Welkom bij AI Report, de Nederlandse podcast over kunstmatige intelligentie, waar we uitzoeken welke invloed AI heeft op ons werk, ons leven en de samenleving.
En voorspellingen over ons werk werden deze week gedaan op Davos. Daar voorspelde Anthropic CEO Dario Amodei dat de helft van de instapbanen, dus startersbanen voor kantoorwerk, binnen vijf jaar kunnen verdwijnen.
Verder in het AI-nieuws deze week: Sam Altman zei dat hij eerst hoopte dat dit moment nooit zou komen, maar het is toch eindelijk daar. ChatGPT krijgt reclame. En geruchten over Apple.
Siri zou dit najaar een volwaardige AI-chatbot gaan worden en Apple zou een AI-spelletje willen gaan uitbrengen. Wat we daarvan moeten verwachten weet Wietse Hagen. Dat en meer in AI Report. Veel plezier!
[muziek] Wietse Hagen, gefeliciteerd met de 50.000e nieuwsbriefinschrijver. Ja, de Amsterdam Arena, bijna. Ja, onze nieuwsbrief AI Report heeft, uh, deze week z'n vijftig— dat was op mijn verjaardag trouwens.
Gefeliciteerd. Juist, de 50.000e bijkomen. Dank, dank alle nieuwsbrieflezers voor dat verjaardagscadeau. Uh, dat is, uh, heel erg cool. Ja, het is waanzinnig en ik heb ook het idee dat,
uh, in die hele AI-hype cycle waar we natuurlijk nog dik in zitten, zijn er af en toe van die knikjes naar boven die wij dan terugzien in onze nieuwsbriefabonnee, uhm, grafieken.
Ja, het is gek hoe eigenlijk die grafiek een soort thermometer geworden is. Ja, dat is echt een proxy. Ja, want tijdens de zomer, ik bedoel, er is een soort zomerdip. Oké, die snappen wij.
Maar er was ook nog een soort van, meh, GPT-5 valt tegen dip. En dan, uh- In Luisteraars was die goed, hoor. Ja, die aflevering was top. Podcast wel, maar dat zagen we niet in de nieuwsbrief. Dat klopt. Klopt. Klopt ja.
En dan zie je, dan, ik weet niet, dat mensen toch een beetje op een soort onderbuik gaan van: ik moet op de hoogte blijven, want er is iets aan de hand en dan: nou, volgens mij loopt het wel los, ik kan weer even rustig aan doen en dan ontstaat er toch weer een soort van: hé, nu gaat het ineens heel erg over Claude Code en vrienden zijn appjes aan het maken.
Ja. Ik ga toch maar weer lezen of zo. Ja, Claude Code is aan de hand. Dat zien wij duidelijk in onze, in onze statistieken terug.
En dat begon een beetje eind vorig jaar, in december vorig jaar, en sindsdien, uh, piekt het behoorlijk. En dat komt ook omdat jij een Claude Code masterclass hebt gegeven vorige keer, wat alleen voor abonnees was.
Dus dan zie je een piekje, ook nog eens in de betaalde abonnees. Maar dit is gewoon aan de hand, Claude Code.
Ja, en het was ook zo dat tijdens de kerst blijkbaar toch veel mensen wat tijd overhadden en zijn gaan knutselen met Claude Code.
Net voordat 4.5 Opus uit was of net na, ná dat 4.5 Opus uit was, waardoor je een soort perfect storm kreeg van mensen met wat tijd over, die weer na zes maanden een keer gingen proberen te programmeren met AI en ineens allemaal naar elkaar begonnen te sturen.
Bij mij op de app, maar ook op X. Wat is er ineens gebeurd? Het werkt. Wa-- I-is er iets wat jij de afgelopen tijd hebt gemaakt? Of dat je iemand zag die iets maakte wa-waarvan je dacht: dit is typisch voor deze tijd.
En dan vraag ik dus specifiek om iets wat je met Claude Code kunt maken, wat dus niet een, niet iets mega ingewikkelds is. Maar het is ook meer dan een soort van tooltje.
Het is, het, dit zit, het, b-, w-waar we nu zijn, is dat het een beetje inzit tussen een volwaardige app die de App Store in kan, die gewoon helemaal— en, uh, ja, een, een, een calculator, uh, maken, zeg maar.
Het zit daar ergens nu tussen. Wat vind jij, wat, wat heb jij gezien wat je zelf opvallend vond? Nou, ik, het is wel, uh, twee anekdotes uit mijn eigen leven. Ja.
Uhm, voor een lezing, uh, ging ik op en toen vroeg ik: is er een, uh, timer? Uh, want ik vlieg nog wel eens, uh, de bocht uit qua tijd. Ja. Dus ik vraag altijd of op het afkijkscherm ook een klokje in de hoek, uh, kan.
In dit geval was dat een beetje te last minute. Ik had dat iets eerder aan moeten geven. Het was prima. En dan zet ik wel eens mijn telefoon neer met een timer. Ja.
En ik heb daar allemaal matige timerapps voor uit de Store, App Store geprobeerd en ineens stond ik daar zelf voor mijn eigen vraag dat ik dacht: ik kan het natuurlijk gewoon even met Bitric doen.
Voor de luisteraars die Bitric niet kennen: dat is een iOS-app waarmee je eigenlijk met AI apps kunt bouwen. Oké. Op je telefoon. Juist. En die app staat dan ook meteen op je telefoon. Een app om een app te bouwen.
Ja, dus ik stond daar en ik had nog 10 minuten of zo. Toen dacht ik, en ik zat weer door de App Store te scrollen, ik dacht: oh, wat een matige appjes. Tijdens je lezing? Daarvoor. Oké.
Ja, dus nee, [gniffelt] leuke, leuke lezing, Wietse. Ja, precies. [lacht] Momentje, hoor, ik ga nog even een appje bouwen.
Nou, als ik dat goed had aangepakt, had dat een hele sterk onderdeeltje, een sterk onderdeel kunnen zijn van de lezing. Leuke story arc geweest.
Nee, maar, en, en dit is, i-, uh, ik ga straks een voorbeeld geven van een iets grotere scope, maar dit was echt: ik wil gewoon als ik mijn telefoon horizontaal heb, uh, landscape, uh, een klok in beeld met niks anders, geen geluid, die gewoon mooi aftelt.
Ja. Gewoon een, een mooi typische timerfunctie. Ja. Echt zo'n suf iets. Ja. En de App Store zit er vol mee, maar allemaal advertenties, allemaal matig. Ja, ja, ja.
Dus ik zei tegen Bitric in een paar zinnen van: dit is wat ik wil, uh, op een hele-- en toen, nou ja, dan heb je twee minuten later een app die helemaal voldoet en toen heb ik nog een paar tweaks op gedaan en toen liep ik het podium op en toen had ik dus die timer.
Dat was een heel raar moment dat ik dacht: blijkbaar ga ik dus niet meer naar de App Store altijd, maar laat ik appjes on demand bouwen. Ja, grappig. En dit was supersuf, maar wel heel waardevol voor mij op dat moment.
Een ander voorbeeld is dat ik, uh, een bruiloft aan het plannen ben waarop ik allemaal mensen aan tafels moet zetten. Dus ik zat een beetje te zoeken. [lacht] Ik begon op, op Google gewoon. Placeren.
Heeft iemand hier even een appje voor gemaakt? Snap ik. Nou, kom ik wat met alle respect voor luisteraars die wel weten wat je dan moet gebruiken. Ik, ik heb het niet gevonden.
Het was allemaal echt matig of onderdeel van een of ander zwaar- Ik doe mensen met kaartjes. Dan gaan ze- Ja, wat misschien ook heel leuk is trouwens. Ja, met elkaar daar zitten en zo.
Ja, het zou een leuk sociaal moment kunnen zijn, Wietse. Maar goed, ik had zoiets van: nee, ik heb al een lijst, ik kan het koppelen. Ja, ik ben gewoon mega nerd.
Dus ik dacht: ik heb eigenlijk die s-, die, die, uh, ik weet al wie er komt. Die namen heb ik al in een, in, in ergens staan, dus ik kan het- Die en die haten elkaar. Ja, dit, mo-, dit is, ja, oké. Ik moest- [lacht]
Ja, ik moest jou ook ergens neerzetten, vriend. Ik snap het. Ik snap het. Dus ik, dus ik dacht, uh, het was een heel grappig moment. Ik zat een soort van bevroren.
Ik had het hier, uh, met mijn vriendin over en ik zat een soort van bevroren en s-, en we keken elkaar aan en ze zei: "wat is er?"
Ik zei: "nou, ik ben nu aan het overwegenOf we het fysiek gaan doen of ik een excelletje ga maken die. Want ik wil eigenlijk ook die tafelindeling van bovenaf kunnen zien.
Dus ik zat wel te denken aan een soort virtual wedding achtige. Een visualisatie van de tafels. Ja, en ik dacht dan ook ik hou heel erg bijvoorbeeld van snap to grid.
Als in dit zit bijvoorbeeld in Keynote dat je dat er eigenlijk een grid achter ligt. Dus je pakt een tafel op bijvoorbeeld en die snapt naar grids en dat voor iemand die van orde houdt is dat heel prettig. Ja.
Dus ik dacht op een gegeven moment weet je waarschijnlijk als ik al iets vind, zit daar ook niet snap to grid in. Dus ik zei 10 minuten geef ik het maximaal. Ik ga even kijken.
Nou, daar is natuurlijk, je voelt hem al aankomen, een fantastische placeer applicatie uitgekomen met snap to grid in en uitzoomen vector based.
Ik kan naampjes van links naar rechts slepen die magnetisch automatisch naar stoeltjes toe gaan. Het was echt heel leuk. En dus ik heb een soort en ik wil.
Ik hou heel erg van de playfulness van Nintendo, zeg maar op hun Switch en Wii. Dat heeft allemaal klingeltjes en plingetjes. En hoe dat er allemaal uit ziet. Een soort van uhm ja, uh zacht en vrolijk of zo.
Dus ik had ook nog gezegd doe maar een beetje als een switch menuutje en dat was ook helemaal gelukt. Nou, toen ging ik muziekjes toevoegen, dacht ik. Rustig aan, we moeten nog. We gingen. We gingen placeren. Ja.
Maar het was wel echt zo'n. Deze duwde wel tegen de limietje limieten aan, want ik zei ook van ik wil versiebeheer als ik wil. Ik wil versies hebben van het placeren. Ja, ja. En dan op een gegeven moment.
Hier ging het ook over tijdens de workshop. Dan loop je tegen die glazen muur op van uh ja, maar nu wil ik eigenlijk dat het ook cloud syncing heeft en dat mijn vriendin er nog aan kan werken.
En dat het daar dan ook versiebeheer heeft, maar dat dat niet iedereen daar zomaar bij kan, want er zit ook gewoon namen in en zo. Vind ik allemaal niet leuk.
En toen merkte ik van oké, we houden hem even op mijn laptop en zei ik tegen mijn vriendin. Hier zit een HTML verhaal. We gaan even op mijn laptop blijven. Hij kan het wel opslaan, maar lokaal en zo.
En toen was het ook uh, was het ook oké. Maar ik merkte wel. Het is niet uitgegaan vlak voor het huwelijk omdat jij geen cloud hosting wilde doen. Nou ja. Ja, nee, fijn. Er komt dus wel een hele. Maffe test.
Maffe gesprekken terecht. En een soort rare gedachten kronkels in je eigen hoofd waar je. Waar ik steeds vaker dus begin te merken van moet ik niet even toch even snel even iets rollen nu
ter plekke, waardoor ik dit even kan doen en me dan inhouden om niet te denken is dit het product? Nou uh, wat Wytse allemaal rolt, kan hij vertellen hoe hij dat allemaal doet.
We hebben de vorige keer dus een beginners masterclass Cloud code gegeven. Die kun je vinden op AI-Report.nl.
Als je betalend abonnee bent, dan krijg je echt de ja echt de basics van de basics met de beperkingen die er zijn. Dat is ook belangrijk om uit te leggen. Ook zeker. Ja. En dan vervolgens hoe te starten.
We gaan nog zo'n masterclass doen, want dit smaakt naar meer duidelijk voor jullie. Waar gaan we het de komende keer over hebben? Wytse? Nou, ik kreeg veel vragen over skills eigenlijk.
Sommige mensen noemen die ook echt skills, want die snappen precies die snappen wat het is. Maar heel veel mensen snappen dat eigenlijk nog niet en dat is helemaal oké.
Je kunt je voorstellen uhm, je gaat een placeer applicatie maken voor je bruiloft. Ja, en je hebt ook een beetje smaak, dus het ziet er allemaal een beetje matig uit.
En je vindt het eigenlijk wel leuk dat het eruit ziet als een Nintendo Switch of een Wii. Ja, je bedoelt waar, waar je. Je hebt de basis genomen met Cloud, namelijk.
Je snapt nu hoe je die app moet installeren en hoe je de eerste versie van zo'n tooltje kan maken. En je weet wat je er ongeveer mee kan maken, want dat heb je in les één geleerd.
Maar nu kom je erachter dat wat hij standaard maakt dat je dat eigenlijk niet mooi genoeg vindt. Bijvoorbeeld. Precies het beetje het vanille, uh, het midden van de wegachtige gemiddelde is, is niet wat je prettig vindt.
Je hebt een bepaalde voorkeur voor hoe dingen werken. Ja, misschien zeg je ook wel er moeten standaard altijd keyboard controls in, want ik werk graag met mijn keyboard in plaats van mijn muis.
En ik wil geluidjes, want dat vind ik vrolijk. Ja uhm, dan kan je ook vragen voor dat. We gaan nu bijna de masterclass in, dus ik hou het even kort.
Maar je kunt dan met Claude in gesprek en zeggen joh, ik ga dit vaker doen. Ik wil eigenlijk met jou een soort uhm kleine expert ontwikkelen die die stijl van zo'n Nintendo een beetje vangt.
En die gaan we samen vormgeven zodat je die in het vervolg bij een volgend project meteen meeneemt. Claude kan dan zelf kiezen of jij neemt hem meteen mee.
Je ziet eigenlijk dat je allemaal kleine robotjes of stukjes prompt en code combineert om een soort setje te maken van je eigen superpowers binnen Claude. Het is nog best een vage beschrijving, dus. Het heeft.
Ja, ik zit. Ik zit me in te houden omdat ik. Ik wil niet te veel teasen, maar het heeft wel even een een. Het zijn eigenlijk een soort lesjes mini lesjes die je Claude kan leren. Dus bijvoorbeeld als je nu een Claude.
Als ik nu een Claude vraag van mijn favoriete podcast, geef me even de samenvatting, dan gaat dat ding eerst nadenken Oh, hoe moet ik eigenlijk een podcast downloaden? Hoe werkt het eigenlijk?
Hoe moet ik eigenlijk een podcast transcriberen? En dat dat, daar gaat hij allemaal opnieuw zitten verzinnen.
En dit is dan een ding waardoor je daar waardoor ik eigenlijk tegen Claude zegt Luister vriend, ik zie dat jij allemaal dingen aan het doen bent, maar iemand heeft dit al een keer voor jou uitgezocht wat jij moet doen, namelijk dit ding downloaden en dan dit ding downloaden en dan dit en dit en dit doen.
Doe dat maar voortaan. En vanaf dan heeft hij die die les geleerd als. Een nieuwe skill. Ja, een nieuwe skill. Hoe gaat het in The Matrix? Dan hebben ze toch gewoon kungfu?
Ja, het is echt hun ogen even knipperen en dan hebben ze hem. Dan uploaden ze kungfu lessen. Dat dan, maar dan met user interfaces. Nee, ja.
En ik moet zeggen dat ik best wel lang niet echt in skills gedoken ben omdat ik dacht ja, dit is gewoon een prompt library, whatever. En serieus, ik was best wel cynisch. Je onderschatte het.
Ja, want als je eenmaal skills met elkaar gaat combineren en in skills blijk je ook stukjes code te kunnen stoppen. Nou ja, en je kunt skills updaten met skills en op een gegeven moment begin je je te beseffen.
Enorme marktplaatsen nu met echt een soort van makkelijke lessen die je dus als kungfu kan leren aan Claude. Een hele library met tienduizenden varianten daarvan die je heel makkelijk aan dat ding kan.
En dan is dus echt een boost van wat je ermee kan. Echt op alle gebieden, van marketing schrijven tot. En skills kunnen gedeeld worden. Voor de duidelijkheid ja. Dus je hebt ook allemaal skills libraries inmiddels.
En OpenAI gaat ook skills ondersteunen nu, want het is eigenlijk een Anthropic dingetje omdat ze merken dat ze hier iets te pakken hebben.
Nou, hoe dan ook, op 5 februari, dat is een donderdag, geeft de heer Hagen weer masterclass. En dan gaat het dus over skills tijdens de lunch tussen 12.00u en 13.00u.
Die masterclasses zijn exclusief voor betaalde abonnees van AI-Report. En als je dat vandaag nog doet, dan krijg je ook direct toegang tot de vorige masterclass. Dus hoe je dat doet vind je in de shownotes.
Of je gaat gewoon naar AI-Report.nl. We gaan naar het nieuws Wytse.Ja, want op Davos is AI het favoriete onderwerp.
Het meest opvallende moment was een gesprek tussen Dario Amadei, de CEO van Anthropic, en Demis Hassabis, de baas van Google DeepMind, Nobelprijswinnaar, die samen op het podium zaten.
Ehm, Anthropic veroorzaakte natuurlijk veel furore door Claude Code, waar we het net over hadden. Ehm, en Google DeepMind heeft, is soort van uit de as herrezen, zou je kunnen zeggen.
Nadat een jaar geleden iedereen het nog had over, eh, Chinese open source modellen en dat we niks meer zouden horen van, van Google, heeft Google de weg natuurlijk terug, eh, eh, geslagen en Gemini drie wordt bijzonder serieus genomen.
Ehm, de highlights van het gesprek tussen deze titanen. Amadei houdt vast aan zijn voorspelling dat we in 2026, 2027 AI zullen hebben die alles kan wat een mens kan.
Er is dus niks aangepast in die voorspelling in de tijdlijn. En hij zegt: ik heb engineers bij Anthropic die geen code meer schrijven. Zij laten het model het werk doen. Over banen is hij ook, eh, uitgesproken.
De helft van de instapbanen voor kantoorwerk kan binnen één tot vijf jaar verdwijnen.
En Hassabis adviseert studenten om ongelooflijk bedreven te worden in het werken met AI-tools, want dat zou beter zijn dan een traditionele stage.
We gaan het straks uitgebreider hebben over wat hij allemaal gezegd hebben. CEO's zweren bij AI, maar werknemers zijn een stuk minder enthousiast. Dat blijkt uit nieuw onderzoek onder 5.000 kantoormedewerkers.
Tweederde van de gewone medewerkers zegt dat minder dan twee uur per week bespaard wordt door het werken met AI. Of eigenlijk helemaal geen tijd. En bij de directies is het beeld compleet anders.
Meer dan 40% claimt acht uur of meer te winnen. Softwarebedrijf Workday noemt dit de AI-tax, de AI-belasting op productiviteit. Ze ondervroegen 1.600 werknemers en 85% zegt één tot zeven uur per week te besparen met AI.
Maar die winst verdampt grotendeels weer, want werknemers zijn veel tijd kwijt met het herstellen van fouten en het nakijken van die AI-output. De gegenereerde content herschrijven.
En per saldo blijft er dan minder over dan wat die ruwe cijfers suggereren. Ook CEO's geven toe dat het nog niet altijd loont. Op Davos presenteerde PwC een onderzoek.
Slechts 12% van de ondervraagde topbestuurders ziet al echte financiële voordelen van AI. En meer dan de helft meldt helemaal geen meetbaar resultaat. ChatGPT krijgt advertenties.
OpenAI rolt de komende weken ads uit voor Amerikaanse gebruikers van de gratis versie. Die advertenties verschijnen onderaan de antwoorden wanneer er een relevant gesponsord product is bij het gesprek wat je hebt.
Dat is een opvallende draai, want tijdens een gesprek aan Harvard in 2024 nog noemde Sam Altman AI-advertenties verontrustend en een last resort voor het bedrijf.
Hij maakte zich zorgen dat gebruikers zouden gaan twijfelen of antwoorden worden beïnvloed door adverteerders. Maar nu is dat laatste redmiddel blijkbaar nodig. OpenAI verwacht dit jaar $ 9 miljard te verbranden.
Van de 800 miljoen wekelijkse gebruikers betaalt slechts 5% voor een abonnement. Betalende gebruikers van Plus, Pro en Business abonnementen blijven gespaard. We zullen het hier ook straks uitgebreider over hebben.
Moxie Marlinspike, de cryptograaf achter Signal en de versleuteling van WhatsApp, heeft een nieuwe missie. AI-gesprekken net zo privé maken als je Signal berichten.
Deze week lanceerde hij Confer, een AI-assistent die belooft dat niemand kan meelezen. Niet het bedrijf, niet hackers, niet de overheid.
Want je gesprekken worden versleuteld met een sleutel die alleen op jouw apparaat staat. Gaan we het straks ook over hebben. En Apple gooit het roer om.
Het bedrijf heeft jarenlang beweerd dat niemand zit te wachten op een chatbot. Maar die tijd is nu voorbij, want uit gelekte rapporten blijkt dat Siri dit jaar, dit najaar een volwaardige ChatGPT-concurrent gaat worden.
Je roept nog steeds: Hé, Siri, maar dan krijg je een gesprek terug. Die chatbot kan het web doorzoeken, bestanden analyseren en afbeeldingen maken. En de technologie gaat komen van Google.
Apple betaalt naar verluidt $ 1 miljard per jaar voor toegang tot Googles Gemini. En er komt een AI-speldje ter grootte van een twee euromunt. Er zouden ook twee camera's in gaan zitten, drie microfoons en een speaker.
En het idee is dat je die camera of die, ja, microfoon, of hoe je het ook wil noemen, op je kleding prikt en dat AI daardoor kan zien en horen wat jij meemaakt. En Apple zou mikken op 2027 om het apparaat te releasen.
En tenslotte, Bloomberg schrijft over de manier waarop Amerikaanse universiteiten AI inzetten om toelatingsaanvragen te beoordelen.
Virginia Tech verwerkte vorig jaar 58.000 aanmeldingen met een half miljoen essays erin en dit jaar scoort AI elk essay samen met één menselijke lezer in plaats van twee.
Dus vroeger deden ze dat met twee mensen en nu nog maar één, omdat AI die andere persoon, eh, ja, de plek overneemt. Resultaat: 8.000 uur bespaard en studenten horen een maand eerder of ze zijn toegelaten of niet.
En Caltech, een andere universiteit, gebruikt AI op een andere manier. Daar controleert AI juist of studenten AI hebben gebruikt.
Wie onderzoek indient of papers schrijft, krijgt automatisch gegenereerde vragen die ze op video moeten beantwoorden. En zo checkt de universiteit of de student het werk ook echt zelf begrijpt.
Critici waarschuwen in beide gevallen voor de risico's. Er is een NYU-professor die zegt: AI beloont voorspelbaarheid en het exacte format waar het model naar zoekt.
Dat is het tegenovergestelde wat je wil in, uh, stukken die door studenten geschreven zijn.
En er is een MIT-econoom die vreest dat universiteiten die dezelfde AI-modellen gebruiken dezelfde type studenten gaan selecteren en dat kansarme groepen daardoor achter lijken te blijven.
Straks gaan we het hebben over de inhoud van al deze nieuwsitems, maar eerst, uh, Dept, Marian en Lucas. [muziek] Hi hier, marketing- en techbureau Dept.
Elke week bespreken we hoe wij merken helpen in de wondere wereld van AI. Deze week: agentic shopping. Lucas, nog even kort, wat is dat precies? Ja, agentic shopping, agentic commerce, uhm, is een beetje hetzelfde.
Het is een vorm van online shopping waarbij, uh, je AI-agent gebruikt als consument om namens jou producten te zoeken, te vergelijken en aan te kopen.
En met de komst nu van de agentic protocollen vanuit zowel OpenAI als Google, uh, wordt dit binnenkort, uh, echt mogelijk.Kortom, we kunnen straks allemaal onze aankopen laten doen door onze AI shopping assistant.
Fantastisch! Check. Hé, maar ook al is dat nog niet zo, het is wel handig als merken alvast beginnen, toch? Ja, kijk, w-w, het is gewoon goed om in kaart te brengen wat er nodig is en waar je op dit moment staat.
En daarvoor hebben we een, uh, assessment ontwikkeld waarbij we eigenlijk naar de volledige customer journey van een klant kijken en per stap in kaart brengen welke interacties nu en dus in de nabije toekomst door agents zouden uitgevoerd kunnen worden.
Ja. En, uh, denk hierbij bijvoorbeeld aan het zoeken van producten, producten vergelijken, maar ook het kopen en misschien zelfs retourneren.
En vervolgens bepalen we samen met het merk waar je wil dat die agents wel of niet een rol kunnen spelen. Want dat kan per merk, uh, wellicht verschillen. Ja.
Uh, en daarmee ontwikkelen we eigenlijk in feite je agentic commerce strategie. Check. Want, uh, agents zomaar loslaten, dat werkt niet.
Nee, je moet wel zorgen dat, uh, dat ze met je kunnen praten en bij je kunnen kopen. Het is eigenlijk net, uh, net mensen. Uhm, dus we doen per touchpoint een assessment.
Dus is je productdata bijvoorbeeld gestructureerd genoeg? Heb je de juiste, uh, API's of MCP's? Ja. Uhm, is je content ook begrijpelijk voor, uh, agents, hè, kunnen ze ermee werken?
En is je architectuur hier überhaupt op, uh, voorbereid? En dat bij elkaar zorgt ervoor dat we precies weten wat er nodig is, uhm, om, uh, om er klaar voor te zijn. Check. En dan?
Ja, dan maken we samen een concreet plan. Dus een plan met duidelijke aanbevelingen en een, uhm, stappenplan om te zorgen dat je kan toewerken naar die agent ready, uh, commerce, uh, wereld.
En daarmee ben jij klaar om straks al die AI shopping agents te ontvangen in jouw winkel. Check! Duidelijk. Dank Lucas! Want wie vandaag begint, loopt straks voorop. Wil je weten hoe agentic shopping jouw merk raakt?
Kijk dan op deptagency.com/ai-report en tot volgende week. [muziek] Wietse, zag ik nou dat die mensen van Cursor een complete browser hebben gemaakt met, door te vibe coden? Ja, het is best wel een, uhm, bizar verhaal.
Uh, vo-voor de luisteraar, een browser is inmiddels, hè, dus waar jij websites in opzoekt. Safari, Chrome, uh, Firefox. Die zijn inmiddels zo geavanceerd als een compleet besturingssysteem zoals Windows en Mac.
Als in complexe software.
Ja, dus het is bijna niet meer een applicatie die even draait op je computer, zoals Excel of Word, maar, uh, zo'n geavanceerde applicatie geworden dat je het bijna kan zien als een besturingssysteem op zichzelf. Oké.
Browsers zijn, Chrome OS bijvoorbeeld van, van Google is nagenoeg een browser als besturingssysteem, dus dat zegt wel iets, dat je er hele Chromebooks op kan draaien. Uhm,
om zo'n browser te bouwen heb je allerlei, uh, onderdelen nodig. Uh, dat zitten heel veel bewegende stukken en best wel veel complexiteit om een, uh, ecosysteem als een browser draaiende te krijgen.
Dus om dan te zeggen laat AI een browser bouwen, dat is best wel een flex. Ja, ja. Hè.
Uhm, om dat te kunnen doen, uh, moet je eigenlijk meerdere agents hebben die lang, uh, autonoom zonder dat jij constant een handje hoeft vast te houden aan het werk kunnen.
Hè, dus ze zijn, ze hebben het een week laten draaien, uh, met meerdere agents om eigenlijk tot een complete browser te komen.
Wil ik wel even bij- Cursor heeft meerdere agents een week laten draaien om een complete browser te maken.
Ja, wat nu een beetje de, in ieder geval een trend is, is om te zeggen: oké, uh, voor de luisteraars die Cloud Code wel eens gebruikt hebben. Cloud Code stopt op een gegeven moment omdat eigenlijk, uh, het klaar is.
Uh, want ja, je hebt een opdracht gegeven en de applicatie is klaar. Er is een plan gemaakt, de checklist is gedaan en hier heb je het, zeg maar. Na een minuut of tien krijg jij je eindresultaat. Ja.
Je kunt ook op dat moment zeggen: nou, je mag nog wel even door. Sterker nog, kijk nou eens wat je net allemaal gedaan hebt en bedenk nog maar eens een paar features erbij, want je bent er nog niet.
[lacht] Maar wacht even. Dus je hebt gevraagd om, uh, weet ik veel, een of andere tool die je banktransacties omzet in een grafiek.
Als je dat vraagt, dan gaat hij eerst een plan maken en dan vervolgens als jij zegt: dat is goed, dan gaat hij dat ook allemaal uitvoeren en bouwen.
En op een gegeven moment zegt hij: nou, ik heb het allemaal gedaan, ik heb het hele, alle vinkjes gezet. Het is klaar. Hier is het. En dan zeg jij:
dat, dat is prima, maar hij zou ook langer door kunnen gaan en hij moet zelf verzinnen wat hij dan moet verbeteren. Nou, dit kan je dus op allerlei manieren doen.
Uhm, er is een, een beetje een meme ontstaan, Ralph Wiggum. De Ralph Wiggum meme gaat over een Simpsons karakter.
Er is een heel klein kereltje in Simpsons, die een soort van, uh, naïef, schattig de wereld in loopt zonder al te veel kennis.
Zelf ook niet helemaal doorheeft dat het hem allemaal niet aan het lukken is, maar gewoon doorgaat.
Hè, dus zo zie je het als een soort vrolijk, naïef kereltje die de hele Simpsons lang iedere keer zichzelf in de nesten werkt, dat niet doorheeft en gewoon stoïcijns blijft doorgaan.
Nou, als je die mentaliteit van dat hele schattige kereltje, uh, pakt en in een AI stopt, dan kan je eigenlijk tegen Cloud Code zeggen: joh, ga nog maar eens even door, je bent er nog niet.
Probeer nou eens te kijken of je bijvoorbeeld zo'n placeer applicatie voor die bruiloft kan uitbouwen tot een compleet bruiloft CMS.
Maar door het aan hem te vragen of door alleen maar tegen hem te zeggen ga maar door en kijk maar even. Dit is waar. Kijk, hier heb je verschillende ideeën over. Je hebt, zeg maar, de hele naïeve Ralph Wiggum.
Dat is letterlijk, want de these is dat hij nooit meer stopt, hè, voor de duidelijkheid. No infinite. Maar hoezo nooit meer stopt? Dus jij, dus jij zegt gewoon eigenlijk je moet, je moet gewoon zo zien.
Je geeft die opdracht voor het placeren en daarna geef je de opdracht: leuk wat je gemaakt hebt, ga maar door. Hè, je kan het specifieker maken met: verzin maar meer features of breid het uit.
Of je kunt gewoon zeggen: wat vind jij? En dan laat je dat ding gaan en na een week kom je terug. En hij, iedere keer als hij klaar was, moest hij weer, hè. Ja, ja.
Dit is echt een soort— Alsof hij tegen zichzelf zegt de hele tijd: ik ga weer door. Ja. Nadat hij denkt dat hij klaar is. Ik ga weer door. Het is echt, ik bedoel, daarom zeg ik het is een soort meme.
Het is een half grapje, die Ralph Wiggum. Maar heel veel bedrijven en onderzoeksinstellingen, hè, die zijn nu bezig van: wat gebeurt er eigenlijk als je een AI gewoon maar blijft vragen om iets nieuws?
Het is heel grappig, want je zou natuurlijk, als je, stel je bent de baas van een bedrijf, dan ga je nooit tegen een medewerker zeggen: ga maar weer door, ga maar weer door, want die medewerker kost gewoon geld iedere maand.
Ja. En hier is opeens het bedrag zo laag geworden dat dus de barrière om [gniffelt] gewoon te zeggen: maak het beter, die barrière verdween.
En eigenlijk is dit, waar we nu zijn, is: ja, wat gebeurt er eigenlijk als we, als, als de, de, de reden om, uh, om beperkt te zijn, namelijk geld, wegvalt?
Ja, wat je zegt, dus in dit geval, als het even terugkomt op het voorbeeld van de webbrowser: make a browser. Ja. En dan aan het einde: keep going. Ja. Loop, loop, loop.
Dit is de meest basale versie van dat Ralph Wiggum meme, uh, paradigm zeg maar. Maar inmiddels, uhm, is het grapje uit de hand gelopen en zijn er ontwikkelaars die zeggen: maar wacht even.
Stel dat je van tevoren eerst met een, uh, groot zwaar model, hè, uh, Opus of Gemini 3En echt een groot plan maakt. We gaan wel echt een hele browser bouwen.
Een megaplan met 900 subtaken en dan daar een agent op zet die normaal al zou stoppen of zou zeggen: dit scope is voor mij te groot en gewoon heel de tijd blijft zeggen: keep going, keep going.
Wat ze dan noemen spec driven development. Spec is de specificatie van wat iets moet kunnen, uitgeschreven, abstract, voordat je software maakt.
Gewoon de requirements aan de hand van de brief van de klant of van een bedrijfsafdeling.
En dat je eigenlijk tegen een agent of meerdere, Cloud Code, sessies naast elkaar, om het nog even gekker te maken, zegt: keep going. Als in: verzin meer specs.
Nee, keep going op het grote spec-document wat je normaal zou zien als te groot. Maar nu kan jij het aan, want je gaat het stap voor stap doen.
Uh, en wat je erbij kunt zeggen is, uh, belangrijk ingrediënt: iedere keer als hij opnieuw begint, gaat hij eerst kijken wat hij daarvoor gedaan heeft. Dus hij begint met een schoon context window.
Is wel belangrijk, want dat is ook een van de redenen dat dit niet kon, is omdat, op een gegeven moment is de context gewoon vol.
En ook al doet hij compacting, dus zelf soort samenvattingen, resumé schrijven voor zichzelf. Op een gegeven moment loop je tegen de limiet aan van zo'n agent.
Ja, het blijft beperkend van AI op dit moment in de tijd dat hij maar x hoeveelheid gegevens tegelijkertijd in zijn of haar hoofd kan houden. Ja.
Waardoor als een project te groot of zelfs een tekst te groot of te complex wordt, dat ie, dat ie de, de naald in de hooiberg niet meer kan vinden. Dat hij eigenlijk niet meer weet waar hij nou mee bezig is.
En dan zie je hem dus ook dingen doen waarvoor je denkt: ja, oké, dit heeft geen zin meer. Je, je, je, je blijft hangen. Het werkt gewoon niet zoals ik het gedacht had.
En dat is dan de technische beperking van dat kleine context window. Ja, en ik denk wat je, exact dat, en wat je nu ziet is dat, om even de stapjes te maken.
We begonnen met kale modellen waar we tegenaan gingen praten in de vorm van ChatGPT, met daarachter een GPT-model van OpenAI. Jij zegt iets, je krijgt antwoord, je zegt iets, je krijgt antwoord.
Op een gegeven moment komen daar die scaffolds omheen, die pakken waar wij het over hebben.
Een soort Iron Man suit, waardoor je een exoskeleton om zo'n model heen zet, zoals Cloud Code of sinds anderhalve week Cloud Cowork, namelijk AI, software die AI voor jou aanstuurt.
Nu zijn er natuurlijk, uh, mensen die experimenteren met: moet daar niet nog een pak omheen? Moeten we niet eigenlijk zeggen dat er een regisseur is die agents aanstuurt?
En eigenlijk is dat Wiggum-grapje waarbij je eigenlijk tegen een agent zegt: keep going. Ik bedoel, wie zegt die keep going? Snap je wat ik bedoel?
Een heel klein, suf, stom, het is één regel, hè, voor de duidelijkheid maar. Een middle manager. Er is een middle manager aan de organisatie toegevoegd.
Ja, en, uh, dat grapje is nu uit de hand gelopen, want mensen merken: hé, grappig, ik heb hem nu een week laten draaien, uh, en het is best oké of zo wat er uitgekomen is, maar hij is ook helemaal de weg kwijtgeraakt.
Misschien moet ik tegen hem zeggen: iedere keer als ik zeg keep going, wis je context window. Dus begin opnieuw, maar lees even terug wat je hebt gedaan.
En als je een nieuwe stap zet, doe aan het einde een samenvatting naar jezelf schrijven in de toekomst waarin je zegt wat je hebt gedaan.
Dus je bent dan eigenlijk een context window aan het opbouwen buiten, uh, het normale context window in de vorm van documentatie voor je toekomstige zelf. Ja, het is echt een overdrachtsdocument.
Als, als, zoals mensen dat in een groot bedrijf zouden doen. Ja, nee. Een van de, uh, nou, is het ironisch? Ja, ik denk dat het wel een beetje ironisch is.
Dingen die we nu zien is dat heel veel, uh, leerlessen uit simpelweg kenniswerk en management tussen menselijke agents eigenlijk als metafoor en daadwerkelijke technische implementatie best wel goed werkt als je het op diezelfde manier indeelt, hè, dat we eigenlijk met onze menselijke organisaties, patronen en processen hebben ontdekt die eigenlijk te kopiëren zijn naar een virtuele agent organisatie waar je meerdere AI's laat samenwerken.
En zoals je wel vaker ziet, uh, de term vibe coding, als grapje ontstaan, inmiddels een soort fenomeen.
Ralph Wiggum als een soort grapje van: laat, blijf gewoon keep going zeggen, kijken wat er gebeurt, begint nu ook langzamerhand steeds, uh, verfijnd te worden. Maar wat, wa-wel, met welk doel? Dat je zegt: keep going.
Dat je grotere projecten kan. Want dat is denk ik waarom ik hem aanhaal als jij het hebt over een webbrowser. Ja.
Kijk, uh, een klokje maken voor een lezing zodat je weet hoeveel minuten nog, je nog hebt, is ver, uh, ruim binnen de scope van wat AI nu kan. Op dit moment kan. Absoluut.
Ja, dit kunnen jij en ik en de luisteraar ook gewoon maken. Plaseer applicatie, duw tegen de rand van het glazen plafond, zeg maar, van de glazen muur aan.
Want als ik iets meer wil, moet ik me er al mee gaan bemoeien en ben ik met 20 vragen en een dag, uh, pas verder. Hè, niet in één keer staat dat er.
Ja, je bedoelt te zeggen: je bent een dag lang aan het praten met die AI om het te krijgen zoals jij het in jouw- Het handje aan het vasthouden van de agent.
Ja, want hij stelt de hele tijd vragen: wil je dat ik het zo of zo doe? Ja. En jij bent de hele tijd of, uh, een soort van schop onder zijn hol aan het geven of hem aan het bijsturen.
Dus ondanks dat het simpel is geworden, is het nog wel een dag van jouw werk, van jouw, van jouw leven. En jij zegt eigenlijk: kan dat ook naar één prompt? Moet, moet ik het zo zien?
Nou ja, je krijgt een soort meta prompting, hè, want eigenlijk moet er eerst een plan gemaakt worden, uh, door een agent. Uh, het is, trouwens, in Cloud Code zit al een planning mode, hè.
Die kan je aanzetten van: doe nou eerst even een heel goed plan maken voordat je jezelf aan de gang zet.
En voor de helderheid, dit grapje van die Simpsons-kerk, daar gaan we het in de toekomst helemaal niet meer over hebben. Als in specifiek, dit gaat natuurlijk terechtkomen in die tools.
Hè, dus je ziet hier eigenlijk de eerste vonk ontstaan van een soort upper management binnen, uh, scaffolds zoals Cloud Code.
Maar wat ik niet helemaal begrijp is: gaat dit er nou voor zorgen dat dat ding door dat keep going allemaal dingen erbij gaat verzinnen waardoor het eigenlijk beter werkt dan dat jij er zelf over nagedacht had in eerste instantie?
Ja, ja, ja, dat is belangrijk. Is dat het? Ja, ook.
Kijk, je kunt zeggen: ik heb hier een plan voor een project, bijvoorbeeld een webbrowser, wat nu eigenlijk voor de standaard tools zoals ik ze download en er verder niet aankom, te groot is.
Als jij nu aan Cloud Code vraagt: maak een browser. Nou doet ie waarschijnlijk een soort matig lullig dingetje bouwen. Ja, dat kan, dat kan gewoon niet.
Ja, maar als je dan na, na dat matige dingetje zegt: ga nou eens door. Ik heb het nog niet eens over creativiteit. Gewoon ga nou eens door.
Als je nu door moet en dan ook nog eensEigenlijk is dat ga nou eens door, keep going, niet helemaal fair.
Wat we, wat je eigenlijk doet met dit loopje, want meer is het niet, hè, iedere keer weer aanzetten en zeggen: Alexander begint. Die maakt een browsertje in de standaard Claude-code. Alexander verdwijnt.
Wietse komt daar zitten en die krijgt het werk van Alexander. Breidt eens uit, zonder nog te weten wat daarvoor gebeurd is eigenlijk. Dus het is niet keep going on your own work. Nee.
Het is keep going op iemands anders werk. Ja. En die, s-, dat snijden in de context window zorgt er eigenlijk voor dat Claude denkt: hé, er staat al iets, hier kan ik wel mee door. Terwijl, je hebt het zelf gemaakt net.
Maar goed, dat weet je niet, want we hebben jouw geheugen even, A Man in Black, hè, w-, met dat knopje ingedrukt. Ja. Je, je weet even niet meer dat jij het zelf gemaakt hebt.
En blijkbaar is het compounding engineering, zoals ze dat dan noemen, dus het opstapelen van het werk wat Claude eigenlijk zelf gemaakt heeft, maar zelf niet doorheeft dat hij gemaakt heeft, creëert een soort, uh, al met al, wat ik denk ik eigenlijk, uh, wat, wat er eigenlijk is ontdekt met dit grapje is dat je voorbij de limieten.
De context windows, de beperkte context windows. Ja. Wat tot nu toe een limiet was van de mogelijkheden van programmeren met AI.
Ja, je kan ook voorbij, dus, ze-, eigenlijk een beetje voorbij het zelfvertrouwen van Claude Code. Ja. Die eigenlijk denkt: nou, dit kan ik wel aan.
Nou ja, omdat je hem eigenlijk gewoon vertelt: ik snap het, dat je niet meer kan doen dan jouw context window is, maar schrijf even een overdracht documentje en dan geven we het door.
En eigenlijk geef je hem dan weer aan hemzelf, toch? Het is in een. Absoluut. Het is in een organisatie een beetje als een, als, of het één persoon is, maar die een geheugen heeft van een goudvis. Ja.
En dan heeft hij het rondje gezwommen en dan zeg je eigenlijk: ik zal je even op de hoogte brengen van wat er in het vorige rondje zwemmen is gebeurd en dan gaat hij nog een rondje zwemmen.
Maar wat is dan, want je zegt: je hebt meerdere agents, dan heb je dus meerdere agents die parallel aan het werken zijn. Dat is eigenlijk stap twee, hè, want als je zegt, als je dan, wat dan nu Relfing heet [lacht]
voor de duidelijkheid. We gaan diep aan het begin van deze aflevering. Ja. Hou u vast, luisteraar.
Ja, uhm, is, uh, dus heb, de, wat er eigenlijk gebeurt is dat er steeds spectaculairdere demo's verschijnen die dan met AI gemaakt zouden zijn, hè.
Dus bijvoorbeeld ook naast een browser heeft iemand een klein operating system gebouwd. Dus dan moet je denken aan een mini windowtje. Ja. Wat eigenlijk, van, dan vraagt iemand: heb je dit met Claude Code gedaan?
En dan staat er: nee, ik heb hem gerelfd, natuurlijk.
Oftewel, ik heb hem eigenlijk in dat loopje gegooid en, uh, laten itereren op zijn eigen werk, zonder dat hij dat dan zelf doorhad dat hij zijn eigen werk aan het verbeteren was.
En daarmee breken we nu, uh, uit de, buiten de limieten van wat die coding agents nu kunnen. Jouw vraag is: hoe zit het dan met parallel?
Is dat je natuurlijk ook, want dit gaat, als je één agent hebt die je constant opnieuw start met het geheugen van een goudvis en zijn eigen werk laat overdragen naar zichzelf in de toekomst, heb je al iets te pakken.
En voor de duidelijkheid. Dat is al groot nieuws, bedoel je? Ja, en het, ik, ik moet zeggen dat, dit is hetzelfde, sorry voor het sprongetje, maar skills waar we het net over hadden.
Wat gewoon een prompt library is voor jezelf met stukjes prompt die je verzamelt in mapjes. Als ik daar technisch als nerd naar kijk, ben ik gewoon niet onder de indruk. Maar toch is het een enorme uitvinding.
Uhm, en ook hier, het, ja, je bent gewoon een agent iedere keer aan het wissen en opnieuw aan het starten. Oké, really, is dat alles?
Ja, dat is alles en dat doet een soort extra, s-, uh, uh, deur open naar nieuwe mogelijkheden voor veel grotere softwareprojecten.
En hoe beslis je dan of je iets aan één agent geeft die zichzelf de hele tijd een overdrachtsdocument aan het bezorgen is? En dan, weet je,
afhankelijk van hoe ingewikkeld je project is, na een dag of na een week of wat dan ook, klaar is om een ding te bouwen. Ik snap wat je bedoelt. En wanneer er parallelle agents naast elkaar moeten werken.
Ja, in het geval van een besturingssysteem of een browser heb je allemaal componenten die je kan definiëren. Net als bij het bouwen van een huis, badkamer, keuken, et cetera.
Of, of, op een, op een, in een bedrijf, afdelingen die aan dingen werken. Ja. Je, je werkt niet met z'n allen, uh, binnen één afdeling.
Het zijn, het is een afdeling HR en hoe groter het bedrijf is, hoe meer specifiekere afdelingen er zijn.
Maar dan ga je meteen aanlopen tegen waar we ook tegenaan lopen in een daadwerkelijk bedrijf, echte leven, is het delen van informatie tussen de agents. Ja. En, oké, is het nu een, is je overdrachtsdocument al klaar?
Want ik moet nu door, hè. Oh, ja. Dus, dus je ziet meteen, dus, uh. Ze wachten op elkaar.
Dus wat je krijgt is, wat dan eigenlijk een dependency graph is, namelijk een soort lijntjes die naar elkaar lopen van nodes die op elkaar aan het wachten zijn. Jee. Daar moet dan ook weer een orchestrator boven.
Laten we daar nu-- Daar zijn we nog niet. Maar hoe doen programmeurs dat dan? Er zijn megaveel experimenten, ook daarmee. Want ik zie dan mensen in de trein zitten.
Tenminste, ik zie ze niet echt in de trein, maar ik lees over mensen die in de trein zitten, die op hun telefoons meerdere agents aan, aansturen zijn.
Kijk, nu snap ik eigenlijk wat je-- Wat bedoelen mensen dan als ze dat zeggen? Ik snap hem. Dus even voor de luisteraar, uh, inmiddels, uh, zijn we zover en het is allemaal nog lekker experimenteren en spelen.
Maar daarvoor zijn we hier. Nee, maar ik bedoel, je ziet ook een beetje een, een soort, wat jij aanvoelt, want dat zie jij een beetje langskomen online is: dit is iets nieuws. Ja. Hier ga ik meer van zien. Ja.
Dit zit straks standaard in Copilot. Ja. Je voelt hem aankomen. Ja. Je hebt gelijk.
Mensen zitten gewoon een beetje te switchen tussen TikTok, Snapchat en de acht agents die tegelijkertijd voor hun een imperium aan het bouwen zijn.
Je kunt je voorstellen dat op het moment dat je aan één project werkt waarin componenten zitten, dat als je hem slim aanpakt, dat je die, ik noem even een lekker nerdy getal, acht of zestien [lacht] uh, componenten losse agents geeft die los van elkaar gaan werken.
Dus een voorbeeld? Nou, je kunt een, uh. Met je bruiloft-app. Ja, precies. Nou, in die bruiloft-app zou je kunnen zeggen: er moet een stukje gaan over het berekenen van tafelgrootte.
Uh, er zit een heel visueel element aan, laten we hem klassiek doen. De front end, hè, dus wat je in de browser ziet versus de achterkant, API, waarin alles verwerkt wordt in een database.
Daar zou je twee agents op kunnen zetten. Ja. Als je zorgt dat er een plan is waardoor zij, z-, de afspraken onderling is: jij levert het zo aan en ik ontvang het zo. Hè, een API-specdocument.
Oftewel, daar gaan we weer, spec driven development. Eerst afspraken maken, dan gaan bouwen. Dan kan jij een front en een back end met twee agents parallel aan elkaar bouwen.
Maar wacht even, wat kan je ook doen?Doe gewoon vier back-ends, vier front-ends. Oh. Waarom niet? [lacht] Oké. En dan kies ik later wel welke ik het mooi vind.
Ja, ja, oké, lever het me eerst op en dan kies ik mijn badkamer wel. Sterker nog, doe nog even vier keer Codex, vier keer Cloud Code, vier keer Gemini Entrogravity. Ja, ja, ja, ja, ja.
En dan laat ik namelijk Gemini daarna screenshots bekijken in de browser en zelf kiezen welke ik het mooist vind. Maar wacht even, maar dit is dus, want jij zegt dan: dit is front-end en back-end.
Jij weet als kenner, als connaisseur van de technologie, weet jij dat dat dan goede eenheden zijn om aparte agents om op te starten. Patronen om in te werken.
Want jij weet, je kan een front-end en een back-end kan je gelijktijdig bouwen. Dat is niet afhankelijk van elkaar. Jij weet dat, maar
dat betekent dus dat om parallelle agents aan elkaar te kunnen draaien, dat wij als mensen, en ik zie ons toch allemaal een beetje, uh, vijf jaar in de toekomst, als wij volgens Dario Amadei allemaal geen werk meer hebben, uh, maar nieuwe banen hebben gekregen door AI.
Dan moeten wij dus als mensen gaan begrijpen, of in ieder geval op een moment in die tijd, het zal ook allemaal wel weer door AI overgenomen worden, maar laten we even het moment dat wij geacht worden van onze baas dat wij meerdere agents aan het werk kunnen zetten, ervan uitgaande dat zo de toekomst van kenniswerk eruit gaat zien.
Dan moeten wij dus begrijpen welke agents wij parallel aan elkaar kunnen draaien.
Dit is een hele goede vraag, want jij hebt ooit, afleveringen geleden, de opmerking naar mij gemaakt: als ik software maak, Wytse, in Cloud Code, toen, dan zei ik er allemaal technische dingen bij, hè, als een, uh, aannemer van een woning die zei: maar je moet wel dit, dit gips en wel, uh, de, die, de froktape gebruiken als je gaat verven, hè, omdat ik dan- Omdat je ervaring hebt.
Ja, maar inmiddels zijn we op een punt gekomen dat als ik het er niet bij zeg, dat ie ook die froktape kiest en ook die gips, want het is een heel breed model in het geval van Cloud 4, 4.5 Opus, die niet alleen maar programmeur is, maar ook dingen heeft gelezen over stucen en ook dingen gelezen heeft over tape.
Dus ik merk nu zelf als softwareontwikkelaar dat ik minder opinionated ben geworden. Ja. Hè, los het maar voor me op.
Ik gedraag me bijna een soort extra naïef richting die systemen, omdat ik denk: ik ben ook maar een klein X procent van de wereld die dit eigenlijk weet wat er op de achtergrond gebeurt.
Dus de discussie tussen mij en veel van mijn collega-programmeurs is nu ook: al die sub agents en parallel agents en al die, ja, wat wij dan onze eigen trucjes eromheen aan het bouwen zijn.
Om te kiezen welke van die, welke van jouw taken wij specifiek- Wij zijn heel erg sturend daarin nu. Ja. We zijn zelf aan het bepalen.
Jij gaat zeggen: dit deel van mijn project ga ik door subagent A laten doen en dit deel van het project door subagent B.
Ja, dat ligt dus een beetje aan, mijn voorkeur heeft dat, maar ik voel weer diezelfde echo's van het gesprek met jou over die gipskeuze en die, uh, die stift, uh, uh, tape. Dit gaat de AI doen.
Eigenlijk, moet ik dit wel nu doen? En dan, ik bedoel, en dan kom je eigenlijk op een- Nu wel.
Ja, en je komt dan op een ander vraagstuk waar je in zou kunnen zeggen, uhm, dat heeft te maken eigenlijk met, uh, uh, de, de transparantie, uh, ik weet even niet het juiste woord.
Wanneer jij een vliegtuig bestuurt op dit moment met een autopilot en de autopilot valt uit, dan is de piloot verplicht om te snappen hoe het vliegtuig wer-, vliegtuig werkt.
Als jij als softwareprogrammeur niet meer jouw opinions erin stopt, niet meer reasoning traces meeleest, alles maar gewoon Ralph Wiggumt en alles maar overal op accept all, accept all, yolo. Zoals ik dat doe. Ja.
Dan heb je eigenlijk niet door wat er gebouwd is. Nee, zeker niet. Behalve dat je lekker aan het placeren bent voor je bruiloft. Precies. Het werkt, het doet wat de fuck het, het moest doen.
Ja, maar goed, uhm, het punt is dan: er zit een verschil tussen placeren van Wytse's bruiloft- Ja...en het aansturen van een MRI-scanner. Ja.
En daarin is het dus heel belangrijk dat we binnen de software-industrie en de technologie- Ja...goed begrijpen waar, waar we kunnen viben. Ja. En waar we heel goed moeten doorhebben wat er gebeurt.
Wat een tijd, hè, Wytse?
Ja, en ik denk dus dat, uh, uh, we meer voorbeelden gaan zien, want mensen zijn het een beetje nu, het is bijna, het is een soort sport geworden om, uh, softwareprojecten die een scope hebben die niet past bij de huidige agents toch uit te voeren door er allemaal trucjes omheen te maken.
Door te Ralph Wiggumen. Nou, dat heeft u weer een nieuw, uh, arsenaal aan, uh, jargon gekregen vandaag. [geluidseffect] De wereldtop is aanwezig in Davos deze week.
En niet alleen de baas van de Verenigde Staten is daar, maar ook alle AI-bedrijven zijn ter plekke neergestreken.
De centrale straat van het Zwitserse bergdorp staat vol met stands van techbedrijven en het gesprek waar iedereen het over heeft is een samenscholing van Dario Amadei en Demis Hassabis.
Wat ik een mooi moment vond was dat, uhm, Dario Amadei aan het begin van het gesprek zei: "So our gr-, our revenues have grown 10x in the last three years." En dan zegt hij: "In 2023 gingen we van 0 naar 100 miljoen,
revenue, omzet. In 2024 gingen we van 100 miljoen naar een miljard. In 2025 gingen we van een miljard naar 10 miljard." Ja, dat zijn nogal eens numbers. En zeker als je daar met allemaal business leaders bent.
Want het gaat veel, ik bedoel, we hebben het veel over de hype in investeringen en het is, dat is natuurlijk allemaal aan de hand. Maar dit is ongelooflijk toch? Van €0 naar $10 miljard.
Ja, jouw punt is hier dat er terechte zorgen zijn om een AI financiële bubbel. Aan de andere kant, het is niet dat deze partijen geen omzet draaien. Uh, nee. Toch? Nee. Ja. Het lijntje gaat vrij steil omhoog.
Uhm, maar goed, dat hele gesprek over tijdlijnen, dat is echt een fantastisch interview, uhm.
Ze werden allebei aangepakt op ui-, op voorspellingen die ze eerder hebben gedaan, te kijken of ze het nog steeds eens zijn met hun eigen voorspellingen.
Amadei heeft dus gezegd dat binnen 6 tot 12 maanden een model in staat zal zijn om de meeste, zelfs misschien alle taken die een mens doet, end to end uit te voeren.
Hij zegt: ik heb engineers bij Anthropic werken die geen code, uh, geen regelcode zelf meer schrijven. Ze laten het model het werk doen
en we zullen een model hebben dat alles kan doen wat de mens kan op het niveau van een Nobelprijswinnaar in meerdere velden.Is dit nog iets waar je oren van gaan klapperen?
Of denk je, zeg maar, zegt dit wat dat hij eigenlijk stellig blijft over de tijdlijn die hij eerder schetste? Nou, het is misschien wel goed om te weten dat hij dit een jaar geleden ook al zei. Ja, ja, daarom.
En ik bedoel, uh. Maar de tijdlijn is niet veranderd. Hij is niet opgeschoven. Hij, hij, hij. Ik bedoel, uh, laat ik zo zeggen: het gaat om de nuances van, van zes tot twaalf maanden.
Dus ben je dan, ik, ik wil alleen maar zeggen: we zouden eind 2025 al 90% van de codes van alle developers zou geschreven worden door soft, door AI. Dat bleken de developers binnen Anthropic, uh, achteraf. Oké.
Dus ik wil alleen maar zeggen dat er, dat die. Een goeie kanttekening. Hij is iets opgeschoven,
maar toch zeg ik daar dan nog bij: gaat in de, in de grootsheid van de geschiedenis het ons interesseren of Dario Amodei twaalf of achttien maanden zei? Ja, is misschien ook waar.
Dus ik wil hem daar, dus, maar het is, het is goed dat ze hem hierop, uh, uh, bevragen, want we zijn, uh, ook gewend dat een Elon Musk zelfrijdende auto's belooft al acht jaar.
Dus het is, het is een soort cynische toon, denk ik vanuit, vanuit de journalisten. Uhm, als het om gesloten problemen gaat en gesloten problemen zijn problemen waarvan je de oplossing kan valideren.
Nee, komen we zo, want ik, ik, ik, ik snap helemaal waar je naartoe wil. Maar toch eventjes, deze, dit code schrijven, want daar gaat het dus over, software maken.
Uuuh, hij benadrukt dus dat hij programmeurs heeft die geen software meer maken. Ja. Wat toch, ja.
Ja, maar het springt in het gesprek een beetje bij hem, bij hun ook heen en weer tussen algemeen al het kenniswerk versus softwareprogramma's. Dus ik denk dat hij zich.
Ik denk dat iedereen, want jij zegt cynisme bij journalisten.
Ik vond het eigenlijk juist opvallend dat deze journalist die dit interview deed eigenlijk gewoon zei: ja, Claude Code is aan de hand, uh, en, uh, software engineers, uh, uh, hebben een enorme verandering in hun werk gezien.
Ja. En, en dan doet hij nog een keer die voorspellingen en dan zegt hij dus: ik heb programmeurs die geen code meer schrijven.
Ja, hij, hij houdt vol dat de, dat, dat, dat de, de, het, het werk van een programmeur gewoon verdwijnt. Ja, dus ik denk als je het, als je het, ja, ook daar, [gniffelt] uhm, code schrijven, tekst typen. Ja.
Dat is, dat is eigenlijk, zou je kunnen zeggen: hot take, is al voorbij. Uhm, of het moeten hele exotische talen zijn of hele specifieke toepassingen.
Ik denk dat, wat ik om me heen in mijn softwarebubbel zie, is dat toch wel de meeste mensen inmiddels inzien dat het deel van de software ontwikkelen, het typen van code, dat het, dat het voorbij is.
Wat bedoel je daarmee, is voorbij? Dat, dat het, uhm, ja, is misschien wel goed om te zeggen, ik bedoel, toen de iPhone werd geïntroduceerd was wat mij betreft de era van de, de, van de, uh, normale Nokia voorbij.
Maar dat was natuurlijk niet op de dag van de introductie. Nee, precies. Je zegt eigenlijk: de, de, de ontdekking is gedaan. Nu moet het nog, uh, het geld en de gebruiksvriendelijkheid moet nog dalen bij iedereen. Ja.
Maar de, de, de fundamentele ontdekking die eraan ten grondslag ligt, of het uitkomen van de iPhone die maakt dat Nokia gaat verdwijnen, dat is gewoon gebeurd. Dat is nu gebeurd met software ontwikkelen.
Ja, je ziet een soort, uh. Het heeft niet in de krant gestaan, dus dat vind ik toch een. Dat is wel een dingetje.
Ja, nee, ik bedoel, en ik, ik, ik merk ook dat ik een soort van voorzichtig dit zeg, maar ik denk dat als je, we hebben, we hebben het gehad over de grafiek van Stack Overflow.
Het aantal vragen van programmeurs dat online gesteld wordt over programmeren die opliep naar 300.000 en afgelopen is naar nul. Dat is al gebeurd. Ja.
Uhm, dat, dat betekent eigenlijk dat, op het moment dat je die lijn naar beneden zag gaan en je had mij toen gevraagd: hoe zit het met Stack Overflow? Zou ik zeggen: het is voorbij, terwijl die nog niet op nul stond. Ja.
Maar je ziet een trend die onomkeerbaar lijkt. Ja. Dus als hier is, uh, je bent softwarepro-- connaisseur die met heel veel liefde, uh, software schrijft in de vorm van, uh, programmeercode in een editor op een keyboard.
Dan zou ik zeggen: beweeg naar een hele specifieke niche, want voor het merendeel van de softwareontwikkeling is dat deel van softwareontwikkeling voorbij. Ja.
Dat betekent niet dat het brede softwareontwikkelingsproces voorbij is.
Sterker nog, dat is een explosie nu, want er gaan steeds meer mensen meedoen en het wordt steeds, hè, je kan met kleine teams grotere dingen maken, maar.
Ja, we zullen zien hoe het veld gaat veranderen daardoor en, en wat voor rol voor mensen daarin is.
Ja, dus ik zou zeggen: als jij als softwareontwikkelaar denkt dat code schrijven jouw werk is, dan zou ik zeggen: ga eens heel goed kijken naar je toekomst.
Als jij als softwareontwikkelaar zegt: nee joh, dat was altijd maar een heel klein deel van wat ik deed, dan denk ik dat je inderdaad nog veel te doen hebt. Misschien wel meer de komende jaren.
Zo'n belangrijke metafoor voor andere gebieden voor mensen om in hun oren te knopen. Ie-iedereen kan deze metafoor met zijn werk maken, denk ik.
Maar oké, uh, jij triggerde net al Pan uit over, uh, een uitspra-- een deel van de uitspraak, m-namelijk alle taken die een mens doet. Want dat is waar, uh, de verwachtingen dan uit elkaar beginnen te lopen.
Hassabis bijvoorbeeld zegt, uh, hij denkt dat het 50% kans is dat, uh, we aan het eind van dit decennium een systeem hebben dat alle cognitieve capaciteit van mensen kan overnemen. En zijn argumentatie erbij is,
omdat het dus langer gaat duren en dus een veel kleinere kans eraan geeft, coding en wiskunde zijn relatief makkelijk te automatiseren omdat je het antwoord kunt verifiëren.
Natuurwetenschappen zijn lastig, want je moet experimenten doen om te checken of een voorspelling klopt.
Hij zegt dus eigenlijk: prima dat dit met softwareontwikkeling zo hard is gegaan en blijft gaan, maar andere fundamentele wetenschap, daar moeten experimenten voor gedraaid worden, dus die, die, die snelheid kan nooit zo snel gaan.
En zo te horen ben jij dat met hem eens. Ja, het gaat heel erg over het verschil tussen kwantitatief, namelijk gesloten systemen waar je met getallen kunt checken. Daarom benchmarks ook, hè.
Dus dat we, al die benchmarks gaat heel vaak over dingen waar we het antwoord al op weten. En kan jij dat antwoord ook bepalen? En dan kunnen we zeggen: ja, goed of ja, bijna goed, x procent.
Daar komt een getal uit en dan zeggen wij: wauw, Gemini 3 Pro is veel beter geworden op die en die benchmark. Uhm, daarnaast heb je de rest van de wereld met open problemen.
Om het even concreet te maken: stel je vraagt aan Claude Code: maak voor mij een computergame die er goed uitziet en een hele virale potentie heeft om door de jeugd opgenomen te worden als hit.Wat? Waar heb je het over?
Ik weet helemaal niet wat de, wat de jeugd nu wil. Een mooi computerspel. Bedoel je veel poligons? Of, uh, snap je wat ik bedoel? Of heb je het over de esthetiek?
En void waar begin je ineens over veel vagere concepten te praten dan, uh, natuurkunde of wiskunde, hè. Wiskunde is dan nog het meest harde.
Natuurkunde wordt al complexer, want dan is het: ik wil dat je een, uh, vloeistof ontwikkelt die stabiel is bij deze temperatuur, niet giftig en gebruikt kan worden als verf op vliegtuigen. Ja, dan moet je naar het lab.
Ja. Dan moet je het lab in. Dan moet je stukjes metaal gaan verven. Dan moet je er een lamp op gaan zetten. Dan moet je in de regen leggen en drie dagen later terugkomen.
Ja, en, uh, trouwens, en hiervan wil ik wel even gezegd hebben: je bedoelt dat je een lab moet hebben met een API waarbij Claude kan vragen en Gemini aan het lab om dit te doen?
Ja, dat er een soort robotarmen zijn die observeren en dingen doen, ja.
Een van de investeringen die uit mijn hoofd is gedaan door de, uh, UK is in, uh, labs die volledig geautomatiseerd aangestuurd kunnen worden door AI, zodat je dat stukje metaal van dat vliegtuig buiten in de regen kan laten leggen door een robot.
In de nacht. En dat Gemini of Claude dan foto's maakt en zegt: hé, ik zie wat er gebeurt in de realiteit. Juist.
Maar ik denk dat, uh, Hassabis zijn nuance richting Dario Amadei, hè, want jij stipt eigenlijk het verschil aan tussen iemand die het heeft over zes tot 18 maanden als het ware zes tot 12 en iemand die het heeft van vijf tot 10 jaar, hè.
Ze zitten best wel, z-z-ze zitten best wel uit elkaar daar die twee, uhm. Ja, maar het komt ook omdat ze het over zulke verschillende orde hebben. Precies, dat, precies.
Dus het gaat over, ik denk dat Dario Amadei vooral praat over software maken gaat heel hard en an-, uh, je half jaar tot twee jaar, maar eigenlijk is- En kenniswerk gewoon.
Ja, maar eigenlijk is software grotendeels hetzelfde als kenniswerk. Precies, precies, dat is het fundamentele punt wat hij maakt.
Ja, en dan zegt hij, ei, en dan zou je kunnen zeggen: zie Claude Co-, uh, Code versus Claude CoWork. Hoe makkelijk konden wij code ombouwen naar cowork?
Nou, anderhalve week met twee engineers en een AI [lacht], hè, die ineens werk begint te doen ver buiten de software-industrie, hè.
En ik denk dat hij best wel, uh, Dario Amadei best wel, uh, vertrouwen heeft op een bepaalde manier om te durven claimen: dat kenniswerk is ook te automatiseren, net als al dat softwarewerk.
En daardoor zijn zijn, uh, claims zoveel groter door wat hij ziet binnen Anthropic ook nog eens. Ja. En daar zitten dus een x aantal aannames in.
Uh, Hassabis, altijd al, daar is hij best wel consistent in gebleven, uh, zit op die langere tijdslijnen, vijf tot 10, omdat ik denk dat zijn idee bij automatiseren en het werk van mensen een veel breder, uh, idee is.
En dat wat Hassabis er ook, dat weet ik uit andere interviews ook, heel erg in meeneemt, is novelty. Kan het nieuwe dingen bedenken? Ja, zoals je net zei met die, die verf op een, nieuwe verf op een vlieg-vliegtuig. Ja.
Ik bedoel, kan die dan, dat jij terugkomt na een week en dat je dat ding hebt laten Ralph Wiggummen op dat, dat pluk, dat ie zegt: joh, je moet, je moet die vliegtuigen van carbon fiber maken, man, daar kunnen we veel betere verf op doen.
Ja. Oh wauw, je hebt eigenlijk bedacht om hele andere materialen te gaan gebruiken. En dat is, uh, dat is iets, uh, dat is creativiteit. Ja. Dat is wat anders. Ja. Ja.
Ja, oké, dus als ik jou goed begrijp zeg je: de Nobe-Nobelprijswinnaar, uh, i-, van de natuurkunde is een AI-model. Dat gaat echt nog wel een tijd duren. Namelijk, uh, wat zegt ie, uh, na 2030? Toch? Zeg ik dat goed?
Nee, ik bedoel, uhm, er gaat van alles gebeuren. Eind van dit decennium. Ja, er gaat van alles gebeuren voor 2030 en het wordt echt zo spannend als Amadei zegt, wat Ha-Hassabis beseft. Ja. Uuuh, van vijf tot 10 jaar.
En ik zit een beetje in kamp Hassabis, mocht de luisteraar dat nog niet doorhebben. Ja. Of misschien nog beter: er een beetje tussenin. Ja. Tussen de twee mannen.
Over de arbeidsmarkt, uh, voor kenniswerk zijn beide wel redelijk hard. Amadei zegt: ik kan vooruitkijken naar een tijd waarin je, uhm, aan de junior kant minder mensen nodig hebben.
Uh, hij denkt niet dat er meer mensen nodig gaan zijn die junior zijn. En hij denkt dat er een verlies van 50% van de, uhm, hij noemt het w-, uh, witteboordbanen. Moet je dat zeggen?
Kantoorbanen, uh, binnen één tot vijf jaar. Verlies van 50% van de junior functies bij kantoorbanen binnen één tot vijf jaar.
Dat is dus, dus omdat hij extrapoleert vanuit software development en dan dit als een soort economische voorspelling eraan vastplakt.
Ja, en ik denk misschien toch nog even goed om te zeggen, hoor, want er zullen niet, niet alle luisteraars zullen doorhebben wie deze, uh, mannen precies zijn.
En daarmee bedoel ik eigenlijk te zeggen: er is een hele AI-industrie met allemaal CEO's die allemaal een beetje gelijk aan elkaar gezet worden in gesprekken.
Zo van: nou, je kan S-Sam Altman van OpenAI aan tafel zetten met, uh, uh, Hassabis van DeepMind en dan, uh, zet je Elon Musk van X AI er nog even naast en dan heb je een soort, uh, tafel met gelijke, uh, nou, je zou kunnen zeggen gelijke macht, zou ik wel durven zeggen.
Maar wat er anders is aan deze mensen is, het mag je toeschrijven op mijn naïviteit, maar dit is hoe ik het zie, is dat zowel Demis Hassabis als Dario Amadei twee researchers zijn. Ja. Het zijn wetenschappers.
Ze, ze hebben geen economie gestudeerd. Nee, en tegelijkertijd begint hij over z'n keer 10 en z'n miljarden, dus hij heeft donders goed door hoe je je bedrijf moet runnen. Die rol hebben zij allebei ook. Mhm.
Maar tegelijkertijd voelde ik in het gesprek tussen hun, en daarom vond ik het zo'n leuke combinatie, dat hier twee toch wel grotendeels nieuwsgierige nerds zitten te praten over hun bedrijven waarin wat die zij zien als researchprojecten met een bedrijf eraan.
Dat is een beetje hoe ik, hè, dus we hebben een soort bedrijf nodig om te kunnen funden wat we eigenlijk het liefst de hele dag doen.
Dat is AI sudoku's oplossen, want het zijn gewoon twee, uh, sudoku nerds, uh, die daarin merken aan hun dagelijkse realiteit met hun collega's als het gaat om het bouwen van software, maar ook om het doen van AI-onderzoek, hè.
Ze hebben niet alleen maar AI-engineers in dienst nu, agents, maar ook AI-researchers, hè, die met hun onderzoek doen. Dat ze daar nu allebei van zeggen,
letterlijk quote uit het interviewWe zouden het eigenlijk wel fijn vinden als het allemaal wat minder snel gaat. Dat hebben ze allebei gezegd.
Maar goed, we zitten nou eenmaal in een wereldwijde competitieve strijd, dus we bepalen het tempo niet meer. En ik vond dat best wel een, een, een intens iets.
En ik denk dat ze dat allebei zeggen omdat ze dus commercieel en wetenschap mixen. Ja. Als je begrijpt wat ik, uh, Zeker probeer te zeggen. Ja. Dus ik luister hier. Ik probeer te zoeken ook.
Ik vond het ook sterk aan het interview dat, dat je op zo-- als ik ze zou interviewen, nou ja, wie weet, hè, knipoog, dan zou ik heel erg zoeken naar die engineer en die wetenschapper in ze.
Naar die nerd, naar die sudoku nerd. Want ik denk dat je dan hele interessante antwoorden krijgt. En dat gebeurde hier ook. En minder naar de CEO, minder naar, naar het bedrijf.
Je wilt zeggen eigenlijk die voorspellingen over wat het met onze economie en onze werkgelegenheid gaat doen interesseren me niet zoveel uit, uit monden van deze wetenschappers.
Ik denk als het gaat om werkgelegenheid wel, want daar zit best wel een zorg bij allebei. Ja. Ik vind ze best wel open over, het woord crisis werd gewoon even gedropt, uh, alsof het niks is. Uh, ik vind het best wel iets
dat eigenlijk, uh, kijk, je, je, je kunt zeggen: ja, ze zijn hier bij gebaat, want het zijn hun bedrijven. Dus die hype op, opvuren. Oké, zet het heel even opzij dat zij de vlammen van de hype aan het aanwakkeren zijn.
Dat is zo.
Maar zet het, neem ook heel even mee dat dit twee mensen zijn die in hun eigen, uh, onderzoekslabs, die ze, die ze ook runnen, ongelofelijke vooruitgang zien als het gaat om wat de Ja, precies capabilities zijn en dat het hun allebei een beetje zenuwachtig aan het maken is.
Ja, ja, je neemt ze des te meer serieus omdat het wetenschappers zijn. Ja, die kant van hun, uh, luister ik, uh, met heel veel aandacht naar. Ja. Zeker. [muziek] Je hoort het al, veel updates op ChatGPT-gebied deze week.
Advertenties komen eraan en er komt een systeem dat je leeftijd geautomatiseerd inschat. En er is dus adult content onderweg naar ChatGPT. Maar godwitze. Laten we beginnen bij die advertenties.
Toen Sam Altman oorspronkelijk zijn visie voor ChatGPT schetste, zag hij een strakke, minimalistische interface voor zich, vrij van reclame en andere, andere rommel. Maar de financiële druk op OpenAI is enorm.
Het bedrijf verwacht dit jaar $ 9 miljard te verbranden, terwijl het 13 miljard omzet genereert. En een columnist van de New York Times schetste een grimmig scenario.
OpenAI zou medio 2027 door zijn geld heen kunnen zijn en daarom reist Sam Altman nu door het Midden-Oosten op zoek naar 50 miljard aan oliegeld. Hoe gaan die advertenties eruit zien?
De ads verschijnen onderaan antwoorden wanneer er een relevant gesponsord product is. Dus vraag je om Mexicaanse recepten, dan zal er een sausreclame onder verschijnen.
OpenAI belooft dat advertenties die antwoorden niet gaan beïnvloeden en bij gevoelige onderwerpen zoals gezondheid en politiek verschijnen geen ads. Uh, ben jij er, zeg maar, uh, is er iets wat het, doet dit iets met je?
Horen dat er ads in ChatGPT gaan verschijnen onder berichten? Uh, nou. Het boeit mij niet zo, moet ik je eerlijk zeggen.
Nou, ik denk dat, uhm, als je kijkt naar, uh, de AI-overview in Google, uh, de Google zoekmachine zoals we die kennen. Dat ding klapt inmiddels uit als een soort pseudo-ChatGPT, zeg maar. Ja.
Je stelt een vraag, AI neemt het over en voor je het weet zit je eigenlijk in Gemini, toch? Mhmm. Daaromheen zitten advertenties.
Hè, dus het model van het combineren van een gratis GPT-achtige dienst in een zoekmachine met advertenties, dat doet Google al. Al 100 jaar.
Ja, en we zijn er misschien-- nee, maar ik bedoel daarmee niet te zeggen: dus het is goed. Maar ik probeer vooral te zeggen: als je je afvraagt: hoe ziet AI an-- hoe zien AI-antwoorden gemixt met advertenties eruit?
Dat doet Google al. Ja. Uh, die hebben dat er eigenlijk bij. Die hadden advertenties al. Het staat gewoon aan de rechterkant, in de zijbalk of erboven.
Ja, nee, maar ik bedoel dus precies, het woord gemixt is misschien wel belangrijk. Ja, ik bedoel met mixen, het staat op hetzelfde scherm. Oké, ja.
Dat is wat anders dan dat je tussen je antwoorden door even- Het is niet een soort van: voor de lekkerste saus [gelach] moet je- Die ook zitten in de Coca-Cola.
Nee, maar goed, dat, want zoals wij het hier doen, zeg maar. Ja, zoals- Wij mixen het. [gelach] Deze boys. Nee, nee, nee, nee, nee, nee, het is allemaal afgescheiden. Heel goed. Met geluidjes en zo. Ja.
Uhm, maar [lacht] terugkomende. Ik wil alleen maar zeggen: hé, nu zitten er ineens advertenties op hetzelfde scherm als mijn AI-antwoorden. Ja. Dat had je al een beetje bij Bij Google Google. Ja.
Eigenlijk beweegt OpenAI de kant op van Google. Van Google. Uhm, maar wat sejant is dat, uh, net als dat Steve Jobs ooit zei: als je een stylus ziet, dan hebben ze het verpest.
Hè, nou, toen had de iPad op een gegeven moment ook een pen, dus dan kon je ook afvragen: oh, gaat het allemaal goed daar? Of heb je het nu zelf ook verpest?
Heeft Sam Altman, ja, niet zo handig de opmerking gemaakt: als wij ooit iets met advertenties gaan doen, dan zijn we blijkbaar desperate. Zijn woorden. Ja.
Uh, en dan kan je natuurlijk de lezing hebben: is OpenAI desperate? Ja.
Uhm, nou, ik denk dat er wel, uh, zoveel geld doorheen vliegt nu aan gesubsidieerde AI-antwoorden, zo zou je ze kunnen noemen, gesubsidieerd vanuit het bedrijf en de investeerders,
uh, dat zij blijkbaar de noodzaak zagen om eerder ads te introduceren dan dat ze misschien zelf gewild hadden. Dat is mijn lezing een beetje. Ja.
Uh, en ik denk dat, uhm, ik het wel eens ben met Sam Altmans eigen kritiek op zijn toekomstige zelf. Uhm, waar stopt het dan? Jij gaat net al, heel erg trigger je op het woord mixen.
Hè, van: staat het aan de zijkant met een kopje advertentie erboven? Of komt er een blokje die zegt: dit zijn ads. Of weet ik niet meer zeker of de antwoorden die ChatGPT geeft nog wel legitiem zijn.
Ja, ik moet ook zeggen, toen hij ervoor waarschuwde een tijd geleden was het natuurlijk over het vraagstuk: gaan mensen antwoorden nog, uh, neutraal kunnen zien als ze weten dat er advertenties in zitten?
Dus als ChatGPT iets zegt, moeten wij dan als gebruikers ons gaan afvragen: krijg ik dit antwoord omdat het bedrijf wat genoemd wordt in deze tekst betaald heeft ervoor?
Of krijg ik dit antwoord omdat het bedrijf gewoon het meest relevant is in deze context? Daarover zei hij toen: dat moeten we niet hebben, die verwarring.
En die verwarring ontstaat nu ook niet, want het staat gewoon aan de zijkant, zoals we al 100 jaar gewend zijn bij Google Ads.Dus ja Ja, zolang dat de deal is Zolang dat de deal is En dat is nu de deal De mogelijkheden voor, voor een soort van meer, uh, geniepigere integratie van reclame, die liggen natuurlijk voor de hand.
Dat is, dat, zeg maar, als iemand dat als eerst gaat doen, voorzie ik dat de heer Musk dat [lacht] zal, zal zijn en dat zal heel goor worden allemaal. Denk ik ook. Ja, ja, daar kun je op wachten.
Dat die als eerst het gewoon in de, in de context ervan doet.
Ja, en ik denk dat, het feit dat we het hier over hebben is, heeft denk ik minder te maken, hè, dat wij dit als nieuws zien, dat er advertenties in ChatGPT zitten, heeft, denk ik, wat mij betreft minder te maken met hoe ze erin zitten per se, maar meer met wat be-, uh, is het een signaal?
Ja, een signaal, een economisch signaal. Ja, komen er ook ads in Claude? Komen er ook ads naast Copilot? Doe maar dingen. En, en wat zegt het over de andere inkomstenstromen?
Want, want, uh, t-, uh, waarderingen van bedrijven hangen voor een, hangen voor een groot deel ook samen met wat zijn de inkomsten dan? En blijkbaar is dat gewoon heel belangrijk in deze titanenstrijd,
uhm, wat er aan geld binnenkomt. En dan is 5 miljard meer of minder toch be-, relevanter aan het worden dan dat het een jaar geleden was. Blijkbaar. Zeker, ja. Uh, ChatGPT komt, m-, dus nu ook met leeftijdsinschatting.
Het systeem gaat accounthistorie, activiteitstijden, dus de tijd waarop je actief bent op ChatGPT, en gedragspatronen in de gaten houden om te kijken of je minder waar, minder, minder waarder bent [lacht].
Dat komt later, eerst minderjarig bent. Uh, de reden: er komt een adult mode naar ChatGPT. Met 800 miljoen wekelijkse gebruikers moet OpenAI kunnen garanderen dat kinderen niet in de verkeerde hoek belanden.
En dat is, uh, relevant, want er zijn natuurlijk meerdere tienerzelfdodingen in verband gebracht met gesprekken met de chatbot. Uh, OpenAI wordt vanuit meerdere kanten aangeklaagd daarover.
OpenAI kreeg ook kritiek omdat ChatGPT seksuele onderwerpen besprak met minderjarigen. En dat zijn allemaal dingen die in één keer, dus, uhm, aangepakt moeten worden.
Dat hebben ze een paar maanden geleden ook al beloofd dat ze dat zouden gaan doen. Dus dat automatisch herkennen van leeftijd is gewoon belangrijk om, ja, dit soort problematiek te helpen voorkomen, aldus het bedrijf.
Maar ze pakken dus in één keer [lacht] de mogelijkheid mee om adult content te gaan serveren. Wat weer moeilijk is om los te zien van, uh, wat we net zeiden [lacht]. Desperate moves. Desperate moves zijn hier gaande.
Ja, dat, dat is een beetje mijn vraag aan jou: zijn dit desperate moves? Uuuh. Dat adult content kom-- kijk, advertenties, denk nog tot, tot daaraan toe, maar.
Nee, ik, ik merk, ik moest best wel lang graven en ik heb het antwoord nog niet helemaal. Dus als er luisteraars zijn, laat het ons even weten. Kijk, uhm, even nog een stapje terug.
Als ik nu in de supermarkt een pakje sigaretten wil kopen. Ik weet niet eens of dit nog kan. Ik wil ergens een pakje sigaretten. Dit kan niet. Oké, top. Ik ga-- niet top, maar dat kan voor het verhaal.
Nou kan dit eigenlijk wel. Ik weet even niet meer. Nee, maar goed, ik ook niet. Ja. Nee, dat kan helemaal niet meer. Ja, nee, dat kan helemaal niet meer. Je moet naar een sigarenboer.
Ja, of het zat verstopt in een kast ergens. Nee, nee, nee, dat was. Maar goed, je gaat naar de sigarenboer. [lacht] Ja, maar je bent 14. Ja, wij zijn zo onnozel. Maar goed, ja. Je bent 14. Je gaat naar de sigarenboer.
Dan zeg je: doe mij maar een pakje X of Y. Dan zegt die sigarenboer: laat je ID maar even zien, want ik kijk jou aan. Je hebt nog niet eens een baard, dus dat gaat niet werken. Daar zit dus een age verification.
Uh, maar dat is een vraag die gesteld wordt door de sigarenboer op het moment dat hij/zij het idee heeft: hier is iets niet helemaal pluis. Jij hebt nog wel een heel jong koppie. Ja.
Als jij daar binnenkomt, Alexander Klöpping, nou, die draait zich als een man van 55 of zo. Nou, dank je. Grapje. Ja. Uuuh, dan krijg je dat pa-pakje mee, toch?
Uh, dus dat betekent dat het niet een verplichte- Ze laten het dicht. Nee, en het wordt dus ook niet verplicht. Nee. Uh, dat is niet helemaal waar. Ik bedoel eigenlijk te zeggen: bij twijfel krijg je de vraag. Ja.
Dit is ongeveer het systeem dat OpenAI nu zegt te hebben gebouwd. Oftewel: iedereen kan met ChatGPT gaan praten. Ook nog eens gratis, s-, uh, disclaimer: met advertenties erbij in het nieuwe model. Maar
als het AI-model denkt: hmm, hier is iets eigenlijk niet helemaal pluis. Ja, veel vragen over laboeboes. Ja, laat je ID maar even zien. Ja.
Ja, en dan, uh, kom jij, uh, dan moet jij laten zien, uh, dat jij-- en dat moet je doen via, ja, een soort know your customer-achtige dienst, hè. Dit is wat banken normaal gebruiken, Persona. Ja.
Uh, waar je, uh, in één keer je paspoort aan het scannen bent. Ik vind het best wel heftig, moet ik zeggen.
En daarmee bedoel ik: de le-- je kunt een hele, uh, positieve lezing doen en d-die is er ook, van: uhm, er zijn best wel wat voorvallen geweest en die zullen ook nog komen, waarin mensen in de war raken of het verkeerde advies hebben gekregen.
Jonge mensen, kwetsbare mensen van een AI, waarin je je kunt afvragen of het niet beter was geweest om die jonge mensen te beschermen.
Ik wil, ik wil even praten vanuit dat ik begrijp dat je geen sigaretten verkoopt aan kinderen en daarmee ook niet, uh, superintelligentie-achtige systemen laat praten met een tiener. Oké?
Ja, of waanbeelden gaat zitten bevestigen. Precies.
Dus ik wil even gezegd hebben: ik snap het wel, uh, de intentie en de noodzaak, maar het moment dat jij, uh—ik heb het bijvoorbeeld in YouTube wel eens dat je in mijn geval naar YouTube-content gaat kijken die niet eens erotisch is, maar, uh, spannende politieke onderwerpen of zo.
Dan krijg ik een age wall in YouTube. Oké. De enige manier dat je daar doorheen kan is door een verification te doen. En ik denk dan iedere keer: hè, dat voelt gek, man.
Zit ik ineens op YouTube, moet ik nou naar YouTube mijn paspoort sturen of zo? En dat doe ik dan dus niet. Dan denk ik: laat die video dan maar hangen, want het is, zo belangrijk is het niet voor mij, zeg maar.
Uhm, dus het voelt voor mij online, uh, die fysieke metafoor van het pakje sigaretten vertalen naar online vind ik spannend, merk ik, omdat ik me afvraag: zijn er nu drie modi in ChatGPT, namelijk de veilige modus die, als ie er, is er een, is er een middenmodus die iedereen krijgt die, uh, ervoor kan kiezen om jou naar de veilige modus te sturen.
Mhmm. Uh, en als jij om de veilige modus heen wilt en in de middenmodus wil blijven, moet je even je ID laten zien. Als jij herkend wordt als tiener. Ja. UhmMaar is er dan een adult modus?
Dus modus A is tiener, B is de standaard en C is adult en kan je alleen maar naar C toe als je je ID laat zien.
Als dit zo is zou ik nog zeggen: oké, er is een soort midden modus met een soort sporadische ID-check aan de hand van argwaan. Die kan, uh, de, uh, escaleren naar A, want dan ben je maar veilig.
En als je heel graag naar C wil, want je wil adult mode, dan moet je altijd je ID laten zien. Ik, ik lees de aankondiging van OpenAI: mm, er zijn twee modus, A en B.
De standaard modus die nu ook adult is, die constant in de gaten houdt of jij wel een adult bent. Ja. En wanneer nodig om een ID vraagt en als je die niet geeft je terugzet naar de safe mode. Ja. En ik vind dat, uh,
best wel een soort spannend dat ik nu me ook afvraag van: oh nou, ik hoop maar dat ik dan niet als tiener herkend word, want dan mag ik alleen nog maar de krachtige ChatGPT gebruiken als ik mijn ID fotografeer. Ja.
Begrijp je een beetje? Wat je een onprettige idee vind, begrijp ik. Uuuh, nou, ik vind, uhm, uhm, uh, dus misschien ben ik een soort oude stempel, uh, daarin, maar.
Je mag best zeggen dat Sam Altman jouw paspoort niet mag zien hoor, Wytse.
Nou, uh, ik vind eigenlijk het hele idee van, uh, ik denk als ik inlog bij de bank, dat ik snap dat ik dan mijn paspoort laat zien en als ik overheidszaken doe dat de DigiD-app aangaat. Ja.
Maar dat er een soort, en dit is een typisch slippery slope argument: hoeveel websites gaan nog volgen? Ja. Want AI, AI zit straks in alles. Ja. Hoeveel ID's moet ik gaan in-inleveren? Daarover gesproken.
[muziek] Moxie Marlinspike, dat is de cryptograaf achter Signal en dus de versleuteling van WhatsApp, wil AI-gesprekken privé gaan maken. Uh, en dat haakt aan op wat we zojuist besproken.
Want wanneer je chat Gemini of, uh, met Claude spreekt, dan voelt het soms als een intiem gesprek. Mensen gebruiken het voor van allerlei dingen, maar de real-realiteit is anders.
Je data staat op servers van dat bedrijf, kan ingezien worden, vaak door medewerkers, opgevraagd worden door rechtbanken of gestolen worden in het ergste geval door hackers.
En vorig jaar beval een rechter OpenAI om alle ChatGPT-logs te bewaren voor een rechtszaak, inclusief de verwijderde gesprekken.
En Marlinspike formuleert het dus scherp: wat eruit ziet als een gesprek met een assistent is in feite een groepschat met directeuren, medewerkers, zakenpartners en hackers die samen in jouw groepschat zitten in die, uh, intieme gesprekken.
Dat is hard gezegd, maar het is in ieder geval reden om een alternatief te bouwen. En dat is wat hij gedaan heeft.
Confer werkt zoals Signal dat gedaan heeft voor berichten, namelijk end-to-end encryptie invoeren in gesprekken. Je chatgesprekken in AI worden dan versleuteld met een sleutel die alleen op jouw apparaat staat.
En zelfs de servers van Confer kunnen dan de inhoud niet lezen. Wat is hier nu precies, uh, nieuw, Wytse?
Want dit is dus een guy die we serieus moeten nemen, want hij heeft de versleuteling achter Signal en WhatsApp gemaakt. Dat is een, nou, maar hopen dat hij daar een standbeeld nog een keer voor krijgt. Dat is heel cool.
Ja, bewezen veilig ook, hè. Ja. Inmiddels, want het bestaat al een tijd. Precies.
En het feit dat Meta ervoor gekozen heeft om dat te gebruiken in WhatsApp is een soort, uh, blessing van, uh, van de security community geweest op een bepaalde manier.
Donald Trump gebruikt het om, uh, om zijn, uh, berichten aan Mark Zuckerberg te sturen. Hebben we gezien. Ja. En die wil dus een variant daarvan doen met AI-gesprekken. Hoe, hoe, hoe moet ik dit voor me zien?
Nou, ik denk dat het goed is om, uhm, kijk, als het om ding, termen als gaat als privacy of end-to-end encrypted.
Uhm, dat is een beetje, in de wereld van vegan, uh, is het ook een beetje een ding dat je bijvoorbeeld ineens op een shampoo ziet staan: vegan. En dat ik dan denk: huh, [lacht] was dat niet al, altijd al zo dan? Ja.
Dus dat creëert een soort cynisme dat je denkt: ja, uh, baksteen vegan. Oké, [lacht] ik hoop het. Ja. Want als je het anders ziet. Maar goed, uhm, terwijl
het idee dat er geen dierlijke producten in dingen zitten is, is wel een bestaand iets, maar dat is op een gegeven moment een beetje geërodeerd, dat label, omdat iedereen het overal op is gaan plakken. Of proteïne.
Dat je dan melk met proteïne. Ja, ik mag het hopen. Wat heb je ermee gedaan? Ja. Dus [lacht] sommige woorden. Nee, maar het woord privacy. Het is heel wonderlijk om met jou door de supermarkt te lopen.
[lacht] Dan ben je allerlei claims aan het factchecken. Ja. Nou ja, het duurt uren voordat je weer thuis bent. Ja, precies. Kijk, nou, zit water in. Nou, ik mag het hopen.
Mensen denken soms misschien dat het makkelijk is om Wytse Haagh te zijn, maar dat is helemaal niet het geval. Dank je wel. Ja. Ik voel me gezien. Maar goed, wat is er met die melk gedaan? Daar bleven we hangen.
[lacht] Het woord privacy. Ja. En het woord end-to-end encrypted. Ja. Heeft eenzelfde inflatie. Oké.
Het is geërodeerd, uh, waardoor er, nou, na de introductie van ChatGPT ontstonden er allemaal private AI-initiatieven en websitejes die beloofden dat je data netjes in Europa blijft en zo.
Waar ik dan technisch naar keek en dacht: Europa? Ja, je kan wel Brussel hebben aangeklikt of Zweden, maar d-dit draait dan toch gewoon nog bij die Amerikaanse firma.
Of je kunt wel zeggen end-to-end encrypted, maar er moet toch ergens een model op die computer draaien die kan lezen wat ik heb gestuurd? Ik, snap je? Precies.
Je zegt dus eigenlijk: er is een model wat op de achtergrond gebruikt wordt. Is het dan, dan leuk dat die app dan end-to-end encrypted is, maar moet het niet naar een model doorgestuurd worden?
En, en waar draait dat model dan? Ja, dus ik denk dat- Dus het roept vragen op bij jou, zo'n claim. Precies.
En om, uh, je gaf het al aan, dat wij het hier nu over hebben is omdat het Moxie Marlinspike is, de ontwerper van de encryptie in Signal. Waardoor we het wel serieus nemen. Exact.
En dan: ik heb mijn best gedaan op een metafoor, uh, met, het gevaar van, van een metafoor is dat je iets heel complex veel simpeler gaat maken, maar ik ga het toch doen.
Stel Signal, oftewel begin even bij Signal, springen we daarna naar Confer. Jij en ik willen met elkaar communiceren. We wonen niet bij elkaar in de buurt.
We vragen iemand om onze brief met de fiets van ons huis naar, van jouw huis naar mijn huis te fietsen. Die persoon vertrouwen wij niet.Dat is de volledige infrastructuur.
Uhm, wij verzinnen zonder dat die persoon erbij is een codetaal, uh, die wij alleen kennen met een sleutel die wij alleen thuis hebben.
Dat betekent dat als die persoon de brief ophaalt, boven een waterkoker houdt, openmaakt en leest, kan hij/zij er niets mee, behalve overschrijven en bewaren voor de dag dat hij er wel iets mee kan. Ja.
Wat ik wel even gezegd heb. Ja. Dat is een ander punt. Daar zijn ook allemaal oplossingen voor, maar even buiten de scope van dit verhaal.
Het gaat erom: Alexander en Wietse hebben een vertrouwensrelatie en kunnen zelfs open een, over een open kanaal met een megafoon [lacht]. Ja. Van gracht naar gracht schreeuwen in onze codetaal. Geheim met elkaar delen.
Ja. Ja. Hè, dus in the open kunnen we toch communiceren. Ja. Nou, dat is één van de dingen die in Signal zo mooi opgelost is, want het is end-to-end van Alexander naar Wietse encrypted. Top! Uhm, dan,
uh, zou je kunnen zeggen: hé, is het niet handig als je met een chatbot praat, dat je zo'n zelfde soort relatie eigenlijk met dat model hebt, waarbij je dus door allerlei infrastructuur heen gaat waar iedereen kan meeluisteren, maar eigenlijk doet het er niet toe, want er is een soort, uh, vertrouwen tussen jou en het model.
Nou, dit is een enorme opgave. Ja. Want, kijk, op het moment dat jij een taalmodel hebt, laten we zeggen een standaard Llama of Mistral, hè, die ik gewoon kunt downloaden en kunt draaien op de servers van Comfir.
Als jij daar codetaal ingooit en niet de code erbij geeft hoe je dat moet openmaken, dan zegt dat ding: ja, ik weet niet, wat wil je van mij? Ja, precies. Ook voor mij is dit warrig. Ja. Ja.
Dus wat je wil creëren is eigenlijk een, uhm, voor het gemak een ruimte ergens in de stad Amsterdam, het is een metafoor, voor de duidelijkheid, tussen het huis van Alexander en Wietse in.
Maakt even niet uit waar het staat, maar het helpt heel erg voor de visuele metafoor.
Iemand, ik stel een vraag en die wordt, uhm, uh, ingepakt in een envelop op een manier die ik hem, dat ik hem eigenlijk alleen maar kan lezen. Dan, uh, wordt er iemand die ik niet vertrouw, fietst naar een gebouw toe.
Die leest ondertussen die brief, maar kan er niets mee.
Binnen dat gebouw wordt de brief opengemaakt en omdat ik een specifieke vertrouwensband heb met het specifieke kamertje in dat gebouw wat voor mij tijdelijk gecreëerd wordt binnen dat gebouw, hè, het is een kamertje dat gecreëerd wordt, ook nog eens op basis van mijn code.
Het is, het is een erg ingewikkelde metafoor aan het worden. Ja, deze metafoor is geweldig. Ga door. Ik doe echt mijn best, man. Ga door.
Uhm, het komt erop neer dat zelfs mensen met toegang tot het gebouw, m-, en, uh, dat kamertje niet kunnen begrijpen van buitenaf. Dus er is een tijdelijke bubbel ontstaan.
Een tijdelijk plekje waar gewoon een klassiek taalmodel, uh, Mistral of, uh, uh, uh, Llama, wel die, uh, tekst ziet, die tekst interpreteert en antwoord geeft dat weer ingepakt wordt en naar jou gestuurd wordt.
Het belangrijke is hiervan, van dit hele proces, allemaal leuk en aardig, maar hoe weet ik zeker dat de eigenaar van het gebouw niet alsnog die kamer ingaat van achteren? Toch, dit is jouw vraag, denk ik ook.
Is omdat, uh, er, een, wat de eigenlijke uitvinding is, of in ieder geval de innovatie en die nog wordt onderzocht door beveiliging onderzoekers of hij gelijk heeft hierin, is dat je trusted compute kan doen.
Dus wat je eigenlijk zegt: ik heb een kamer gemaakt waarin eigenlijk, uh, op een vertrouwd, vertrouwelijke manier computerkracht ingezet kan worden om taalmodellen te gebruiken, waarbij zelfs de eigenaar van het gebouw eigenlijk niet naar binnen kan in dat kamertje.
Dus. Is het misschien, om jouw metafoor af te maken. Ja, help mij. Want we zijn nu op het einde van deze aflevering. Ja. We zijn nu aan het viben. Kom maar. Met metaforen. Kom maar.
Zou je het kunnen voorspellen dat het niet een, dat het een tunnel is die onder het gebouw naar binnen komt en dan precies uitkomt in die kamer waar die, die kluis, waar die LLM-machine in staat te draaien.
Ja, en, uh, absoluut, veel mooiere metafoor. En die kluis ontstaat tijdens jouw gesprek. En het moment dat het gesprek stopt, verdwijnt die kluis ook weer. Oh, dat is wel spacend, ja. Ja, besef even.
Een soort tijdelijke zwevende kluis. Ja. Die bestaat, als ik jou goed begrijp, bij gratie van de geheime code. Exact. En hoe die kluis is gebouwd, wat voor slot erop zit, kan je, kan je controleren van buitenaf. Juist.
Dus, uh, op het moment dat jij, dat die kluis daar voor jou ontstaat, uh, wordt er standaard een controle gedaan: is die kluis exact gebouwd volgens het plan van Moxie Marlinspike? Ja.
Dus, en, dus, ik, w-w-we slaan hem nu best wel plat, maar ik denk dat we aan het eind zijn gekomen.
En dat heeft er eigenlijk mee te maken dat je dus de bouwplannen van de kluis, iedere keer als de kluis gecreëerd wordt voor jou, alles is paranoidig gebouwd, zoals we dat noemen, en in ieder ding zit, maar dat plan moet dan exact zo kloppen en die code.
En pas dan wordt hij ontsleuteld. Hé, maar is dit nou, je, jij zegt het eigenlijk, uhm, als de, als, jij zegt het eigenlijk alsof er hier een uitvinding is gedaan.
Alsof deze cryptograaf die WhatsApp heeft beveiligd, die heeft een uitvinding gedaan en nu moet nog gecheckt worden door de, soort van, door beveiligingsonderzoekers of de bredere security community of dit echt klopt, deze beloftes.
Ja, want het, het leuke misschien is, uh, uh, om mensen nog een beetje te helpen.
Apple heeft in hun AI-idee, uh, waarin ze, uh, Google hebben gevraagd om hulp met Gemini, de belofte gemaakt aan ons eindgebruikers dat een deel van de AI draait op je eigen telefoon, maar ook een deel in de cloud gaat draaien.
En toen al kwamen zij met een soort Moxie Marlinspike-achtig verhaal met wat research papers erbij, maar niet de echte inhoud. Wat eigenlijk heel erg, heel, heel erg hierop lijkt.
Dus je zou dit ook kunnen zien als de eerste open source implementatie van de belofte van Apple.
Hoe kan jeZonder die computer in huis te hebben een computer plaatsen in andermans datacenter en toch op afstand zeker weten dat niemand aan jouw computer zit.
Maar eigenlijk is het dus geweldig nieuws wat er is uitgekomen.
Namelijk dat iets wat Apple eerder heeft geclaimd te maken, maar nooit echt open geweest zijn en wij maar moeten geloven dat dit allemaal echt werkt en hoe het dan werkt, is hier dus deze briljante gast, uh, heeft iets, het vergelijkbare doel uitgelegd over hoe hij dat gedaan heeft.
En als dit nou echt klopt en het is allemaal, het komt allemaal door die toetsen heen,
zou het dan ook iets zijn wat we kunnen afdwingen als gebruikers bij OpenAI en bij Claude en waardoor we een stuk, ja, minder angstig hoeven te zijn als we de meest intieme dingen delen met die cloudbedrijven?
Nou, als je- En is het vervanging voor lokale AI? Mooi. Ik denk dat, uh, want wa-waar we denken- In één minuut. Ja. Wow. [lacht] Nee, grapje. Maar jij hebt het mogelijk.
[lacht] Uh, ja, ik vind het heel mooi hoe je dit framet. Ik denk dat, uhm,
het, het is nou eenmaal een hele grote ask van eindgebruikers om allemaal AI in huis te gaan halen en alleen nog maar privégesprekken te voeren met jouw eigen AI-server in je gangkast. Ja.
Die decentralisatie tot u-ultimum is tot nu toe ook niet gebeurd. Nee. Het is ook niet efficiënt. Het is best wel, want dan moeten we, wie gaat het dan onderhouden? Hoe zit het met energie, et cetera.
Dus een soort mix, een soort hybride tussen een deel, et cetera. Superinteressant.
Ik denk dat hier, uhm, waar sommige, uh, berichtendiensten, om even terug te gaan naar Signal, er eigenlijk, uh, want je kunt je afvragen: oh, wat interessant dat Meta ervoor gekozen heeft om die end-to-end encryption van Signal eigenlijk te integreren.
Is, was het niet superchill geweest om mee te lezen dat ze gerichte advertenties konden doen? Uhm, nou, het heeft voor bedrijven ook voordelen om te zeggen: ook al wil je die data van ons, we hebben het niet, hè.
Ja, je bedoelt: bedrijven hebben ook het belang om niet in de berichten van de gebruikers te kunnen kijken, want daarmee houden ze overheden buiten. Niet alleen in democratieën, maar ook in dictaturen. Axe, exact.
Dus dat, en er, en er zijn nog x aantal redenen, maar deze is best wel belangrijk. Ja. Daarnaast is het zo dat, uhm, deze oplossing van, uh, Moxie, hè, een mogelijke open source versie van wat Apple belooft.
Als jij een bedrijf hebt waar je wel heel graag gebruik wil maken van LLM's, maar ongelooflijk veel intellectual property, g-, klantendata, et cetera hebt en, uh, niet genoeg hebt aan een enterprise license van OpenAI waarin staat: wij beloven u plechtig nooit iets met je data te doen, terwijl technisch zullen we het gewoon wel kunnen, hè.
Dus je moet dan echt uitgaan van een goede legal department en geen rechtszaken in de toekomst die alsnog jouw data online gooien. Dat je er misschien voor kiest: wauw, want voor,
uh, alles is open source hieraan, hè, dus je kunt er ook voor bedrijven voor kiezen. Ik vertrouw Moxie niet eens. Dat Confer, daar vertrouw ik ook helemaal niks van.
Ik ga dit in mijn eigen datacenter draaien met alle coole features die hij heeft. Ik ga mijn eigen kluis met mijn eigen buis en mijn eigen ding.
Dus ik denk dat we voor iemand zoals ik, die het soms best wel spannend vindt dat mensen hele persoonlijke gesprekken met AI voeren en wat er met die data gebeurt, technisch gezien best wel een hoopvolle uitvinding.
Hé, mensen kunnen het proberen toch? Want ik heb, uh, je gaat naar de website en dan krijg je een soort van uiteindelijke soort ChatGPT-achtige interface.
Maar je hoeft dus niet in te loggen met Google of met een e-mailadres en wachtwoord. Je kan een passkey delen. Ja, mooi dat je het zegt.
Dus het is, het is, hoe dat ding, je opent die website en dan vraagt hij je passkey, zoals moderne sites dat tegenwoordig doen. En dan ben je opeens ingelogd en dan heb je een soort van een anonymous username gekregen.
Zo, zo, zo, zoals ik het begrijp. Ja, en, en zeker, dus het is, ja, mooi gezegd inderdaad. De, de passkey, uh, kr-, is dus ge-, inherent gekoppeld aan de kluis die specifiek voor jou gecreëerd aan de andere kant.
Cryptografisch, cryptografisch, cryptografische sleutel. Ja, de, het hele flatgebouw wordt voor jou gebou-gebouwd. Alle stukjes op basis van die code.
En die code zit dan opgeslagen in bijvoorbeeld jouw keychain als het om Apple gaat. Op jouw telefoon. Op jouw telefoon, uhm, waardoor alleen jij met die passkey dat, dat hele gebouw weer kan bouwen. Ja.
Met ook je chat history, et cetera erin. Ja. Daarbij wel gezegd hebbende: ik kan het natuurlijk niet laten. We weten nog niet zo goed of het werkt, hoe het werkt. Ja.
Of met, ik bedoel, of, het werkt, maar we weten nog niet zo goed. Of het echt werkt. Nou, dat kan altijd nog weer ergens.
Vaak zijn het dan, uhm, op een of andere manier hele creatieve jonge mensen die dan ineens zeggen: nou, uh, die het met volle trots laten zien.
Nee, tuurlijk, mensen gaan dit proberen kapot te maken, maar laat, laat ze dat proberen.
En die, uh, gratis versie gebruikt open source modellen en ik begrijp dat er ook een betaalde versie is waardoor je toegang krijgt tot geavanceerdere modellen. Hoe moet ik dat zien?
Nou, uiteindelijk aan de onderkant zijn het dezelfde, uh- Modellen. Ja, en ook dezelfde hardware. Uh, als in: dat kost gewoon heel veel geld. Uh.
Wat kan ik dan gebruiken als ik geavanceer, als ik die $35 per maand betaal? Het is niet helder, uh, welke modellen er draaien, uh, behalve dat het open source modellen zijn die, uh, uit Hugging Face gedownload zijn.
Ja, precies. Die meer, de zwaardere grotere modellen met meer thinking time, daarvoor zit er een betaald, uh, betaalde tier aan. Oké, nou.
En ik zou zeggen: mensen die zelf AI-achtige platforms leveren nu al en die naar ons luisteren: kijk hier eens naar. Ja, precies. Misschien wil je dit wel aan je klant beloven. En, uh.
Nou, ik denk dat wij als eindgebruikers, als ik mezelf even zo mag noemen, uh, dit wel een chill idee vinden. Ja, ik wel. Ja. Zeker. Laat, laat die magische kluis maar komen.
[muziek] Nou, als al dat gepraat over privacy je geïnspireerd heeft, dan hebben we een leuke tool voor je. Een vertaler, een AI-vertaler die volledig op je eigen laptop draait. Je teksten gaan nergens naartoe.
Geen cloud, geen server, geen risico. Geen bankkluis, geen buis. En dat het in trainingsdata terechtkomt waar mensen altijd bang voor zijn. Uhm, het werkt namelijk zo: je downloadt Ollama.
Dat is gratis software waarmee je AI-modellen lokaal kan draaien. Dat kan sowieso al en dat is niet specifiek voor vertalen, maar daarna download je Translate Gemma.
Een gloednieuw vertaalmodel van Google dat 55 talen ondersteunt. Het model is 3,5 gigabyte en dat download je dus eenmalig op je computer en daarna heb je geen internet meer nodig. Kan je wifi uitzetten.
Er gaat geen van de dingen die jij invoert nog naar een server.Onze Zhang had het binnen 5 minuten werkend.
Ze vertaalde de nieuwsbrief van deze week van Nederlands naar Engels en haar oordeel is dat de vertalingen vloeiend zijn, nuances blijven behouden en het voelt niet als dat houterige Google Translate van vijf jaar geleden.
Het begrijpt context. Niet alleen woorden. Ook heel belangrijk. Kanttekening heeft ze ook. De interface is nogal basic. Zeer lange teksten moet je opknippen.
Dat is een beetje irritant en je hebt een redelijk moderne laptop nodig, want het vereist datakracht van je computer.
Maar voor wie regelmatig werkt met gevoelige documenten, dus juridische teksten of weet ik veel ongepubliceerd creatief werk, is het een no brainer volgens haar. Het is gratis en onbeperkt en volledig privé.
Wat wil je nog meer? Instructies over hoe je dit allemaal download en werkend krijgt op je computer vind je in onze nieuwsbrief van deze week. AI-report.email.
Wij danken Sam Hingenveld voor de edit, Pankra voor de vormgeving. Als je een lezing wil van Wietse Hage, dan kan dat. Dan mail, of van mij. Dan mail je op lezing@ai-report.email.
Als je twee keer per week op de hoogte wil blijven van het laatste AI nieuws, dan kun je je aanmelden op onze nieuwsbrief via ai-report.email.
Als je nou aanmeldt voor de betaalde versie ben je dus binnenkort bij die masterclass van Wietse die die over Cloud Code gaat geven op 5 februari. Zet dat alvast in je agenda.
En vandaag nog beginnen met AI binnen jouw bedrijf. Daarvoor ga je naar deptagency.com/ai-report. Voor onze vriendelijke sponsor. Tot volgende week. Tot volgende
week. [muziek] Je ligt erbij, zo v-, koud man, hier. Is het koud? Ja, en op een gegeven moment, ik was, het gaat zo naar beneden. Brr. Ja? Ja, ik heb het koud.