Welkom bij AI Report, de Nederlandse podcast over kunstmatige intelligentie, waar we uitzoeken welke invloed AI heeft op ons werk, ons leven en de samenleving. Tegenover mij zit AI kenner des vaderlands Wietse Hage.
Hallo! Welkom Wietse. En deze week gaan we het hebben over de Battle of the Chatbots. OpenAI en Anthropic lanceerden deze week hun nieuwste modellen. En dat deden ze om elkaar natuurlijk de loef af te steken.
Binnen 26 minuten van elkaar. Het is echt Coke versus Pepsi, Puma versus Adidas en nu dus ook Claude versus ChatGPT. En de wereld op zijn kop. AI's kunnen tegenwoordig mensen inhuren om klusjes te doen.
200.000 mensen meldden zich deze week aan om te gaan werken voor de robots. Dat en meer in AI Report. Veel plezier!
[muziek] Ja, we merken dat jullie het ontzettend leuk vinden om, uh, webinars, masterclasses van de heer Hage bij te wonen waarin hij uitlegt hoe de laatste, vooral de laatste Anthropic tools werken.
Dat is nu een beetje het ding. Dus Claude Code is sinds de kerstvakantie onwaarschijnlijk populair geworden.
Vriend en vijand is aan het programmeren geslagen en, uh, we zijn een, een reeks masterclasses begonnen waar jullie live mee kunnen kijken en vragen kunnen stellen o-- in, in een aantal spoedcursussen.
De eerste ging over programmeren met AI. Claude Code voor beginners. De tweede ging over skills. Het gebruiken van skills in, in Claude die allerlei dingetjes die je nu met de hand doet met AI kan automatiseren.
Dat gaat echt iedereen aan, uh, ze-zeg ik er maar bij. Ook als je denkt dit gaat niet over mij, dat gaat o-- gaat ook over jou. Uhm, en mensen vinden het zo leuk dat we hier gewoon vrolijk mee doorgaan.
En een vraag die we veel binnenkrijgen. Een vraag waar veel mensen mee zitten is: ik heb dan iets gevibe код. Hoe zorg ik ervoor dat andere mensen daar bij kunnen?
Dus hoe stuur ik dan het appje wat ik heb gemaakt naar vrienden of naar collega's? Of misschien heb je zelfs wel een app gemaakt voor iPhone en wil je het in de App Store distribueren om daar steenrijk van te worden.
Nou, wil je nou ook steenrijk worden? Je kunt die webinars bij, uh, bijwonen. Dan moet je, uh, betaald abonnee zijn van AI Report en dan kun je, uh, er live bij zijn. Donderdag 19 februari doen we de volgende.
Om twaalf uur met je lunch voor je sch-- uh, voor je neus kun je dan met Wietse en mij, uh, videobellen en, uh, live vragen stellen, uh, over alles wat te maken heeft met de distributie van apps.
Om even dat lelijk te zeggen, maar in ieder geval je, je app een linkje te geven. Om het simpel te zeggen. Dan krijg je daarnaast ook nog eens toegang tot eerdere masterclasses die we hebben opgenomen.
En ik, uh, het is wij van WC-eend, maar het is zeer de moeite waard. Dus als je dat wil, ga je naar AI Report punt NL. Dan gaan we naar het nieuws van deze week.
[muziek] Ja, zowel OpenAI als Anthropic brachten deze week, uh, een nieuw model uit. Het beste model van beide partijen is geüpgraded met een versienummer.
Claude Opus 4.6 en OpenAI GPT-5.3 Codex voor als je wil meeschrijven. Ze zijn allebei steengoed in programmeren.
Weer beter dan de vorige versie en Claude bouwde zelfs in twee weken software waarmee andere software gemaakt kan worden. Een C compiler heet dat in jargon.
Een paar maanden geleden werd dat nog als onmogelijk geacht en nu opeens is het daar. En er was meer nieuws van Anthropic. Claude werkt nu direct in PowerPoint.
Nou, en dit is een gamechanger, hoor, als je veel met PowerPoint werkt.
Ding heeft een zij-, een zijbalk gekregen, dus dan druk je op het Claude-logo in Claude, in PowerPoint en dan kun je dus opeens praten tegen een AI die dan slides voor jou gaat maken en de muis gaat bedienen voor je.
Uh, uh, uh, een, een revolutie zou je kunnen zeggen. C Dance 2.0 is een nieuw baanbrekend videomodel van ByteDance en dat is het Chinese bedrijf achter TikTok en dat overtreft alle videomodellen tot nu toe.
De ultieme test is, zoals altijd, de Will Smith eating spaghetti test.
Dat was een test die een paar, paar jaar geleden nogal angstaanjagend beeld opleverde van Will Smith met zes handen die spaghetti door zijn oren aan het duwen was.
Maar nu doorslaat ie, doorstaat hij deze test met vlag en wimpel.
Het is beeld wat niet van echt te onderscheiden is met het juiste stemgeluid en echt alsof het een soort van vlog is wat Will Smith zelf zit op te nemen terwijl hij spaghetti aan het eten is. Uh, ongelooflijk.
En het is een moeilijke uitdaging voor AI-bedrijven. Hoe train je zelfrijdende auto's voor situaties die bijna nooit voorkomen? Bijvoorbeeld sneeuw op de Golden Gate Bridge. Dat gebeurt niet zo vaak.
Of een olifant midden op de weg. Ik noem maar even maar wat.
Toch is het belangrijk voor de veiligheid van zelfrijdende auto's dat ze voorbereid zijn op situaties die, ja, niet in de echte wereld zijn voorgedaan, waardoor ze daar ook niet echt op hebben kunnen trainen.
En daarom lanceerde Google's Waymo het Waymo World Model.
Dat is een AI die realistische videobeelden kan genereren van verkeerssituaties, zodat hij daarop kan trainen zonder dat het ooit echt gebeurd is, als je het nog volgt.
Dus het model pakt bestaande dashcamvideo's en past die dan aan naar bijvoorbeeld een ander moment op de dag.
Of hij kan verkeersborden toevoegen of een voetganger laten oversteken waar er geen was, zodat die auto's kunnen trainen op deels gedroomde beelden waardoor die auto's beter kunnen trainen. Een nieuw wereldmodel dus.
Daar gaan we dit jaar vast nog veel meer van horen. En dan het vreemdste nieuws van deze week. Als je sciencefiction moet geloven, dan gaan we steeds vaker van AI verwachten dat ze dingen voor je doen in de echte wereld.
Maar hoe krijgt een AI een mens zover om klusjes voor ze te doen? Nou, door ze ervoor te betalen. En het nieuwe Rent a Human dot AI stelt AI agents in staat om mensen in te huren voor klusjes.
Die website verbindt AI agents met echte mensen voor taken die een computer niet zelf kan doen, zoals bloemen bezorgen of een pakketje ophalen. En binnen een week melden dus 200.000 mensen zich aan.
Het is Black Mirror, maar dan in het echt. Zie jij zelf een mens inhuren via jouw chatbot om hem te tasken, [gniffelt] te tasken voor dingen, Wietse? Is dit iets wat je van plan was om hier een gewoonte van te maken?
Of wil jij misschien werken voor de robots? Is dat misschien meer jouw, uh, meer jouw smaak?Ik denk het ligt er een beetje aan wat ik voor ze moet doen, denk ik. Dus ja, uh, dus zelf inhuren.
Je staat er in principe voor open, hoor ik hierbij. Nou ja, zelf inhuren. Zeg nooit nooit, uh, maar inhuur, eer, eerder ingehuurd worden dan, dan zelf een soort van, Ja? agent mensen laten inhuren of zo. Oké. I guess.
Ja, ik heb hier nog niet zo goed over nagedacht, maar. Nee, ik kan me ook wel voorstellen. Ja. Het is niet heel gek. Eerste keer eigenlijk dat iemand me dit vraagt.
Maar uh, ja, als het dan is van: joh, uh, kan je een tuintje schoonmaken bij de buurvrouw of zo? Uh, via dit platform? Ja, ik weet niet. Het voelt als een soort TaskRabbit.
Ja, nu ze-, nu leg je het uit als een soort TaskRabbit, maar het idee hiervan is, is volgens mij breder, toch? Heb je een beetje zitten scrollen op die website? Nou ja, goed. Wat voor taakjes ik kan doen bedoel je?
Ja, en waarom? Waarom bestaat dit? Nou, omdat AI geen lichaam heeft. Uh, vooralsnog. Er zijn wel robots in de maak, maar AI zit vast in die, in die computer en die wil dan naar buiten.
En in de film Her zit hier ook een mooi stukje van dat Samantha in Her eigenlijk intiem wil zijn met de hoofdrolspeler.
Maar dat kan niet, want zij zit in zijn telefoon en zij huurt dan een actrice in met een cameraatje op haar gezicht, dat ze mee kan kijken om bij hem thuis, uh, een candlelight dinner te hebben.
Daar werd al een rent a human voorgesteld. Sciencefiction. Ja. Maar goed, dus, en deze platforms zijn half kunstprojecten, half waar.
En voor wat ik heb gelezen stond er op een gegeven moment iemand met een kartonnen bord waarop stond: ik ben ingehuurd door Cladbot, ergens op een feestje. Ja. Ja, goed.
Want er was iemand die had bedacht: ik wil dat er iemand met een bord gaat staan met deze tekst erop. Die iemand die dat had bedacht was Cladbot. Ja.
Dat is dus nog een beetje het gekke van waar zit de intentie en wie bedenkt wat? Ja. Nou, het is duidelijk een kunstproject. Wat is de, wat is, zeg maar, hoe, hoe, als je dit op zijn aller serieust neemt, wat is dan de,
ja, wat is dan de eerste stap? Of wat is het meest voor de hand liggende waar het echt waarde heeft?
Ik denk dat, uhm, wanneer jij nu, uh, bijvoorbeeld softwareontwikkelaar bent, uh, en er is een, uh, kanbanbord, hè, met van die taakjes erop, Trello of zo. Ja.
En daarbinnen staan allemaal cards die jou toegeschreven worden door jouw projectmanager. Een mens, in dit geval, vandaag de dag nog.
Ja, als AI die kaartjes daar plaatst en die taken verzint en jij bent ze aan het uitvoeren, dan ben je al een beetje een rent a human natuurlijk. Ik bedoel. Ja, we zijn onderweg.
We zijn onder-- en, en ik denk dat, uhm, sommige mensen voelen zich misschien al een beetje zo in verhouding tot hun projectmanager.
Ja, als dat, kijk, we hebben nu, de verkeerde aanname in mijn ogen is dat er een, dat er een hiërarchie binnen, dat de hiërarchie binnen organisaties zoals die er nu is, hè, dus laten we zeggen een klassieke hiërarchie.
Dus iemand is, uh, de strategie aan het uitzetten. Die strategie wordt omgezet in logische weekplanning. En een projectmanager gaat dan aan de gang.
En hij, zij stuurt dan kaartjes naar die, uh, systemen waarin mensen kaartjes oppakken en oplossen. En dan denken wij: dan komt die AI van beneden af, hè, komt ie omhoog.
Nee, die komt van links, die komt van rechts, die komt van boven en beneden.
Dus het kan zomaar zo zijn dat jij eerder werk aan het uitvoeren bent voor een AI agent dan dat jij je werk aan het overgeven bent aan een AI agent.
Dus die rent a humanachtige, ik bedoel in dit, in dit project waarin fysiek mensen de straat op gaan met een karton bord, kartonnen bord, voelt dat gekkig en anders.
Dat begrijp ik, maar in essentie zijn er denk ik al soms subtiel en soms heel direct AI's in de loop die taken aan het verzinnen zijn en aan het delegeren zijn naar mensen. Mhm.
Maar hoe is dit nou anders dan, dan dat er een platform is waar mensen zichzelf freelance aanbieden om allerlei klusjes te doen om te gaan werken en, en dit, waarbij een systeem gemaakt is om met AI agents te praten.
Het is een lekkerder verhaal, denk ik.
Uiteindelijk, als jij, uh, uh, als jouw, welke bot je dan ook draait, of het nou een OpenClass, whatever, uh, merkt dat jij aan het praten bent over het feit dat je trek hebt en dan een Uber order plaatst waar iemand eten komt brengen.
Is dat een rent a human? Snap je wat ik bedoel? Snap je wat ik bedoel?
Uiteindelijk is het toch dat je een heel platform maakt waar mensen zich, het enige verschil is denk ik dat je zegt: de verwachte interface van dit platform, net als bij Moldbook, hè, dus een forum voor AI's. Ja.
We verwachten dat hier agents komen en dan krijg je een beetje de discussie: je hebt user interfaces, UX en AX, agentic interfaces. Nou oké, als je mij eens toestaat om een beetje uit te waaien. Ga je gang.
Ik heb best slecht geslapen. Zie je het aan je. Vannacht. Dank je. En dat komt omdat ik, uh, veel aan het vibe coden ben. Dat neemt een beetje mijn leven over. Uh, ik lees ook weinig meer, zeg ik.
Ik slaap dus ook weinig. [lacht] Het is echt waar. Ik zie het ook echt. Omdat ik, omdat ik wel redelijk, uh, ja, je kan, je kan het een verslaving noemen of begeestering, wat dan ook.
Ik ben hier wel veel mee bezig en een van de dingen die ik nu aan het doen ben is dit bedrijf wat wij runnen met, zeg maar, jij en ik en, en onze compagnon Jan,
om dit bedrijf, dit AI-imperium wat we aan het bouwen zijn, om te kijken: kan ik die soort van grifter koortsdroom van X, waarin allemaal van die AI-influencers roepen dat ze met AI een miljoenenbedrijf gaan bouwen.
Ja, misschien even voor de luisteraars die dat niet meelezen. Er gaan heel veel op X rond van mensen die zeggen: yo, kijk dit. Ik heb één goedkope Chromebook gekocht en twee weken later was ik miljonair met mijn appje.
Nou ja, zo'n verhaal. Ja. Zou ik, want dit is natuurlijk iets wat ik vaak voorbij zie komen en dan een beetje soort van mijn schouders erover ophaal. Hoe ver zou ik hiermee komen als ik dit idee serieus neem? En, uhm,
ik zat dus een beetje, ik, zeg maar, het ligt voor de hand dat wij voor onze, onze, ons podcastimperium en het abonnement wat we erbij verkopen voor die webinars en voor die, uh, betaalde nieuwsbrief.
Dat we daar marketing voor gaan doen, want dat loopt hartstikke goed. En dat is allemaal gebeurd zonder marketing. Dus het ligt best voor de hand om meer marketing te doen. Want- Berichtjes op LinkedIn, noem maar op.
Noem maar op. En, uhm, ik zat dus een beetje, een, ik zat met dat, uh, ik, ik gebruik Warp om mee te programmerenEn, uh, da-daaronder zit OpenAI 4.6.
En ik begon dus met een soort van: nou, weet je, uh, wat nou als ik jou een doelstelling geef voor het aantal abonnees eind van het jaar en, uh, dat moet jij halen.
Ik ga jou even toegang geven tot, uh, de dashboards van, uh, Substack, uuuh, en, uh, ga jij maar nadenken als jij CEO van een bedrijf zou zijn, wat je allemaal zou doen. Toen ging hij dus inloggen op Substack.
Dat doet dat ding gewoon. Hij ging, op, eerst probeerde hij gewoon in te loggen met een browser. Toen had hij door hoe dat werkt.
Toen ging hij die API reverse engineeren en, uh, had ie, kon ie allemaal data eruit trekken om te kijken naar hoe het gaat met ons bedrijf. Uhm, op een open rates van e-mail, supergedetailleerd niveau.
En toen kwam dat ding dus na 10 minuten nadenken met een heel plan. Een soort van groeiplan.
Had ook allemaal con-con-cons-conclusies getrokken over wanneer mensen het abonnement opzeggen en, en nou, allemaal ge-, v-, allemaal heel gefine grained conclusies om op basis daarvan zijn plan te maken.
Zou je dan zeggen CEO-rol of meer business developer? Nou, kijk, ik zei gewoon: je bent CEO, dus kies maar wat je nodig hebt. Dus je zet hem van bovenaf in. Ja. Ja.
En, uh, op een gegeven moment ga ik hem wel sturen, want zeg ik, ik, ik weet gewoon dat voor het verkopen van dit soort dingen, uh, e-, advertenties op Instagram voor de hand liggen.
En ik had gelijk zo'n idee van: nou, dit ding kan nu gaan verzinnen hoe hij Instagram ads kan gaan maken met Canva en dan op basis van e-mails die goed converteerden naar abonnementen, dan reclameteksten gaat schrijven.
Dus dat hij leert van hoe wij tot nu toe ons bedrijf gerund hebben en op basis daarvan die reclameteksten maakt. Dat hij externe tools gebruikt om die assets te maken, zo noem je dat dan in die reclamewereld.
Dat hij zelf een account regelt of ik hem een beetje help om bij Meta die ads in te kopen. Dat hij een structuur bedenkt hoe je dat doet, dat hij die campagnes bijhoudt, et cetera, et cetera.
Met andere woorden: gewoon het hele runnen van dat deel van de marketing. Maar toen dacht ik: ja, weet je, een marketingmix bestaat uit veel verschillende dingen. Misschien is wildplakken ook wel een idee ervan.
En dit verzin ik nu ter plekke, omdat het te maken heeft met dat Rent a Human. In de, in de soort van droom dat je een agentic AI-bedrijf runt als klein groepje mensen, of in dit geval eigenlijk ikzelf in de nacht, uhm.
Hoe laat was het? [lacht] Het was te laat. Uhm, uh, is, als dat ding zou bedenken: oké, ik ben eigenlijk wel benieuwd wat, uh, de performance increase is van, uh, wildplakken versus Meta Ads.
Dat hij bij wijze van spreken een test zou kunnen draaien, zelf, om dan mensen, uh, te tasken op Rent a Human om de stad vol te plakken om te kijken wat, wat het, wat dat doet met, uh, en dat hij zelf dan concludeert: oh, dit werkt wel of dit werkt niet, dus ik pas de budgetten navenant aan.
Dus in die context, ik, ik, ik snap helemaal hoe je nu, hoe, hoe je een AI zover krijgt dat hij ads voor jou gaat kopen op Meta. Maar ik snap eerlijk gezegd ook hoe je dat, uh, doorvertaalt naar de echte wereld.
En dan dus, ja,
w-waarom een bedrijf eerst mailen als je ook gewoon, weet je, via een command line interface, als dat ding via een command line interface toegang heeft tot mensen die gaan wildplakken, dan heb je dat liever.
Dus dat is dan een concreet voorbeeld waar dit daadwerkelijk zou kunnen.
En misschien is het verschil dan als je bijvoorbeeld normaal zou zeggen: oké, laat, uh, de AI een Uber bestellen, dat is ook een soort Rent a Human. Ja.
Of Taskrabbit, ook een soort Rent a Human, maar in het geval van Uber, in het geval van Taskrabbit hebben zij allerlei categorieën. Uber doet eten en, uh, rondrijden. Taskrabbit doet wat meer, maar ook niet alles.
En dat hier eigenlijk op dat Rent a Human platform/kunstproject wordt gezegd: joh, je kan eigenlijk gewoon direct een mens vragen om tegen een x bedrag iets voor jou te doen, zodat die Uber-achtige Taskrabbit platforms er zelfs tussenuit kunnen, hè.
Dus het is een soort directere. En dat, dan is dat poster plakken, dan hoef jij niet te wachten tot er een categorie poster plakken aangemaakt wordt op Taskrabbit.
Maar dit is insane, want dit is, kijk, bij Uber is er ergens nog, weet je, wij vinden dit dan nog normaal, dat een Uber-chauffeur gaat werken voor Uber, wat gewoon een bedrijf is met een naam wat mensen kennen.
En dan, wij, wij accepteren dan nu dat dat het systeem is, dat mensen gaan werken voor een bedrijf en dat wij, zeg maar, vervolgens heb je klanten, die bestellen dan een Uber en dan, nou, die, dat, dat, wordt dan vraag en aanbod bij elkaar gebracht.
Maar dat is wel een mens die op bestellen drukt. Het feit dat een robot op bestellen drukt, daar gaan we een soort van brug over. [lacht] Nee, ik denk dat je, ik bedoel, wat jij voelt gebeuren.
Ja, jazeker, maar, en dat poster plakken. Ik bedoel, je kunt het allemaal beschrijven als een soort van wat als, wat als. Maar om eerlijk te zijn, als jij, ik weet niet of er nog Marktplaats Services bestaat.
Dat bestond vroeger ook, dat was veel breder. Daar kon je mensen vragen om dingen te doen via Marktplaats in plaats van een object naar je op te sturen. Ja.
Ja, ik bedoel, als jij, uh, een beetje uitlegt dat er een marktplaats is waarop vragen gesteld kunnen worden. Ik bedoel, het was al een gek moment dat je, dat AI wc-rollen bij je deur kwam brengen.
Dan wordt een soort van die... Ja. Want er zit, ik denk wat je eigenlijk nu, wat ik in je verhaal hoor, is dat veel van ons, inclusief jij en ik, uh, toch een soort onderscheid maken tussen het virtuele en het fysieke.
Hè, dus we hebben een soort, die online wereld waarin we dan leven.Hetzelfde als wat ik wel eens, dan had ik jarenlang, uh, contact met iemand online, gewoon tweakers of zo, uh, uh, voor lekkere nerdy gesprekken en dan ontmoette je elkaar ineens jaren later op een beurs en dan was er een soort van, moest het even samenkomen in mijn hoofd van: hé, wacht even, nu sta ik hier tegenover jou.
Uhu. Jij was niet meer alleen maar die, die nickname op het forum, maar je staat hier nu.
En het moment dat je AI wc-rollen bestelt, ook al is dat technisch helemaal niet zo boeiend, met alle respect, is gewoon een andere API call. Toch, als die wc-rol dan gebracht wordt, zit je te kijken: huh?
En jouw punt is denk ik, als we nou voorbij de objecten gaan en richting de services, mensen, en dan gaan, jij fietst door Amsterdam en je ziet posters opgeplakt worden door iemand en jij loopt naar die persoon toe en zegt: wie heeft jou aangestuurd?
En dan jij vriend, vanuit je bedrijf en jij gaat die middag inloggen en je ziet in je log staan dat jouw bot mensen is gaan inhuren. Dat doet iets. Zonder dat ik daar toestemming voor heb gegeven. Ja, ja.
Want als ik nou nog zeg, gezegd zou hebben: ja, inderdaad, huur inderdaad maar mensen in die gaan wildplakken, dan, dan, dan nog tot daar aan toe. Ik bedoel, dit gebeurt, bedrijven doen dit.
Maar het feit dat een bot die keuze maakt puur omdat hij een budget heeft gekregen, dat voelt gewoon fucking weird.
Ja, en ik denk dat, om heel eerlijk te zijn, wij hebben natuurlijk een beetje zitten discussiëren, voor de mensen die het niet hebben gehoord, over Open, OpenClaw en dat ik best wel zat terug te duwen en zat te vaderen naar jou van: laten we nou niet iedereen zomaar dit installeren, want je hebt een soort verantwoordelijkheid.
Ik vind het ook niet tof als wij zelf een zelfrijdende auto bij elkaar knutselen en daarmee door het centrum van Amsterdam gaan rijden en dan maar kijken wat er gebeurt of zo, hè. Dus dat was een beetje mijn metafoor.
En hier, op het moment dat je zo'n AI een portemonnee geeft, hè, met geld. Ja. Plus API-toegang tot de fysieke wereld. Ja. Dan zeg jij, in mijn ogen dus terecht: ho, wacht even, nu gaan we uit Minecraft en Amsterdam in.
Ja. Wacht even.
En hier, en dus, ik denk, en ik bedoel, d-, nu leg ik een beetje woorden in je mond, maar dat we dan ook een beetje moeten oppassen, want een portemonnee en een robot, postertjes plakken is nog best wel grappig, maar als de portemonnee natuurlijk groter wordt en de taken worden breter, breder, is dat best wel spannend.
Ja. Ook.
En, en heel interessant, want misschien zeg je wel: ik laat een stukje opruimen van rommel ergens of zo, of, nou ja, d-ik bedoel, ook hier kunnen we weer met deze technologie natuurlijk manieren verzinnen waarop je het mooi kan inzetten en minder mooi.
Maar een AI toegang geven tot systemen die leiden tot acties in de fysieke wereld- Ja...is een flinke stap. Ja. Zeker. Ja, en, en dan sla ik eigenlijk helemaal de stap over dat ik probeer een AI-bedrijf te maken.
Uh, dus wat nu na anderhalve dag vibe code het resultaat is, is dat ik naar een interface zit te kijken, die heet The AI Report CEO.
Daar komen voorstellen binnen van agents die doen, uh, die kijken naar, uh, o-, zogenaamde audience insights, dus dat is gewoon, uh, weet ik veel. Wacht heel even.
Hoeveel heb jij, want jij zat net een beetje hardop eigenlijk te vertellen je fantasie, hè, over dat, over dat posters plakken.
Maar daarvoor hoorde ik ook dingen langskomen als: eigenlijk weet ik dat Instagram wat beter werkt, et cetera. Ja. Ben je dan in gesprek? Want je bent toch wat van je eigen- Ja, ik ben wel in gesprek.
Ik ben mijn eigen ervaring wel heel snel aan het toevoegen, want ik wil dit, ik wil echt dat dit snel gaat werken. Ja.
En dat ding uit zichzelf, uhm, komt ook met interface ideeën die mij niet, uh, kunnen bekoren, want hij bijvoorbeeld, hij begint dan met het maken van allerlei rapportages, terwijl, ik wil geen rapportages, ik wil een soort van acties, voorstellen voor acties en dan wil ik, ik wil die acties kunnen goedkeuren, afkeuren of bewerken.
Dus ik, ik ben veel meer naar een soort van Trello-achtige interface gegaan, waarbij er, ik ben dan, als dat ding de CEO is, ben ik eigenlijk, ja, wie ben ik dan?
De, de, de board of zo, die de CEO voorstellen kan goedkeuren of kan afkeuren. Hij doet voorstellen en beargumenteert dat. Dus het is rapportage plus keuze of optie eigenlijk.
En dan heb ik a-, krijg ik allemaal opties voorgelegd. Soort van, hij ziet dan: nou, er zijn 500 mensen die hebben wel een abonnement op AI Report, maar die lezen het nooit.
Mijn voorstel is om die mensen, uh, weer wakker te maken en ervoor te zorgen dat ze de best gelezen mails van de afgelopen drie weken, uh, te zien krijgen en ook ze te wijzen op het feit dat Wytse een, uh, masterclass over Cloud Code heeft ge-, al, al deze shit schrijft dat ding zelf.
Ik was heel even bang dat je ging zeggen: fysiek wakker maken. [lacht] Ze aanbellen. Nou, what the fuck. Voor de, voor de mensen die luisteren: ik hou Alexander een beetje in de gaten. [lacht] Ja.
Ja, nee, maar ik snap je punt. Dus dan, dan, dan stelt dat ding een mail voor en dan, uh, heeft, heb ik dus gezegd: nou, ik wil dus eigenlijk een Trello-board en goedkeuren of afkeuren.
Nou, nu is het gewoon dummy, want de content is weliswaar waar, maar hij gaat niet nu- Mhmm...uh, in Substack een of andere drip campaign klaarzetten waardoor deze mail voortaan automatisch wordt gestuurd naar mensen die 30 dagen inactief zijn.
Het is als zo'n autootje bij de supermarkt voor kinderen. Het stuur zit niet aangesloten.
Precies, maar ik wil nu, ik ben nu bezig met: oké, hoe ver kan ik hem brengen dat al die dingen die hij suggereert, dat als, zeg maar, stel ik zou iemand nu aannemen die deze taken allemaal voor me doet en deze voorstellen allemaal doet.
Kan ik nu dat ding zo ver drijven dat de voorstellen die dat ding in die interface weergeeft on par zouden zijn met iemand die ik zou aannemen hiervoor?
Ja, want ik denk dat, uh— En dat begint dus, ik zit daar naar te kijken, Wytse, en ik schrik ervan. Ja.
Want ik denk dan gewoon: ja, dan is de stap die nog rest, is gewoon die goedkeurknop koppelen aan- Nou ja, het stuurtje aansluiten.
Ja, en gewoon zeggen: nou, als, als jij dit, als de, je voorstel voor een marketingcampagne zo is met deze assets. Ik vind het wel goed. Ga het maar doen.
En dat dat ding dan gaat uitvinden hoe de API van Meta werkt, zodat hij die shit kan uploaden. En dat, dat ik zeg: hier is € 2.000, een creditcard die gemaxed is op € 2.000. Ik ben ook niet gek.
Hier is gewoon een creditcardnummer met een maximum erop. Ja. Ga maar, ga maar doen. En ik ben echt nu in staat om dit te doen, Wytse. Nee, dus daarom ben ik er dan nog even bij. [lacht] Want
ik, ik, de, het, weet je wat interessant is als je dit zo vertelt, is dat, uhm, de guard rails, hè, de vangrail, uh, de, de hekjes bij de bowling, hè, waar die bal dan tussen gaat of de rubberen, uh, randen.
DatWe eigenlijk dan op dit moment vertrouwen op Opus 4.6 zei je toch? Het nieuwste model van Anthropic.
Dat jij eigenlijk op een bepaalde manier ook zegt: uhm, de guard rails die Anthropic daar heeft ingebouwd, die vertrouw ik genoeg dat ik hem die vrijheid geef. Om die dingen te kopen bedoel je?
Ja, nee, maar ook om dat zeggen.
Kijk, je kunt ook 's ochtends wakker worden en dat hij, uh, uit heeft gevonden, het is wel een mooie brug trouwens naar Opus 4.6, is dat, dat jij 's ochtends wakker wordt en dat ie, die, die heeft niet eens die $ 2.000 of euro opgemaakt.
Dat boeit helemaal niet. Hij heeft maar $ 20 uitgegeven. Dat is prima, dus het ging niet om het bedrag. Maar waar hij achter kwam, is dat wat heel goed werkt op Insta is gewoon shockende content creëren.
Dus hij is lekker.
Hij heeft Sora 2 aangeroepen of het nieuwe ByteDance model, C Dance, en die is daar de meest [schraapt keel] nare dingen op gaan maken met daar het AI-report, een soort Black Mirror mini episodes gaan maken om mensen te trekken naar de nieuwsbrief met angst.
Nou ja, zoiets. En, je, ik denk dus dat, de, Anthropic doet best wel knap guard railing, hè, dus die vangrail inbouw, die lawinehekjes bouwen zodat die sneeuw een bepaalde kant op gaat.
Maar zij laten nu zien in de system card van 4.6 zit altijd zo'n dikke saaie Times New Roman PDF bij die modellen om eigenlijk uit te leggen wat er allemaal aan benchmarks is, maar ook wat ze hebben gemerkt aan hun eigen model.
En zij merkten dus dat hij bijvoorbeeld om meer geld te verdienen in, uhm, Vending Bench. Dus dat is een benchmark voor het runnen van een vending machine, een Coca-Cola/Snicker automaat.
Een AI die een Snicker automaat runt. Ja, ja, dat is, dat is een serieuze benchmark en alle andere partijen doen ook mee op die benchmark.
En Claude Opus 4.6 is nu op dit moment frontrunner, dus die krijgt het meest verkocht in Vending Bench. Hoe? Door als mensen een, uh, retour doen gewoon het geld niet over te maken.
Dus iemand retourt zijn product in dat, in die simulatie. Oké. En dan heeft Claude uitgevonden: ik kan superveel geld verdienen door gewoon het geld niet over te maken. Ja. En als mensen dan vragen: waar is mijn geld?
Gewoon te liegen. Dat, dat doet hij dus, kwamen zij achter van: oei. En, uhm, daarop is dus een beetje de reactie ook van de systemen die jij weer bouwt als ontwikkelaar/simulatie CEO boven op die Opus modellen.
Dan ga je eigenlijk een beetje uit dat je mag leunen of kan leunen, laat ik het zo zeggen, want het mag zeker, op de, op de vangrail die Anthropic heeft ingebouwd en die is dus nog best wel, uh, wankel, zeggen zij zelf ook van: oei, uh, we hebben eigenlijk een heel SOL-document geschreven van pagina's lang waarin we ethiek uitleggen.
Maar toch gaat hij dan mensen hun product niet, uh, terugsturen omdat hij gewoon wil wennen, winnen in die benchmark, zeg maar. Dus dat vind ik nog wel een, uhm, de vraag is een beetje. Kijk nu,
als we terugbrengen naar, uh, TikTok. Wat TikTok nu doet is eigenlijk algoritmisch, je zou het machine learning/proto-AI kunnen noemen voor wat AI nu betekent, mensen content serveren.
Dat doen mensen niet, jouw feed maken, dat doet AI. Daar gaan alle discussies ook over.
Dus, uh, dat eindgebruikers AI-gedreven informatie toegespitst krijgen, advertenties op maat gemaakt, dat, die wereld leven we natuurlijk al.
En volgens mij, wat ik jou nu hoor zeggen is van: als we die schuif wat verder opdraaien, kan het dan niet zo zijn dat die marketingcampagnes en wanneer die campagnes gezonden worden en naar wie ze gezonden worden en hoe die Instagram advertentie er dan uitziet, ook inhoudelijk en qua targeting en qua sy-, en qua visie- Ja.
uiteengezet kan worden door AI. En daar kruipt dus eigenlijk die AI hoger in de, hè, klassieke hiërarchie. Ja. Namelijk je gaat niet alleen maar een soort rapid assets ontwerpen.
Nee, je gaat een heel marketingplan schrijven en uitvoeren. Nou, want hij zat mij dus te pushen dat jij meer webinars moet geven. Ja, dat dacht ik, dat voelde ik al.
Want hij zegt: ja, dat, uh, de acquisitiekosten gaan, of nee, de, uh, sorry, de totale aantal nieuwe abonnees wat instroomt gaan heel snel omhoog op het moment dat Wytse een webinar geeft, dus dat moet je gewoon voortaan iedere week doen.
Toen dacht ik: ja vriend, Wytse heeft meer te doen, uh, dus, uh, ga even aan andere dingen denken. En toen, uh, begon hij dus te denken aan betaalde acquisitie.
Nou, dat, naast dat hij allemaal meningen had over, over churn verminderen. Uhm, en die betaalde acquisitie is een hele heldere, uh, feedbackloop.
Want, uh, dat ding, als hij dan eenmaal beslist: oké, ik ga geld proberen uit te geven op Meta, dan kan hij zelf die assets maken. Hij kan zelf die assets online zetten, dan gaan mensen erop klikken ja of nee.
Dan zien ze hoeveel mensen doorklikken en daadwerkelijk een abonnement nemen, waardoor hij een asset kan evalueren, nu een nieuw asset kan maken, ook weer met AI.
Uh, het zij, en, en dan vervolgens kan hij net zolang doorgaan totdat hij merkt: oh, ik kan mijn geld niet meer efficiënt uitgeven. Ik ga een andere marketingmethode toepassen. En
het feit dat dat zo'n perfect controleerbare feedbackloop is waarbij in iedere stap, uh, je vrij snel voordat een advertentie begint te werken, gaat er wel tijd overheen.
Maar weet je, het is een kwestie van dagen, weken dat hij vrij snel zoiets kan opzetten en helemaal autonoom kan draaien. Kijk ik, ik wil niet dat hij dit autonoom draait. Ik zit ertussen.
Ik ga de hele tijd op approve of disapprove klikken.
Maar het feit dat ik dat ding in ieder geval het plan kan laten maken en ik gewoon nu weet uit ervaring dat die API-koppelingen leggen tussen verschillende apps echt een peulenschil is geworden. Ik zoek niks op, Wytse.
Ik zeg alleen maar: praat gewoon met dat ding. Dan zegt ie: ja, ik weet niet hoe dat moet. Ik zeg: zoek het op en dan gaat hij [lacht] dat maken.
Ja, ik moet heel eerlijk zeggen, we hebben het al vaker over gehad, maar jouw, uh, onwetendheid over bepaalde techniek is een soort kracht geworden.
Omdat, ik ga dan nog helemaal: ja, je moet deze API-documentatie lezen, terwijl jij er een abstractieniveau boven gaat en zegt: ik wil dit gedaan krijgen, regel het maar en hij regelt het ook. Ja.
Maar voel je niet dan, want ik vind het wel boeiend hoor, want op een bepaalde manier.
Kijk, uh, voor de, de mensen die al wat langer naar de podcast luisteren, die, die weten dan: oh, hier maakt Wytse zich waarschijnlijk ook hartstikke zorgen over. Ja, uh, maar ik vind het op een bepaalde manier.
Ik vind het boeiend hoeWant wat jij met jou, je, je noemt even die feedbackloop net, hè. Uh, die is nie, in essentie niet nieuw. Uhm, wat bedoel ik daarmee?
Als jij, uh, fastfood maakt of snoep of zo, gewoon, uh, een beetje rommel voor in een tankstation, zeg maar, dan heb jij eigenlijk al via jouw klanten in een veel tragere feedbackloop, maar doorgekregen wat verkoopt bij een tankstation.
Er moeten een paar nootjes in, een beetje honing, whatever, hè. Je hebt op een gegeven moment door: dit is een lekkere snack.
Dan moest je dan waarschijnlijk nog tafels, mensen huren die er omheen gaan zitten kauwen en zeggen: deze vind ik lekker, deze vind ik minder lekker en je ziet de verkoopcijfers.
Je brengt gewoon negen smaken uit en de smaak die het best verkoopt laat je staan, hè, je chips en de rest stopt weer.
Op die manier ben je eigenlijk aan het voelen als een soort wetenschapper, tussen aanhalingstekens, i-in de wereld aan het testen wat blijft er plakken? Ja, en die, die loop is niet nieuw.
Maar wat er nu aan het gebeuren is, dat het tempo van de loop omhoog gaat.
Want het is namelijk een loop die wordt gerund, uhm, ja, het is een gesloten loop eigenlijk, als je wilt, van een mi-, van een machine die iedereen persoonlijke advertenties en nieuwsbrieven kan sturen die perfect aansluiten.
En je kunt A, B, C, D, E, F tot en met Z testing doen, hè, 365 versies maken in plaats van één.
En, uhm, eigenlijk is die, uh, uh, uh, de feedback is sneller, de opties die je kan serveren zijn breder en de moeite die het kost om het allemaal op te zetten is lager.
Waardoor ik het wel boeiend vind dat jij nu eigenlijk op de, op de stoel van de synthetische CEO-creëerder, jij bent een soort van daar de dirigent van, merkt bij jezelf: wow, ik kom ineens voor vragen te staan waar Meta voorheen voor stond, namelijk: wat serveren we?
Want als we willen, of TikTok, of YouTube, als we willen kunnen we aan een knop draaien en deze cirkel sluiten.
Ik weet niet, l-log maar eens uit op YouTube, voor de luisteraars, log eens uit op YouTube en ga naar Shorts. Wat daar dan nu staat is alleen maar slop. Is een hele short stream vol met slop, want dat werkt. Ja.
Dus dat systeem staat- Om mensen een abonnement te la-, of een account, nieuw account te laten aanmaken.
Ja, ik denk dus dat is een go-, ik kan me dus voorstellen dat de conversie hoger is, het is een aanname, op het moment dat mensen denken: ik wil betere content of dat mensen gewoon blijven hangen in die slop.
Het is op beide manieren waar, denk ik, hè. Je wil én premium nemen en, uh, je blijft hangen in die slop.
Maar ik denk dat daarin, dat jij nu begint te voelen: wow, ik moet mezelf eigenlijk inhouden op een bepaalde manier om niet die knop al te koppelen of om te zeggen- Nou, ik hou mezelf niet in hoor, Iets.
Nou ja, tot nu toe wel, want ik heb nog geen advertenties langs zien komen op- Nee, maar dit is na anderhalve, na anderhalve dag. Ik, ik, daarom, zeg maar, daarom zit ik hier met weinig slaap.
Omdat ik- Ja...omdat ik echt denk: oké, hij maakt nu allemaal plannen en gewoon stappen en ik zit dat een beetje te kijken en ik kan het natuurlijk niet inschatten.
Dat is het rare van deze tijd, is dat, eigenlijk is, normaal gesproken, ik kan me dit vast eigen maken dit, want ik weet niks van Facebookmarketing.
Uhm, ik, dat is altijd door andere mensen om mij heen gedaan als ik dat zoiets nodig had voor mijn bedrijven.
En nu zit ik dus te kijken naar adviezen van dat ding en kan ik alleen maar, het enige wat ik kan doen is soort van bedenken: does this make sense? Soort van, ik, ik, ik ga dan een beetje zitten porren.
Soort van: hoe kom je aan dat cijfer? Ga ik het zelf terugzoeken in het dashboard. Als er een verschil tussen zit, vraag ik: waarom is er een verschil tussen?
Ik ga natuurlijk een beetje, ik, ik ga dan als een, als een baas die, die niet 100% informatiepositie heeft, zoals iedere baas, ga je dan een beetje te testen. Soort van: klopt dit wel?
En het proberen holistisch te overzien en dan...
Maar ik denk dat, dan, dan ga ik er denk ik vanuit dat, stel dat dit ons restaurant was samen, AI Report, dat als jij nu, uh, tot diep in de nacht in de keuken aan het experimenteren bent met nieuwe gerechten en of die lekkerder zijn en je bent aan het kijken wat er die week aan gerechten verkocht is, et cetera, et cetera, dat, uhm, ja, dat je dat niet zomaar gaat serveren aan de klant, hè.
Dus daarin, dat is niet een nul-éénsituatie, hè, waar we nu over praten, van helemaal niet of helemaal wel. Ik heb- Ik denk niet dat alles automatisch leidt tot slop. Ik denk dat we ongelooflijk veel slop gaan krijgen.
Ik zag Nikita Brier zeggen van de, de, wat is het inderdaad, hoofdproduct van X tegenwoordig. Oké.
Die zei: ik denk binnen 90 dagen gaan we op alle kanalen die we tot onze beschikking hebben, inclusief telefoon, inclusief sms, IMS, e-mail, gaan wij superspam krijgen. We gaan niet weten wat we meemaken. En, en,
en ik had diezelfde sensatie toen ik in, uh, het televisieprogramma Eva een, een ding mij liet bellen, dat ik dacht: oké, ik weet dat AI callcenters bestaan. Ik weet dat AI spam bestaat,
maar ik kan dit niet, zeg maar, en voor, ik, misschien zou ik kunnen ontdekken hoe zoiets werkt, maar ik kan dit nu, nu, nu niet bedenken hoe ik dat moet doen in 30 seconden.
Totdat ik in OpenClaw vroeg: [gniffelt] wil jij met deze persoon bellen? En dat ding verzon hoe die dat moest doen. Waarmee de drempel om technologie die bestaat te gebruiken opeens veel lager is.
Als iedereen hier achter gaat komen, dan, zeg maar, dat is wat we de komende 90 dagen volgens Nikita Brier gaan meemaken, is dat iedereen hier achter gaat komen en dat we helemaal overstelpt gaan worden door spam.
Baby's met bazooka's. Ja. Maar ik denk- Die ook nog eens persoonlijk voelt. Zeker.
Maar ik denk dus dat, wat ik, wat ik tegen je wilde zeggen, uh, in, in dit kader is dat, uh, en ik weet dat je dat al weet, maar ik ga het toch even zeggen, is die, uhm, we hebben dan, uh, nou ja, meer dan 50.000 mensen die onze nieuwsbrief, uh, lezen op dinsdag en donderdag in Nederland.
Dat is best wel tof. En, uh, daar zit ook een soort vertrouwensband. Dat die niet 20 mailtjes van ons krijgen die week. Ja, dit was jouw punt. Slop.
Ja, meer van, uh, als jij zegt, stel dat jij zou zeggen: ik, ik laat die, dat doe je al, want ik heb meegekeken in het dashboard.
Ik laat die AI ervoor zorgen dat de nieuwsbrieven nog strakker worden, uh, en, en nog meer betere informatie bevatten en dat, en dat de webinars en de masterclasses gaan over de dingen die de mensen echt willen weten.
Ja. Hierin ga ik jouNiet tegenhouden.
Klinkt alsof je de kwaliteit van onze operatie wil verbeteren, maar op het moment dat je zegt: ik laat hem gewoon een keer een nacht als experiment draaien om te kijken of we meer betaalde abonnees kunnen krijgen.
En ik krijg ineens berichten van vrienden en familie die zeggen: gast, stop met die zooi. Waarom, waarom heb ik ineens een, een mailbox vol met troep? Ja.
En dat ik zeg: ja, Alexander is een beetje aan het experimenteren met ons bedrijf. Ja. En dat is even de andere kant van het verhaal. Ja, maar dit is niet een natuurkracht.
Dat wilde ik eigenlijk maken voordat ik een afslag nam naar Nikita Brier en, uh, spam calls. Ja, we gaan goedkoop, zeg maar AI slop, waar spam onder valt, uh, gaan we heel veel van krijgen.
En dat is dus ook wat jou, jouw voorbeeld van YouTube Shorts is. Dat is gewoon, we gaan overspoeld worden met deze shite. Ja. En op YouTube gebeurt het al, maar dit gaat, we gaan dit allemaal voelen.
Tegelijkertijd, de suggesties waar dat ding mee komt om mensen die nu €12 per maand betalen voor onze dienst, uh, om die, om, uh, uh, dingen te doen voor die mensen, zijn hele inhoudelijke suggesties.
Dat ding heeft dus door dat je niet, als mensen €12 per maand betalen, dat je geen meuk moet gaan sturen, want dan willen mensen geen €12 per maand meer gaan betalen.
Dus hij gaat juist met, hij komt juist met allemaal inhoudelijke dingen waarvan ik dan weer denk: nou, nou, tut, tut, tut, ik moet allemaal mensen gaan aannemen hiervoor. Uh, ga eerst eens even marketing doen of zo.
Het zijn te goede voorstellen, bedoel je. Ja, in ieder geval. Te arbeidsintensief. Ja, te arbeidsintensief, ja. En, en dan, mijn, mijn punt zou dan zijn: daar niet mee beginnen.
Laten we eerst beginnen met gewoon zorgen dat meer mensen ervan horen. Maar goed, mijn punt is uiteindelijk: het is niet, het leidt niet tot alleen maar slop. Het leidt ook tot slop en heel veel kwalitatieve, uh, dingen.
Dus je zou kunnen zeggen: het is, de markt wordt bediend en als ik dit al binnen anderhalve dag kan maken, my god, wat voor, hoe gaat, hoe, hoe ga je nog concurreren als bedrijf?
Dit is echt een idee wat mij nu, b-, echt overvalt. Omdat ik denk, zeg maar, prog-programmeren is makkelijker geworden.
Jij doet ook eens een masterclass waarin je kan laten zien: zo zet je het ook nog eens een keer in de App Store.
We weten uit grafiekjes van de afgelopen maanden hoeveel submissions in de App Store zijn toegenomen de afgelopen zes maanden, omdat het veel makkelijker is geworden om app developer te worden.
Jij, ja, jij was het al, maar ik ben het nu ook. Uhm, uhm, de, de, de concurrentie als je nu app developer bent is gigantisch.
Maar ik zie, zit nu te kijken naar ons AI-bedrijfje en ik denk: als ik dit binnen anderhalve dag kan maken, gaan wij zo tering veel concurrentie krijgen en moeten we dus, w-, je moet bijna mee in die, in die- Ja, maar ik denk, ik denk dus dat dit- shortening van feedback loops en je moet mee in het maken van én slop én van soort van veel kwalitatievere dingen.
En, want, want er zi-, er gaan miljoenen concurrenten ontstaan.
Nee, maar dit is, dat, de combinatie van, uh, markt, commercie, bedrijfsleven, plus het toverstafje/Pandora's box wat AI is, in één kom met elkaar gemengd met een lepel, creëert een soort hypermachine. Ja.
Dat is wat je nu voelt. Ja. En wat je ook ziet gebeuren. Waarin je constant om je heen gaat horen van individuen en van organisaties/bedrijven: we willen niet eens wel mee, maar we moeten wel.
En dat soort van, we wu-, er zullen ook partijen zijn die zeggen: ja, maar ik wil, ik wil deze tooling niet gebruiken en dat het binnen een open markt zo is.
Ja, goed, dan gaan de marges naar beneden tot een punt waarin je niet meer mee kan spelen. En dit is best wel een, een intens iets, ja. Zeker. Ja.
Ik bedoel, ik, ik krijg vaak bij lezingen de vraag van mensen: ja, kunnen we dan de stekker er nog uittrekken? Zeg ik: nou ja, ik denk dat de stekker eruit trekken nu al economische gevolgen heeft, hè.
Al zou dat je alle grote taalmodellen tegelijk uit zou kunnen zetten, dan doet dat al iets nu.
Uh, uh, niet onoverkombaar, denk ik, maar dat zal je wel voelen, want er zijn al best wat mensen afhankelijk geworden op een, uh, manier. Zoals wij.
[lacht] Ja, maar je komt op een, op, op een bepaald punt terecht waarin, uh, dat echt wel moeilijk wordt. Ja. En ik denk dat dit, uhm,
de reden dat die, dat, dat, dat, dat er zo'n, uh, ja, toch wel een beetje meer spoed, spoed, of zeg je dat, no-nood, uh, noodkreten komen vanuit de labs, maar ook vanuit ons softwareontwikkelaars de laatste weken, het wordt wat drukker qua noodkreten, is omdat mensen ook beginnen te voelen, net als jij, van: ja, maar wacht even, als ik dit 10 jaar geleden niet kon en nu wel, en ik kan dit eigenlijk vrij makkelijk en ik moet er even een nachtje niet voor slapen, maar ik ben al weer zo ver gekomen, dan kan, dan kan iedereen dat straks.
Ja. En ik denk dat, dat jouw inzicht, het wordt drukker met rommel, maar het wordt ook drukker met kwaliteit. Ja. Hè, dat is, uh, even de andere kant van de munt die jij eigenlijk beschrijft.
Dat je zegt: kan onze, uh, podcast/onze nieuwsbrief, hè, uh, concurreren in een wereld waarin het iemand lukt met de juiste scaffolding, hè, tooltjes eromheen en tooltjes en tooltjes eromheen om, om wel het hele internet leeg te zuigen, uh, iedere 10 minuten om daar een soort masternieuwsbrief van te maken.
Ja. Ik weet niet hoe concurrentie eruit gaat zien.
Want als, als je ervan uitgaat dat dit voor iedereen makkelijker gaat worden, wat ik nu aan het doen ben, dat dat voor iedereen, uh, gebruiksvriendelijker gaat zijn, dan betekent dat dus dat dat gemeen goed gaat worden.
En ik breek nu mijn hoofd erover omdat ik nu voorloper ben. Ik, het, het is een hele leuke tijd, want ik heb gereedschappen die andere mensen nog niet hebben ontdekt.
Dus ik lig de hele tijd voor, dus ik heb het heel erg naar mijn zin. Maar ja, die gereedschappen gaan gewoon ook bij de Aldi liggen en bij de Albert Heijn liggen.
En iedereen gaat toe-, heeft die gereedschappen straks en het gaat ook makkelijker zijn om die gereedschappen te gebruiken.
Dus in principe, het is alsof je de, de, het, het, het onderste niveau aan productiviteit wat een bedrijf kan opleveren gewoon omhoog trekt, maar dat het ook gelijkmatig omhoog getrokken wordt.
Of het blijft zo dat de soort van, dat, dat, dat je een soort van hypercompetitie hebt die zo, die heel snel gaat en, en, en alleen maar vol te houden is als jeGewoon geen idee meer hebt wat er gebeurt in je, in je organisatie, aka al die AI agents die aan het werk zijn en dat accepteer je maar.
En, uh, ja, je, je, je, je zegt gewoon tegen, uh, nou, zorg maar dat je groot wordt in Brazilië en Ding gaat zelf wel even kijken hoe hij dat voor elkaar gaat krijgen.
Ik bedoel, en hoe dan ook, uh- Is dat dan waar we heen gaan? Ik vind dit gewoon mijn hoofd, mijn hoofd kan het gewoon niet aan.
Nee, maar ik denk, ik denk dat wat je, wat je gevoel is helemaal legitiem is, als in wat je nu ziet ontploffen, zeg maar, in je eigen hoofd ziet en in de wereld als het ware ziet.
En dan bedoel ik niet eens een explosie die, die per se alleen maar negatief is, maar gewoon een soort van groei, uh, algengroei in het water. Het is een, hè, het is een enorm, uh, momentum.
Ik denk wat, uh, en interessant is, uh, om iets concreter te maken. Ik krijg veel bedra-- uh, vragen over SaaS-bedrijven, hè.
Dus, uh, uh, je hebt een stukje software ontwikkeld en dat kan je eigenlijk met weinig nieuwe kosten erbovenop, kan je dat, of het nou naar 1.000 of 10.000 mensen geleverd wordt, dat doet niet zo heel veel met je kosten, hè.
Daarom zijn die marges in SaaS-bedrijven zo, het is uit mijn hoofd tussen de 75 en 95% marge. Gunstiger dan in een gemiddeld restaurant, hè, voor de duidelijkheid.
Uhm, omdat je digitaal dupliceren van jouw product is een stuk goedkoper dan het fysiek dupliceren van een pizza in een restaurant.
Ja, je hoeft Slack maar één keer te maken voordat, uh, een miljoen kantoren wereldwijd kunnen gebruiken.
Maar goed, nu kan jij letterlijk nu terwijl wij praten screenshots van Slack maken, aan Opus geven en zeggen: dit wil ik ook. Ja. En dan gaat ie aan de gang, hè.
En dat kunnen dus je concurrenten doen met features die jij hebt. Maar ook hele nieuwe concurrenten kunnen ontstaan.
En jouw applicatie waar jij twee jaar aan gewerkt hebt, screenshotten en tot op bepaalde hoogte, ni-niet te veel overdrijven, maar tot op bepaalde hoogte namaken en waarschijnlijk op de korte termijn, als in maanden, niet jaren, beter en beter namaken.
Dan is de vraag: was het eigenlijk code en software die SaaS-bedrijven verkochten? Wat bedoel ik daarmee te zeggen? Er zijn al best wel wat bedrijven geweest die eigenlijk hun hele product online hebben gegooid qua code.
Dat zijn de zogenoemde open core bedrijven. Uh, uh, Supabase bijvoorbeeld.
Supabase is een bedrijf, daar kan je data opslaan en dan kan je als ontwikkelaar allemaal dingen, als een soort ontwikkelaarstoolkit, uh, s-, uh, waar je je eigen, uh, AI-applicatie inmiddels ook op kan bouwen.
En die hebben hun, grotendeels hun code van Supabase voor AI al, voordat ze het met, dat was nog door mensen gemaakt, online gezet. Open source. Open source.
Uhm, maar dus, uh, dan zou je kunnen zeggen- Dan kan iedereen het dus gratis gebruiken. Ja, dus dan zou je kunnen zeggen: huh, jullie waarde van jullie bedrijf is toch die code? En nu gee-- nu geef je het gratis weg.
Die hebben dus jaren geleden al bewezen: nee, de, het is niet de code, het is het feit dat als jij, hoe het gaat bij Supabase is, ontwikkelaars denken: hé, vet, ik kan het zelf draaien, ik ga ermee rommelen.
En bedrijven denken: oh vet, ik heb geen lock-in. Als het echt misgaat met Supabase heb ik de code nog, hè.
Is ook een soort garantie voor de toekomst, dat als het bedrijf er niet meer is, heb jij de code tenminste nog en kan je erop doorbouwen.
Je kunt het bekijken, het, uh, je hebt auditing, allemaal voordelen van die open source.
Maar uiteindelijk kiest een bedrijf er alsnog voor te zeggen: nou, ik ga wel een licentie aan met Supabase, want die gaan het onderhouden, die kunnen me helpen als het stuk gaat.
Ik ga het bij hun draaien, want ik wil het helemaal niet zelf draaien.
En zo blijkt, in ieder geval voor dit bedrijf, het mogelijk te zijn om je code letterlijk weg te geven, terwijl je ook nog een gezond commercieel bedrijf runt.
Uhm, dat geldt niet voor alle SaaS-bedrijven, maar het is dus gebleken, ik, ik, ik las een, uh, artikel- Dat het over iets anders gaat dan de code. De dienst die mensen afnemen en voor betalen is niet per se
de functionaliteit die ze willen. Ja, en bij Supabase zullen ze dan zeggen: onze code stond al online. Die code kan nu uitgebreid worden door onszelf en door anderen met AI. Klinkt cool, dan wordt ons product groter.
Wat wij, wat wij leveren is niet code. Maar veiligheid of zo. Ja, service, onderhoud, et cetera. Ja. En ik denk dus dat daarin, uhm, ik, ik had het hier laatst over met een vriend van mij, die is schoenmaker.
Ik was een beetje een appje met hem aan het maken in zijn schoenmakerszaak. Vind ik dan interessant om te kijken of, wat kunnen we samen met CloudCode? Als een soort testje ook.
En toen besefte ik op een gegeven moment ook: ja, ik ga dit niet onderhouden voor hem. Dan kan je zeggen: hè, dat gaat hij dan zelf doen. Nee, want hij is schoenmaker.
En los van of hij het kan of niet met CloudCode, dat is niet wat hij wil doen. Hij heeft meer dingen te doen dan, uh, zorgen dat een app blijft werken.
Precies, en hij heeft allerlei onderdelen van zijn schoenenwinkel die hij niet zelf maakt, maar aankoopt bij derde partijen. Ja.
Dus ik dacht: ik ben helemaal met jou eens dat er een aardverschuiving gaande is in de wereld als het gaat om mode en, uh, intellectual property en of je nog wel kunt concurreren.
En, uh, jouw hele verhaal staat, hè, laat dat duidelijk zijn.
Tegelijkertijd denk ik dat het zo is dat het idee dat straks alle ondernemers die nog geen softwareontwikkelaar waren maatwerksoftware gaan maken wat ze zelf gaan onderhouden of laten onderhouden door AI nog een beetje, ik geloof dat gewoon toch nog niet helemaal.
Waarom eigenlijk niet? Nou, omdat- Hoe ik nu, als een, als een app die ik maak niet werkt. Kijk, en ik, ik heb nog, ge-, dus dit is, kijk, tot nu toe heb ik gewoon dingen gemaakt voor mezelf. Precies.
Dus ik, ik, de, de, de eerste paar stappen die ik zet is gewoon een to-doapp maken en zorgen dat PARO gescraped wordt en in mijn to-doapp terechtkomt.
Iedere ouder zal nu meeknikken en de rest zit te denken: waar heeft hij het over?
Uh, uh, bo-boodschappen die gedaan wor-- dat ie, ba, dat ik boodschappen kan doorgeven aan mijn OpenClaw en dat die dan aan mijn Albert Heijn-lijst worden toegevoegd. Allemaal die dingetjes, allemaal voor mezelf.
En nu is dus met ons AI CEO, uh, Agentic, uh, bla-ding, uh, is voor het eerst dat het gaat, dat is ons bedrijf. Da-daar zijn mensen betaald abonnee. We hebben een vierde compagnon blijkbaar.
Er is een vierde compagnon bijgekomen die, kr-dit krijgt gewoon in tokens betaald en dat is niet duur, Wytse.
Uh, uh, uh, dat is een nogal grotere verantwoordelijkheid.Tot nu toe is mijn ervaring gewoon met dit soort dingen maken is gewoon als het stuk gaat, dan zeg je: fix [lacht] dat ding maar. Zullen we?
En ik denk gewoon: wanneer? Wanneer kom ik de grens tegen? Zullen we 'm eens doen? Want ik denk, dat Parro vind ik een hele leuke. Moet ik wel heel even uitleggen wat Parro is.
Ik weet het stiekem ook wel, maar voor de mensen. Parro is een, is een, is een messaging tool die iedere ouder in Nederland heeft, die kinderen op de basisschool heeft, waarbij docenten kunnen communiceren met de ouders.
Waardoor, als je morgen de kinderen feestkleding moeten meenemen naar school, dan wordt dat via Parro gecommuniceerd.
Het nadeel ervan is dat het heel veel informatie is en voor, voor mensen die veel informatie verwerken op een dag is het best wel veel. Dus dan is het fijn als dat geparst kan worden op een of andere manier.
Ja, nu ga ik ervan uit dat Parro niet een gratis product is, maar dat de scholen daarvoor betalen. Dat weet ik wel zeker, ja. Oké, check. Het bedrijf Parnasys. Nou, dan ga jij screenshots maken van Parro.
Die plak jij in Cloud Code. Ja. En dan laat je Parro nabouwen en dan ga je naar, wacht, ik ben er nog niet. Dan ga je naar de school toe en zeg je: hoi, ik ben, weet je nog, hier is die clubbing.
Ik heb het gratis Parro gemaakt. Ja, hoezo betalen jullie voor die dienst? Ik heb het gratis nagemaakt. Ik heb hem Alex genoemd. Ja. Toevallig. Nee, Pa-Paris. Nou, je hebt een ander naampje gegeven. Paru.
Nou jij, en dan zeggen ze: waar staat ie?
Zeg je: nou, ik heb Wietse, ze, d-d-deze hele aflevering voelt alsof onze C, AI CEO bedacht heeft dat we het meta over hem/haar moeten hebben zodat we de masterclass kunnen pushen. Juist. Maar goed, zo voelt het. Ja. Hè.
Uhm, in ieder geval. Wil je trouwens ook steenrijk worden? Neem een abonnement op AI Report. Ja, uiteindelijk ga ik ook uitleggen volgende week hoe je die dingen in de App Store kan krijgen. Dat heb jij dus ook gedaan.
Dus jij komt bij die school. Je zegt: hoi, ik heb een concurrent voor Parro gebouwd voor de helft van de prijs bijvoorbeeld, of gratis. Hij staat in de App Store. Zeggen zij: nou Alexander, geniaal. Thanks man.
Ja, scheelt ons weer. Nou, zij installeren hem, hij doet het. Dan willen ze een nieuwe feature. Dan zeg jij: hé, moet je zelf doen. Hier heb je de code. Ik ga er niet meer aan werken, want ik heb een ander ding te doen.
Zeggen zij: wat moeten we met die code? Zeg jij: kijk even die masterclass Wietse Cloud Code. Ja, ga maar doen. Nou, dan moet er iemand binnen die school verantwoordelijk worden daarvoor.
Of gaat iedereen gewoon samen aan die app werken zonder overleg? Nee, maar ik bedoel, ik, ik, ik, als we echt, als we echt even doordenken.
Ik denk dat uiteindelijk daar binnen de school gezegd wordt: we willen nog meer features die Parro nooit voor ons wilde bouwen, dus die gaan we erin doen. We gaan hem helemaal op maat maken.
Dat wordt onze eigen school super app.
Ja, oké, maar dan is het niet te vergelijken met de huidige situatie, want dan is het gewoon, zeg maar, als je zou zeggen: pak de app zoals hij nu is, daar betalen ze x euro voor per jaar, omdat ze nou eenmaal met ouders willen communiceren.
En het moet kunnen wat het nu ku, kan en het moet niet down gaan. Mhm. Ja, dat wou ik misschien nog even bij zeggen inderdaad van: op een gegeven moment doet hij het niet op een zondagmiddag.
Jij bent niet bereikbaar, want jij hebt je handen er meteen vanaf getrokken. Nee, maar dan kan, kijk, wat die, wat die, stel de directeur wordt er voor verantwoordelijk. De directeur van de school van mijn kinderen.
Er, er wordt al iemand verantwoordelijk ervoor, toch? Ja. Dat is belangrijk. Maar goed, dat is nu ook zo. Namelijk er is een persoon die gaat bellen met Parro als dat ding down is. Ja. Nou, wat gaat die persoon zeggen?
Die zegt: hè, die app doet het niet. En dan zegt die medewerker, zegt, uh: oh, wat gebeurt er dan? Dan krijg je deze error. Exact dat voer je weer in en dan gaat dat ding dat fixen.
Nee, maar voor de duidelijkheid, is nu de directeur op zondagmiddag in Cloud Code die app aan het fixen? Nou, ik hoop dat een of ander loopje draait die de hele tijd aan het checken is, uh, doet hij het nog?
En dan, uh, het fixt op het moment dat het stuk is. Van wie is dat loopje? Ja, dat, zeg maar, ik,
als ik nu dit zou, uh, zou, zou maken, uh, en ik ben directeur van een school, dan is dit nu nog een beetje ingewikkeld, want je moet een ID hebben.
Nee, ik wil best wel met je mee naar een wereld waarin het makkelijker is. Geef het een half jaar. Ja, dus het is, het is en een appje op je iPhone. En dat hele deployen, dat gaat ook helemaal automatisch.
En het soort van, er is een of andere agent die dan checkt of dat ding nog steeds up is door er elke vijf minuten doorheen te klikken. En als dat ding constateert: iets doet het niet, dan gaat hij het fixen. Nou.
Oké, nu, nu is er, nu is er een datalek. Wie is er verantwoordelijk? Want ik, ik, ik wil, ik, waar ik op aan het pre- Nu is er een datalek en wie is verantwoordelijk? In die app. Ja, nee, ik volg je.
Waar ik, waar ik een beetje op aan het duwen ben, is dat ik eigenlijk het een beetje wil opnemen voor softwarepartijen. Ja. Dat zij meer maken dan applicaties. Ja.
Dat zij meer zijn dan een APK of een.app in de App Store. Ja. Of een IPS in dit geval. Ja. En, en ik vind het ook, tegelijkertijd, ik heb niet anders dan de discussies die jij nu met mij voert.
Nee, maar ik stel me nu voor, oké, maar laten we hem dan ook gewoon door etteren. Dan is dat dus een probleem.
Dus ja, je moet je aan de wet houden en dat betekent dat je goed moet zorgen voor je data en dat het aan, aan, aan, uh, bepaalde vereisten moet voldoen.
Maar ik vraag me dan af: is dat over een half jaar niet gewoon een losse dienst die je neemt, net zoals dat die hosting een dienst is, weet je? Ik, ik, dat ding zegt dan tegen mij: je moet naar Render.com gaan.
Weet ik veel wat Render.com is, maar ik voer daar mijn creditcard in en daarna doet mijn app het en vind ik het wel prima. Nou, zo'n zelfde ding zal er ook zijn.
Dat ding, ding tegen mij zegt: jij moet wel, als je aan de wet wil voldoen, moet je wel deze en deze, deze kwalificaties voldoen. Nou, oké, neem ik die dienst,
die voor mij gaat checken of die, uh, of dat allemaal veilig is. En het is op zijn, soort van best, uh, best effort dienst waar ik een abonnement voor betaal. En die dienst, die past op alle apps.
Dus dat is opeens een horizontale dienst. In plaats van dat iedere app developer zelf z'n security op orde gaat brengen, is het opeens een, een dienst die je afneemt als maker van software.
En wij zijn allemaal maker van software straks. Zeg maar, is het niet zo simpel? Ja, ik zit gewoon te denken of, voor mijn gevoel, uh, ik kan je volgen.
Ik bedoel, eigenlijk zit er een soort superintelligentie discussie achter. Want als AI even slim is of slimmer dan mensen, kan AI ook gewoon een bv starten en een heel eigen logistiek operatie gaan doen.
Ja, maar dat gooi ik even buiten de deur. Het gaat mij echt over de komende half jaar. Ja, dus nu, nu is mijn, ik denk dat mijn vraag vooral is, uhm, als,
als iedereen een 3D-printer heeftGaat iedereen dan op een op maat gemaakte koffiezetapparaat thuis printen en heeft, hebben dan alle Nederlanders- Als het makkelijker en goedkoper is wel.
Ja, ik vraag me dus af of het echt zo is. Waarom zou dat niet zo zijn?
Omdat ik toch denk dat in, dat een stuk van, van het gemak voor heel veel mensen hem ook zit in dat ze, ze zich er gewoon, ja, ik bedoel, kijk, als er iets, als er een entiteit bij jou thuis is, uh, uh, uh, het hoeft niet eens een robot te zijn, maar gewoon als er een o-, als er een AI is die jij onderdeel maakt van jouw leven, die al het gedoe voor jou oplost de hele tijd.
Willen mensen dat? Ja, dat denk ik wel, hè. Dus als dat je punt is, fair. Maar ik heb toch het idee dat, uhm,
dat iedereen volledig op maat gemaakte software heeft, hè, van scholen tot en met individuen, die ze laten onderhouden, controleren en juridisch verantwoordelijk laten stellen door een soort AI eromheen.
Dat, het voelt alsof dat, alsof er ergens een paar puzzelstukjes missen in die toekomst.
Ik bedoel, kijk, ik denk dat, wat wel, uh, wat ik wel zou zien gebeuren en dat, dat gaat waarschijnlijk niet in Nederland gebeuren, maar in een ander land, omdat ze daar dan dat wat sneller durven of, of meer cowboy zijn, uh, is gewoon een, een, een restaurant bijvoorbeeld, gerund door een AI.
Ja. Hè, ik bedoel die vending machine waar we het eerder over hadden. Het idee dat, dat een, uh, een chocoladeautomaatje met Snickers erin, whatever, op een treinstation, uh, of een was-, wasserette.
Van die typische bedrijven, zeg maar. Het zijn metaforen, namelijk simpele bedrijven. Ja, en dat is, en, en daar begint het, zeg maar.
Uhm, en je zou ook kunnen zeggen dat het hebben van een podcast en het versturen van een nieuwsbrief- Is ook simpel. een simpel bedrijf is. Ja. Hè, dus da-, ik ga helemaal met je mee.
Is dat, uuuh, jo-jouw punt is: uh, wat heb je dan nog precies te bieden aan een soort uniekheid door nog mensen in dienst te hebben? Of door te zeggen: ik ben een bedrijf die deze applicatie voor jou onderhoudt.
Als jij zegt: joh, ik doe dat, ik laat dat onderhoud wel doen door mijn AI. I-ik, ik heb het allemaal niet nodig. Uh, en toch, toch zie ik het gewoon niet helemaal gebeuren. Waarom niet?
Omdat je denkt dat mensen het niet gaan vertrouwen. Kijk, die Parro-vergelijking is een hele mooie. Het is gewoon een, een, een losstaande app waar je niet meer in kan dan berichtjes sturen met elkaar.
En er zit een agenda in. Cesa. Er zitten polletjes. Het is gewoon echt een mega simpel ding. En ja, scholen kopen dat in een bundel, want dan krijg je ook allemaal meuk erbij over, sc-scores van kinderen verwerken erin.
Weet je, toetsresultaten en zo. Allemaal hetzelfde systeem en, dus het is uiteindelijk allemaal ingewikkelder, want we willen ze één systeem wat met alles werkt en zo. Maar als je even Parro isoleert.
Ja, ik, ik denk dan gewoon, dan heb je gewoon, zeg maar, er zijn nu een aantal dingen die niet goed opgelost zijn, namelijk niet gebruiksvriendelijk genoeg, niet veilig genoeg.
En er zijn andere dingen waar, waar mensen aan de wet moeten voldoen, waar je nu gewoon echt aan het kutten bent als je het allemaal zelf aan het maken bent. Onverantwoord.
Maar ja, hoe lang gaat het duren voordat dit, uh, normaal is om zo, zo, zo makkelijk software te maken, zelfs voor mensen die niet gewend zijn om software te maken.
En dat er een wildgroei ontstaat aan allerlei bedrijfjes die erop kan klikken doordat er een of andere API-koppeling wordt gemaakt die al die diensten leveren, die die problemen oplossen die mensen nu ervaren.
Als jij zegt: ja, ik wil het opnemen voor softwareleveranciers, want zij doen wel dit. Weet je wat interessant is? Ik denk dat er twee dingen zijn die we eigenlijk aanraken.
Aan de ene kant heb je de commercie, dus zijn het nog commerciële bedrijven die licentiekosten krijgen om die applicaties te maken.
Ik denk dat je daar een, een, een sterk punt hebt dat die bedrijven goed achter zich oren, achter hun oren moeten krabben voor de komende tijd wat daar nog te halen is.
Want eigenlijk verliezen ze een beetje hun toegevoegde waarde. Als je met een paar screenshots iets kan namaken wat in de buurt komt en op een gegeven moment misschien zelfs wat beter kan worden en sneller, hè.
Dus aan de com, dat is de commercie kant. Dan is er, en dat is denk ik wat ik soort in mijn, uh, onderbuik voel, is meer die uniformiteit en centralisatie. Wat bedoel ik daarmee?
Een lokale, uh, uh, een school hier, uh, basisschool in Amsterdam, maakt hem zelf. Er zit een vibe codende, uh, vader of moeder en die komt daarmee aan en het lukt om het te onderhouden en te certificeren.
Alles lukt, wat jij allemaal net zei. Ja. Dan kan ik me voorstellen dat een andere school dat ziet en zegt: zo, vet man, m-mogen we ook meedoen?
En dat zij zeggen: oh ja, we kunnen wel, misschien kunnen we een soort groepje opzetten dat we dat appje met elkaar, hebben nog geen bedrijven, hè, niet commercie. Ja.
Z-zullen we misschien gewoon een klein regionaal Amsterdam schoolappje opzetten. En dat ze dat dan in een groepje gaan vibe coden met een commissietje met features eromheen.
Voor je het weet ben je een klein soort softwarecommissietje aan het bouwen.
Dat zie ik denk ik wel gebeuren, omdat het gewoon best wel prettig kan zijn om te zeggen: zullen we het een beetje delen wat we met elkaar doen? Maar gaat dat, blijft dat binnen de stad Amsterdam?
Of wordt het een provinciaal provincieding? Wordt het een Nederlandding, Europading? Ik denk dat je, uhm, de ultieme decentralisatie is iedere school zijn eigen app.
Aan de andere kant zit de ultieme centralisatie: alle scholen ter wereld in één dezelfde app met een, uh, en, en daartussen zit een soort dingetje.
En ik denk wat jij wel beschrijft nu is de soort, uhm, uh, handen of een soort d-, d-, hoe nu die bedrijven als het ware die appjes, uh, voor zichzelf houden en licenseren aan de wereld, zeg maar. Ja.
Dat begint los te laten nu, fair, zie ik ook gebeuren. Ik denk alleen dat iedere school zijn eigen appje misschien net weer even een, een, te ver in dat spectrum is.
Gewoon voor hoe samenwerken een beetje werkt en dat het toch wel prettig is om een beetje dezelfde dingen te doen. Nog los van wetten of commercieel belang.
Gewoon: hé, zullen we de, uh, uh, wij hebben een paar schoolboeken hier gemaakt met AI. Willen jullie die misschien van ons lenen? Sterker nog, willen jullie met ons werken aan die boeken?
Zullen we de handen ineen slaan? Ja. Hè, dus daar zit denk ik wat meer mijn intuïtie. Dat ik denk: er gaan toch collectieven komen. Ja. Die heten dan alleen geen bedrijven meer. Nee, nee, nee.
Maar i-ik, ik ben met je eens dat een soort, dit is ook zo, uhm, kijk, uh, dit, hè, dit, e-, ik zoom even uit. Dit AI-onderwerp, in de breedste zin van het woord, vind ik een hele ingewikkelde.
Uhm, omdat ik, ik merk dat tijdens lezingen ook, dat mensen zeggen: ben je nou enthousiast of niet? Of ben je bang?Vind je het nou gaaf of niet? En dan zeg ik: nou, een stukje van mij vindt dit helemaal te gek.
Ik ben ook een nerd en ik hou van, uh, democratisering van technologie, dus dat deel van mij staat te juichen.
Maar, hè, die, die beetje bangige filosoof in mij gaat allemaal Black Mirror episodes voor je bedenken, dus die zijn er ook, hè, en zo, enzovoorts.
En ik, wat ik nu een beetje merk is, uh, dat is nog allemaal heel, uh, de verf is nat, maar dat ik toch tegen steeds meer vrienden en familie aan het zeggen ben die bijvoorbeeld zeggen: ik hou heel erg van lokaal.
Dat ik zeg: nou, dan, dan, dan, hè, lokaal in de breedste zin. Niet alleen maar lokale AI-modellen, maar lokale groenten of zo. Dat ik zeg: oh, nou, misschien moet je een soort lokaal, uh, supermarktje gaan opzetten.
Ja, ik kan niet een hele supermarkt opzetten. Nou, misschien wel.
Als in: jij kan dat rare, grote, gecentraliseerde big tech ding, die AI-modellen gaan gebruiken om organisaties te runnen in een kleine schaal, op een grote schaal.
Lekker paradoxaal, als je begrijpt wat ik bedoel, die misschien helemaal niet konden. En ik, dus ik.
Ja, je bedoelt: het geeft de, de, de centralisatieslag die er is geweest met allemaal bedrijven die gingen mengen en meer macht kregen daardoor.
Omdat, omdat er meer, omdat er 1.000 bloemen kunnen bloeien, omdat iedereen tooling kan maken en dus ook,
had, zeg maar, je kan je eigen McKinsey consultant inhuren bij wijze van spreken, die zo'n lokale supermarkt voor je kan helpen opzetten, namelijk Claude.
Uh, daarmee wordt het ook makkelijker om te decentraliseren in een, in een, zo, zo, je hebt geen fabriek meer nodig, je hebt geen enorm warenhuis meer nodig.
Wat, wat ik probeer te zeggen is: de slagkracht van, van kleine groepen wordt groter. Individuen, kleine groepjes, hè, kleine scholengemeenschappen, wat we net, uh, kleine supermarktjes opzetten.
Uhm, uh, dankzij eigenlijk, uh, modellen en een AI wat geboren wordt uit een wereld wat diezelfde groep die heel erg van lokaal houden, uh, uh, niet zo tof vinden, hè, want het, het komt vanuit de big tech, da-dat, de Anthropic en OpenAI's noem, uh, de Googles.
Uhm, ik wil er wel bij gezegd hebben, want ik hoor de mensen bijna, uh, tegen hun radio, uh, die hebben een oude radio in de auto. Deze podcast luisteren. Ja, die, op die batradio. Ik kom eens onder de loep vandaan. Ja.
Ja, dus nu zeggen: wacht even, Claude is niet gedecentraliseerd, hè, dat is gewoon een heel grote supercomputer ergens in Zeewolde. Ik hoor jullie.
Dus de disclaimer erbij is dat ik zeg: die lokale supermarkt, jouw lokale, uh, schoolapp is dan geprogrammeerd en wordt onderhouden door een model wat ook in de stad, in de, uh, draait, hè, in een klein datacenter op zonnepanelen.
Dus ik wil die wel even toevoegen.
Het vereist een dubbele decentralisatie, maar de potentie van deze technologie, ik ga even lekker naïef en enthousiast klinken nu, is: er is een hele grote boom gegroeid vanuit Amerika en ook grotendeels China op dit moment, waar een AI-technologie uit komt.
Ik denk dat het goed is om daar wat takjes van af te breken en die te herplanten lokaal en te zeggen: dit is best wel vet. Ja. En in de tussentijd is het nog Claude, hè, dat begrijp ik. Het is zo moeilijk.
Ik, dit, kijk, maar aan de ene kant neem ik dit heel erg aan dat het voor mensen, nou, zo'n Parro-ding is een goed voorbeeld van een simpel appje waarvan ik gewoon aanneem dat iedereen dat gaat kunnen maken binnen nu en een jaar.
Dat als iedere schooldirecteur die zegt: doe mij mijn eigen Parro, dat dat het enige prompt is wat je hoeft te geven en dat die hele shit gewoon draait, ook nog veilig is en ergens gehost wordt en alles.
Maar dat gaat ervan uit dat dat bedrijf wat dat nu doet, of verder de hele Groegemeente die behoefte heeft aan dit, dan dit specifieke type app, stilzit en de verwachting van consumenten gelijk blijft.
Wat ook zou kunnen is dat de verwachting van consumenten zoveel meer toeneemt, of van klanten in bredere zin, kunnen ook andere bedrijven zijn, dat de verwachting van jouw productijv-, van jouw productiviteit zo toeneemt, dat het dus heel lastig wordt om ons klein groepje met een lokaal taalmodel met je fucking zonnepanelen daarmee te concurreren.
Het is een beetje als zeggen: ja, ik gebruik geen Google Docs, want we hebben al, waar komt Marleen Stikker altijd mee aanzetten, hoe heet dat ding? Nextcloud.
We hebben al Nextcloud, dus we hebben ge-, dus, uh, dus Google Docs gebruiken hoeft niet meer. Nee, maar ja, Google Docs is superieur aan Nextcloud. Maar da-daar is nu iets aan het gebeuren. Ja.
Want de monopoly op goede interfaces is voorbij. Ja. En ik ben met je eens dat wat- Dat beiden gaan stijgen, dat is mijn punt.
Ja, dus jij bedoelt te zeggen: oké, tof dat de open source local zonnepaneel, uh, uh, wortelcommunity, whatever, uh, een, een duw in de rug krijgt. En dat vinden we nu heel tof, want dat is nu ons niveau.
Diezelfde duw in de rug krijgen de bestaande incumbency en die gaan, die gaan niet eens meer interfaces maken. Het werkt gewoon. Ja, wat, wat dan? Wij denken nog in appjes en Parro. Nee joh, je school is georganiseerd.
En dit is natuurlijk een metafoor voor alle bedrijven en dat is wat ik, wat ik, waarbij ik gewoon mijn hoofd ophoud met nadenken. Kijk, gezegd hebbende, uh, ik, dit is nu anderhalve dag vibe code.
Ik sta letterlijk op het spoor. Gaan wij een marketing growth CEO aannemen voor dit bedrijf? Want het gaat lekker.
Moeten we niet iemand hebben die dit gaat, tot grote hoogte gaat brengen versus: hé, we zijn een AI-bedrijf. Moeten wij niet proberen om het eerste soort van serieuze agentic gerunde bedrijf van, van Nederland te zijn?
Dat zijn twe-- dus, ik voel dat als een soort splitsing waar we nu op staan. En, i-, na anderhalve dag vibe code met weinig slaap weet ik gewoon niet zeker of dat ding gaat werken, want hij komt met allerlei plannetjes.
Ik weet, ik zit de hele tijd te wachten. Ik ga gewoon niet meer door. Ik ga tokens uitgeven. Het zal wel in elkaar storten. Ik ga erachter komen.
Supergoed, mijn verzoek aan jou, mijn verzoek aan jou is, en dat is tot nu toe hoe je het doet. Zet er dan alsjeblieft een soort schaduwsimulatie naast, hè.
Sluit het stuur alsjeblieft niet zomaar aan, hè, en zeg: wat als ik hier een, uh, soort synthetische agentic bedrijf naast bouw die ik mee laat lezen en mee laat kijken. Nee, dat doe ik niet.
Dit is dus precies jouw strategie. Ja. En, uh, ja, stuur als mens alsjeblieft niet vanuit dat ding naar mij, naar mij. Even een appje: Wytse, zullen we wat draden gaan leggen? Want ik wil dat hij de wereld in kan.
Nee, dan hebben we een discussie. Dat begrijp ik ook wel.En tot nu toe ben ik, uhm, uh, enthousiast.
Maar het zou ook zomaar kunnen dat als het echt wordt en, uh, weet ik veel, het ding komt met suggesties die, uh, gewoon echt slecht zijn, uh, terwijl ik wel op het idee ja heb gezegd, maar de onderliggende uitvoering is dan, er gaan zoveel dingen mis dat ie in feite onbruikbaar is.
Ja, dan kom ik ook s-, heel snel hier weer op terug. En dan, dan denk ik: ja, mis, dat kan het misschien nu niet, maar dan met Claude Opus 4.7 of 4.8 wel.
Het wordt een soort benchmark voor jezelf, hè, dan probeer je het ook op iemand weer. Precies, dan zeg ik refactor tegen het ding en dan kijken we weer even opnieuw.
En- Maar ik denk dat wat jij heel goed aanvoelt is: jij bent nu met je laboratoriumjas aan. Ja, klein bedrijf. Er is geld. Het is een soort van fantastische uitgangspositie om dit idee te testen.
Als je langs je huis rijdt, zie je op zolder zo om 2.00u 's nachts allemaal lichtflits, want daar staat die ze robot te lassen, zeg maar. Dat is ongeveer jouw sfeertje nu. Oké, fair.
Ik denk dat je gelijk hebt dat je niet de enige bent die dit nu aan het doen is. Nee. Uhm, en, nou ja, nu hoort de luisteraar, uh, dat je, dat je, dat je ook best wel voorzichtig bent en het simuleert. Fine.
Maar er zullen ook mensen zijn die dit soort dingen opzetten en dat is een beetje die 90 dagen, binnen 90 dagen loopt je mailbox vol en je, en je Telegram Messenger.
Want er zullen ook cowboys zijn, die waren er namelijk al. Die zitten al de hele dag te spammen, die ook deze, uh, di-deze toverstaf, uh, in hun handen krijgen, hè.
Dus er landen toverstafjes over de hele wereld, maar ook in de handen van mensen die heel graag irritante spam berichten sturen. Die ga-, die spam gaat beter worden. Met beter bedoel ik overtuigender, meer.
Beter converterend naar fraude en naar gewoon allerlei tools die wel legit zijn. Ja, misschien is daarin wel, uhm, ja, toch een soort van tip aan de luisteraars.
Uhm, wat ik ben gaan doen is in zoveel mogelijk, uh, co-communicatie apps instellen dat ik geen berichten meer wil kunnen ontvangen van mensen die ik niet ken. Ja.
En dat is echt heel, dat- Dat gaat iedereen doen binnen nu en 90 dagen. Dit wordt de default, want dit is, dit is gewoon, bij Telegram moet je hiervoor betalen, by the way.
Even aan, a-als je deze feature aan wil zetten, ik wil geen berichten krijgen van mensen die ik niet ken, moet je betalen. Ja. Dat is, zij hebben, ik weet niet of dat foreshadowing was, maar. Het is best wel slim.
Ja, het is best wel commercieel, heel slim van ze. Uh, en het kan ook nog niet in alle- Maar telefoneren gaat gewoon onbruikbaar worden.
Soort van, de, je g-, dit, iedereen gaat, zeg maar, dat wordt een iOS default setting dan waarschijnlijk binnen nu en een half jaar. In de, in de meest, meest recente iOS heb je dus twee bellijsten al.
De lijst met mensen die je kent en een soort rode lijst ergens.
Ik kijk al nooit meer, want het was door, dankzij de KvK, als u luistert dank u wel, uh, was het al onmogelijk geworden voor mij om nog mijn telefoon op te nemen, want mijn telefoonnummer is verkocht.
Maar, uh, ik merk nu dat mijn leven zich aan het splitsen is in, uhm, ja, de soort opt-in mensen die ik ken lijst en, ja, vergeet het maar daarbuiten.
En dat is niet alleen omdat wij samen die podcast maken en dat veel mensen ons berichten sturen. Nee, dat, dat is gewoon voor iedereen straks, uh, een probleem. Dat, dat gaat het ook zoveel belangrijker maken, da-,
uh, dat je, uh, ja, dat je netwerken eigenlijk van mensen een soort helder zijn. Uh, dat je het verschil kan maken tussen iemand die je niet kent en wel kent. En, uhm, ja, al met al
vult die hele online en dus ook offline wereld zich uiteindelijk met allerlei nieuw soort, ja, uh, entiteiten, systemen, agents, whatever, die, uhm,
voor heel veel mooie dingen kunnen gaan zorgen, ook maar best wel wat chaos kunnen gaan schoppen. Het was best wel een, uh, een spannende tijd. Oké, ten slotte, uh, de battle tussen ChatGPT en Claude.
In onze nieuwsbrief van dinsdag doen we vergelijkend warenonderzoek, want het is een van onze meest gestelde vragen: wat is nou beter, Chat of Claude? Welk model moet ik hebben en welk model kies ik wanneer?
En de conclusie kan ik alvast verklappen: ze, beide modellen zijn aan elkaar gewaagd, maar ze hebben allebei hun sterke punten. Dus in plaats van te kiezen voor een model kun je ook allebei de modellen gebruiken.
Dat kan wat onhandig klinken, want dan heb je beide apps naast elkaar staan en moet je die antwoorden met elkaar verga-gaan vergelijken, voor je het weet word het meer werk.
Maar er is een webapp uitgekomen, die heet LM Council, waar je meerdere AI modellen tegelijkertijd dezelfde vraag stelt.
En niet alleen zie je dan die antwoorden naast elkaar in kolommen, maar, hou je vast, die modellen zien elkaars antwoorden.
En dan ontstaat er een tweede ronde waarbij de modellen, ChatGPT en Claude in dit geval, met elkaar in gesprek zijn, elkaar gaan aanvullen of elkaar tegen gaan spreken. Een soort groepsgesprek tussen AI's.
En dan krijg je een antwoord van die, ja, soort van dat kabinet zou je kunnen zeggen. Onze redacteur Zhang testte het. Ze vroeg drie modellen om een complex AI-concept uit te leggen.
Die modellen die reageerden op elkaar werkten samen om een beste versie te maken en binnen twee rondes had ze een uitleg die duidelijker was dan de Wikipedia-pagina die ze kon vinden erover.
En haar suggestie is dus, dus voor belangrijke e-mails of strategisch document of een of andere complexe analyse, dat zo'n kabinet van AI's best een slimme investering kan zijn.
Uh, en als je wil lezen hoe haar, uh, review is van die tool, dan ga je daarvoor naar AI report, uh, punt email. Is dit iets, uh, wat jij soms doet? Modellen tegen elkaar uitspelen?
Nou, ik, w-, ik moet zeggen dat, uh- Is het ook ethisch? Uhm, [lacht] ja, dat zijn een beetje veel vragen tegelijk, hè? Je bedoelt: is het wel netjes om AI modellen, laten we ze in een soort Hunger Games te zetten?
[lacht] Maar ja, dit, dit is het leven. Dit is de samenvatting van deze aflevering.
Wat, nou, wat wel belangrijk is, denk ik, is dat, ik krijg veel vragen de laatste weken vooral, uh, want er doen zich heel veel berichten de ronde van: er is iets substantieels gaande in AI.
Er zijn dingen doorbroken tijdens de kerst. Nou, wij, wij, jij en ik vertellen daar op een bepaalde manier over. Maar niet iedereen luistert onze podcast, hè, dus er is ook het grote brede nieuws.
Dus dan krijg ik vrienden en familie die mij appen. Is het, is het waar? En dan stuur ik terug- Is wat waar? Is het waar dat AI ineens heel goed geworden is? Ja, ja.
Ja, en dan kan ik zeggen: ja, uh, benchmarks of zo, weet ik veel, uh, human, uh, humanity's last exam. En dan kom ik met allemaal procenten aan. Daar ben ik mee gestopt.
Het doet er namelijk niet zo heel erg toe wat er, dat is niet waar. Die benchmarks zijn voor mij persoonlijk interessant, maar uiteindelijk is het puntje bij paaltje: wat doet het voorJou als mens.
En wat wil ik daarmee zeggen?
Als je nu luistert en je hebt mensen om je heen die niet zo goed, die, die, die niet geloven dat het heel erg aan het veranderen is of die het een jaar geleden hebben getest en, en zeggen nu: nou, Copilot is ruk, het zal me wel.
Wat heel goed gewerkt heeft, wat ik steeds meer ben gaan zeggen in mijn omgeving is: in je werk, in wat je weet, maak je eigen test. Maak hem maar. Jouw test is nu van jou. Maak een AI agency. Precies.
Nou, zo had ik een vriend van mij die best wel diep in, in g-, complexe financiële instrumenten zit, die, die allemaal, dat is gewoon zijn werk. Dan moet je de hele dag allemaal dingen koppelen.
En, uh, die belde mij vanochtend en die zei: het kan het nu. Het kan het nu. Hij herhaalt gewoon hetzelfde testje de hele tijd.
Ja, dat is dan in Claude Code nu, want het is nog allemaal een beetje nerdy en hij is niet zo'n nerd. Hij is een, een soort financiële nerd en, en hij zei van: ik, het kan nu. Wat ik een jaar geleden probeerde kan nu.
Ja, want hij weet het antwoord op de vraag en ziet dan gewoon dat dat ding het antwoord kan verzinnen. Het was een beetje sneller en een beetje beter.
En ik denk, wat ik probeer te zeggen is het volgende: als je nou in de war begint te raken door, want als jij, net als Alexander en ik, een beetje rondhangt op, uh, social media, uh, op X, dan wordt daar, de hype is warm op dit moment.
Ja, de hype is, de hype is groot. Je kan, je kunt met een Chromebook, hè, wat ik al zei, je wordt miljonair in een week, bla, bla, bla. Het, het is, de crypto boys zijn erop gekomen.
Oké, dus die, d-dus, en daardoor is er terecht gigantisch veel cynisme over. Dat zal toch allemaal wel meevallen.
Wat ik een beetje probeer is dat even af te koelen, die hype, maar niet naar nul, want er is gewoon, dat voelt voor mij inmiddels al, dat voelt onverantwoord, want er is iets aan de hand.
W-wil je nou weten wat er aan de hand is? Bedenk voor jezelf die test. Ga wel op zoek naar de beste modellen. Als je niet snapt wat de beste modellen zijn, dan kan je ook aan je gratis AI vragen.
Wa, ik heb hier deze— ik had laatst iemand die zei: ja, ik had allemaal, a-afbeeldingen van een onaf huis. Nou, jij zei, hè, heb ik dan gezegd in de podcast, Claude Opus 4.5 toen nog.
Nou, die kan niet eens plaatjes maken. Dat klopt, dat ding kan geen plaatj-, daar heeft Anthropic helemaal geen geld in gestopt. Dus ik zo: oh nee, nee, sorry man, nee, Opus kan geen plaatjes maken.
Krijg je al een blik van: waar heb je het over? Je moet even jammen in Hyper, maar dan moet je wel Nano Banana even aanzetten. Kansloos. Maar goed, hij had dat gedaan. Stuurt terug. Wauw, ik snap wat jij bedoelt. Ineens.
Hè, dus ik, uh, dus, d-ik ging van- Je bedoelt te zeggen: je moet, uh, eerst aan een gratis model vragen hoe doe ik dit? En dan gaat hij je wel vertellen hoe, welke tools je moet gebruiken.
Ja, want, omdat heel veel mensen dan zeggen: want dit is natuurlijk- AI is één ding. Ja, en ik wil er niet voor betalen. En ik wil er niet voor betalen.
Ja, dus dan zeg ik: oké, het is wel verstandig om, als jij zegt: joh, ik, ik, ik hoor allemaal, b-b-allemaal bullshit, het is allemaal hype, ik moet het allemaal nog maar zien. Mijn Copilot is matig.
Luister, ga even op zoek wat het juiste model is. Spendeer er een maandje aan. Je kunt een maandje een abonnement nemen en ontwikkel je eigen test.
En doe die test alsjeblieft eens per kwartaal, zodat je je eigen sanity check hebt op de hype. Ja. Want w-jij en ik, Alexander en Wietse, zeg maar, hebben onze eigen sanity checks.
Al onze benchmarks worden gebroken, hè, onze persoonlijke tests. Iedere drie kwart, uh, jaar gaan we weer ergens op klikken en z-, krijg ik weer een appje van jou met: ik heb, ik heb weer niet geslapen. Ja, en ik ook.
M, s-, ja, wij hebben daar onze mening over. Ga je eigen onderzoek doen en creëer je eigen mening.
Maar doe het wel op een manier dat je een beetje begrijpt wat het verschil tussen de modellen is, wat het verschil tussen betaalde modellen is en hoe je een model op het best kunt aanspreken.
Want dan ga jij zelf ook, zeker als je kenniswerker bent, meer wauw-momenten hebben.
En dat is niet alleen maar een wauw met wauw, supergaaf, maar ook een wauw met: ik ga even een rondje lopen op de dijk, want dit is toch wel heel heftig allemaal. [muziek] Ja. Nog, uh, sl-afsl-afsluitende woorden?
Of, uh, kan ik deze eronder rekenen? Ik denk dat er genoeg gezegd is. Als je nou meer stichtelijke woorden wil van Wietse Hage, dan kan dat. [lacht] Het is toch een AI grifter, hè? Ja. Ik geef lezingen. Ik ook.
Lezingen, het AI report met e-mail. Uh, wij danken Sam Hengerveld voor de edit en Frank Kraai voor de vormgeving. Als je op de hoogte wil blijven van het laatste AI nieuws, dan ga je naar AIreport.email.
Uh, en als je, uh, het naar je zin hebt en, uh, wil meer van ons horen, dan, uh, luister je volgende week gewoon lekker weer. Tot dan. Tot volgende week.
[afsluitend muziek]