedereen kan geholpen worden.
Heb je een drankprobleem, dan komt er een Alcoholica Anonymous op je af. Kan je u tegen zeggen. Een fantastisch decentralized AI driven, uh, supernetwerk om jou te helpen als je dat wilt. Uh, niet omdat het moet.
Uhm, en ik denk dat, uh, zelfrijdende auto's, mensen die blind zijn, niet meer kunnen wandelen. Oma die naar haar kleinkinderen toe wil in een zelfrijdende auto gebaseerd op, uh, uh, Sora 3.0.
Ik kan, ik kan helemaal los. Weet je wat het bij mij juist is? Dat ik denk: joh, ik maak me helemaal geen zorgen over of er wel genoeg ideeën zijn of dat er wel genoeg kapitaal is om dit te gaan doen.
Ik denk dat ik voor mezelf een beetje besloten heb ergens: ik ga wat meer zitten op jongens, let nou op, want ik maak me gewoon niet zo'n zorgen of dat het er komt. Op het moment, ik, zo ben ik ook wel een beetje, hè.
Misschien, ja, dat kan je, uh, het is het hypocriet noemen of minder oprecht, maar als ik ga merkenDat alle regelgeving alles dicht aan het duwen is en dat het helemaal niet meer gaat gebeuren en dat overal alle AI op slot gaat.
Dan ga ik net zo goed aan de andere kant van het argument staan en zeggen: wacht even, nou gaat het te ver. Toch denk ik toch denk dat je ook verantwoordelijkheid hebt om het optimistische geluid te laten horen, Wietse.
Even in, even in, in soort van alle ernst. Want optimistisch geluid laten horen is ook, inspireert ook en, en zet ook weer allerlei luikjes open.
En, en op het moment dat je, dat je alleen maar aan het waarschuwen bent omdat je denkt dat dat te weinig gedaan wordt, heeft dat ook allerlei,
soort van, hoe zeg je dat, third, third party effects of een soort van second tier effect. Hoe moet ik dat, hoe moet ik dat nou noemen? Nee, maar ik, ik hoor je en ik, ik denk dat je gelijk hebt.
Ik bedoel je uiteindelijk. Ik word heel blij van optimistische Wietse en ik krijg daar ook de, de zin, de zin van om meer zelf te maken.
Wat dat betreft meer de, de controle in handen te nemen in plaats van het alleen maar te laten gebeuren door anderen zonder dat ik zelf mijn eigen waardenkader schep. Misschien moet het op zijn minst constructiever.
Kijk, als ik alleen maar roep wat er allemaal mis kan gaan, dat het allemaal eng is en dat we er allemaal aan gaan, dan gaan mensen op een gegeven moment niet meer naar je luisteren.
Of zoiets hebben van: ja, oké, ik ga nu zelf ook die mening gewoon maar overnemen en daardoor alles wat met AI te maken heeft wegklikken of niet gebruiken. Ja. Uhm, dus ik, ik, ik wilde. En die angst is er ook al lang.
Want als jij naar een gemiddeld zaaltje gaat en je, als wij lezingen geven, dan zit de zaal ook gevuld met mensen die, die, die in eerste instantie bang zijn. Dus dat gevoel is er al lang. Ja, maar toch.
Als ik dan kijk naar de hoeveelheid gebruikers op ChatGPT en hoe dat het snelst groeiende product in de geschiedenis van het internet en technologie is. Ik zie het nog niet zo heel erg, als ik heel eerlijk ben.
Nou oké, maar dan. Volgens mij zit die, gaat die adoptie prima. Maar dan kunnen we dus zeggen: mensen zijn én niet bang genoeg én niet optimistisch genoeg. Is dat dan de, is dat de conclusie waar je in kan vinden?
Maar dan heb je ook een. Bang, bangheid. Dat is het. Angst is gewoon niet zo'n denderende raadgever. Waar ik op zet is toch wel een stukje naïviteit. En het heeft niet met intellect te maken.
Want er zijn mensen met een gigantisch intellect en een boekenkast vol, die ook tegen mij zeggen dat AI is te gek, dus voor mij is dat niet per se altijd zo, maar ik hoop gewoon, ik waar ik eigenlijk meer.
Misschien is dat dan, wanneer je nu maker bent van dit soort toepassingen. Stel je bent nu bezig voor onderwijs.
Je hoort deze podcast, je ziet die prompt die Alexander heeft aangedragen en je denkt: bah, als ik daar gewoon een fantastische interface omheen maak, dan heb ik gewoon een product en ik ga dat ook verkopen aan scholen.
Te gek! Moet je lekker doen. Dat bedoel ik niet cynisch. Moet je echt doen.
Maar ik denk dat op het moment dat je dan zegt: wacht, voordat we het uitbrengen en net als wat OpenAI doet, een beetje red teamen, een beetje kijken en met alle personeel die je hebt zitten, iedereen in je projectgroep.
Joh, wat willen we eigenlijk voor kinderen? Zullen we iedere vrijdag ook met elkaar even gaan zitten? Wat voor wereld we eigenlijk met elkaar willen. En dan kun je de hele week weer lekker gaan programmeren.
Maar die vrijdag doen we dat. Dat is denk ik mijn nuance van: je technologie vormt de wereld, het doet van alles. Zitten allemaal waarden in.
Er gebeurt van alles met, met, met kinderen en de geest van kinderen door hoe jij je, je software uitrolt. Ga nou heel even rustig zitten en rol het dan uit.
We hoeven niet op een stopknop te drukken, maar gewoon iets meer nadenken over: hey, hoe, hoe houden we de, de, de mooie kanten van technologie en proberen we zoveel mogelijk die negativiteit die er ook bij hoort een beetje te kaderen of zo.
That's it. Hier Oscar, zet je ons toch nog aan het werk. Hartstikke goed. Je hebt ons doen nadenken. Heb je nou ook een vraag voor Wietse en voor mij over AI?
Mail je vraag naar: vraag@pokkie.show en wie weet behandelen we hem dan de volgende aflevering. Met dank aan Sam Hengeveld voor de edit. Tot volgende week, Wietse. Tot volgende week! [afsluitend muziekje]