Welkom bij AI Report, de Nederlandse podcast over kunstmatige intelligentie, waar we uitzoeken welke invloed AI heeft op ons werk, ons leven en de samenleving. Tegenover mij zit Wietse Hage. Hallo.
En ik ben Alexander Klöpping.
Anthropic lekte per ongeluk niet alleen details over een krachtig en potentieel gevaarlijk nieuw AI-model, maar ook een half miljoen regels broncode van het hotste AI-ding van dit moment: Claude Code.
En OpenAI haalde in een historische investeringsronde $ 122 miljard op en is nu meer waard dan bijna alle beursgenoteerde bedrijven ter wereld. Dat en meer in AI Report. Veel plezier!
[muziek] Wietse, ik stuur dus heel veel mailtjes met AI. Helder, dat is inmiddels ook niet meer echt iets om cool over te doen,
maar meestal e-mail ik met mensen. Ja, maar daar ga jij van uit. Maar ik snap het. Daar ga ik van uit. En ik meen ook door te hebben of een mens mij terug mailt of een AI mij terug mailt.
Maar je hoort het al, deze week was voor het eerst dat ik doorhad dat er een AI aan het terugmailen was op mijn AI-mails.
Ik had namelijk een garantieverzoek bij een fabrikant van een sportapparaat wat ik heb, waar, die stuk ging en ik wilde een nieuwe. En ik op, en ik, ik, ja, ik doe dat soort dingen met AI.
Want zo'n garantieverzoek, weet je, uh, ik, ik wil gewoon dat het afgehandeld wordt. Ik wil er niet al te veel tijd mee bezig zijn. Maar dat dingst, en, dat dingst.
Ik kreeg dus een AI-reactie terug met hetzelfde detailniveau als ik hanteerde en ook met, ook wel echt een goede tone of voice. Ik was ook wel onder de indruk van het prompt wat ze gebruikten.
Deden ze nog een delay inbouwen om nog een beetje te laten voelen, of deden ze iedere keer instant reageren? Ik heb wel echt het idee dat hier een mens tussen zit. Hmm.
Maar het is heel helder wat er eigenlijk gebeurt op de achtergrond, namelijk, ik voer best wel een kort prompt in, namelijk: regel dit. En hun belang was duidelijk het tegenovergestelde.
Zij wilden niet op dat garantieverzoek ingaan. En wat er dan dus gebeurt, is gepingpong op basis van zo'n doelstelling. En die AI's die beide redenen verzinnen waarom, ja, om onze eigen doelstelling.
Ik dacht: wat ben ik hier aan het doen? Dit is. Ik, ik moet denken aan een, uh, scène in de sciencefictionfilm Close Encounters of the Third Kind.
Komt op een gegeven moment een groot ruimteschip naar beneden en die begint muziek te spelen op een piano. En dan gaan. [imitatie geluid] En dan gaan die engineers daar terugspelen op de piano met de hand.
Maar op een gegeven moment loopt het uit de hand en moeten ze hem eigenlijk overgeven aan de AI.
En dan zijn dus die, dat ruimteschip en die piano elkaars AI aan het inzetten om, om te laten zien dat ze intelligentie hebben. En het, ik voel het nu alsof jij ook weg bent gelopen van je computer. Ja.
Maar ik ben, ik ben wel benieuwd, want uiteindelijk wil je misschien wel, hè, dat is ook een beetje het agent to agent protocol van Google.
Dat, dat beide agents elkaar gewoon bekend maken en zeggen: dude, skip the crap, wat is hier de onderhandeling? Let's go. Precies.
Dat was voor het eerst dat ik dacht: we kunnen dit inderdaad beter doen, want dit slaat helemaal nergens op. Agent detected. Switching to agent to agent protocol. Ja, laat maar horen wat de uitkomst is. Ja, bizar.
Heb jij nog wat meegemaakt? Uhm, nou, ik merk dat ik, uh, het is wel grappig. Ik had, uh, ik had een spelfout in een van mijn slides van mijn lezing en, uh, die was erin gekropen.
Ik ben niet zo denderend met de Nederlandse taal en toen had ik een soort dubbele reactie van het publiek, want mensen hadden zoiets van: haha, want een soort van got ya, maar ook: dude, maak jij dit zelf?
[beiden lachen] Teleurstelling maakt ook deel van het. Ja, maar ook een soort, uh, het, het, er, er ontstond een soort vreemd gevoel van authenticiteit [Alexander lacht] door die.
En toen was er iemand die zei: dit doe je er zeker expres in. Zit er in jouw prompt dat er een soort glitch is in de, nou, het werd, iedereen had allemaal ideeën over, maar bij deze: ik maak die slides gewoon nog zelf.
Ik vind dat een soort leuk ook om te doen en mijn Nederlands is gewoon niet zo best en ik laat eigenlijk AI niet zo vaak meekijken in mijn slidecreatieproces.
Dus ja, uh, spelfouten zijn real, maar ik merk het ook in de intro. Jij leest natuurlijk de intro voor en die tekst heb je eigenlijk voor je, maar soms stotter je daarin of dan sla je een woordje over.
En ik voel dan ook de neiging om te zeggen: nee, nee, laat maar, laat het er maar in.
Dus ik, ik vind het heel interessant hoe het piepen en kraken van de menselijkheid op een bepaalde manier nog gezien wordt nu als authenticiteit. Ja. Ja. Straks gaan we naar het AI-nieuws van deze week.
Maar eerst onze nieuwe sponsor Moneybird. Zij maken het AI-boekhoudpakket voor ondernemers. [muziek] Hoi Jeroen hier, product engineer bij Moneybird.
Bij Moneybird bouwen we software voor ondernemers en ik sta hier met Job. Job gaat me vertellen over MCP. Want wat is MCP? MCP is eigenlijk heel simpel.
Uh, je kan via een AI-chat direct tegen je Moneybird boekhouding, uh, praten.
Als je bijvoorbeeld in de auto terug zit van een gesprek met een nieuwe klant, dan zeg je tegen je AI met spraakfunctie: die en die is een nieuwe klant van mij.
Maak een contact aan en zet meteen een, uh, offerte klaar voor zoveel uur tegen dit tarief. En als je dan thuiskomt dan hoef je alleen nog maar even de offerte te checken en stuur je hem op. En zoiets kan met de offerte.
Maar het kan natuurlijk ook nog met, uh, facturen, projecten, urenregistratie. Eigenlijk allerlei dingen die je, die je in Moneybird kan doen.
En je kan ook vragen: wie moet mij nog betalen en hoeveel is dat dan in totaal? Of hoe ziet mijn omzet er deze maand eigenlijk uit? Veel dingen waar je normaal voor moet inloggen en rondklikken of de app voor gebruikt.
Die doe je nu gewoon via jouw AI-chat of een zelfgebouwde AI-agent. Heb jij nog tips voor ondernemers die dit willen gebruiken?
Naast dat je inzicht krijgt over het hier en nu, kan je je AI-model ook vragen om slimme afwegingen te maken samen met jou op basis van je cijfers.
Vraag bijvoorbeeld of dit een goed moment is om die nieuwe MacBook te kopen of dat je beter kan wachten tot volgend jaar. Blijf hierbij zelf ook kritisch op waar het model mee komt en, uh, dubbelcheck het eventueel.
Let er daarnaast op dat je een LLM gebruikt dat niet op je data traint, want je boekhouding is gevoelige informatie, dus, uh, daar moet je zorgvuldig mee omgaan en voor de rest: ga het gewoon proberen.
Het scheelt een heleboel tijd en het opzetten is echt een fluitje van een cent. Dank je wel, Job, goede tips! Wil je meer tips of het zelf gebruiken? Kijk op Moneybird dot nl slash AI report.
[muziekWat vet eigenlijk. Ik wil dat ook. Ja, het is best wel, uh, best wel tof. We gaan naar het nieuws. [nieuwsjingle] Uh, deze week groot nieuws: een lek bij Anthropic.
Want door een foutje in Anthropics website stonden bijna 3.000 ongepubliceerde bestanden op internet, waaronder een blogpost over een nog geheim nieuw megamodel genaamd Cloud Mythos.
En dat model ligt technisch zo ver voor op de rest dat Anthropic vreest voor onze digitale veiligheid.
Dat het kwetsbaarheden in allerlei software wereldwijd kan misbruiken op manieren die we nog niet eerder gezien hebben toen menselijke hackers nog voor het zeggen hadden.
En daarom kiest het bedrijf voor een voorzichtige, gefaseerde uitrol. En alsof dat nog niet genoeg was, lekte ook nog een keer de complete broncode van Cloud Code uit.
Als onderdeel van een update werd per ongeluk een intern bestand openbaar gemaakt en binnen enkele uren werden ruim 500.000 regels code gekopieerd en geanalyseerd door duizenden ontwikkelaars, die natuurlijk heel benieuwd waren hoe de broncode van Cloud Code eruitziet.
Er staat precies in wat Anthropic allemaal gaat lanceren de komende maanden en het maakt het voor concurrenten van Anthropic mogelijk om het razend populaire Cloud Code na te bouwen.
De vraag die direct rondging was: is Anthropic gehackt of heeft, heeft een of andere AI het zelf openbaar gemaakt? Anthropic zegt dat het antwoord op beide vragen nee is.
Het bedrijf claimt dat een menselijke fout gemaakt is, maar dat dit onderscheid überhaupt nieuwswaardig is, zegt misschien ook wat wel, of zegt misschien ook wel wat over het tijdperk waar we nu in leven.
Tot slot, daarnaast nieuws over OpenAI. Dat bedrijf haalde deze week 122 miljard dollar op en is nu meer waard dan de meeste beursgenoteerde bedrijven. Onder de investeerders bevinden zich Amazon, Nvidia en SoftBank.
OpenAI draait inmiddels $2 miljard omzet per maand, maar het is nog altijd niet winstgevend. De druk op CEO Sam Altman om die waardering waar te maken groeit, zeker nu een beursgang in zicht aan het komen is.
Ondertussen werkt OpenAI dag en nacht aan een nieuw model dat luistert naar de codename Spud, waarvan de release binnen enkele weken wordt verwacht. En tenslotte Cloudflare heeft mDash gelanceerd.
Dat is een nieuw open source CMS. En een CMS, dat staat voor content management systeem, is software waarmee je een website bouwt en beheert zonder zelf code te schrijven.
WordPress, blijf erbij, is het bekendste voorbeeld en draait op zo'n 40% van alle websites. Nou, waarom is dit allemaal nieuws voor een AI-podcast, hoor ik je denken.
Nou, mDash is gebouwd door AI-agents, die in twee maanden WordPress, de populairste CMS, volledig nagebouwd hebben zonder één regel originele code van WordPress zelf te hergebruiken.
En dat moet weer doodeng voelen voor de vele makers van SaaS software. AI die in een paar maanden je complete hebben en houden nabouwt.
[nieuwsjingle] We gaan straks praten over het bizarre lek van de hotste AI-dienst van het moment, Cloud Code, en wat dat betekent. Maar we hebben nog een nieuwe sponsor.
Dat is namelijk Team Rockstars, het grootste softwareontwikkelingshuis van Nederland. [muziek] Ja, dank je wel mannen.
Mijn naam is Thijs van Team Rockstars IT en wij zijn op een missie om AI-oplossingen te bouwen die ons werk en de wereld mooier en veiliger maken.
De komende periode neem ik je mee in de grootste vraag die leeft bij onze 700 engineers en bij klanten zoals TenneT, ABN en Essent. Wat betekent AI voor mijn toekomst in IT? Vandaag schuift Mirjam van Oels bij me aan.
Onze Chief Mastery Officer, die zich heeft verdiept in de engineer van de toekomst. We zijn allemaal benieuwd wat er op ons afkomt. Maar hoe zie jij dat, Mirjam?
Ja, we zijn als engineers wel gewend om met verandering om te gaan. Maar wat het met AI echt anders maakt, is de snelheid en het feit dat het alle domeinen binnen engineering raakt.
Dat maakt het ook lastig om te zien hoe de wereld er over twee, vijf of tien jaar uit zal zien. En we hebben natuurlijk geen glazen bol, maar we kunnen wel richting kiezen.
En dat richting kiezen in zo'n onzekere tijd, hoe doe je dat dan precies? We weten dat de engineer van de toekomst meer regie zal voeren dan code zal schrijven.
En dat maakt het belangrijk dat die persoon abstract kan denken, goed kan communiceren en businessproblemen begrijpt.
Daarnaast is het belangrijk dat we blijven snappen wat we maken en opleveren, al zal hoe dat er precies uitziet in de loop van de tijd nog wel veranderen. Gelukkig heeft adoptie, ook die van AI, een remweg.
Dat maakt dat we even de tijd hebben om alle engineers mee te nemen. Gaaf zeg! En dit komt allemaal terug in de whitepaper: de engineer van de toekomst, die te vinden is via teamrockstars.nl/ai-report.
En via die link nodigen we je ook graag uit om mee te praten met de stelling van deze week. Die luidt: een engineer codeert niet meer over drie jaar. Oeh, exciting! Check de link in de shownotes en tot de volgende.
Dank je wel Mirjam.
[muziek] Nou, de broncode van Cloud Code is dus gelekt deze week en de hele ontwikkelaarswereld sprong direct op die gelekte broncode van Cloud Code om die te analyseren, want die is goud waard om allerlei redenen.
Laten we beginnen met het feit dat er eigenlijk allerlei nieuwe functies die nog niet publiekelijk beschikbaar zijn, maar intern wel al gebruikt worden of getest worden, openbaar gemaakt zijn hiermee.
Dus we hebben een inkijkje gekregen in de roadmap van Anthropic voor de komende tijd. Laten we, laten we die gewoon eens doorlopen, want dan hebben we een inzicht in wat er binnenkort allemaal gaat uitkomen.
Laten we beginnen met het meest opvallende. Dat is een always-on modus met de codename Kairos. Hierman-hiermee kan Cloud Code op de achtergrond blijven draaien, ook als je de computer even niet gebruikt.
Het systeem checkt regelmatig of er iets is waar het je proactief mee kan helpen zonder dat je erom gevraagd hebt. Stel je voor dat je AI-assistent 's nachts je inbox ordent
en dat je dan op je werk komt en dat dat dan allemaal vanzelf gebeurd is. Wytse, hoe moeten we hier naar kijken? Wat, wat, wat wordt hier het praktische gebruik van?
Nou, een van de innovaties die in OpenClaw zat en waarom OpenClaw ook zo hyperig werd en dat de mensen de aandacht voor hadden, is dat in OpenClaw een zogenaamde heartbeat zit.
En een heartbeat is eigenlijk een proces wat je als een soort hartslag laat draaien. Een lange hartslag, of hoe zeg je dat?
Een hartslag iedere 10 seconden of iedere 15 seconden en zegt: moet ik nog wat doen?Moet ik nog wat doen? Een AI die zichzelf iedere 10 seconden vraagt: moet ik nog wat doen?
Ja en, en dat trucje, zeg maar, van een soort heartbeat-achtig proces. Ik noem het een trucje, want ik kan het, ja, het is vrij simpel technisch eigenlijk.
Dat creëert een soort proactief iets wat dan ineens e-mails gaat structureren. In plaats dat wij aan een AI vragen: structureer deze e-mail, gaat dat ding de hele tijd kijken. Ben jij bezig met een e-mail?
Zo ja, dan ga ik je helpen of zo. Of is jouw mailbox inmiddels vol? Boven de 10 ga ik structureren. Ik noem maar iets. Ja, ja.
En dus eigenlijk is het iets wat constant controleert in allerlei contexten van mailboxen, van file systems, van, nou, noem het allemaal maar op, agenda's, uh, tot en met administratie van: hé, dit begint nu een threshold te raken, zeg maar.
Uh, de situatie is in zoverre veranderd in de laatste 10 of 15 seconden [lacht] dat ik erop ga handelen. Mhmm. En, en dat geeft een, uh, bijzondere ervaring, hè.
De OpenClaw gebruikers hebben dat voor het eerst meegemaakt en gingen daarom allemaal op internet roepen: dit is revolutionair.
Dit is dus nu eigenlijk stiekem al mogelijk in, uh, Claude Code, is dat je de, uh, in het geval van softwareontwikkeling, jouw softwareproject waar de hele dag aan gewerkt wordt door mensen en agents, ook in de gaten gehouden wordt door een proces dat iedere x interval, seconden of minuten, meekijkt en op een gegeven moment zegt: ik moet de code gaan opruimen, ik moet weer een test gaan, gaan draaien.
Oké, want ik zit, kijk, want ik begrijp heel erg, wat ik, wat ik, uh, wat ik heel goed begrijp is dat je wekelijks, uh, weet ik veel, een of ander mail laat versturen door een scheduler. Dat begrijp ik nog wel.
Maar wa-wa-wat heeft het voor zin dat een AI iedere 10 seconden iets gaat doen? Waar, voor wat voor dingen gebruik je dat?
Uhm, nou ja, het punt is eigenlijk dat, de vraag is maar hoe, uh, expliciet jij dit zelf aangeeft. Dus in het geval van een scheduler, dan zet jij je eigen schedule.
Dus jij zegt: dit moet iedere zondag gebeuren of doe dit wekelijks en dan gaat hij daarmee aan de gang, omdat jij vindt dat dat om die interval moet gebeuren.
Wat je hier, uh, eigenlijk ziet, is, kijk, er draaien al dit soort processen.
Bijvoorbeeld wanneer Claude aan het programmeren is, doet hij soms even de context window compacten omdat hij merkt: ik ben nu zoveel in werkgeheugen aan het houden.
Werkgeheugen is duur, letterlijk, dus ik ga heel eventjes een tussenpauzetje nemen en dan ga ik weer door. Dat is eigenlijk ook iets wat proactief gebeurt.
Het compacten, zeg maar, wanneer Claude dat voelt of vindt eigenlijk dat het nodig is. Ja. Maar dat is wel iets wat, uh, ja, wat ze dan noemen mid sessie.
Dus je bent, je bent in gesprek met Claude en tijdens die sessie waarin Claude toch met jou aan het spra-praten is, draait er nog iets mee dat hij compacting doet. Oké, dus dat is een voorbeeld.
Iets wat de hele tijd afvraagt: moet ik al samenvatten? Moet ik al samenvatten? Ja, ik ga nu samenvatten. Alleen tijdens de sessie.
Terwijl, waar we hier over praten, daarom is deze optie nog achter een feature flag, zoals dat heet.
Dus hij zit verstopt achter een knopje waar wij eigenlijk niet bij konden hiervoor, maar Anthropic wel, is dat dit knopje eigenlijk zegt: als Alexander zijn sessie gesloten heeft, ga jij op de achtergrond nog steeds nadenken of jij iets voor hem moet doen.
En iets voor hem moet doen binnen de code context is dus: moet ik die test nog een keer draaien? Hé, de code is heel erg veranderd, ik ga nog eens meekijken.
Ik ga de readme even updaten, want de documentatie loopt inmiddels achter.
En dus, je zou kunnen zeggen: het is een vorm van compacting, maar dan nog 100 andere dingen, dus documentatie-update et cetera, die buiten de sessie plaatsvindt.
Dus de sessie is al geslote-gesloten en toch gaat het systeem door met proactief kijken wat er nog allemaal zou, een soort huishoudtaakjes eigenlijk nog liggen. Mhmm.
En hoe beslist hij dan dat hij iets, dat hij daadwerkelijk een taakje voor zichzelf bedenkt? Want het bestaat uit twee delen. Eén is gewoon heel vaak vragen: moet ik, moet ik nog een taakje doen?
[lacht] En twee is dan daadwerkelijk bedenken welke taak je dan ongevraagd gaat uitvoeren. Ja, precies, want je zegt heel mooi ongevraagd. Dit is ook de reden dat deze feature nog verstopt zit. Want ten eerste de kosten.
Hoeveel mag hij doen? Want, hè, iedere denkactie kost geld, dus dat is al raar. Ten tweede: security. Ik ga het hele product opnieuw bouwen, want ik ben het niet meer eens met de missie. Oké, wat heb jij besloten dan?
Ja. Dus je kunt je voorstellen dat een proactieve agent die buiten de sessies om van de programmeurs meedraait, uh, best wel een, uh, een risico, uh, vormt. Hoe denk je dat ze het gaan vormgeven?
Ik denk dat het, ik denk, Wytse's aanname. Dit draait al binnen Anthropic, hè, dus zij hebben- Voor hen intern.
Ja, want dat is een beetje natuurlijk het gekke, dat, uh, Anthropic zelf draait nieuwere en interessantere versies van Claude Code dan dat wij dat doen, om Claude Code te bouwen, onder andere.
En, uh, die zijn denk ik aan het experimenteren binnen een soort, uh, uh, ja, hoe zeg je dat, uh, uhm, zandbak, ga ik dan vanuit, van: wat gebeurt er nou als we deze systemen niet meer-- kijk, we heb, wat we eigenlijk hebben zien gebeuren is dat programmeurs samen met AI gingen werken.
Hè, vraag stellen, antwoord krijgen, vraag stellen, antwoord krijgen. Dan AI die minutenlang kan dooritereren.
Dan AI die in een loop werd gezet, de Ralph loop zoals dat heet, die constant gewoon zegt: kan ik nog meer doen? Kan ik nog meer doen? En dat stelt hij zichzelf iedere keer als hij klaar is.
Ik ben klaar, kan ik nog meer doen? Waardoor je een soort ketting creëert. Maar zo'n loop werd vaak na twee dagen weer uitgezet. Dan was het klaar, hè.
Dus, w-, uh, uh, ze hebben op een gegeven moment, uhm, een hele zware C compiler gemaakt, een heel cruciaal onderdeel van besturingssystemen, door twee weken lang de loop te draaien, maar na twee weken was het wel klaar.
En hier zeg je eigenlijk: to, to infinity and beyond. Jij blijft doordraaien. En als je dan aan mij vraagt: voor wat voor taken dan?
Ik denk dat je dan bijvoorbeeld zegt: jij gaat op de achtergrond doordraaien om constant de documentatie up-to-date te houden forever.
Dus stel je voor, je bent gewoon aan het werk en je hebt met je collega's afgesproken: uh, aan het eind van de dag stuur ik iedere dag een, uh, update met wat ik die dag gedaan heb in bullets.
Gewoon een e-mailtje of aan het eind van de week, weet ik veel. Ik, ik, ik, zou het dan kunnen dat hij dan al het werk wat je met die AI hebt gedaan, dat zo'n heartbeat dat bijhoudt?
Ja, want het, en het is wel een beetje, want wat je eigenlijk op een bepaalde manier vraagt, is, je hebt bijvoorbeeld ook, uh, hooks en dat, daarmee zeg je, eigenlijk, die hadden we al in, in Claude Code, dat je zegt: joh, iedere keer als iemand een wijziging doet, update ook even documentatie.
Ja. Dat doen we al, dus dan zou je afvragen: waarom die heartbeat dan?
Ik denk dat je met zo'n, met zo's zo'n proactieve heartbeat, hè, dat je op een bepaalde manier kunt zeggenHier is jouw overall missie bijvoorbeeld het op de, uh, up to date houden van de documentatie. Ja.
Als er mogelijk een hook niet aangezet is ergens of iemand gaat, gaat zich er zelf mee bemoeien, dan mag jij alsnog die documentatie. Je geeft hem eigenlijk het probleem in plaats van de oplossing.
En daarmee wordt het veel flexibeler, want jij kan niet alle oplossingen bedenken die hij wel kan bedenken. Ja, want ik bedoel, je hebt al mensen die, ik, ik heb, uh, uh, collega's die zeggen: ik laat Claude hooks maken.
Dus die zegt al tegen Claude: ik wil niet hooks maken. Maak jij maar hooks voor jezelf. Dan ben je al op een ander meta niveau aan het dirigeren, zeg maar.
En hier zeg je eigenlijk: als jij hooks moet maken, moet je hooks maken, maar hou gewoon in ieder geval het project in de gaten. Dan is er ook nog een droomfunctie die ze Auto Dream noemen.
Als je dan stopt met werken, dan ordent Claude Code alles wat het die dag heeft geleerd, verwijdert alles wat tegenstrijdig is met elkaar en bereidt zich dan voor op de volgende sessie. Auto Dream, weet je.
Ja, Auto Dream, dat is, deze is wel al gevonden voordat de source code werd uitgelekt. Er waren al wat mensen mee aan het spelen die hem per ongeluk gevonden hadden een aantal weken geleden.
Wat je met Auto Dream kan, is eigenlijk, uhm, kijk, kijk, ik ga eerst zeggen wat het doet en dan uitleggen waarom het zo interessant is. Je hebt een sessie met Claude Code gehad.
Je bent twee uur aan het programmeren gebezig-, geweest en je hebt hem ook zelf nog een tijdje laten doorprogrammeren met wat agents. Ja, en op een gegeven moment is dan die dag voorbij. Die sessie is voorbij.
Uh, dan sluit je alles weer en dan gebeurt er eigenlijk niks meer, behalve als je die heartbeat aan zou hebben staan.
Nou, een van de dingen, een van de eerste heartbeat functies is een soort droom heartbeat waar je eigenlijk zegt: de sessies zijn gesloten.
Geen van de agents zijn aan het werk, dus de code ligt als het ware stil op dit moment. Het is nacht. Het is nacht. [Niels lacht] The night shift is begonnen.
En dat je dan, en dat je dan, uh, niet alleen maar compacting doet van de context window, maar in essentie even een soort housekeeping mode noemen ze het ook wel van: oké, wacht even, wat is er nou allemaal gebeurd in de laatste sessie?
Uh, het is best wel rommelig geworden, het project. Ik heb allemaal artifacts gemaakt, hè, dat bedoel ik het verkeerde woord. Uh, ik heb allemaal deliverables gemaakt, hè, dus stukjes documentatie zijn toegevoegd.
Er zijn zeven mensen plus zeven agents tegelijk bezig geweest. Eigenlijk is het proj-project een beetje gefragmenteerd.
Dan gaat hij eigenlijk een vorm van defragmentatie doen, zoals je dat vroeger op je Windows computer ook wel eens deed. Uh, en wij als mens 's nachts waarschijnlijk ook doen.
Daarom hebben ze het de dream mode genoemd, waar eigenlijk wordt gezegd: alle spullen, alle tools, alle, alle hamers en stukjes hout liggen nog op tafel. Zullen we gewoon even alles weer netjes leggen?
Even de stofzuiger eroverheen. Even weer alles mooi netjes maken, zodat we de volgende sessie weer door kunnen. Wat gaan we daarvan merken dan?
Wat je gaat merken is dat eigenlijk, uhm, alles wat niet expliciet doorgegeven is aan Claude over wat er geüpdatet is aan het project, gaat hij zelf tijdens de droom uitvinden.
Dus van: ik ga even kijken, documentatie, maar ook voor mij. Wat heb ik zelf allemaal gedaan? Traces teruglezen van zichzelf om te zien wat hij besloten heeft.
Uiteindelijk zou je, dat zit er nu nog niet in, zeggen: skills maken voor zichzelf die niet gemaakt zijn door de gebruiker, maar wel gemaakt hadden moeten worden.
Kijk, uiteindelijk, uh, uiteindelijk, je ziet een beetje de proactiviteit. Anthropic is aan het zoeken naar hoeveel autonomie, hoeveel wil, als het ware, een soort willetje kunnen wij geven aan deze systemen. Ja.
En ik zou zeggen: dromen, daarom is dromen al iets wat eerder toegevoegd is dan de heartbeat, is eigenlijk best een logische, want het is eigenlijk een vorm van mental housekeeping wat voorbij compacting van de, uh, context window gaat, gaat eigenlijk- Mental housekeeping voorbij de compact van de compact window.
Ja, nou ja, goed. Stuk duidelijker geworden. [Niels lacht] Bedankt. Er, er is waarschijnlijk een reden waarom mensen dromen. Ja. Het lijkt erop dat deze synthetische intelligenties ook droomtijd nodig hebben.
Zo had ik het ook kunnen zeggen. Fascinerend.
Ja, en dat, daarmee zie je dus dat veel, en dit is een, een leuke discussie die nu, uh, tussen filosofen plaatsvindt, is: zijn al die soort menselijke eigenschappen, hè, het dromen, een projectmanager bouwen, teams indelen met subagents, organisaties bouwen.
Komt dat nou omdat wij een soort onze eigen leefwereld aan het projecteren zijn op deze systemen en laat het eigenlijk zien hoe klein onze fantasie is? Ja.
Want we kunnen niet verder komen dan hoe we zelf in elkaar zitten. We gaan het allemaal nabouwen zoals wij zelf dat doen. Dat is de cynische kijk. Ja. De minder cynische kijk is: nee, nee, nee, nee.
Wij hebben als mens als het ware emergente, dus een soort van in de natuur, in het universum aanwezige patronen gevonden. Die komen steeds weer terug in verschillende culturen, in verschillende tijden.
Die geven wij namen, dromen, organisaties, projectmanagers. Maar als jij synthetisch intelligente systemen gaat maken, komen daar diezelfde patronen weer bovendrijven. Hè, dus, dit, dit heeft eigenlijk mee te maken:
zijn het emergente dingen? Vinden we die weer terug? Of projecteren we onze menselijke wereld op die AI? Waarschijnlijk ligt die waarheid ergens in het midden, maar het is een fascinerend vraagstuk. Hm.
De code onthulde ook undercover modus, waarmee Anthropic medewerkers Claude Code laat bijdragen aan openbare softwareprojecten.
Dat kan dus bijvoorbeeld open source softwareprojecten zijn waar Claude Code dan bijdrages aan doet.
Maar opvallend is dat daar staat dat ze niet mogen vermelden, die AI bots worden dus geïnstrueerd door Anthropic om niet te vermelden dat zij een AI zijn.
De code is expliciet, of de instructie in de code expliciet: vermeld nooit dat je een AI bent.
Ja, dus je moet je voorstellen als je zo'n heartbeatachtig systeem instelt en eigenlijk zegt: oké, kijk naar, nou, heel belangrijk open source project, bijvoorbeeld OpenSSL.
Dat is een beetje het versleutelen van al het internetverkeer.
Daar werkt een vrij kleine groep mensen vrijwillig aan, hè, dus er wordt altijd zo'n grapje gemaakt van: een van de stoelpoten van een volledige digitale wereld, uh, wordt onderhouden door vijf vrijwilligers die daar een geweldige koek voor krijgen, zeg maar.
Nou, schijnbaar heeft Anthropic ervoor gekozen om een paar van die projecten aan te wijzen, daar Claude naar toe te wijzen. Claude Code agent, en te zeggen: zet je heartbeat maar aan en ga maar dingen zoeken.
Doe een pull request, hè, dus eigenlijk een aanvraag om wijziging bij het team en vraag of die, uh, geaccepteerd kan worden.
Maar doe die pull request niet als agent, hè, want er is nog heel veel, uh, ja, terecht cynisme en spanning rondom het gebruik van AI in open source projecten.
Dus die maintainers, hè, de mensen die mogen bepalen wat er wel of niet ingestopt mag worden. Die doen heel vaak nu meteen sluiten als het een AI is. Oké.
Maar ja, je kunt je voorstellen als zij Opus 4.6 of misschien wel Opus 5 hebben draaien ergens, dat die al lang meewerkt aan OpenSSL op een bepaalde manier en dat de maintainers niet kunnen zien dat dat o-- dat het AI is.
Wat een heel g-gekSpelletje is dus wat er gespeeld wordt nu, maar het doel van Anthropic is vooral om eigenlijk te investeren met tokens, met denkkracht die zij, uh, redelijk, uh, nou, niet in overvloed hebben, maar wel controle over hebben, om dat als het ware die stoelpoten van het digitale internet in te duwen.
Er zijn nu allemaal features die dus bekend zijn geworden, waarvan eigenlijk Anthropic liever had gehad dat die met de tijd gereleased zouden worden.
Het verklaart ook de onwaarschijnlijke snelheid die we van het bedrijf hebben meegemaakt de afgelopen maanden, waarin het af en toe leek alsof er wer-werkelijk iedere week een grote nieuwe feature uitkwam.
Ze zijn aan het drippen geweest, hè. Ze zijn aan het drippen geweest. Druppelen. En opeens wordt duidelijk wat er eigenlijk aan de hand was. Namelijk alles was al af. Ja.
Ze hoefden alleen nog maar de dingetjes aan te zetten. Het, uh, in mijn hoofd was het soort van: we hebben iets gemaakt en ondertussen zijn de teams bezig om het volgende ding te maken. Nee, alles was al af. Ja.
Het stond er allemaal al. Het is een beetje dat Apple de volgende iPhone 12 maanden van tevoren al af heeft. Dat is ook echt zo, want je kan nooit die productielijn. Ja. Ze heb, dus, dus, dus.
Nou, dat is misschien mijn naïviteit dan. Ja.
Als je nu kijkt naar het geheel, uh, want, uh, Claude heeft dus op, of Anthropic heeft dus op grote snelheid de afgelopen maanden features uitgebracht en is dat dus ook duidelijk van plan met al deze dingen waar we het nu over gehad hebben.
Van een always on modus tot het automatisch dromen en, uh, stiekem, uh, code commits doen aan open source projecten.
Wat is dan de, als jij drie stappen achteruit neemt, welke ontwikkeling zie je Anthropic dan nu doormaken? Of welk product denk je dat we-- waar, waar werken zij nou naartoe? Wat is de rode draad hiervan?
Nou ja, ik denk dat sowieso we even de, even moeten uitleggen aan de luisteraar waarom, uh, dit, nou ja, je zat net al, uh, zeg maar een grapje te maken over alle, uh, techno babble terminologie die ik eruit gooide over compacting van context windows tijdens dream states of zoiets.
Ik wil nog steeds T-shirts maken waar ik dat soort zinnen op ga zetten.
[lacht] Uh, en kijk, uh, de aanname is dat waarom voor de luisteraars, uh, dit relevant is, ook als jij niet softwareontwikkelaar bent of in de IT werkzaam bent, et cetera, is dat deze systemen eigenlijk de eerste probeersels, prototypes en succesvolle implementaties zijn van een veel breder harnas wat ingezet gaat worden ver buiten de scope van softwareontwikkeling, hè, wat uiteindelijk nu cowork heet bijvoorbeeld, waar mensen het al inzetten voor hun lokale, uh, volkstuinvereniging, maar nog veel breder Cloud Finance harnas, Cloud Medical harnas.
En dat deze dream features en heartbeat features uiteindelijk voor een daadwerkelijke personal assistant zoals ChatGPT al genoemd wordt, maar eigenlijk nog niet voelt, namelijk die proactief met de context van jouw leven op jouw computer, zeg maar, uh, voor jou taakjes gaat doen waar jij afspraken gaat maken over, net als dat je zou maken met iedere collega of assistent.
Joh, je mag best wel een mailtje sturen als het gaat om, uh, fans van de show, hè, maar als het gaat om een hypotheekaanvraag, die gaat lekker langs Wietse.
Dat je dan op die manier al een soort triagesystemen gaat krijgen. En ik denk dat er een aantal dingen zijn wanneer we uitzoomen.
Wat we nu aan experimenten van Anthropic naar buiten krijgen door het uitlekken van hun code, zeggen heel veel van hoe deze harnassen in de breedte van de kenniseconomie zich gaan ontwikkelen.
Hè, dus als je heartbeat hoort kan je best wel al va-- nadenken over: wat zou dat dan op mijn computer doen, in mijn agenda, hè? Ja. Uhm, daarnaast is er iets heel an-- interessants gaande.
Het is een beetje gek dat Anthropic best wel, uh, nou ja, agressief, is dat het juiste woord? Ja, toch wel een beetje agressief gereageerd heeft op het uitlekken van die code.
Ze zijn allemaal takedowns gaan sturen naar GitHub repositories en ontwikkelaars. Ze gaan zeggen: je moet die code verwijderen, je mag hier helemaal, uh, niks mee.
En dat is een beetje gek voor een bedrijf die letterlijk boeken de kaften eraf getrokken heeft om ze te importeren in hun eigen model.
Nou ja, misschien zegt dat iets over de serieuze consequentie die dit lek zomaar eens zou kunnen hebben voor Anthropic.
Want, uh, ik zag een voorbeeld van een ontwikkelaar, die liet een AI-systeem de gelekte broncode, uh, bes, uh, analyseren, dus le-lees het allemaal door, de broncode.
Dus dan hebben we het niet nu over de, uh, feature flags waar we het net over hadden, om het maar even duidelijk te maken. Maar er zijn dus, dit zijn, dit, een groot lek waarbij dus ook broncode openbaar is geworden.
En, of is dat hetzelfde? Is dat allemaal één en hetzelfde? Uh, nee, dat is niet één en hetzelfde. Twee leaks, twee leaks. Absoluut, ja, en vrij dicht op elkaar. Dat, daardoor is het een beetje verwarrend. Bizar.
In ieder geval dus ook de gelekte broncode van Claude Code. Uh, die heeft één ontwikkelaar geanalyseerd en dan eigenlijk gevraagd aan een AI-model: leg eens even uit wat hier allemaal gebeurt in deze broncode.
En dan vervolgens tegen dat AI-model gezegd: bouw het opnieuw in Python. En dat leverde een werkende versie van Claude Code op zonder de originele code te kopiëren.
En die Python versie van Claude Code is inmiddels een van de snelst groeiende projecten in de geschiedenis van GitHub, met ruim 111.000 sterren en 98.000 kopieën in iets meer dan een dag.
En dat is dus weer tegen het zere been van Anthropic, die inmiddels duizenden verwijderingsverzoeken heeft gei-, ge-gestuurd naar mensen die de originele code delen.
Dat is opvallend, want, uh, ja, er is hier, het, het, wa-waar komt die-- want jij noemt het agressief. Waar, waar komt die agressiviteit vandaan?
Is het omdat het echt mogelijk is nu, is nu, zeg maar, van de, de, de, de, de kroonjuwelen zijn, liggen die nu op straat en kan iedereen nu zijn eigen Claude Code bouwen?
En, uh, gaat dit een soort van enorme concurrentieslag zijn tegen, tegen Anthropic?
Nou, wat misschien wel interessant is om te vertellen is, uhm, Codex van OpenAI, wat hun antwoord is op Claude Code, was altijd al open source, hè, dus dat, OpenAI heeft altijd hun harnas gewoon op GitHub gezet.
Dat Claude Code niet open source was, heeft meerdere redenen. Er zit wat magie in, als in, hè, toekomstige features, een soort roadmap is te destilleren.
Ze hebben best wel wat slimme dingen gevonden bij Anthropic om hun eigen modellen sterker te maken.
Ja, want sinds, sinds, uh, sinds decem-, sinds de kerstvakantie, wat een soort van magisch moment is, kan ik ook opeens programmeren en dat komt door, door Claude Code.
Ja, de, de, de combinatie van het model en het harnas wat uit bei-, uit dezelfde oven is ontsproten. Dus dat is heel logisch dat het goed met elkaar samenwerkt. Dus ik denk dat, uhmA-aantal dingen.
Dit is hetzelfde als met merkenrecht. Ik ben geen jurist, maar ik weet dit: als jij je merk niet verdedigt, raak jij je merk kwijt. Ja.
Ik heb het idee dat de juridische afdeling van Anthropic nu zoiets heeft: ja, we hebben hier geen open source licentie opgezet ooit, hè. Het was een closed source product. Het was ons geheim.
Nu die op internet staat, als wij niet snel iedereen gaan zeggen om hem eraf te halen, is die de facto alsnog open source, want we hebben niet gevochten ertegen.
Dat zou kunnen verklaren waarom ze zo, nou, wat ik dan zou zien. Ja, een soort juridisch, uh, ding, ja.
We moeten nu al die takedowns, want ze hebben zelfs een takedown naar hun eigen repository gestuurd voor de duidelijkheid. Dat laat ook zien dat het dus een bot. Automaat is.
Ze hebben een AI gebruikt om een, nou, nou goed, je voelt hem al aankomen. Leuk, gek. 2026, dat is waar we nu zijn.
Maar gaan we nu krijgen dat er allerlei Cloud Code klonen gaan ontstaan die beter gaan zijn dan het origineel?
Nou, de, de vraag is wel, uhm, als je dan inderdaad uitzoomt op dit hele verhaal, hebben we hier eigenlijk een gesprek over open source, over, over broncode, over, ja, als je nu een clean room reverse engineering doet, hè, dus dit werd in het verleden al wel eens gedaan, uh, voor, dit is wat ik, ik heb, nou, ik heb ooit in een boek gelezen, ik ben heel benieuwd of dit klopt.
Oké, je hebt, uhm, een auto van een concurrent, een fysieke auto. Daar zitten allemaal innovaties in. Dan ga jij een engineer van jouw, uh, team, ga je die auto laten kopen.
Die rijdt hem de garage in, haalt hem helemaal uit elkaar, beschrijft die auto in hoger abstract niveau en geeft die beschrijving aan een collega.
Die gaat met de beschrijving van die collega aan de gang en hercre, uh, cre, re, recreate, maakt een nieuwe auto vanuit de abstracte beschrijving.
Dat noemen ze dan, nou, voor mij is het niet eens clean room engineering, want clean room houdt eigenlijk in: de auto van de concurrent was niet in de kamer.
Je hebt aan de hand van foto's gekeken wat het mogelijk kon zijn. Hier is allemaal grijs gebied tussen, voor de duidelijkheid, van: wat is een, uh, schone reverse engineer van een concurrerend product?
Nou, wat hier dus gebeurd is, wat jij net mooi vertelde, de Python versie van Cloud Code. Cloud Code is, uh, geschreven in TypeScript, dat is een andere taal. Die code is nu beschikbaar geworden.
Als je dan die code pakt en kopieert en weer rep, herpubliceert, krijg je meteen een geautomatiseerde takedown notice vanuit, uh, Anthropic.
En die staan, die, die hebben hun recht, want het is copyrighted code, uh, dus dat, dat, daar moet je mee oppassen.
Maar als jij dan een AI-systeem laat kijken naar die code, die code in pseudocode abstract laat beschrijven en dan weer een andere AI vraagt om die pseudocode en abstracties te herimplementeren in een andere taal en je zet die op GitHub, dit is gebeurd, die hebben nog geen takedown gehad.
Nee, want dat kan je niet beschermen. Het is net alsof je een idee gaat, uh, het is een te abstract idee om te beschermen.
Ja, ik lees een boek, dan vertel ik jou wat ik in dat boek gelezen heb en jij schrijft een nieuw boek op basis van mijn verhaal van dat boek. Dan heb je een soort, ja, ik noem het zelf dan code washing gedaan.
Je wast als het ware die code weer schoon.
Maar wacht even, want je, i-in Newsblock zat dat nieuws over M-Dash, dus dat is een CMS, een, een, een, uh, content management systeem wat eigenlijk hetzelfde heeft gedaan met WordPress. Ja.
Dus WordPress, groot CMS, eigenlijk gewoon aan een AI verteld: dit is hoe het werkt of hier is de broncode, kijk hoe het werkt, bouw het na, maar dan helemaal from scratch, uh, en je mag niks van de code hergebruiken.
Na twee maanden was er een werkende kopie. Ja. Eigenlijk als je de, d'r is een parallel te trekken tussen deze twee dingen. Ironisch genoeg in dit geval over Cloud Code zelf.
Ja, het bizarre is dat, en dat is nog maar de vraag hoe dat bij het M-Dash gegaan is.
Een kloon van WordPress gemaakt door twee AI-agents om te zorgen dat Cloudflare eigenlijk een soort WordPress kan gaan aanbieden wat er helemaal hetzelfde uitziet ook, hè, de interface, dezelfde kleur grijs, dezelfde fontjes, zodat mensen zich lekker thuis voelen die WordPress gewend zijn.
Dit is er nu gewoon. Het wez, werd op 1 april gelanceerd.
Ik heb echt lopen checken: [gelach] is dit een gr-- nee, maar ik dacht echt dit is een grap, want, uh, kijk, en voor de duidelijkheid: WordPress is open source, dus dat is ook nog interessant.
Cloudf-Cloudflare zei: ja, hij is wel open source, maar we zijn het niet eens met de licentie, dus we laten hem. Het is gewoon een soort flex. Het is laten zien: wij kunnen.
Maar wat, als jij nu een, een, een producent bent van SaaS, van een of ander, uh, softwarepakket, dan moet dit best eng zijn.
Nou ja, wat we hebben gezien in de wereld van, uh, AI-modellen is, dat heet distillation, hè, dus toen DeepSeek R1 uitkwam, uh, werd er gezegd, als jij vroeg aan DeepSeek: hoe heet jij? Zei die soms: ik ben Claude.
Dat vonden mensen al een beetje opvallend. En dan vroeg je aan een Chinees model: wie ben jij? En dan zei die: ik ben Claude Opus. En ik, uh: waarom zeg jij dat je Claude Opus bent?
Nou, omdat hij zoveel met Claude heeft gepraat om van buitenaf als het ware de diamanten naar buiten te sluizen in een soort Trojaans paard, hè. Dat heet model distillation. Dat kenden we al.
Het grappige is dat in de Claude Code, source code die we nu hebben, staat dus een soort ding dat ie zegt: als jij het idee hebt dat iets probeert jou te achterhalen, dan moet je gaan blokkeren.
Er zit een soort anti-model distillation, uh, trucje in. Maar goed, dat distili-distillation is een vorm van reverse engineering, waar we het net over hadden met die auto, hè.
Je probeert eigenlijk geheimen uit een bedrijf te halen door buiten de hele tijd te kijken waar ze pizzaatjes halen en waar ze naartoe rijden en welke boeken ze lezen op Amazon.
Om eigenlijk, snap je wat ik bedoel, als een soort buitenaf zonder ooit naar binnen te gaan aan het gedrag van het bedrijf of een persoon te achterhalen wat wat is. Ja.
Hè, dus nu moet er van buiten is Claude als model ge, uh, geëxtract, zeg maar gedistilled, en Claude Code wordt ook op een bepaalde manier nagebouwd.
Als je nu kijkt, dan zou je kunnen zeggen: ik maak een SaaS, hè, dus ik ben, uh, uhm, nou ja, ik maak softwaresystemen voor scholen bijvoorbeeld, waarin de cijfers bijgehouden worden en mijn broncode is niet gelekt.
Sterker nog, die heb ik supergoed beschermd, want dat is een deel van m-wat mijn bedrijf zo waardevol maakt. Ja, natuurlijk. Dus het is gewoon, dit model is er nu gewoon. Geheime recept. Ja, niet alles is open source.
Anders bestond het open source fenomeen niet, hè, want er is dus ook closed source. Dat wordt geïmpliceerd.
Als jij een closed source, uh, backoffice bouwt voor scholenWat gebeurt er dan als iemand aan de hand van de documentatie van jouw tool, hè, dus die documentatie staat als pdf op jouw website hoe jouw tool werkt, aan een AI vraagt: kan jij aan de hand van de documentatie en de screenshots die jij ziet van die tool?
Ja, gewoon de app. Hier is ook de app, soort van. Dit download. Klik even rond met computer use. Ja, precies. En distill, reverse engineer aan de hand van het gedrag van de app, de achterkant erbij.
Hallucineer de achterkant er maar bij. Ja. En ik bedoel, nu zit ik dit hier te vertellen alsof het een soort hypothetisch iets is. Dit gebeurt dus. Ja, nu twee keer dus in de afgelopen week.
[lacht] Ja, en, en Cloudflare is dan ook nog eens zo, jij noemde het een beetje een flex, hè, zo brutaal zou je kunnen zeggen dat ze doodleuk op hun blog, blog zeggen: yeah, check it out man, we hebben WordPress nagebouwd met twee agents.
And they can't do anything about it. En een knopje eronder: deploy to Cloudflare. Dat zit er trouwens ook, hè, dus je kunt hem meteen bij ons draaien en je kunt je gebruikers zo overzetten, want die kennen de interface.
Zelfde kleur grijs, zelfde fontje. Oké. En, uhm, uh, ik, ik heb veel SaaS, uh, makers, hè, SaaS, Software as a Service, oftewel, uh, ik bied zo'n systeem aan voor scholen, hè.
Ik, ik bied software aan als een dienst en daar krijgen mensen, moeten daar een licentie voor betalen. Dat als, die ondernemers die ik spreek, die, die, die zitten wel een beetje tegen mij zo van: En nu?
Ja, ik ben, wat wa-- als mijn product gedistilled wordt, hè, mijn product gekopieerd wordt aan de hand van de handleidingen en de screenshots. Nu is het WordPress, maar morgen ben ik het.
Ja, we hebben geen softwarepatenten binnen de Europese Unie, dus daar kan je niet naar wijzen. Dus uiteindelijk moet je dan op allerlei andere manieren eigenlijk je, je, je waarde bewijzen. Wat zeg je ze dan?
Hè, dat ze op allerlei andere manieren hun waarde [spreker 2 lacht] moeten bewijzen. Nee, maar goed. Hoe dan?
Nou ja, goed, dus als je dat, als je dat dan zegt, nou, dan heb je een aantal slotgrachten, hè, moats, uh, uh, je hebt juridische slotgracht, dus je kan zeggen: joh, ik ben gecertificeerd voor een aantal, dat zijn best moeilijke processen.
Je mag niet zomaar in het onderwijs of de zorg een systeem bieden. Ik ben daar doorheen gegaan. Dan zou jij tegen mij zeggen: dat kan die concurrent dan toch ook? Ja, klopt.
Dus die kan ook door al die certificeringsprocessen heen. Ja, maar dat is in ieder geval een, een drempel. Ja, dat, dat, dat kost tijd en dat kost geld.
Uh, en, uh, daarnaast zou je kunnen zeggen: ja, je hebt een heel, uh, je hebt een reputatie en een netwerk opgebouwd, hè, dus je zit diep in die schoolsystemen en dat, daar heb je je contacten liggen.
Dat kopieer je ook niet zomaar.
Dan zou je nog kunnen zeggen: moeten ze dan een AI agent maken die aan de hand van LinkedIn dat netwerk distile-distilt, hè, en, uh, mogelijk gaan partijen dat doen, er proberen achter te komen met wie jij connected bent om te beseffen met wie zij connected zouden moeten zijn.
Dus ik wil alleen maar zeggen dat al deze oplossingen of een soort mogelijke slotgrachten die ik beschrijf, heb je ook allemaal distillation attacks op, zoals ze die noemen. Dat je van buitenaf alsnog kan bepalen.
Maar goed, legal moat zoals dat heet, hè, uh, dus dat is de moat eigenlijk rondom wat je allemaal op orde moet hebben als bedrijf om mee te mogen spelen in het spel, uh, van de zorg en het onderwijs bijvoorbeeld.
Daarnaast heb je een netwerk, netwerkmoat en een reputatiemoat, van: wie ben jij binnen dat systeem? Ja, merk. Ja, een merk is echt wel iets. Betrouwbaarheid. Zeker. Uhm, er zit een stukje, uh, kijk,
uh, ik moet een beetje denken aan de filmpjes die ik wel eens zie dat ze, uh, uh, proberen letterlijk auto's na te bouwen van buiten.
Ze gaan bijvoorbeeld een Lamborghini helemaal bouwen van, uh, carbon fiber als een soort carnavalswagen, zeg maar. Maar daar binnenin zit dan gewoon een heel matig autootje. Maar als je hem ziet rondrijden op de weg.
Met een grasmaaier erin. Ja [lacht] precies. En je, je zou natuurlijk kunnen zeggen dat mogelijk als jij van buitenaf software nabouwt, dat je een beetje dat effect hebt, hè.
Dus de carrosserie, die is overtuigend, maar daarbinnen zit iets heel anders. Dat brengt mij wel op een, op een iets fundamenteels, uh, wat ik nu zie ontstaan.
Uh, dat ging heel erg aan de hand van het lekken van de Cloud Code source code. Die hebben wij helemaal nog niet aangeraakt, dit punt. De code is best wel slecht. Oké.
Sterker nog, professionals kijken hiernaar en die zeggen echt: wat is dit voor, voor spaghetti? Ik bedoel.
Wat opvallend is, want het is een beetje het, het hotste product in de, in de hele technische wereld op dit moment, Cloud Code. Ja, het is een rommel. Maar als je dus aan de binnenkant kijkt, dan is het een zooi. Oké.
Ja, je trekt de motorkap open en het is één grote spaghetti. Het is daadwerkelijk een grasmaaiermotor. [lacht] Ja. Maar wat is, wat is de, wat, wat? Nu ontstaat dus de discussie van: maar wacht even,
het lijkt wel heel veel te doen voor mensen. Deze matige code, deze matige software als het gaat om de fundamentele, uh, code die te vinden is.
En dan kom je, kijk, ik hoor veel van ontwikkelaars om me heen en ik gebruik het argument zelf ook heel vaak, ook richting SaaS bedrijven om ze gerust te stellen, dat ik zeg: met Cloud Code kan je heel gaaf proof of concept maken.
Je kan heel gaaf persoonlijke software maken, je kunt heel gaaf dingen aan elkaar klikken, maar uiteindelijk, hè, moeten de grown-ups in de, in kamer zijn, moeten de volwassenen binnen komen lopen die dat dan als het ware gladstrijken en naar een professioneler niveau tillen.
Hè, dus die gaan naar die spaghetti kijken die Cloud Code gemaakt heeft en dat als het ware netjes maken. Hè, dus een heel gebouw, hè, zie het even visueel voor, fysiek voor je.
Cloud Code maakt een heel gebouw, dat plakt hij letterlijk met tape aan elkaar en daarna komen de professionele aannemers, komen het staal ertussen zetten.
Die komen het waterdicht maken en die komen het professioneel maken.
Maar wat eigenlijk tegelijkertijd nu blijkt, en daar is dus een, dit is eigenlijk een discussie tussen veel productmarketing, projectmensen versus hardcore engineers.
Dat de productmarketingmensen zeggen: luister, mijn key indicators, hè, mijn dashboard waar eigenlijk staat hoeveel klanten het gebruiken, hoeveel nieuwe aanmeldingen ik heb, uh, ja, uh, uh, mijn omzetcijfers, die spaghetti die Cloud Code gemaakt heeft, alles gaat omhoog.
Het werkt gewoon. Ja. Dus wat zit je nou te zeuren over dat het een grasmaaier motor is? En dan komt die engineer die zegt: ja, maar we scoren een drie op code quality. Ja.
En dan zegt de rest van het team: No one gives a fuck.
Ja, en dan, en, dus nu kom je op een punt waar dan, en ik hoor de engineers nu hardop dit zeggen tegen mij in de auto, terwijl ze, in de trein terwijl ze dit luisteren: wacht maar, wacht maar. Want?
Er komt een moment en dan raak je het punt waarop je wil doorschalen, hè, of je bedrijf moet geaudit worden om, uh, uh, le-legal reasons en dan blijkt er niks te auditen te zijn behalve spaghetti.
En dan bel je ons nog wel. Aha. En. En hoe zit jij in deze, uh, tweestrijd?
Ik denk dat er inderdaad, uh, best wel veel sectoren zijn waar dus daadwerkelijk audits gebeuren en waar de, uhmUh ja, eigenlijk de, hier is een mooi woord voor. Ik ben even aan het zoeken.
Uhm, interpretability dus het feit is oké, stel je, stel je maakt een tool die, uh, potentiële, uhm, kandidaten op een vacature wel of niet a-, afwijst. Dit mag trouwens niet volgens de European AI Act.
Laat dat even duidelijk zijn. Precies omdat dit zo'n spannend iets is waar je, uh, systemen op wil inzetten.
Waarbij op het moment dat een van die kandidaten zegt: maar ik, volgens mij ben ik niet terecht afgewezen, wat is eigenlijk het denkproces dat jij doorlopen bent? En jij zet letterlijk een pan spaghetti voor ze neer.
Dat werkt natuurlijk niet. Dus ik kan me voorstellen dat er bepaalde processen en hele sectoren zijn waarin die int-intro op, dat het feit dat je het kunt interpreteren en uitleggen belangrijk is.
Maar er is ook een heel groot deel van de markt van de economie. Waarbij dat niet uitmaakt. Waarbij dozen waar niemand precies weet wat er in die doos gebeurt.
Ja, dus je zegt eigenlijk als, stel straks de belastingdienst gaat dit soort AI gebruiken, dan moet het allemaal uitlegbaar zijn. Dan moet precies te verklaren zijn hoe een AI tot zijn beslissing is gekomen.
Maar over hoe een logo of een website wordt ontworpen, da-daar hebben we heel andere eisen voor dus, dus het hangt er heel erg vanaf wat je doelstelling is. Wil je die spaghetti code accepteren ja of nee?
Ja, en dan heb je, en dan heb je ook nog eens het punt dat, uh, ik had het hier vorige week met iemand over. Dat ging over microcode. Dat is de code die draait in een processor.
Dus je moet het even zien als, uh, ja, de meest fundamentele code waar alle andere code op draait. Er zijn niet zo heel veel mensen in de wereld nu in leven die die code begrijpen. Gewoon oprecht niet.
Het komt wel eens voor dat zo iemand uit dat kleine clubje gevraagd wordt door een groot, uh, bedrijf die tegen dingen aanloopt die ze niet opgelost krijgen met hun eigen programmeurs. Van: wil je alsjeblieft langskomen?
Want het probleem waar we tegenaan lopen zit op zo'n fundamenteel niveau. Dit snapt niemand meer. Dan vliegen ze zo iemand in. Nou, die krijgt gewoon goudstaven betaald. Die gaat als het ware de mijnen in met een lampie.
Zo heel diep, zo heel diep die mijnen in. Maar met heel veel ervaring. Ja, en die repareert daar wat, komt weer omhoog en zegt: hé doei, ik heb jullie 1% sneller gemaakt en dat levert jullie x miljoen op.
Dan zeg je van: kijk, daar is die toegevoegde waarde weer van iemand die weet hoe het allemaal werkt. Terwijl ik dan tegelijkertijd een stemmetje op mijn schouder hoor die zegt: ja, klinkt als Claude Microcode.
K-klinkt als een, als een potentiële agent die ook gebouwd kan worden. Een harness die ook de mijnen in kan. Ja. Dus ik, ik vraag me wel af,
als het idee is dat die spaghetti die door coding agents en harnesses gemaakt wordt, uh, problematisch is.
Kan je je ook nog afvragen en ik weet niet waar dit toe gaat leiden, hoor, dus het is gewoon een open vraag voor mijzelf hardop: zullen er niet agents komen die zeggen: joh, wij kunnen zelfs die spaghetti opruimen?
Gaan er niet ook harnesses komen, uh, en slash modellen die zeggen: joh, voor de, waar int-interpretability zo belangrijk is, heb je de interpretability agent en die trekt het allemaal recht zodat je het kan lezen.
[muziek] En over nieuwe modellen gesproken:
er zitten twee grote nieuwe modellen aan te komen bij de labs en dit zijn geruchten, maar, uh, er zijn allerlei, uh, lekkages bij deze grote AI labs waardoor wij toch wel meer weten denk ik dan dat zij graag zouden willen dan dat we, dat, dat we weten.
Bij Anthropic gaat het om het model Mythos en bij OpenAI zou het gaan om een model Spud. En van allebei wordt gezegd dat het een immense stap voorwaarts wordt. Laten we beginnen bij Mythos.
We weten dus uit weer een gelekte blogpost echt what the fuck is er aan de hand bij Anthropic? Want dit is gewoon, dit is los van de code basis die ze hebben gelekt. Jazeker.
En als je de, een van de hoofdontwikkelaars, product owners van Claude Code, die ook zegt van: ja, op dit moment shippen we zo hard. Dit zegt hij niet letterlijk, maar tussen de regels door. Het is zo druk.
Ja, eigenlijk. Ja, goed, je voelt hem aan. Het gaat, het is, het is te druk in het restaurant, ze beginnen foutjes te maken. Nou oké, maar er is dus een blogpost gelekt als een aankondiging van een nieuw model.
Uh, wat dus niet de bedoeling was dat we dit al zouden weten van een opvolger van het huidige Opus.
En dat is een model waarvan in die blogpost, die dus gelijk offline is gehaald maar is gekopieerd door mensen, ver voor zou liggen op andere modellen en dat het stevige repercussies zou hebben voor cybersecurity.
Dat is waar ze op inzoomen. Militaire insiders vertelden aan Axios, dat is een Amerikaanse nieuwssite, dat Anthropic AI veel beter is voor oorlogsvoering dan andere AI's op de markt.
Concurrenten zouden er maanden over doen om in de buurt te komen van Claude, en dat speelt ook een rol in het conflict dat Anthropic heeft met het Pentagon, want die willen Claude terug.
Een federale rechter oordeelde deze week ook nog in het voordeel van Anthropic.
Die aanmerking die, die, die eerder had gekregen, namelijk dat Anthropic een risico voor de hele toeleveringsketen voor de Amerikaanse overheid zou zijn, die werd geschorst en de rechter concludeerde dat die maatregelen bedoeld lijken om Anthropic te straffen in plaats van de nationale veiligheid te dienen.
Oftewel: dit is Trump die, ja, uh, boos doet tegen Anthropic. Ondertussen werkt dus OpenAI aan een nieuw model, want OpenAI is degene die erin is gevlogen bij Anthropic om oorlogsvoering te doen.
Zij werken aan een nieuw model met de codenaam Spud en Sam Altman heeft het model intern gehypet door tegen zijn medewerkers te vertellen dat Spud serieuze, serieuze impact gaat hebben op de economie.
Die release wordt binnen enkele weken verwacht. Weten we ook al wanneer Anthropic Mythos verwacht? Zit dat op dezelfde- Nou ja, de vraag is, uh, verwacht voor jou en mij, uh, als in hebben Alexander en Wietse toegang?
Nou, ik, ik heb het Pentagon erbij gehaald omdat ik vermoed dat daar een, dat die als eerste deze modellen krijgen. Ja, precies, want wat we, wat nu een beetje dan in de wandelgangen het gesprek is.
Even nog voor de luisteraars misschien wel goed om te weten dat, er werd altijd gedacht, ook door mij heel lang, dat, laten we even Anthropic als voorbeeld nemen, omdat we het daar nu over hebben.
Die leveren ons drie, een model versie in drie varianten, dus dat is Claude 4.6, Haiku, Sonnet, Opus.
Waarbij veel van ons, in ieder geval, ik spreek voor mezelf, dachten: Opus is het model en Sonnet en Haiku zijn daar destillaten van. Als in kleiner gemaakt. Sneller en goedkoper.Maar alles is uiteindelijk Opus.
Dat is niet waar, want er zijn interne base models. Dat zijn de echte modellen. Opus is daar een versie van. Aha. Dus voor de duidelijkheid: er is Haiku, Sonnet, Opus, vraagteken.
En dat in dat vraagteken, dat is, dat vraagteken is zo groot, zo duur, zo traag dat hij nog door, uh, gebouwd, gebakken moet worden naar een kleiner, uh, uh, sub, submodel.
Ja, dit zegt Anthropic ook in die verwijderde blogpost. Dat het iets is wat zo duur is om te draaien dat het ook onmogelijk is om dit breder te releasen. We hebben dit ook een beetje met GPT 4,5 gezien.
Dat was ook echt een enorm ding wat ze in een soort paniek hebben gereleased toen, wat eigenlijk niet voldeed aan hun eisen. Ja, dan was het tenminste slimmer. Maar het was te traag, te duur.
Maar het kon wel bijzonder goed schrijven omdat het zo lekker groot was. Het idee is nu, en dat is een beetje de vraag: in hoeverre is deze blogpost echt? Maar ze hebben het niet echt ontkend. Is Mythos groter dan Opus?
Want we kunnen het aan-- hebben we straks een model picker met vier varianten? Hè, dus My-Mythos zit nog boven Opus. Mhmm.
Waarbij dat, uh, een beetje de GPT 5.4 Pro, die je alleen maar krijgt als je heel veel geld aan, uh, OpenAI geeft. Ja. En dan is de vraag: oké, leuk, het is een vierde model.
Wie krijgt die eigenlijk allemaal in de model picker? Ik denk het Pentagon [lacht].
Nou ja, wij in ieder geval later omdat Anthropic gezegd heeft, uh, zij hebben natuurlijk allemaal van die interne benchmarks voor security. Ze hebben allemaal security levels en kleurtjes zelfs volgens mij.
En iedere keer als ze iets nieuws uit de oven trekken dan gaat hij door die hele, uh, red teaming en dan worden er allemaal testjes gedaan. Ja, want zij hebben het dus over cybersecurity. Ja.
En dat is, i-ik haal een hele hoop dingen door elkaar, maar dat komt omdat het allemaal met elkaar te maken heeft. Zeker. Dit is dus een nieuw model wat heel groot is, wat heel duur is.
Als we even inzoomen op het model van Anthropic, waarbij zij direct zelf erbij zeggen: dit is onveilig voor software zoals we die nu kennen.
Want wat je kan doen is dit model de wijde wereld insturen en die gaat gaten vinden. Sterker nog, wij weten dat het model gaten vindt in software. Sterker nog, uh, aanname van Wytse:
ik denk dat Anthropic anoniem aan het meewerken is aan allemaal open source projecten- Ja...om de gaten er alvast uit te halen.
Nee, dat is heel helder dat, dat, de, dit is waarom ze het model zeggen te delen met cybersecuritybedrijven eerst. Dat zeggen ze ook gewoon in die blogpost. Ja.
Om ervoor te zorgen dat, dat eerst het voor defens-defensieve, als je een, een, een, uh, technologiebedrijf bent, eerst voor defensieve doeleinden gebruikt wordt.
Oftewel: ga eerst alle gaten fixen met dit enorme model, want als straks iedereen of meer mensen er toegang toe hebben, dan ga je aangevallen worden met dit model.
Jazeker, en, en ik bedoel, ik wilde maar zeggen: we hebben in die Cloud Source dus gezien dat Cloud Code kan werken aan open source projecten in het geheim. Undercover mode.
Ik denk dat die undercover mode letterlijk gebouwd is om gaten te dichten voordat Mythos de wereld in komt en daar mogelijk agents gaat runnen. Ja. En nou ja, de-denk even Mythos.OpenClaw plus OpenClaw.
Dat is Wytze zijn, nou ja, noem het geen nachtmerrie, maar daar slaap ik niet heel chill van.
En nu hebben we het over de modellen die van Anthropic die gebruikt worden in Iran bijvoorbeeld om doelwitten uit te kiezen waar bommen moeten vallen. Ja. Zo, zo praktisch als dat is het.
Dat wordt gewoon door Anthropic's modellen getrokken. We weten niet welk model daarvoor gebruikt wordt, maar het zal een variant zijn van, uh, wat wij als consumenten gebruiken.
Dat gaat niet zozeer over cybersecurity, dat gaat niet, zeg maar, in de berichtgeving erover gaat het niet over hacken, maar er is een heel logisch soort van, uh, uh, soort van, uh, zeg maar, als je oorlog wil voeren, dan gaat dat niet alleen maar met bommen.
Jouw, jouw punt, jouw punt is: dit is een wapen. Ja. Ja, natuurlijk is het een wapen.
Uh, en goed, dat is waarschijnlijk extra reden waarom Anthropic of wa-waarom beide bedrijven op dit moment niet heel, uh, scheutig zijn met het releasen. Maar ja, hoe gaat dit werken?
Want, uh, als, uh, OpenAI zegt: wij hebben een paar weken v-verwijderd van dit, uh, model, dat is wat ze intern nu zeggen. Hoe, hoe gaat An-Anthropic daar dan op reageren? Want die twee zijn, die haten elkaar.
Ze zijn verwikkeld in een wapenwedloop. De vibe shift is dusdanig dat nu,
uhm, in de investeringsronde die OpenAI moet ophalen, dat er, dat soort van, het bereikt dan zakenkranten dat aandeelhouders van aan, van aandelen OpenAI af willen omdat ze Anthropic aandelen willen. Nou, dat.
Kun je je dat dus een jaar geleden voorstellen? Ja. Dit is, dit is een, een, een vibe shift van jewelste.
O, uh, als Anthropic, als OpenAI uitkomt met haar, uh, Sput, komt Anthropic dan ook 2 seconden later gelijk met Mythos? Denk je dat?
Tot nu toe hebben ze aardig, uh, uh, is het ze gelukt om soms 24 minuten van elkaar te releasen. Ja. Dus dan denk je: ze hangen allebei boven de knop. Ja, dit is geen toeval.
Uhm, kijk, uiteindelijk is het zo dat je intern, uh, wat uit de oven getrokken wordt als supermodel. Hè, noem het het gouden model waar alle andere modellen uit gemaakt worden.
Als je dat gouden model uit je oven trekt, dan ga je kijken wat het gouden model kan en dan trek je je conclusies over: w-wat gaan we hiervan maken? Van dit, kunnen we het gouden model releasen?
Moeten we er kleinere versies van maken? Ik heb het idee, aanname, dat er bij OpenAI en Anthropic in de laatste maanden allebei een heel groot model uit de oven getrokken is.
Dat ze die hebben getest en dachten: zo, Sput en Mythos, dat zijn best wel grote jongens. Dat is best wel intens. En nu daar aan het kijken zijn: hoe releasen we dit? Moet het in stapjes?
Moet het in, moeten we hem een beetje dommer maken? Geen grap, hè, moeten we hem uitbrengen aan het, aan het grote, aan de, aan de wereld als Opus 4.6, sorry, 4.7, wat eigenlijk een soort dommere Mythos is.
Daar zijn nu de discussies denk ik over. En toch nog even een stapje achteruit. Wat heel erg interessant is, en ik let hier al een tijdje op om te kijken: is het al aan het gebeuren?
Als we nu kijken naar de, uh, frontier models, hè.
We hebben het heel de tijd over Opus en GPT, in dit geval GPT 5.4 Pro, het allerzwaarste model van OpenAI en Opus 4.6, oh sorry, Cloud 4.6 Opus, het zwaarste model waar wij bij kunnen van Anthropic.
Die je dan ook nog op, uh, extended thinking zet. Hè, en je hebt max. Dus je gaat alles, uh- En fastHij vast. Dat is wat wij waar wij bij kunnen als mere mortals zeg maar.
Kijk, als je in de Artificial Analysis Index kijkt noemt top veertig voor modellen. Die hebben we. Er is een bedrijf organisatie die test al die modellen zoveel mogelijk en die zetten er een soort score op.
Dan hebben we eigenlijk Gemini drie punt één, GPT vijf vier High en Opus vier zes met 57 punten en 53 punten, dus die zitten daar in de kopgroep van de van de marathon van AI.
Alle drie gesloten proprietary models uit DeepMind, Anthropic en OpenAI.
Daar vrij dicht op, zichtbaar op de camera tijdens de Tour de France, is GLM vijf, een Chinees open weights model wat je kunt downloaden en kunt draaien als je genoeg geld hebt om computers te kopen.
Mijn grote vraagteken is: hoe lang blijven die modellen nog open gereleased worden?
Gaat, gaat Alibaba, gaan, gaan de andere grote Chinese partijen DeepSeek er op een gegeven moment voor kiezen om te zeggen: ja, we gaan dit niet meer releasen, we gaan niet meer sput en Mythos weggeven.
Want ik, ik wil alleen maar zeggen als nu de frontier bedrijven er voor aan het kiezen zijn om ze niet eens meer uit te brengen, gesloten, dus achter een API verstopt, waarom zouden dan de andere partijen in de wereld er nog voor kiezen om ze daadwerkelijk open in de wereld te brengen?
Maar jij suggereert dat de Chinees, dat die Chinese bedrijven nu hun beste modellen open sourcen. Dat is, de benchmarks laten nu zien dat wij met Kimi K2 en GLM vijf en de Chinese modellen. Ja, open weights.
Open weights modellen. Heel veel computers kopen kan je ze, kan je ze draaien binnen je eigen organisatie. Die komen nu nog terwijl wij hier met elkaar aan het praten zijn.
Ja, en die komen goed mee met de gesloten modellen. Ze zitten er zes meter achter. Ja, en wat jij zegt wat er gaat gebeuren is misschien.
Dat, uh, zowel de gesloten partijen als de partijen die nu open zijn veel meer hun kaarten aan de borst gaan houden. Je bedoelt dat ze, dat ze niet alleen gesloten zijn, maar niet eens gereleased gaan worden?
Nou, ik denk. Of in een heel klein groepje.
Ik zag op een gegeven moment een, een, een, een bericht van iemand die zei: ja, ik snap niet wat Dario Amodei van Anthropic aan het doen is met het achterhouden van Mythos, maar als hij lang genoeg wacht, komt DeepSeek R3 uit en dan zit hij een soort van Mythos achter te houden.
Terwijl inmiddels is, is de Chinese open concurrent gratis te downloaden. Maar. En dan? Nou, dat zou betekenen dat jouw hele beleid wat je aan het voeren bent. Kijk, de, uhm,
organisaties zoals Anthropic, OpenAI en DeepMind hebben nu de controle over waar wij toegang toe hebben. Ja, precies.
Zij kunnen, ze kunnen zich nu verantwoorden of ze kunnen, ze hebben het privilege om te wachten met het releasen van een model, zeg jij. En, en dat gaat, dat privilege is er niet meer.
Om dat op een veilige, gecontroleerde manier te doen is er niet meer als er open Chinese modellen doorstoten, door blijven stoten. Doorstoten met dat, die, die eigenlijk even krachtig.
Ja, jij zegt dus de, de, de, het gat tussen die modellen wordt steeds kleiner en daarmee wordt het steeds lastiger om dit op een verantwoorde wijze te doen. Aka eerst cybersecurity,
uh, gaten te gaan fixen voordat je een model de wijde wereld instuurt.
Ja, en ik merk ook dit, dit is ook in de community van mensen die open source en open modellen aanhangen en zeggen: dit is goed, dit is democratisering van, uh, uh, artificial intelligence.
Daardoor kunnen mensen en organisaties hun eigen AI's intern doorontwikkelen. Kijk, op een gegeven moment wordt het natuurlijk een beetje spannend. Ja.
Uh, en ik, spannend bedoel ik mee als de bedrijven die de modellen nooit wilden uitbrengen, openlijk ze niet eens meer beschikbaar stellen. Dat zijn twee verschillende dingen.
Je kunt de broncode delen, uh, en, uh, mensen kunnen ermee werken. Of mensen mogen ermee werken via een API-key of een creditcard, maar krijgen niet de magic. Precies.
En daar, de, de beste, sterkste modellen die er nu in de wereld bestaan, zitten achter creditcard gateways in apps verstopt. Die zijn niet te downloaden.
Vijf, zes meter daar achteraan met 7% punten minder zijn open modellen terwijl wij nu praten.
Maar ik heb het idee, en dat haal ik ook een beetje uit wat ik online lees, dat mogelijk ook de grotere labs die nu nog open modellen uitbrengen gaan zeggen: misschien is dat ook niet meer verantwoord.
Waardoor een soort stagnatie ontstaat van wat er aan open modellen beschikbaar is. En ja, eigenlijk, wat ik nu zeg is misschien zullen mensen denken een soort naïeve kijk van mij dat ik zeg:
die labs die nu die open modellen uitbrengen, die zullen mogelijk ook hun verantwoordelijkheid nemen om die open modellen niet zomaar meer uit te brengen als het inderdaad een cybersecurity risk is.
Ja, ware het niet dat het in een gigantische geopolitieke strijd allemaal gebeurt. Daarom het woord naïef. Ja.
En mogelijk is Anthropic dus niet alleen maar hardening aan het doen voor Mythos, maar ook hardening aan het doen voor DeepSeek R3, R4 en R5. Om te voorkomen dat.
Die modellen, uh, wel de wereld inkomen en de boel kapot gaan maken. En met de boel kapot maken bedoel ik inderdaad cybersecurity threats. Ja. Gekke tijd, toch? Het is een hele gekke tijd.
Oké, tenslotte, het is bijna niet voor te stellen hoeveel AI-nieuws er per dag op ons afkomt. En ik ben daar totaal verslaafd aan, aan al het AI-nieuws volgen.
En als jij nou verslaafd bent aan het volgen van AI-nieuws, dan heb ik nieuws voor jou.
Uh, als je dat wil komen doen, AI-nieuws lezen, maar dan betaald, betaald krijgen om AI-nieuws te lezen, dan hebben we, uh, een rol voor jou.
We zoeken namelijk een freelance redacteur die complexe, complexe AI-ontwikkelingen helder kan uitleggen voor een breed publiek. Want dat, uh, is onze nieuwsbrief.
Uh, deze podcast, beetje een hoog nerdgehalte, maar de nieuwsbrief is wel echt voor een breed publiek, uh, en het zou betekenen dat je verantwoordelijk wordt voor het nieuws in die nieuwsbrief.
En ook de scripts schrijven van deze podcast. Dus in feite ook de tekst die ik nu zit voor te lezen.
We gaan selecteren op, uh, schrijfkwaliteit, dus journalistieke ervaring is niet nodigMaar je moet natuurlijk wel grote interesse hebben in het laatste AI nieuws.
Als je dat leuk lijkt, dan staat de link in de shownotes en dan moet je met bloed, zweet en poep gaan reageren, want die vacature gaat binnenkort dicht.
En tenslotte: we zijn ook nog op zoek naar iemand die wil helpen met marketing en groei. Ook freelance, want we groeien, uh, heel hard met deze podcast.
Bizar hard, maar dat is tot nu toe allemaal organisch en we willen voor het eerst echt aan marketing gaan doen. Dus we zoeken iemand die een groeistrategie bedenkt en zelf uitvoert.
En dan alles, dus van conversie, e-mail, landingpagina's, churn reductie en al die andere steekwoorden die je daarbij komt. En, uh, natuurlijk AI gebruikt bij het doen van al die dingen.
Je krijgt veel vrijheid, eigen budget en een beloningsmodel waarin je direct mee profiteert als deze business groeit. En ook die vacature staat in de shownotes.
Weet je wat ik de chillste toepassing vind, Wytse, van Cloud Cowork? Nee, vertel. [lacht] Dit klinkt als een beetje gemaakt moment, maar. Boeien. Ja. Nee, i-ik had dit dus vanmorgen weer.
Ik doe een, uh, project op de school van mijn kinderen waar we, uh, geld moeten ophalen van andere, uh, ouders om een deel van de kosten voor die school te, uh, betalen.
Want overal in het land zijn bezuinigingen en ik zit nu te kijken of we met ouders dan een deel van die bezuinigingen kunnen compenseren. Dat is niet fijn, maar op het onderwijs wordt nog steeds bezuinigd. Ja.
Nou ja, dus dat moet je nou gaan zitten dichtdraaien. En dat is dan een project met een campagne en allerlei dingen. En ik gebruik dus Kluit-Cloud Cowork als projectmanager. Ik heb een project gemaakt in Cloud Cowork.
Dat kan sinds anderhalve week. Ja, en binnen dat project vallen meerdere chats en je kan één project een projectfolder geven op je computer gewoon en daar staan dan tekstbestanden in.
Dus als dat ding dan iets genereert, bijvoorbeeld een e-mail, dan wordt dat zo'n tekstbestand en je kan hem, uh, projectmemory geven. Je kan zeggen: jij bent projectmanager van dit project.
Het is jouw taak om iedereen die aan dit project meedoet, uh, aan zijn deadlines te houden, et cetera, et cetera. Wat ik dus invoer in dat ding zijn transcripties van vergaderingen.
Die neem ik op en die plak ik dan gewoon in de chats. Die structureert ie, haalt actiepunten eruit, circuleert ie dan vervolgens via WhatsApp in het WhatsAppgroepje van dit project aan de andere ouders.
Zegt dan: dit is het actiepunt, dit is het actiepunt. By the way, de volgende vergadering is dan en dan op die plek. Dan gaat hij dus met een scheduled task, want dat kun je ook in Cloud Cowork tegenwoordig doen.
Je kan automatisch taken uitvoeren als je niet achter je computer zit. Gaat ie dus notulen maken van een vergadering. Hoef ik niks voor te doen. Doet het ding helemaal zelf.
Dan stuurt hij dus zelf dat bericht naar die andere ouders. Hij waarschuwt de ouders een paar dagen van tevoren voordat die meeting was met o-wat ook weer hun actiepunten waren.
Hij houdt een heel projectdashboard bij met waar iedereen aan werkt, w-, uh, wat te laat is en of het hele project nog op tijd is. Maakt dan allemaal campagnematerialen, tekst voor websites, interne coördinatie.
Jij zou dat aanleveren, heb je nog niet gedaan. Dat hij dat dan niet in de groep gaat doen, maar individueel via e-mail in mijn e-mailbox.
Lang verhaal kort: ik heb gewoon een projectmedewerker gekregen die da— dit is geen soort van grifter AI gelul, soort van AI als je collega bullshit. Dit is gewoon echt ik, ik gebruik dit nu. Het is zo fantastisch.
Ja, en ik denk dat dit ook precies de scope is waarin het kan. Als in dat het lukt. Hmm. Dat dit project precies de grootte heeft waar je nu dezo'n tool op in kan zetten. Ja, ja, ja.
En als je dan ook nog een beetje de gave hebt die jij hebt om het, uh, die puzzelstukjes aan elkaar te zetten, want je moet even- De gave die ik heb.
Ik zeg gewoon: hier is mijn Gmail, hier is mijn, uh, WhatsApp, hier is, uh... Ik wil je gewoon een compliment geven, hè, maar [lacht]. Ja, maar iedereen kan dit. [lacht] mooi. Het is niet eens, niet zo spannend.
Nee, precies. Ik bedoel jij, met het woord gave zeg ik, uh, maak ik jou heel bijzonder. Waardoor mensen misschien denken: dan kan ik het niet. Ja.
Uhm, ik denk dat wat ik met die gave bedoel is veel meer dat jij inziet van: hé, ik kan dit nu. Ik heb deze toverstaf. Wauw, maar dan kan ik dit en dit en dit en dit ook allemaal.
Is bijna een soort gave om door te hebben wat je nu kan. Ja.
En dat heel ve— ik, want ik merk om me heen als ik tools laat zien aan mensen dat ze vooral, net als met, hè, als je Spotify aan iemand geeft voor het eerst, bevriezen door het feit dat er een searchbox is naar alle muziek.
Mm-hmm. En nu is het van: hier heb je Cloud Cowork. Cool, hè? Ja, ja, ja, dat je bevriest. En dan, waar moet je beginnen? Ja.
Hè, dus ik, ik, ik denk dat jouw voorbeeld wat je nu vertelt van: nou, waar je zou kunnen beginnen is bij een volkstuinvereniging of bij een school van je kinderen. Ja, goeie, goeie.
Om daar kleine projectjes te gaan managen in plaats van het hele bedrijf. Of nou ja. En wat is dan, zeg maar, hoe denk jij hier nu— want jij zegt: dit is precies de juiste scope eigenlijk. Ja. Hoe denk jij hier over na?
Wat is nu, hoe, hoe heb jij in je hoofd wat voor scope nu door Cloud Cowork gehandeld kan worden? Ja, ik de-, ik denk dat dat te maken heeft met, uhm, is het iets wat, uh, waar mensenlevens van afhangen of zo.
Dus dat heeft, dus, dus dat- Dan niet, bedoel je? Nee, liever niet [lacht]. Nee, maar ik bedoel, zeg volkstuinvereniging, kan je zeggen: nou, als het, daar kan het ook goed misgaan. Zeker. Dus, uh.
Vergiftigd door AI [lacht]. Ja. Ja. Dus er moet iets zijn van, uh, nou ja, what's at stake, zeg maar. Dus die is belangrijk als soort scorecard van waar je het nu op in zou kunnen zetten. Mm.
Uh, dan: hoeveel mensen zijn erbij betrokken? Uh, dus, want ik denk dat als je voorbij de 100 gaat, wordt het al... Hoeveel mensen zijn er ongeveer betrokken? Vijf. Precies. Dus het is echt heel klein. Precies.
Dus het moet een beetje haalbaar zijn qua aantal, hè, menselijke nodes in het netwerk, om het even weer erg als een nerd te zeggen. Uhm, en daarnaast, uh, de context. Hoe veranderlijk is die?
Hè, dus je, je kunt zeggen: ja, er komt wat mailverkeer binnen en wat documenten, maar als het bijvoorbeeld iets wat op, per minuut of per uur up-to-date gehouden moet worden, is het al minder. Ja.
Dit, dit is, en dat, het enige wat ik nu doe is het een beetje de toekomst in verplaatsen, want daar zie ik wel oplossingen voor. Ja. Alleen die zitten nog niet echt lekker in Cowork.
Nee, jij voelt nu al aan dat als je dat probeert te doen in Cowork, dan gaat het fout. Ja. Dan haalt ie mensen door elkaar of dan heeft hij het overzicht niet meer. Maar deze scope van mensen, een mannetje of vijf. Ja.
Misschien met 10 ook nog wel te doen. En ik denk ook dat dit ook zo'n typisch project is, zeg maar, om gewoon even het woord te gebruiken zoals het technisch in Cowork heet.
Want dit is gewoon een typisch menselijk project. Klein projectje. Ja.Dat hier mensen binnen dat project het ook zullen waarderen, grotendeels.
En daarmee bedoel ik eigenlijk te zeggen dat, ik weet nog wel een half jaar geleden kwamen een beetje de eerste chatbots in mijn WhatsApp-groepen sporadisch.
Waren gewoon vrienden van mij die een beetje aan het rommelen waren. Soms zeiden ze het wel, soms zeiden ze het niet en toen ging iedereen daar een beetje mee spelen. Maar dat was het dan ook wel of zo.
Dat werd niet, dat werd meer gezien als een gimmick. Een soort iets grappigs. Uh, en nu, uh, wat jij eigenlijk beschrijft is: nee, dit is geen gimmick.
Als jij hem uitzet, dan gaan mensen waarschijnlijk zeggen: hé, waar, waarom werkt ons systeem niet meer zo prettig? Ik werd zo prettig herinnerd, hè. Ja, ja, ja, ja.
En ik denk ook dat, uhm, ik vind eigenlijk de inzet van agents of een soort, nou ja, slimmere AI-systemen, uh, wat meer op de achtergrond, hè.
Dus een beetje dubbel misschien gezegd, want hier is ook een soort voorgrondwerk, maar gewoon manage it. Ja, ik, ik vind echt naar CoWork kijken door de lens projectmanager, dat heb je gewoon nodig. Goede metafoor.
Ja, is, is gewoon een heel fijne manier om ook het begrijpelijk te maken wat dat ding allemaal kan. Want het kan nog veel meer.
Maar dit is gewoon één ding wat best wel een functioneel belangrijk ding is in het werkende leven van mensen. Of zelfs als je hobbymatig dingen gaat doen.
Het is echt, uh, pff, ik merk, ja, dit is voor het eerst dat ik echt naast programmeren, naast vibe code natuurlijk. Dit is iets waar mijn productiviteit op vooruit gaat. Damn.
Ja, en daar, en, en het laat een beetje zien, zeg maar de eerste tekenen dat, uhm, wat nu binnen de softwareontwikkelingswereld sinds december, hè, het kerstmoment met Cloud Code zo gevoeld wordt, hè, dat veel van mijn collega's en vrienden in die industrie met een soort, nou ja, alsof ze een hert, een hert in de, in de lichten van een auto, het hert in de deren.
Koplampen. Ja, koplampen. Dat, dat ze echt zo'n blik naar mij hebben van: wauw, het begint nu te werken. En inderdaad, het gaat heel snel.
En dat het, het nu nog maar de vraag is of dit gaat generaliseren naar de rest van de kenniseconomie. Maar wat je nu met CoWork ziet, is eigenlijk die beweging veel breder de samenleving in.
Vanuit die soort nerdy software niche naar: hé, ik run hier eigenlijk gewoon de stichting voor mijn school mee.
Nou, als je nou, uh, wil leren werken met Cloud CoWork, dan zou ik zeggen ga gewoon aan de gang, uh, en probeer dit eens, uh, als je meer, uh, begeleiding daarmee wil.
Wij gaan binnenkort een masterclass geven over hoe je AI taken kunt laten uitvoeren door Cloud CoWork zonder dat je er zelf bij hoeft te zijn. Dus meeting prep, uh, workflows draaien op je agenda en e-mail.
We willen laten zien hoe je scheduling doet, hoe je in projecten kan werken en ook hoe je computer use kan gebruiken. Dus dat je Cloud CoWork je computer kan laten bedienen.
Een beetje wat, uh, OpenClaw natuurlijk heeft, uh, beloofd. We gaan je laten zien hoe dat werkt. Dat doen we volgende week donderdag op 9 april rond lunchtijd.
Als je daar bij wil zijn, dan ga je naar AIReport.nl en word je abonnee voor een tientje per maand. Met dank aan Sam Hingeveld voor de edit. Frank Kraai voor de vormgeving.
Als je een lezing wil van de heer Hagen over AI of van mij, dan kan dat. Mail ons op lezing@aireport.e-mail.
Als je op de hoogte wil blijven over het laatste AI, AI-nieuws twee keer per week en tips en tools wil ontvangen zoals deze week. De tool Here Now.
Een tool waarmee je, als je iets met AI hebt gebruikt, het ook daadwerkelijk met één prompt online kan zetten, dus kan delen met vrienden en collega's. Superhandig! De link daarvan vind je in AIReport.nl.
En, uh, dat was het voor deze week. Jezus. Tot volgende week. Tot volgende week.
[afsluitend muziek]